Biometrie

Geautomatiseerde gezichtsherkenning moet streng gereguleerd worden, betoogt Berber Brouwer [advocaat bij Brouwer & Law]. Anders is het straks te laat. Iedere dictator, terreurgroepering of topcrimineel zal in de toekomst over deze technologie kunnen beschikken wanneer niet nu op internationaal niveau afspraken worden gemaakt.

De Nederlandse overheid start in 2020 een verkennend onderzoek naar de toepassing van automatische gezichtsherkenning voor identificatiedoeleinden. Door de politie wordt al gebruik gemaakt van gezichtsherkenning voor opsporing van verdachten. Dit zijn eerste stappen naar ongetwijfeld steeds ruimere inzet van gezichtsherkenningstechnieken door de overheid. Ervaring leert dat, in het belang van veiligheid en bestrijding van criminaliteit, privacy hierbij altijd het onderspit delft. Het risico op misbruik van verzamelde gegevens wordt weggewuifd met toezeggingen over zorgvuldig gebruik. Die bestaan wellicht op papier, maar beschermen onvoldoende tegen overheden en bedrijven die ons leven al volledig zijn binnengedrongen.

Voorstanders zullen zeggen dat met gezichtsherkenning veel goede dingen gedaan kunnen worden. Dat is ongetwijfeld het geval. Maar de gevaren zijn minstens zo groot. Gezichtsherkenning biedt ongekende mogelijkheden om het gedrag van burgers te controleren. Wanneer camerasystemen met gezichtsherkenning opnames maken op iedere straathoek wordt een laatste slag toegebracht aan het recht op anonimiteit. Bedenk ook dat een groot deel van de wereldbevolking leeft onder autoritaire regimes of dictaturen met weinig waardering voor dissidente geluiden.

Technologie die per definitie vergaand ingrijpt in grondrechten zou streng gereguleerd moeten worden, zowel in de publieke als private sector. De nieuwe Europese privacyverordening (de AVG) en de Nederlandse uitvoeringswet bevatten een beginselverbod op het verzamelen van biometrische gegevens, maar laten nog steeds veel ruimte aan overheden en bedrijfsleven voor toepassing van automatische gezichtsherkenning.

Zelfs vanuit het bedrijfsleven komt nu de roep om regulering vanwege de risico’s die zijn verbonden aan deze technologie. Wanneer we nu geen actie ondernemen en deze technologie ons leven laten binnendringen, is het straks te laat de doos van Pandora te sluiten. Bij regulering zou het uitgangspunt moeten zijn dat privacybezwaren in beginsel altijd doorslaggevend zijn.

Alles bij de bron; NRC


 

Zangeres Taylor Swift heeft tijdens een concert in de Verenigde Staten een gezichtsherkenningssoftware ingezet om eventuele stalkers op te sporen. Op welke manieren wordt gezichtsherkenning bij evenementen in Nederland toegepast? En mag dit wel? 

De toeschouwers van de show werden stiekem gefilmd en gescand. De gezichten werden vergeleken met een databank van honderden stalkers van de zangeres die bij de politie bekend zijn. In de VS mag dit, zonder dat ze daarvoor toestemming van de bezoekers nodig hebben.

In Nederland wordt ook geëxperimenteerd met deze software. "De politie is er al druk mee bezig", vertelt Peter Hoekstra van 20Face, het bedrijf dat gespecialiseerd is in gezichtsherkenning. In het voetbalstadion van Heracles Almelo loopt momenteel ook een proef met het gezichtsherkenningsysteem van 20Face, mensen moeten hier wel toestemming voor geven. Ook Schiphol breidt volgend jaar proeven met gezichtsherkenning uit om voor een snellere doorstroom van passagiers te zorgen. Reizigers die toestemming geven, hoeven zich dan niet meer te legitimeren of hun instapkaart te tonen.

Het gebruik is volgens ICT-jurist Frederik Zuiderveen Borgesius heel privacy-gevoelig. "Mensen moeten gewoon naar een concert of evenement kunnen gaan waarbij ze niet op beeld worden vastgelegd. Ze drinken daar vast wat biertjes en dan wil je gewoon niet dat dat wordt gebruikt. Bovendien weet je nooit zeker of alle gezichten gescand worden."

Alles bij de bron; RTL


 

Passagiers op internationale vluchten van Delta Air Lines, KLM, Air France, Aeromexico en Virgin Atlantic kunnen vanaf december via gezichtsherkenning sneller van de incheckbalie naar het vliegtuig reizen.

Zowel bij de check-in kiosks als aan de balie, bij de veiligheidscontrole en aan de gate volstaat het poseren voor een foto en hoeft het paspoort in principe niet meer getoond te worden. “We checken alleen bij de gate nog wel dat de reiziger überhaupt een paspoort heeft.”

Ruim 25.000 reizigers testten het systeem de afgelopen maanden al op de luchthaven. Slechts twee procent wilde, om uiteenlopende redenen, niet meewerken. “Geen punt, want op de reguliere manier kan het ook.”

Alles bij de bron; LuchtvaartNieuws


 

De vingerafdruk in het paspoort wordt nauwelijks gebruikt. Nederland is kritisch over het opslaan van de afdrukken, maar staat tamelijk alleen in Europa. 

Wie geen vingerafdrukken afgeeft, krijgt in Nederland geen paspoort. Dat gaat naar alle waarschijnlijkheid ook gelden voor ID-kaarten, werd eerder deze week bekend. Maar wat gebeurt er eigenlijk met die gegevens? 

Als het aan de politie ligt, komen de afdrukken in een database van de overheid terecht, zodat onbekende doden snel kunnen worden geïdentificeerd. Zo’n database bestaat nu niet. In Nederland worden de vingerafdrukken die je afgeeft bij de aanvraag van een nieuw paspoort alleen op het ­document zelf opgeslagen. Dat gebeurt versleuteld, zodat de chip alleen met de juiste sleutel uitgelezen kan worden. Verloopt een paspoort, dan wordt de sleutel vernietigd. 

Dat de politie onbekende doden identificeert aan de hand van de vingerafdrukken in het paspoort, ­gebeurt nu slechts incidenteel, aldus het ministerie van binnenlandse ­zaken. De politie gaat dan met een paspoort naar een gemeente om de gegevens op het document te laten uitlezen. 

Drijvende kracht achter de biometrische gegevens in paspoorten is de Europese Unie. Hoewel Nederland aanvankelijk voorvechter was, kwam daar in de loop van de ­jaren een steeds kritischer houding voor terug. Uiteindelijk werden de vingerafdrukken in 2009 enigszins schoorvoetend op de Nederlandse paspoorten gezet.

Datzelfde gebeurde bij de identiteitskaarten. Nederland was kritisch over de noodzaak, maar vond te weinig medestanders in Europa om de vingerafdrukken daarop tegen te houden. 

Het snel identificeren van doden is oorspronkelijk niet het doel ­geweest achter het koppelen van biometrische gegevens aan een paspoort. Dat is het tegengaan van identiteitsfraude. Is er twijfel over iemands identiteit, dan kan de douane de afdrukken controleren. Tenminste, dat is het idee. Eind vorig jaar bleek al dat dat amper gebeurt. Volgens staatssecretaris Knops komt dat vooral doordat het veilig uitwisselen van de sleutels tussen landen, waarmee ze elkaars paspoorten kunnen uitlezen, nog niet helemaal rond was. Een technisch ­ingewikkelde klus, waar hard aan wordt gewerkt. 

Maar hij liet de Tweede Kamer ook weten dat die vingerafdrukken niet de meest efficiënte manier zijn om iemands identiteit vast te stellen aan de grens. Nog steeds wordt vooral de foto – eveneens op de chip op het paspoort opgeslagen – daarvoor gebruikt: het zorgt voor een snellere doorstroming op luchthavens.

Alles bij de bron; Trouw


 

Onzinsite Nieuwspaal schreef drie jaar geleden dat de banken in 2016 zouden komen met een nieuw betaalsysteem dat pinpassen overbodig zou maken. „Betalen met je lichaam binnenkort mogelijk.” Het lichaam als betaalmiddel: het had flink wat voordelen. Je kon je pasje niet verliezen, berovingen zouden afnemen en het was ook handig voor mensen zonder geld. 

Dit toekomstvisioen is sindsdien op een nette manier werkelijkheid geworden. In vluchtelingenkamp Zaatari, in Jordanië, betalen bewoners via irisscans. Het systeem heeft inderdaad voordelen. Niettemin is argwaan altijd geboden rondom financiële transacties waaraan het lichaam te pas komt. 

Betaal je met biometrische gegevens, dan hebben die data andere betekenissen buiten de transactie om. Ze geven informatie over je, meer dan nodig is om te winkelen en wat als gegevens vervolgens worden gebruikt om verhalen van asielzoekers te checken?

...Data falen als identiteitsbewijs, en ze falen nog eens zoveel te meer als geld. Eerder dit jaar publiceerde MIT Technology Review een interview met de man achter het betaalsysteem in Zaatari. Hij schetste zijn visioen van een digitale portemonnee, digital wallet, voor de vluchtelingen, met al hun gegevens erin. Al hun transacties in het kamp, hun overheidscontacten, de toegang tot hun financiële accounts, alles verbonden door een identiteitssyteem op de blockchain.

Maar een mapje gevuld met data is geen portemonnee. Wat erin zit is geen geld. De metafoor is bedrieglijk. De suggestie van de satirische site Nieuwspaal was, hoe flauw ook, een stuk adequater. Gaat het om biometrische gegevens, dan zit de uitdrukking ‘betalen met je lichaam’ dichterbij de waarheid dan de metafoor van de ‘digitale portemonnee’.

Alles bij de bron; NRC


 

De Chinese overheid gebruikt al langer geavanceerde kunstmatige intelligentie die mensen automatisch aan hun gezicht kan herkennen. Zo'n systeem viste eerder dit jaar bijvoorbeeld een verdachte uit 60.000 concertbezoekers. Ook lopen Chinese politie-agenten met speciale zonnebrillen met gezichtsherkenning over straat, zodat het systeem meer kan waarnemen.

Nu is het systeem nog slimmer geworden, mensen kunnen voortaan op een afstand van 50 meter al worden herkend aan de manier waarop ze bewegen. Zelfs als hun gezicht bedekt is of wanneer ze met hun rug naar de camera staan, zou het Chinese surveillancesysteem mensen kunnen herkennen.

"We hebben de medewerking van mensen niet meer nodig om ze te kunnen herkennen", zegt CEO Huang Yongzhen. "Loopherkenning kan niet gefopt worden door simpelweg te strompelen, of krom te lopen, of met gespreide benen. We analyseren alle kenmerken van het hele lichaam."

In verschillende andere landen wordt ook al jaren onderzoek gedaan naar loopherkenning. De techniek is ingewikkelder dan andere methoden van biometrische herkenning. Loopherkenning zou met één camera een groter gebied kunnen controleren, maar moet wel volledige bewegingen vastleggen en vergelijken. Dat kost veel meer computerkracht.

Alles bij de bron; RTL


 

Het is een risico om al je gegevens met één sleutel te beveiligen, óók als het een vingerafdruk of irisscan is. 

Complexe wachtwoorden zijn lastig te onthouden. Daarom gebruiken we nog te vaak dezelfde, soortgelijke en te korte wachtwoorden om in te loggen op verschillende websites. Probleem is dat we het hackers daarmee wel erg makkelijk maken om ons te bestelen.

Dat dat inderdaad op grote schaal gebeurt, is bekend. Zo toonde RTL aan dat je op de zwarte online-markt voor een euro een Bol.com account kunt kopen. Gehackte webwinkelaccounts, e-mailaccounts en game-accounts gaan daar als warme broodjes over de toonbank. 

Techbedrijven hebben intussen alternatieven bedacht voor het wachtwoordprobleem. Biometrische gegevens worden steeds vaker gebruikt als alternatief: op basis van het patroon van uw iris of uw vingerafdruk controleert de computer of u wel écht bent wie u zegt dat u bent. Biometrische gegevens zijn niet alleen lastiger te kraken, maar ook makkelijk in gebruik. 

Het inzetten van unieke lichaamskenmerken om de digitale wereld veiliger te maken is slim en innovatief. Maar er is een keerzijde. Uw vingerafdruk is namelijk altijd hetzelfde. Dat is gemak en gevaar in één. Eén enkel patroon, uw vingerafdruk, als toegangscode voor al uw accounts en abonnementen is alsof je maar één sleutel hebt voor je huis, fiets en kluisje. Het is fijn om op maar één sleutel te hoeven letten, maar wat als die in verkeerde handen valt? Zijn we in de fysieke wereld nog redelijk alert op zakkenrollers en inbrekers, in de digitale wereld laten we de veiligheid maar wat graag over aan anderen. We verwachten dat overheden en bedrijven onze persoonlijke gegevens op het hoogste niveau beveiligen. Maar hoeveel datalekken moeten nog worden gepubliceerd voor we doorhebben dat geen enkele technologische beveiliging honderd procent waterdicht is?

Alles bij de bron; NRC


 

De Belgische regering wil dat op de identiteitskaarten, behalve een foto, ook twee vingerafdrukken worden opgeslagen. Het wetsontwerp wil fraude met identiteitskaarten bestrijden.

Maar er is veel kritiek, omdat het de privacy van de burger zou bedreigen. Op sociale media maken tegenstanders met de hashtag #ikweiger hun onvrede duidelijk.

Eerder dit jaar stelde de Europese Commissie al voor om vingerafdrukken op alle identiteitskaarten in de EU te verplichten. Er is een grote kans dat dit voorstel wordt goedgekeurd. Volgens de Europese Commissie is het nodig om de identiteitskaarten veiliger te maken. Op 17 april presenteerde ze een voorstel: papieren identiteitskaarten zouden binnen twee jaar moeten verdwijnen en op de identiteitskaarten van alle EU-burgers zouden binnen vijf jaar chips moeten komen waarop foto's én vingerafdrukken  worden opgeslagen. 

Het voorstel van de Commissie moet nog worden goedgekeurd, zowel door het Europees Parlement als door de Europese ministers van Binnenlandse Zaken.

Alles bij de bron; VRT


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha