Track & trace

De Volkskrant baseert dat op informatie van de twee grootste wifitrackingbedrijven van Nederland, CityTraffick en Locatus. CityTraffick zou "vijftig tot zestig" gemeenten in zijn klantenbestand hebben, Locatus een tiental. Wifitracking maakt het mogelijk om smartphones te volgen. De technologie wordt gebruikt om bezoekersstromen in kaart te brengen en zo drukke punten in de stad op te sporen.

Volgens de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) is wifitracking echter in strijd met de Europese privacywet, de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG). Daarom stopten verschillende bedrijven eind vorig jaar met het aanbieden van wifitracking in verschillende steden, waaronder Den Haag en Groningen.

Het is nog niet precies bekend hoeveel gemeenten er nog steeds gebruik van maken, maar het is in ieder geval bekend dat Amsterdam, Rotterdam, Hengelo, Leiden en Alkmaar wifitracking inzetten.

Alles bij de bron; NU


 

Een aantal populaire apps sturen persoonlijke informatie door naar derde partijen, zonder dat ze gebruikers daarover inlichten. Dat blijkt uit een test van The Washington Post. Op de onderzochte iPhone werden maar liefst 5.400 ‘trackers’ gevonden die stilzwijgend data verzamelen en doorsturen.

Zo’n trackers worden meestal in apps gebundeld. Het zijn kleine stukjes ingebouwde software die informatie vergaren, een beetje zoals cookies. Zo kunnen ze registreren wanneer je de app opendoet, waar je je op dat moment bevindt of welke telefoon je hebt. Ze hebben doorgaans ook toegang tot de informatie die je zelf deelt met de app, zoals je e-mailadres.

De trackers sturen verbazingwekkend veel van die informatie door naar derde partijen, in één nacht tijd stuurden de trackers op het toestel gevoelige informatie naar een dozijn bedrijven, gaande van marketingfirma’s tot onderzoeksbureaus. E-mailadres, telefoonnummer, smartphonemodel, IP-adres: alles werd doorgesluisd terwijl de gebruiker vredig lag te slapen. De trackers zaten verwerkt in populaire en doorgaans betrouwbare apps, zoals Microsoft OneDrive, Spotify, Nike en zelfs de app van The Washington Post zelf. 

Alles bij de bron; HLN


 

Vorige week heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie (hierna het Hof) bepaald dat werkgevers verplicht zijn om een systeem op te zetten waarmee de dagelijkse arbeidstijd van iedere werknemer wordt geregistreerd. Het Hof constateert dat indien er geen systeem is waarmee de dagelijkse arbeidstijd van iedere werknemer wordt geregistreerd, niet objectief en betrouwbaar kan worden vastgesteld hoeveel uren en op welke tijdstippen de werknemer heeft gewerkt, alsmede hoeveel overuren zijn gemaakt, waardoor het voor werknemers buitengewoon moeilijk en in de praktijk haast onmogelijk is om hun rechten af te dwingen.

Het mag voor zich spreken dat het bewaken van de maximumarbeidsduur en rusttijden van werknemers moet worden toegejuicht. Tegelijkertijd kan volgens de Autoriteit Persoonsgegevens (hierna AP) tijdsregistratie van werknemers als een personeelsvolgsysteem worden aangemerkt en zo'n systeem valt onder de strekking van de Algemene Verordening Persoonsgegevens (AVG).

Controleren van werknemers is in beginsel niet verboden, zolang werkgevers maar rekening houden met de privacy van hun werknemers. Zo moet de werkgever de werknemers informeren over de verwerking (wat wordt er verwerkt, met welk doel, etc.). Daarnaast moet de werknemer ook zijn rechten kunnen uitoefenen. Denk hierbij aan het inzagerecht. Een ander aandachtspunt is het doelbindingsvereiste. Het is van belang dat de resultaten van het registreren van de arbeidstijden alleen wordt gebruikt voor het doel waarvoor ze zijn verkregen. Deze resultaten mogen niet worden gebruikt voor een ander doel, tenzij het verenigbaar is met het oorspronkelijk verwerkingsdoel.

Al met al is ten aanzien van het bovenstaande afhankelijk wat er precies wordt geregistreerd. Simpel in- en uitklokken lijkt mijns inziens geen probleem en daar moeten we ook niet krampachtig over doen. Het kan echter zo zijn dat een werkgever meer persoonsgegevens registreert dan nodig. Daarom is mijn advies ook aan alle werkgevers om een stapje terug te nemen en te analyseren in hoeverre de werknemers gecontroleerd worden (en daar waar nodig maatregelen treffen om dat te verminderen). Tenzij ‘Big Brother’ op de werkvloer wordt geambieerd.

Alles bij de bron; AGConnect


 

In opdracht van de politie is het videotoezicht gerealiseerd in een aantal Belgische gemeentes binnen de regio Ieper. Het gaat om een systeem dat onder andere automatisch verdachten volgt en waarmee gezochte personen snel zijn terug te vinden op opgeslagen beelden.

Ditmaal gaat het niet om één gemeente, maar om tien plaatsen in een regio. Het wordt één systeem, waarmee onderling ver verspreide locaties worden geobserveerd. In totaal zijn al meer dan 400 camera’s aangesloten op het systeem, dat centraal te beheren is alsof het om één lokale installatie gaat.

Aan het videomanagementsysteem is een aantal intelligente modules toegevoegd. Zo is het mogelijk om mensen automatisch door camera’s te laten volgen als zij een ‘verboden gebied’ hebben betreden. Het systeem kan ook gezichten vastleggen en deze opslaan in een database. Ook is het mogelijk om op basis van een foto of signalement snel te zoeken naar opgeslagen videobeelden van de gezochte persoon. Die verschijnen dan compleet met locatie en tijd in beeld.

Alles bij de bron; BeveilNieuws [Thnx-2-Luc]


 

Tilburgers en bezoekers van Tilburg moeten het stellen zonder gratis WiFi in o.a. de Binnenstad. De gratis WiFi voldoet niet aan de privacywetgeving, en dus is het niet acceptabel als service van de gemeente Tilburg.

"Het feit dat er nu nergens meer gratis openbare WiFi beschikbaar is, vinden wij ook erg vervelend. We kijken nu of we (snel) een passend oplossing kunnen aanbieden die wel privacy-proof is." licht een woordvoerder van de gemeente Tilburg toe.

"Maar hoe zit het dan met al die camera's waar Tilburg vol mee hangt. Mogen die dan wel?"

Uit navraag blijkt dat dit wel mag, want: "De camerasystemen leggen geen persoonsgegevens of andere data vast. Ze zijn niet voorzien van software voor gezichtsherkenning of het registreren van biometrische gegevens. De opgenomen beelden zijn eigendom van de politie en worden 28 dagen bewaard en dan vernietigd. 

Uit de richtlijn van de Autoriteit Persoonsgegevens volgt dat camerabeelden tot maximaal 4 weken kunnen worden bewaard, tenzij een bepaald incident is vastgelegd, zoals een strafbaar feit of een verzekeringskwestie. Dan mag de organisatie de beelden bewaren totdat het incident is afgehandeld.

Alles bij de bron; Tilburgers


 

Qmusic start op 6 mei met een nieuwe reeks van een wel heel bijzonder spel. Hierin gaat het radiostation op zoek naar 'De Uitverkorene': een Nederlander die door een privédetective op basis van een goede daad is geselecteerd en wordt gevolgd. 

"Een privédetective is het land ingegaan om drie uitverkorenen uit te kiezen die een kleine goede daad hebben verricht", vertelt Qmusic-dj Domien Verschuuren. De privédetective verzamelt informatie over de betreffende personen. Dagelijks krijgen luisteraars hints, zo worden aanwijzingen gegeven over zijn of haar hobby's, uiterlijk en beroep. Ook details over het soort huis(nummer) worden op de landelijke radio losgelaten.

Ook recherchebureau InterPI – Strongwood, die voor dit spel met Qmusic samenwerkt, laat weten dat alles wat in het spel gebeurt wettelijk is toegestaan, vertelt Nico van den Dries aan Editie NL.

Hij benadrukt dat het recherchebureau zich keurig aan de regels houdt. "Je mag willekeurige personen gewoon observeren in het publieke. Het gebeurt wel vaker, bijvoorbeeld in stalkingszaken."

Alles bij de bron; RTL


 

Privacybewuste consumenten die overheidssites als CBS.nl of CvdM.nl (de site van het Commissariaat voor de Media) bezoeken, kunnen schrikken: help, privacyschending! Speciale programma’s als Ghostery houden in de gaten wat voor cookies er worden geplaatst en slaan alarm bij zogenoemde trackingcookies. Rood kruis: u wordt gevolgd! 

Alex Bik onderzocht de bijna 1.200 websites van de Rijksoverheid op het gebruik van Google Analytics, de software van Google waarmee sitebeheerders het bezoek aan hun sites kunnen analyseren. Een vijfde daarvan (236 sites) gebruikt Google Analytics. Een opmerkelijk hoog percentage, vindt Bik, want juist de overheid zou volgens hem het goede voorbeeld moeten geven door geen informatie over zijn sitebezoekers met Google te delen. ‘De Rijksoverheid zou, waar het om de privacy van burgers gaat, niet de randen van de wet moeten opzoeken. Er bestaan fatsoenlijke en privacyvriendelijker alternatieven voor Google, waarbij de gegevens binnenshuis gehouden worden. Waarom zou je die niet gebruiken? Dit leidt alleen maar tot verwarring.’ 

Van de 102 handmatig onderzochte sites bieden er slechts 14 een opt-outmogelijkheid: een knop waarmee bezoekers kunnen aangeven dat ze niet gediend zijn van dit soort cookies. Maar ook dan kan het voorkomen dat sites tóch die cookies plaatsen voordat bezoekers op ‘nee’ hebben geklikt.

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Na tests op vluchtelingen, gevangenen en soldaten, is het massaal de beurt aan de beroepsbevolking om door de baas aan geavanceerde surveillancetechnologie te worden onderworpen...

Sinds jaar en dag wordt technologie ingezet om werknemers te beheersen. Maar naarmate technologie kleiner en krachtiger wordt, wordt haar inzet onopvallender en indringender. Iedere werknemer voelt soms wel dat de baas meekijkt, maar vrijwel niemand weet precies welke geraffineerde data-analyses en andere spionagetechnieken werkgevers kunnen loslaten op hun beroepsbevolking.

Bij gebrek aan strenge privacywetgeving, loopt de inzet van zulke technologie in de Verenigde Staten altijd voorop. Europa volgt een paar jaren later. Bedenk in ieder geval dat, voordat de tools hun intrede doen op de werkvloer, surveillancetechnologie eerst wordt losgelaten op gemarginaliseerde burgers. Gevangenen, vluchtelingen en soldaten vormen zo het testvee voor de westerse werknemer en gemiddelde FD-lezer.

Privacytoezichthouders krijgen maar nauwelijks vat op het onderwerp. Hier en daar heeft de Autoriteit Persoonsgegevens organisaties vermanend toegesproken, zoals assessment-platform BrainCompass die onrechtmatig gevoelige gegevens verwerkte van kandidaten en energiebedrijf Uniper die draconische alcohol- en drugstesten, en zelfs drugshonden, losliet op werknemers. Maar van echte handhaving en boetes op dit specifieke thema – en overigens ook op andere onderwerpen – is vooralsnog weinig terecht gekomen.

Los van die juridische houdbaarheid, doemt de vraag op welk probleem je nu oplost met systematische spionage. Bij surveillance worden de voordelen systematisch overschat, en de nadelen onderschat. Ook in de opsporing denken politiek en politie altijd dat meer data helpt, maar blijkt keer op keer geen correlatie te bestaan tussen massale spionage van alle mensen en verbetering van criminaliteitscijfers. Op het werk ligt een gebrekkige motivatie of slechte match tussen functie en persoon niet aan te weinig surveillance, maar legt dat wel de bom onder privacy, autonomie en vrijheid op de werkvloer. Gezellig. Een prettige werkomgeving los je eerder op met een kop koffie, dan met dwang en controle.

Alles bij de bron; FD [inloggen noodzakelijk]


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha