Vorige week zond Nederland 3 de documentaire iPod iPhone I am uit. Het schetst een mooi beeld van de wijze waarop ons leven veranderd is de afgelopen tien jaar. Waren we eerst bijna allemaal anoniem, nu heeft iedereen zijn eigen digitale podiumpje op Facebook, Hyves of LinkedIn. Maar aan die ontwikkeling kleven ook dilemma’s, zoals: hoe bewaak je je privacy?

Maar griezeliger nog dan het verlies van privacy of de terreur van digivriendschappen, is mijns inziens het feit dat alles wat je op het net plaatst voor altijd bewaard blijft; elke suffe foto, elk in woede opgesteld twitterbericht en elk vriendschapsverzoek is onomkeerbaar.

Dat laatste ontdekte ik toen ik vorige week een icoontje op mijn startpagina zag: ‘Wie zit er niet op Facebook? Nodig ze uit!’ Meteen drukte ik, vol erbarmen, op enter. Dra-ma-ti-sche actie. Mijn computer ging iedereen die ik ooit een mailtje had gestuurd (dus ook die ex, waar ik echt nooit meer wat mee te maken wil hebben) uitnodigen om vrienden te blijven via Facebook. In een poging de boel te herstellen, kwam ik erachter dat een verzonden vriendschapsverzoek nooit meer terug te draaien is. Ik moest me er dus gewoon bij neerleggen.

Lees alles bij de bron; depers


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha