Vingerafdruk

Een industrieel ontwerper heeft een pleister ontwikkeld die een nep-vingerafdruk bevat en eenvoudig kan worden weggegooid en vervangen. Volgens Mian Wei moeten zijn nep-vingerafdrukken diefstal en biometrische surveillance tegengaan. "Je kunt je gezicht photoshoppen, maar je vingerafdrukken kun je niet veranderen. En je laat ze op alles wat je aanraakt achter", aldus Wei in een interview met Vice Magazine. De ontwerper besloot daarom een biometrisch privacyproduct te ontwikkelen dat mensen in de 'echte wereld' kunnen gebruiken.

De nep-vingerafdrukken op de pleisters zijn gemaakt van siliconen en vezels en bestaan uit willekeurige lijnen. Hoewel ze niet de karakteristieke patronen van een echte vingerafdruk hebben zijn ze goed genoeg om bijvoorbeeld een iPhone via Touch ID te vergrendelen en te ontgrendelen. Daarnaast is de afdruk van de nep-vingerafdruk op een voorwerp bijna niet als vingerafdruk te herkennen en al helemaal niet te klonen. 

Of de Identity-pleister ook op de markt verschijnt is nog onduidelijk. Wei zou inmiddels hierover met een partij in gesprek zijn.

Bron; Security


De Raad van State deed vandaag uitspraak in de zaak rond het opslaan van biometrische gegevens voor een ID-bewijs of een paspoort. Voor het eerste document hoeven geen vingerafdrukken meer te worden afgegeven, voor het tweede geldt dat nog wel. 

Vingerafdrukken opslaan in een paspoort zijn een teken van wantrouwen naar de burgers. Bovendien is de informatie gevoelig voor diefstal door criminelen, zegt advocaat Jos Hemelaar. Hij vertegenwoordigt 7 cliënten die bezwaar maken tegen net opslaan van hun vingerafdrukken. Client Louise van Luijk over haar motivatie: ‘ik ben niet zozeer bang voor misbruik, maar wil de angst voor elkaar niet voeden. Hetis mijn recht om mezelf te zijn en daar is geen vingerafdruk die daar iets aan kan doen." 

Hoogleraar databeveiliging Eric Verheul vindt de vrees voor misbruik van de gegevens ongegrond.

Bron; Dit is de dag


Het afnemen van vingerafdrukken voor het paspoort is sinds 2009 Europees verplicht. De tegenstanders doen daar niet aan mee, of alleen onder protest. Zoals Miek Wijnberg. Ze kan al jaren het Schengen-gebied niet uit omdat ze weigert haar vingerafdrukken te geven.  

Voor de ID-kaart zijn vingerafdrukken niet nodig, maar daarmee is volgens de tegenstanders maar een deel van het probleem opgelost. Wijnberg: "Er wordt nog steeds een digitale gezichtsopname gemaakt. Die wordt ook opgeslagen in de gemeentelijke basisadministratie en in een chip in het paspoort of de ID-kaart. Die is op afstand uitleesbaar en ik hoef niet uit te leggen wat je daar allemaal mee kunt uitvreten." 

Ze is bang dat de overheid haar straks overal kan volgen. "Ik hoorde dat in Alkmaar al is besloten een proef te doen met een surveillance-drone in de binnenstad." Ze is ook bang dat terroristen de gegevens van de chip kunnen uitlezen om die te gebruiken voor het maken van valse paspoorten.

Die vrees voor diefstal van haar identiteit is onterecht, zegt hoogleraar databeveiliging Eric Verheul; "De chips die voor paspoorten worden gebruikt zijn zelfs beter dan die van de banken. En als je echt bang bent dat je vingerafdrukken verkeerd terechtkomen, moet je de hele dag handschoenen dragen. Want ze kunnen die ook van een theekopje afhalen."

Alles bij de bron; NOS


Als het aan de Japanse overheid ligt, wordt het voor toeristen straks een stuk eenvoudiger om door het land te reizen. Als het op geld uitgeven aankomt, in elk geval. Dat moet met slechts je vingerafdruk kunnen.

Geen gehannes meer met creditcards of met cash wisselen, op het vliegveld wordt je vingerafdruk afgenomen en gekoppeld aan je betaalgegevens. Vervolgens reken je souvenirs af via speciale vingerafdrukscanners, die in winkels zijn geplaatst. 

Op dezelfde manier moet je ook kunnen inchecken bij hotels, of afrekenen bij restaurants. Het land start nu een proef onder 300 deelnemende bedrijven. Uiteindelijk moet de uitrol afgerond zijn in 2020, wanneer de Olypmische Spelen plaatsvinden in Tokyo. 

Toch zijn er nog wel wat zorgen over privacy en de bescherming van de gevoelige data. Volgens de Japanse overheid wordt de informatie geanonimiseerd en is het dus niet terug te leiden naar een persoon. 

Alles bij de bron; CompIdee


Het gebruik als wachtwoord van een biometrisch kenmerk zoals een vingerafdruk lijkt een goed idee. Het is niet iets dat je kunt kwijtraken of vergeten. Daarin schuilt nu net het grote probleem, waardoor het juist géén goed wachtwoord is. Na een hack waarbij wachtwoorden zijn gestolen, luidt het standaardadvies: verander je wachtwoorden. Een loos advies als er digitaal opgeslagen vingerafdrukken zijn buitgemaakt, zoals bij de geruchtmakende cyberinbraak bij het Amerikaanse hr-orgaan voor overheidspersoneel. 

Daarbij zijn de vingerafdrukken van 5,6 miljoen mensen gestolen, waarbij eerst nog werd geschat dat het ‘slechts’ 1,1 miljoen overheidsbeambten betrof. Natuurlijk, overstappen naar een andere vinger(afdruk) is mogelijk. Alleen is de houdbaarheid van die oplossing op twee handen te tellen. Als er niet al volledige handensets zijn gehackt. Het maken van nepvingers wordt ook steeds gemakkelijker en goedkoper. Vingerafdrukken zijn dus eigenlijk gebruikersnamen en geen wachtwoorden. Wat vind jij?

Alles bij de bron; Computable


Volgens Luckas Vander Taelen lijken de hardste schreeuwers tegen de vingerafdrukken van Jan Jambon hun maatschappelijke verantwoordelijkheid ondergeschikt te maken aan hun ideologie.
'Onze privacy bestaat al lang niet meer. We hebben ze zelf te grabbel gegooid.'..

...Of willen we misschien terug naar de tijd dat een identiteitskaart nog echt een kartonnen kaartje was, dat na enige jaren in een portefeuille stilaan tot stof terugkeerde? 

Het idee van Jambon zal waarschijnlijk niet veel opleveren in de strijd tegen slimme terroristen. Maar baat het niet, dan schaadt het eigenlijk ook niet. Want onze privacy bestaat al lang niet meer. We hebben ze zelf te grabbel gegooid. We houden er op dat vlak een bijzonder dubbelzinnige houding op na. We vertellen zowat alles over onszelf aan de sociale media en gooien wat ons het liefst is te kijk voor iedereen. We gebruiken zonder scrupules kortingskaarten die ons koopgedrag registreren. Op Facebook strooien we zonder enige terughoudendheid likes uit die de basis vormen van algoritmes die doorverkocht worden aan adverteerders.

Maar onze vingertoppen, ho maar! Die behoren blijkbaar tot onze diepste intimiteit. Ook bij ons lijken de hardste schreeuwers tegen de vingerafdrukken van Jambon hun maatschappelijke verantwoordelijkheid ondergeschikt te maken aan hun ideologie. Dan lijken we allemaal wel Donald Trumps, die niet geloven dat er iets goed te verwachten valt van de overheid en die het liefst van al zouden zien verdwijnen.

Alles bij de bron; Knack [Thnx-2Luc]


Het klinkt heel betrouwbaar: een vingerafdruk om je telefoon te beveiligen, maar als die zo eenvoudig te hacken is als bij de iPhone dan kun je beter een gewoon wachtwoord instellen. Business Insider [duidelijke fotorepo] laat zien hoe simpel je de vingerafdrukscanner van de iPhone omzeilt. Je koopt een stukje alginaat, waar ook gebitsafdrukken mee worden gemaakt. Daar druk je je vinger in. Daarna haal je hem er voorzichtig weer af en laat je de afdruk een paar minuten drogen. Vervolgens stop je er een bolletje Play Doh-klei in. Met het stukje klei kun je de iPhone ontsluiten.

Alles bij de bron; WelingelichteKringen


Een smartphone met een sensor voor vingerafdrukken kan eenvoudig worden geopend door gebruik te maken van een kopie van de vingerafdruk in kwestie. Opvallend is, dat het de firma Vkansee is, want dat bedrijf produceert zelf namelijk sensoren voor vingerafdrukken. 

Het blijkt niet moeilijk om een van klei gemaakte kopie van een vinger te gebruiken om een telefoon die vergrendeld is, weer te openen. Maar, zo stelt een woordvoerder van Vkansee, deze kleitechniek werkt alleen goed bij sensoren met een lage resolutie. De duurdere sensoren laten zich niet bedotten door een nepvinger. 

Dat het zo makkelijk is om een sensor voor de gek te houden met een nagemaakte vingerafdruk is wel een pleidooi voor het gebruik van 2 factor authentication, waarbij een gebruiker zijn of haar telefoon alleen maar in kan komen door twee identificatiemiddelen te gebruiken. Bijvoorbeeld een vingerafdruk en een wachtwoord. Op de website van de BBC staat een filmpje over de inbraakmethode met een vinger van klei

Alles bij de bron; AutomGids


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha