Body Scanners

Het Amerikaanse leger werkt aan een manier om de gedachten van soldaten uit te kunnen lezen via hersensignalen. De technologie is niet bedoeld om een 'gedachtenlezer' te maken, maar om te helpen bij patroonherkenning, aldus het leger.

Op de website van het Amerikaanse leger wordt uitgelegd wat het systeem met de naam Mission Impact Through Neurotechnology Design, of MIND in het kort, zoal kan; zo wordt er een recent experiment beschreven waarbij een soldaat aan de machine werd gekoppeld, waarna hij een aantal afbeeldingen uit verschillende categorieën te zien kreeg. De soldaat werd gevraagd om zich op een categorie te focussen, en te tellen hoeveel plaatjes er voorbijkwamen in de door hem gekozen categorie.

Door verschillen in hersenactiviteit te meten bij het zien van de verschillende plaatjes kon worden achterhaald aan welke categorie de soldaat dacht. De computer had ongeveer twee minuten nodig om te bepalen dat de soldaat een boot in gedachten had. Door het succes willen de makers het MIND-systeem verder ontwikkelen; in de toekomst moet er bijvoorbeeld eye tracking worden toegevoegd.

Ondanks dat er hersensignalen worden gemeten lijken er geen plannen te zijn om de daadwerkelijke gedachten van mensen uit te gaan lezen. Het leger heeft plannen om het systeem in te zetten voor patroonherkenning in afbeeldingen die zijn vergaard door veiligheidsdiensten. Door hersensignalen uit te lezen en de persoon slechts laten denken aan wat wel en niet interessant is kan er sneller door grote hoeveelheden data worden geploegd. Dat komt omdat de neurale signalen in de hersenen veel sneller werken dan het bewustzijn. Onduidelijk is nog wanneer MIND gereed is om in de praktijk te worden ingezet.

Alles bij de bron; Tweakers

Shadi Petosky, een transgendervrouw uit Los Angeles, mocht haar vliegtuig niet boarden en werd aangehouden tijdens een scan door een ‘afwijking’, aldus de Transportation Security Administration (TSA). Die afwijking was Petosky’s geslachtsdeel.

Als Petosky langs de beveiliging wilde komen, moest ze door het beveiligingspoortje voor mannelijke reizigers. Dat weigerde Petosky, waarna ze werd meegenomen voor een verhoor dat uiteindelijk veertig minuten duurde. 

De media berichtten dat het poortje opnieuw was ingesteld op mannelijke bezoekers, zodat haar geslachtsdeel niet zou worden opgemerkt als ‘afwijking’. Petosky zou dit hebben geweigerd, maar laat op Twitter weten dat haar nooit gevraagd is om opnieuw door de scan te lopen.

Uiteindelijk kwamen er twee politie-agenten, één explosievenspecialist en vier TSA-medewerkers aan te pas. American Airlines, de vliegtuigmaatschappij waarmee Petosky vanuit Orlando wilde vliegen, raadde aan in het vervolg een privéscreening aan te vragen. Petosky weigerde dit eveneens, omdat ze vindt dat ze als transgender dezelfde rechten als niet-transgenders verdient....

...In 2012 diende een transgender die een soortgelijke ervaring als Petosky had ook een klacht in. Verrassend genoeg besloot de U.S. Court of Appeals dat de bodyscans niet voldeden aan de regels van het Amerikaanse Congres. Maar vier jaar later is er niets veranderd voor reizende transgenders. 

Alles bij de bron; HPdeTijd

Wanneer is de laatste keer dat jij gelogen hebt? Of belangrijker: wanneer was de laatste keer dat jij betrapt bent op een leugen?

Technieken om erachter te komen of iemand liegt over een bepaald feit zijn de laatste decennia steeds beter geworden. Nog altijd niet waterdicht, maar wel significant beter dan de polygraaftests die je nu nog ziet op tv. De gevolgen hiervan voor de toekomst zijn even angstaanjagend als hoopgevend, wat reden genoeg was om eens te gaan praten met Bruno Verschuere, psycholoog en leugenonderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam. Want wat nou als het mogelijk wordt dat je baas je via een app vraagt een testje te doen of je echt ziek bent? Of dat je aan een leugendetectortest wordt onderworpen als je een avond laat thuiskomt?...

