De bodyscanners op vliegvelden werken niet. Tenminste, niet als je terroristen wil tegenhouden. Wel om met collega’s te lachen om naakte passagiers. Voormalig TSA beveiligingsbeambte Jason Edward Harrington klapt uit de school. Hij onderhoudt verschillende blogs, waaronder ‘Taking Sense Away’, over zijn werk op het vliegveld O’Hare bij Chicago. Hij werkte er als beveiligingsbeambte van 2009 tot vorig jaar.

In dit artikel maakt hij de balans op van zijn ervaringen op O’Hare. Alles wat je vreesde blijkt te kloppen. Nee, de full-bodyscans hebben nauwelijks zin, een pistool smokkel je zo naar binnen. En ja, beambten kijken giebelend naar jouw naakte lichaam.

...De beeldanalyse vond plaats in de I.O.-kamer, voluit Image Operator, die van binnenuit op slot kon.

I.O.-dienst evolueerde al snel tot een soort pauze. Het was de enige plek op het hele vliegveld waar geen beveiligingscamera’s hingen – de TSA had het publiek verzekerd dat er geen naaktbeelden van passagiers zouden worden geregistreerd, camera’s met gesloten circuit inbegrepen.

De scans vormden groteske, spookachtige zwart-witbeelden op ons beeldscherm.

De meesten van mijn collega’s zagen de zwarte humor van de I.O.-kamer wel in. Precies zoals de getergde Amerikanen die bij de security stonden te wachten al dachten, maakten mijn TSA-collega’s aan de lopende band grappen over de passagiers: we vergaapten ons vooral aan mensen met overgewicht, van wie elke vetrol pijnlijk zichtbaar was. We zagen alle mogelijke soorten piercings. ... Vaak werden mensen verrast door de röntgenstralen en stonden ze er onhandig bij waardoor ze als bizarre, verwrongen verschijningen op het scherm verschenen – met hun mond open, à la Edward Munch. Soms werd een passagier als vrouw aangeduid en werd vanaf het checkpoint geantwoord dat het eigenlijk een man was. Alle vooroordelen over afkomst en genitaliën tierden welig op onze beveiligde radioverbinding. 

Er heerste meer wangedrag in de I.O.-kamer. Beambten die iets met elkaar hadden, zorgden vaak dat ze tegelijkertijd I.O.-dienst hadden, alwaar ze op zijn best één oog op de naakte beelden gericht hielden. Af en toe stak een passagier beide middelvingers op tijdens zijn of haar scan, alsof hij of zij aanvoelde wat zich zoal afspeelde in de I.O.-kamer.

Alles bij de bron; NRC paascadeau 2 gaat over de bodyscanners op Schiphol


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha