45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

DNA en gezichtsherkenning; kunnen we de consequenties wel overzien ?

Regelmatig stuit je op zaken waarvan je denkt: dit is goed. Je weet tegelijkertijd dat we de consequenties niet kunnen overzien. We geven het vervolgens het voordeel van de twijfel, terwijl we tegelijkertijd weten dat we ons op een hellend vlak bevinden.

Afgelopen week ontstond zo'n gedachte na het lezen van het bericht over gezichtsherkenning. De NRC bracht een verhaal over de politie die krijgt beelden die vergeleken worden met beelden uit een database met veroordeelden en arrestanten. Twee experts beoordelen onafhankelijk van elkaar de conclusies van de computer. Niets mis met gezichtsherkenning. Het maakt de samenleving veiliger en dat willen we. We willen echter geen politiestaat waarin een ex-crimineel uit een menigte gepikt kan worden omdat hij herkend wordt.

Een ander voorbeeld waarbij je denkt 'handig, hoewel', is het vrijwillig afstaan van je DNA. Morgen begint het grootste verwantschapsonderzoek dat ooit in Nederland plaatsvond. Justitie heeft 15.000 mannen opgeroepen om DNA af te staan. Er ontstaan dan vragen als: wie garandeert dat mijn DNA na de test wordt vernietigd? Wie garandeert dat mijn DNA, niet per ongeluk - mensen maken fouten - in een database belandt met kindermoordenaars? Of een verzekeringsmaatschappij krijgt op een vage manier toegang tot je DNA en sluit je uit van een levensverzekering omdat je profiel te veel risico’s met zich meebrengt.

Nadenkend over gezichtsherkenningssoftware of het afstaan van DNA kom je erachter dat het bijna onmogelijk is vooraf alle consequenties te overzien. We begeven ons op een hellend vlak, waarbij we de teugels moeten aantrekken door goede regulering en adequaat toezicht om niet in een morele afgrond te belanden. Dat vraagt veel van ons vertrouwen in een niet falende rechtsstaat en een betrouwbare overheid. Of dat lukt is een nog een groter vraagstuk.

Alles bij de bron; BNR