...En nu smartphones en wearables uitgerust worden met dezelfde sensoren als polygrafen, komt een toekomst van goedkope, accurate leugendetectie steeds dichterbij.

Aan de ene kant is dat een hoopvol vooruitzicht voor het recht en justitie. Valse veroordelingen zullen minder vaak voorkomen en de waarheid zal vaker zegevieren. Maar aan de andere kant zorgt de toegankelijkheid van technologie ervoor dat het toegepast kan worden voor minder zware delicten – zoals op je werk of thuis.

Laat me beginnen met wat fabeltjes over leugendetectie je brein uit helpen.

Alles bij de bron; MotherBoard (Longread) [Thnx-2-Luc]

 

We kunnen steeds meer meten met apps en polsbandjes en dergelijke, maar is dat betrouwbaar? Van talloze apps op het gebied van gezondheid, duurzaamheid, stress of digitale huishoudboekjes bestaat geen duidelijkheid over de basis van de adviezen. Ook is niet duidelijk wat er met de verzamelde data gebeurt en wat de achterliggende verdienmodellen zijn.

De apps kunnen een waardevolle aanvulling zijn op bijvoorbeeld coachingswerk van mensen. De apps zijn ze 24 uur per dag beschikbaar en maken ze het bijhouden van gegevens makkelijker. Omgekeerd hebben menselijke coaches vaak beroepscodes waaraan ze moeten voldoen, waarin deskundigheid, respect voor privacy en integriteit centraal staan. Deze codes gelden niet voor de adviezen van apps. Evenmin zijn de gebruikelijke regels omtrent privacy binnen de gezondheidszorg van toepassing.

Het Rathenau Instituut pleit voor kwaliteitscriteria, meer transparantie en onderzoek naar de verdienmodellen. Het onderzoeksrapport is tot stand gekomen onder redactie van het Rathenau Instituut met bijdrage van experts op de onderzochte gebieden: gezondheid, duurzaamheid, financiën, sociaal gedrag en stress.

Alles bij de bron; Rathenau [Thnx-2-Dick]

Leestip dit artikel over de privacy mbt dit soort apps

Bij de bank is letterlijk een streep getrokken, daarachter moet de volgende staan, maar waarom horen we "dan nog alles"? En hoe zit dat op Schiphol; is er nog privacy voor de reiziger die een vliegtuig in wil of is dit "openheid" alles mee kunnen beleven als medereiziger? Vandaag stond er ter illustratie onderstaande strip in de Telegraaf van Dilys de JongJongVrij

Is dit van deze tijd, lopen de scanners niet achter dat veel dames hun mooie schoenen uit moeten doen, de scanner kan het niet aan. Of heren die hun sokken laten zien (en ruiken) doordat zij hun schoenen uit moeten doen om door een scanner te komen! Of hun riem af moeten doen, met afzakkende broeken etc.etc.Het lijkt goed dat de reiziger goed gecontroleerd wordt; maar is de openheid waarbij iedereen meegeniet dat een ander zich "uitkleedt' wel zonodig?Hoort er geen gordijn tussen de persoon die in de scanner zit en de nu kijkende wachtenden die er na komen te zitten… voor "de privacy"?

Kortom is er nog wel privacy als je een vliegtuig bij Amsterdam op Schiphol in wilt gaan?!

Alles bij de bron [met reactie mogelijkheid]; Dichtbij

Google heeft een experimentele polsband ontwikkeld voor de medische wereld. Het apparaat kan onder andere worden gebruikt voor klinische tests en medicijnproeven. Het experimentele apparaat kan op dit moment de hartslag, het hartritme en de lichaamstemperatuur meten. Daarnaast kan het rekening houden met omgevingsfactoren, zoals licht- en geluidsniveaus.

Het meten van de hartslag is niet nieuw. Er bestaan tegenwoordig al diverse wearables van technologiefabrikanten die dat kunnen. Volgens Google gaat het hierbij echter om apparaten die niet nauwkeurig genoeg zijn voor onderzoek.

Google poogt met de polsband om doktors een helpende hand te bieden in het analyseren van de toestand van de patiënt. De technologiereus werkt de komende tijd met wetenschappelijke onderzoekers en medicijnfabrikanten om de accuraatheid verder te testen en om de polsband te mogen gebruiken van medische instanties, aldus Bloomberg. De eerste testen met de polsband starten deze zomer. Een consumentenversie zit voorlopig niet in de pijplijn.

Alles bij de bron; Tweakers

Wearables zijn de toekomst, menen sommige mensen. Een Amerikaans bedrijf heeft in ieder geval de praktische toepassing van deze draagbare apparaten aangetoond. De medewerkers werden (op vrijwillige basis) van een Fitbit voorzien. Dit is een apparaatje dat op de pols gedragen wordt en de locatie, hartslag, slaapkwaliteit en webbrowsergewoonten van de drager bijhoudt. Op basis van de verkregen data kan een werkgever zijn medewerkers vervolgens opdelen in clusters van mensen met dezelfde gedragspatronen.

Nu gaat het hier om een vrij onschuldige proef die bovendien op basis van vrijwilligheid plaatsvond. Maar wat als een werkgever in de toekomst inderdaad eist dat hij uw biometrische gegevens op een dashboard mag bijhouden, zodat hij uw gedrag kan bijsturen als hij dat nodig vindt? De grens tussen werk- en privé vervaagt, en kan op den duur om een nieuwe invulling van het begrip ‘privacy’ vragen. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Alles bij de bron; Rendement & Rendement [doorverwijzing naar toolspagina]

Je hartslag zegt van alles over je gezondheid en hoe je je inspant. Het meten van die hartslag kan op allerlei manieren, variërend van een ouderwetse armband die strak om de bovenarm moet tot een hip polsbandje. Zulke apparaten zijn echter vaak duur en onhandig. Het blijkt ook makkelijker te kunnen: een smartphone met camera en flitser volstaat.

Een smartphone kan met zijn camera en het lampje van de flits een heel behoorlijke hartslagmeting doen. Eigenlijk werkt het op dezelfde manier als de vingerclip die in het ziekenhuis wordt gebruikt: met het licht van de flitser registreert de camera de kleurverschil­len in de vinger als gevolg van de hartslag. Je houdt je vinger tegen de camera van de smartphone en na een paar seconden krijg je een prima schatting van de hartslag. Dit soort hartslag­apps, bijvoorbeeld Instant Heart Rate, werkt prima. Het is nauwkeuriger en makkelijker dan zelf de hartslag meten met behulp van een vinger op de pols en een stopwatch.

..Er bestaan ook apps die iets geavanceerder werken. Zo introduceerde Philips de camera­app VitalSigns, die meet wat het elektronicaconcern microblozingen noemt: piepkleine kleurverschil­len in het gezicht die bij het kloppen van het hart ontstaan. Door jezelf te filmen en de camera daar­bij zo’n tien seconden stil te houden, geeft de app je hartslag weer, evenals het adem halingsritme als ook de borstkas in beeld is. Het werkt goed: de gemeten hartslag kwam overeen met zowel die van de apps die de camera gebruiken, als van een handmatige meting.

...Happitech, een Nederlands bedrijf dat de app Skip a Beat maakte, denkt dat een hartslag­app ook voor patiënten nut kan hebben. Skip a Beat lijkt een simpel spelletje, waarin een kikkerachtig diertje door de lucht zweeft. Door op het scherm te klikken vliegt het kikkertje omhoog. Op die manier kan de speler obstakels, zoals vogels, ontwijken. Door tijdens het spelen je vinger op de camera te houden, meet het spel je hartslag. Hoe beter die binnen de van tevoren opgegeven grenzen valt, hoe sneller de kik­ker beweegt en hoe meer punten er zijn te scoren. Als de hartslag onder of boven de grenzen zit, reageert de kikker minder goed op het aanraken van het scherm.

Naast het meten van de hartslag geeft het spel ook tips om op de gewenste hartslag te komen. Is die te laag, dan zegt het spel ‘doe wat kniebui­gingen’ of ‘denk aan iets inspannends’. Is hij te hoog, dan zegt het spel ‘ontspan je lichaam’ of ‘probeer je te focussen’. 

Alles bij de bron; pdfdeIngenieur

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha