Track & trace

Beacons zijn kleine bakens die binnen een straal van 50 tot 100 meter een signaal uitzenden naar smartphones of tablets. Het winkelend publiek kan vervolgens met gerichte reclame, afgestemd op iemands online surf- en winkelgedrag en vice-versa, worden 'bediend'. Blijkt een consument bijvoorbeeld vaak laarsjes te zoeken bij Zalando dan kan een schoenenwinkel precies het schoeisel van diens voorkeur aanbieden.

Lightcurb uit Sneek, gespecialiseerd in techniek en software op gebied van beacons, sluit zich als eerste in Nederland aan bij Unacast. Marketingman Ate van der Meer: „Dit wereldwijde netwerk verbindt al meer dan één miljoen beacons en andere sensoren die de klant volgen. Doel is een wisselwerking te krijgen tussen online marketing en offline winkelgedrag. De winkelier in de straat kan zijn voordeel doen met de kennis die online is opgebouwd van de consument. Andersom krijgen webshops nog meer inzicht in hun klanten omdat die nu ook in de winkelstraten zijn te volgen.” Van der Meer spreekt van offline cookies. „Voor de klant betekent dit meer gemak. Hij kan sneller winkelen en krijgt meer relevante aanbiedingen.”

Problemen met de privacy worden niet verwacht. De beacons herkennen namelijk alleen mensen die bewust een app van bijvoorbeeld een winkelketen of winkeliersvereniging op hun smartphone hebben geïnstalleerd. Uitsluitend die groep krijgt op maat gesneden reclame op het telefoonscherm te zien. Grootste uitdaging is het publiek zo ver te krijgen dat die app wordt gedownload. Mensen die geen affiniteit met een bepaalde winkel hebben, zullen dit niet zo snel doen.

Lightcurb biedt winkeliers naast de iBeacons ook een goedkoop systeem voor narrowcasting. Via schermen in de etalage kan gerichte informatie worden verspreid. Het bedrijf ontwikkelde software die ervoor zorgt dat dit systeem vanuit een goedkope Apple TV kan worden aangestuurd.

Bron; Telegraaf [jpgabo-versie]


Heeft jouw spruit een smartphone en is het je een raadsel wat hij daarop uitvoert? Maak jij je daarom ook wel eens zorgen onder het mom van: ‘ik vertrouw mijn kind wel, maar de rest van de wereld niet?’ Als ouder kun je ervoor kiezen om een controle-app te installeren op de smartphone van je kind. Dit zijn de vijf zaken die de apps controleren;

1. Sitebezoek; Om te beginnen willen ouders weten op welke websites en apps hun kinderen zitten. Controle-apps vertellen ouders hoe vaak en hoe lang kinderen een online dienst gebruiken. Ook kunnen ouders met controle-apps bepaalde websites en apps blokkeren op de telefoon van hun kind. Daarbij kun je denken aan goksites, maar ook aan ‘nutteloze’ apps zoals Snapchat. Met de controle-app My Mobile Watchdog kun je zelfs een camera blokkeren.

2. Contact met..; Met controle-apps kunnen ouders ook zien wat hun kind zegt, en tegen wie. Zo geeft de app Funamo een dagelijks overzicht met wie hoe lang is gebeld, terwijl de app My Mobile Watchdog toegang geeft tot sms’jes, e-mails en foto’s.

3. Tijdsduur; Met sommige controle-apps kunnen ouders instellen wanneer en hoeveel uur per dag kinderen hun toestel mogen gebruiken. Ze kunnen bijvoorbeeld instellen dat hun kinderen de telefoon niet meer onder schooltijd of na 19.00 uur mogen gebruiken. Daarnaast kunnen ouders tijdslimieten instellen, waardoor apps blokkeren na een bepaalde gebruiksduur.

4. Hoe duur is je verbruik?; Dat ouders hun kinderen een tijdslimiet geven en het downloaden van nieuwe apps blokkeren, is niet alleen uit angst voor een telefoonverslaving. Op deze manier willen ze ook de kosten van het telefoongebruik controleren.

5. GPS-locatie; Controle-apps maken het ook  mogelijk om het kind via GPS te volgen. Daarnaast is het bij sommige apps, bijvoorbeeld Parental Control Board, mogelijk om een bepaald gebied in te stellen waar je kind op bepaalde tijden hoort te zijn. Als het kind dit gebied voortijdig verlaat, ontvangt de ouder een alarm.

Hoe verantwoord zijn al deze apps nou eigenlijk? Volgens kinderpsychologe Sonja Frijns is het - als ouder - belangrijk om een onderscheid te maken tussen begeleiding en controle. “Met deze apps kunnen ouders de risico’s van internet aan jongere kinderen uitleggen, maar op een zeker moment moeten ze de controle durven loslaten. Kinderen moeten het vertrouwen krijgen om zichzelf te ontwikkelen. Op welke leeftijd dat is, verschilt per kind.”

Alles bij de bron;  NRCq


Het automatisch autoveiligheidssysteem van haar voertuig heeft een 57-jarige Amerikaanse in het gevang doen belanden. Ze botste tegen een truck en een van en reed daarna door. Maar de auto had ondertussen de hulpdiensten al gebeld en het merk van de auto en de eigenaar doorgegeven. Het was daarna voor de politie een eitje om de vrouw aan te houden wegens het doorrijden na een ongeval.

Het automatische belsysteem eCall is in Europa door de EU verplicht gesteld per zomer 2018. Vanaf dan is het fijn te weten dat als er wat gebeurt tijdens het autorijden de autoriteiten automatisch op de hoogte worden gesteld !

Alles bij de bron; WebWereld


Zembla zond gisteren Data: het nieuwe goud uit. Het was het eerste deel, en hopelijk zijn de volgende delen beter. Zembla heeft in de loop van tien jaar vele fantastische onderzoeksprogramma’s afgeleverd maar het gaat ook wel eens mis. Dan verzandt de zucht om grootse onthullingen te brengen in een louter qua ronkende taal en vorm spectaculaire uitzending. Sluw monteren heet dit, en dit was er zo een. De ene open deur was nog niet dichtgeslagen, of de volgende werd geopend; maar het leek heel wat...

...Niemand in de uitzending had het lef om het probleem bij de naam te noemen: wij surfers willen van alles en nog wat gratis genieten en betalen met reclame en sponsoring. Data worden niet ineens nu in ‘goud’ veranderd zoals Zembla gretig noteerde, hun waarde neemt wel geleidelijk toe tot meer miljarden...

...Grootste probleem van deze Zembla-uitzending was echter: geen enkele duiding hoe onze privacy dan wordt geschaad. Hoeveel last hebben we ervan? Of kunnen we er nog van krijgen? Dat is de kern? En als we dat weten en begrijpen (wederom: transparantie) , betalen we dan liever dan ‘gratis’ te googlen, facebooken, te whatsappen en de meninkjes van The Post Online te genieten? En in dit geval: krijg je de datahandel eronder? En het vullen en bundelen van databanken van de overheid die alsmaar ‘bigger’ datamolochen worden? Kortom, wat is in deze precies de privacyschending en welke prijs betalen we ervoor? 

Alles bij de bron; PostOnLine


Google Apps for Education doen niet aan profilering, maar de EFF ontdekte in een onderzoekonder leerlingen in de VS dat browser Chrome automatisch synchroniseert met de servers van Google. Zo ontvangt Google wachtwoorden, zoektermen en de webgeschiedenis van studenten die een Chromebook gebruiken. 

De EFF vindt dat Google scholen misleidt, omdat het bedrijf eerder beloofde dat gegevens van scholieren niet onnodig zouden worden opgeslagen en tekende de Student Privacy Pledge.

Maar het is niet alleen de browser die de privacy van leerlingen schendt. Ook wordt persoonlijke studentinformatie gedeeld met derde partijen en ook dat beloven bedrijven die de Privacy Pledge tekenden niet te doen. De organisatie heeft daarom een klacht ingediend bij de Amerikaanse marktwaakhond FTC wegens misleiding door Google. Het softwarebedrijf heeft inmiddels beloofd de automatische synchronisatie van de browser uit te zullen schakelen.

Alles bij de bron; WebWereld


Filmbedrijven gaan volgend jaar beginnen met het sturen van waarschuwingen naar illegale downloaders en proberen de zaak vervolgens te schikken voor ongeveer 150 euro. De bedrijven monitoren ip-adressen en vragen bij providers de adresgegevens van bijbehorende klanten op. De start van de cease & desist-procedure in 2016 is door Willem Pruijssers, eigenaar van filmdistributeur Dutch FilmWorks, tegen BNR bevestigd

Sinds vorig jaar april geldt in Nederland een downloadverbod voor auteursrechtelijk beschermde content. Rechthebbenden kunnen klantgegevens vorderen van isp's en de kans is aanwezig dat providers die van de rechter moeten overhandigen. Volgens de ceo van Dutch FilmWorks gaat van de cease & desist-procedure een schrikeffect uit: "De film Jurassic World werd in Nederland in oktober 550.000 keer gedownload en in Duitsland maar 65.000 keer, omdat daar de consument weet dat je wel eens een boete op de deurmat kunt krijgen."

In eerste instantie gaat de filmbranche het illegaal downloaden van enkele titels monitoren. Met verschillende forensische specialisten zou die procedure uitgewerkt worden. De branche kan eenvoudig ip-adressen van internetpiraten in kaart brengen, maar moet nog wel bij de internetaanbieders aankloppen voor de koppeling met naam-, adres- en woonplaatsgegevens. Pruijssers zegt dat de Nederlandse filmbranche al weet met welke ip-adressen films illegaal gedownload zijn.

De Nederlandse providers zijn niet van plan om zomaar adresgegevens van downloaders weg te geven. KPN, Ziggo, Tele2 en Zeelandnet/Delta weigeren allemaal om aan zo'n verzoek mee te werken.

"Het is heel simpel: Ze kunnen het wel willen, maar zonder gerechtelijk bevel geven wij geen gegevens van klanten af", zegt een woordvoerder van Ziggo. Ook KPN geeft adresgegevens niet zomaar af, al zegt de provider ietwat omslachtig dat het wel zelf contact kan opnemen met een klant als er een klacht binnenkomt over iets illegaals. KPN verwijst daarbij naar de Gedragscode Notice-And-Take-Down(PDF) die het heeft ondertekend. De provider spreekt een klant dan echter alleen aan als er een gerechtelijk bevel ligt.

Tele2 en ZeelandNet/Delta geven korte maar krachtige antwoorden: "Nee, als een rechter dat niet heel expliciet heeft gezegd geven wij geen gegevens aan een private partij."

Alles bij de bronnen; TweakersCompIdee


Het College bescherming persoonsgegevens heeft een van de grote aanbieders van wifi-tracking in Nederland op de vingers getikt. Het bedrijf Bluetrace handelt met zijn dienst voor wifi-tracking in strijd met de Wet bescherming persoonsgegevens, constateert het College bescherming persoonsgegevens na onderzoek. Onder andere de haven van Rotterdam, Ryanair, SwissTraffic, de gemeente Gouda en de FEBO maken gebruik van de wifi-tracking van Bluetrace.

Bluetrace verzamelt voor zijn klanten binnen en buiten winkels locatiegegevens van bezoekers en voorbijgangers, door het wifi-signaal van mobiele apparaten te tracken. Het bedrijf geeft vervolgens inzicht in de hoeveelheid mensen die de winkel passeert en instapt en hoe lang ze vervolgens in welk deel van het pand blijven. Bovendien verzamelde het bedrijf 24 uur per dag, zeven dagen in de week gegevens, ook van buurtbewoners en andere toevallige passanten. Dat is volgens het CBP meer dan noodzakelijk is voor het in kaart brengen van bezoekersaantallen en daarnaast bewaarde Bluetrace deze ook nog eens voor onbepaalde tijd.

Volgens het CBP gaat het om gevoelige gegevens en had Bluetrace winkelklanten daarom goed moeten informeren. "Mensen komen ongevraagd en onwetend in bestanden waaruit bijvoorbeeld valt af te leiden waar zij wanneer waren en wat hun winkelgedrag is. Dat mag niet", zegt Wilbert Tomesen, vicevoorzitter van het CBP. Bluetrace had mensen moeten inlichten over de soort gegevens die het verzamelt en waarvoor dat gebeurt. Bluetrace heeft beterschap beloofd tegen het CBP en onder de maatregelen die aangekondigd zijn, zitten het hashen van gegevens en het verkorten van de bewaartermijn tot 48 uur. 

Voor het tracken van mobiele apparaten wordt overigens niet alleen het wifi- maar ook bluetooth-signalen gebruikt. De identificatie gebeurt op basis van het mac-adres dat wordt uitgezonden. Mede omdat het mac-adres aan locatiegegevens wordt gekoppeld is artikel 1 van de Wbp van toepassing. Als persoonsgegeven is daar namelijk "elk gegeven betreffende een geïdentificeerde of identificeerbare natuurlijke persoon" aangewezen.

Meer over wifi-tracking staat in het achtergrondartikel De opkomst van trackig via wifi-signalen.

Alles bij de bron; Tweakers


82 procent van lezers van De Telegraaf en Autovisie vindt het een slechte zaak dat autofabrikanten privacygevoelige informatie verzamelen. Men heeft er vooral moeite mee als autofabrikanten informatie verzamelen over persoonlijke foto’s (32 procent), contactlijsten (23 procent), mailadressen(16 procent), locaties (13 procent) en de snelheid (12 procent). Informatie over reistijden, routes en het gebruik van de veiligheidsgordel vindt men minder relevant.

De ANWB vreest dat er misbruik van al deze privacygevoelige data kan worden gemaakt als deze bijvoorbeeld op straat komt te liggen. De organisatie pleit daarom voor regelgeving om de privacy van automobilisten te beschermen. 

Alles bij de bron; Telegraaf


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha