Geloofsovertuiging, etniciteit, politieke gezindheid, seksuele voorkeuren en gezondheidsinformatie zijn zo privacygevoelig dat we ze ‘bijzondere persoonsgegevens’ noemen en extra strenge regels hebben over of je die gegevens mag verzamelen en verwerken. Toch zijn er veel meer internetbedrijven die dat soort gegevens hebben dan je denkt.

Sinds Snowden’s onthullingen over PRISM, het spionageprogramma waarmee de Amerikaanse geheime dienst op geautomatiseerde wijze volledige toegang heeft tot de gebruikersgegevens van techgiganten als Facebook, Apple én Google, ben ik me nog meer zorgen gaan maken over de grote hoeveelheid gegevens die Google elke dag over ons naar binnen slurpt.

Ik was dan ook niet verbaasd over de reactie op de Ramadan Companion van een Brits-Pakistaanse vriend van me. Hij was ervan overtuigd dat dit een opportunistisch initiatief van Google is om de islamitische wereldpopulatie als advertentiemarkt open te breken. Met als bijeffect dat ze het daarmee meteen ook inzichtelijk maken voor de Amerikaanse overheid waar alle moslims zich op een bepaald moment bevinden.

Dat perspectief vind ik te cynisch. De blogpost waarmee Google de companion aankondigt ademt een oprecht (en ook naïef) enthousiasme. Maar zijn reactie zette me wel aan het denken: Welke internetdienstverleners weten eigenlijk de geloofsovertuiging van hun gebruikers?...

...Naast jouw geloofsovertuiging hebben ze verder vast ook een goed idee over zaken als je etniciteit, politieke gezindheid en je seksuele voorkeuren. Was je je daarvan al bewust? En vertrouw je jouw zoekmachine met die informatie? Zo niet gebruik dan eens een privacyvriendelijk alternatief.

Alles bij de bron; BoF


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha