Cameratoezicht door gemeenten is flexibeler geworden. Dat blijkt uit de evaluatie van de wetswijziging van artikel 151c van de Gemeentewet. Dit wetsartikel is aangepast in 2016 om flexibel cameratoezicht mogelijk te maken voor handhaving van de openbare orde.

Met ‘flexibel’ worden meer mobiele, makkelijker plaatsbare camera’s bedoeld, die niet aard- of nagelvast worden bevestigd aan gevels of op speciaal geplaatste palen. Het aantal gemeenten met cameratoezicht is flink gegroeid in de afgelopen vijftien jaar, mogelijk als gevolg van de mogelijkheid om flexibele camera’s in te zetten.

Naar schatting hebben tussen de 188 (53 procent) en 215 (61 procent) Nederlandse gemeenten vast of flexibel cameratoezicht op grond van artikel 151c van de Gemeentewet. Ten tijde van het vorige landelijke onderzoek uit 2009 was dat 28 procent van de gemeenten. Ruim een derde van alle gemeenten (35 procent) heeft de afgelopen vijf jaar (ook) besloten flexibel cameratoezicht toe te passen.

Alles bij de bron; Beveiliging


 

Voor het aanvragen van een paspoort of ID-kaart is het verplicht om als biometrische gegevens een pasfoto te leveren die omgezet wordt in een digitale gezichtsscan, vingerafdrukken af te staan en het document van een handtekening te voorzien. Deze data worden momenteel, tezamen met naam, woonplaats, geboortedatum, persoonsregistratienummer BSN en het uitgifte nummer van het document opgeslagen in de gemeentelijke reisdocumentenadministraties en in de documenten zelf.

Eind maart publiceerde de regering het Paspoort-wetswijzigingsvoorstel, om de opslag van alle paspoort/ ID-kaart gegevens, zoals men dat al in 2009 van plan was, onder te brengen in een 24/7 bevraagbare online Centrale Databank.

Het gaat om een risicovolle databank met het complete pakket aan persoonsgegevens, inclusief de biometrische data, van nagenoeg alle Nederlandse staatsburgers. Een niet 100% te beveiligen online overheidsregister wat burgers actief in gevaar brengt voor misbruik van hun data en wat tevens een gevaarlijk instrument vormt voor massale surveillanceoperaties.

Help je ook mee om te voorkomen dat deze nachtmerrie werkelijkheid wordt ???

Alles bij de bron; Burgerrechten-vereniging Vrijbit

WeHebbenHetGeweten


 

Komende week ben ik er even tussenuit en zullen er door mij geen nieuwe artikelen geplaatst worden op deze website. In het weekend van 10/11 april zal ik een poging doen om de belangrijkste berichten van die voorgaande week alsnog te publiceren. Of er in dat weekend ook een Nieuwsbrief uitgaat is nog een verrassing.


 

Er is een nieuwe versie van de "Cyberwegenkaart" verschenen die Nederlandse gemeenten informeert over het online monitoren van burgers. De kaart, die het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft laten ontwikkelen, moet de lokale digitale veiligheid verbeteren en voor cyberweerbare gemeenten zorgen. 

en eerste versie van deze kaart beschreef drie "wegen" waarop gemeenten actie moeten ondernemen om cybercrime te voorkomen en bestrijden, namelijk het beveiligen van de eigen systemen, voorbereid zijn op cyberincidenten en het weerbaar maken van bewoners en ondernemers.

Versie 2.0 van de cyberwegenkaart introduceert een "vierde weg", namelijk online aangejaagde ordeverstoringen. Zo moeten gemeenten zicht hebben op online activiteiten die voor fysieke ordeverstoringen kunnen zorgen. Het gaat dan onder andere om het online monitoren van burgers. Hiervoor gelden wel de nodige regels. "Gemeenten die wel goed zicht hebben op wat er online speelt, lopen het risico dat ze onrechtmatig monitoren", zo laat de Cyberwegenkaart weten (pdf).

Volgens het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV), dat de kaart ontwikkelde, is monitoring op internet lastiger dan in het fysieke domein. "Omdat er bij het volgen van personen op social media volgens de AVG-normen een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer kan optreden. Het betreft dan met name de vrijheid van meningsuiting, de privacy en het voorkomen van censuur."

Gemeenten moeten inwoners daarom duidelijk informeren over de wijze hoe ze online monitoren en hoe de gegevens die online gevonden zijn, worden bewaard, aldus het CCV. Zo mogen gemeenten niet stelselmatig gegevens van individuele inwoners verwerken. "Neem privacy en ethiek vanaf het begin mee en betrek inwoners en de gemeenteraad bij het vaststellen van ethische dilemma’s, doelen en werkwijze. Neem dit op in het gemeentelijke privacy- en veiligheidsbeleid", zo adviseert de Cyberwegenkaart.

Alles bij de bron; Security


 

Stichting The Privacy Collective gaat in hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank van Amsterdam. De rechter verklaarde echter dat de massaclaim van The Privacy Collective niet-ontvankelijk was. Daar is de stichting het niet mee eens en zet de juridische strijd voort.

...De stichting meent dat de Amerikaanse bedrijven de Europese privacywetgeving schonden door op grote schaal gegevens van websitebezoekers te verzamelen.

Om deze data te verwerken, gebruikten Oracle en Salesforce volgens de stichting speciaal ontwikkelde cookies. Ze gebruikten deze om persoonlijke gebruikersprofielen op te stellen. Deze verkochten de technologiebedrijven door aan beheerders van advertentienetwerken (zoals Google en Meta) en andere commerciële partijen.

Oracle en Salesforce hadden volgens The Privacy Collective echter geen toestemming van bezoekers om gebruikersprofielen op te stellen. “Deze partijen handelen in strijd met het recht op privacy van internetgebruikers. Het recht op bescherming van persoonsgegevens en het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer worden erkend als fundamentele rechten”, aldus de advocaat van de Nederlandse privacystichting Alberdingk Thijm. 

Via een persbericht laat de stichting weten in hoger beroep te gaan tegen het besluit van de rechtbank. 

“De stichting is deze procedure gestart omdat Oracle en Salesforce stelselmatig fundamentele rechten en Europese privacywetgeving schenden. Zonder rechtmatige grondslag verzamelen en verwerken zij de gegevens van miljoenen Nederlandse internetgebruikers”, zo zegt Femke Hendriks, voorziter van The Privacy Collective.

Ze vervolgt haar verhaal. “Gedupeerden kunnen individueel geen vuist maken tegen de onrechtmatige commerciële exploitatie van hun online profiel. Een collectieve actie om dit gedrag te stoppen is daarom de enige optie. Met dit hoger beroep willen wij ervoor zorgen dat die miljoenen mensen door de rechter gehoord kunnen worden.”

“De rechtbank vindt onder meer dat de steun die The Privacy Collective heeft gekregen van de organisaties niet meetelt voor de representativiteit. Daar zijn we het niet mee eens. Daarom gaan we in hoger beroep”, vult bestuurslid Anton Ekker zijn collega aan. Met ‘de organisaties’ doelt Ekker op nationale en internationale groeperingen als Bits of Freedom, De Datavakbond, Stichting Privacy First, de Consumentenbond en de Oostenrijkse privacyorganisatie Noyb.

Alles bij de bron; VPN-Gids


 

Indonesië werkt aan nieuwe wetgeving die 'onwettige' informatie op internet- en socialemediaplatforms moet tegengaan. Dat meldt persbureau Reuters woensdag op basis van zes anonieme bronnen die betrokken zouden zijn bij de totstandkoming van de wet.

De bronnen vertellen dat verzoeken kunnen gaan over zaken als veiligheid, terrorisme, openbare orde en kinderpornografie. Volgens de ambtenaren treedt de nieuwe wet per juni in.

Uiterlijk vier uur nadat een overheidsinstantie content als 'onwettig' heeft bestempeld en een dringend verzoek tot verwijdering heeft ingediend, moet de onwettige inhoud offline zijn gehaald door het techbedrijf. Verzoeken die minder urgentie hebben, moeten binnen 24 uur worden verwijderd. Alle overheidsinstanties kunnen een verwijderingsaanvraag doen.

Twee bronnen zeggen dat een bedrijf dat meermaals niet voldoet aan een verzoek tot verwijdering, uiteindelijk verboden kan worden in het land. Personeel van het bedrijf zou daarnaast strafrechtelijk vervolgd kunnen worden.

Alles bij de bron; NU


 

Nederlandse internetproviders zetten hun grootste goed – toegang tot een open internet – noodgedwongen aan de kant. Sinds dinsdag blokkeren ze de websites van Russische staatsmedia, zoals RT (Russia Today) en Sputnik, kanalen die oorlogspropaganda, desinformatie en andere bagger verspreiden.

Europa blokkeert de Russische propagandamachine. Daarbij worden internetproviders – die toegang bieden tot de staatsmedia – voor het gemak over één kam geschoren met sociale media, apps, platforms, zoekmachines en tv-distributeurs.

Maar er is een verschil tussen het censureren van doorgeefluiken en het reguleren van diensten die de actieve verspreiding verzorgen. Sociale media gebruiken algoritmes die opruiende propaganda en complottheorieën aanbevelen –dat werkt als een turbo op de distributie. Aan partijen als Facebook en Twitter om daarmee te stoppen. En dat doen ze ook.

De Russische zenders verdienen geld met advertenties – die inkomstenbron kun je afsnijden door de tv-zenders uit het pakket te halen of videosites als YouTube te vragen de doorgifte van de propagandakanalen te staken. En dat gebeurt ook.

Maar de blokkade van deze websites – hoe fout de informatie die ze bieden ook is – is een stap te ver. Het is een stap die weinig toevoegt; Facebook, Twitter en zoekmachines verwijzen niet meer naar RT en Sputnik, je moet er bewust naar op zoek. Zulke blokkades zijn te omzeilen via een VPN-verbinding. Vraag dat de Russen en Chinezen maar. Het is bovendien een stap die overheden in de toekomst sneller zullen nemen, ook als de grens tussen goede en foute informatie minder duidelijk is.

Deze informatieoorlog wordt op alle fronten gevoerd. NRC publiceerde daar afgelopen week een voorbeeld van, door het nieuwsdieet van een Oekraïense en een Rus te vergelijken. We hebben het recht om beide kanten van het verhaal te horen en te bekijken. Niemand heeft De Waarheid in pacht, ook niet in deze oorlog.

Alles bij de bron; NRC


 

Wat Rusland doet, kan niet. De invasie van Oekraïne is een enorme en tragische humanitaire crisis. Burgers in beide landen en daarbuiten hebben er het meest onder te leiden. Vrijwel elk land op de wereld reageert dan ook op de militaire agressie van Rusland met sancties en maatregelen. Een van die maatregelen werd een paar dagen geleden afgekondigd: een totale blokkade van de Russische staatsmedia. RT, voorheen Russia Today, wordt in heel Europa geblokkeerd. Dat geldt voor internetproviders, maar ook voor sociale media....

....De wet die al die providers en platformen dwingt om de toegang tot Russische staatsmedia is als een decreet op tafel gelegd. Het past niet in een democratische rechtstaat dat een politieke instantie beslist welke informatie wij wel of niet tot ons kunnen nemen. Dat is een beleid dat we eigenlijk alleen maar kennen van dictatoriale regimes zoals, jawel, Rusland. Het is censuur en gaat in tegen één van onze belangrijkste mensenrechten: de vrijheid van meningsuiting. In een vrij land bepaalt de overheid niet welke websites jij wel of niet mag bekijken....

...Wij vinden dat de Europese Unie juist moet inzetten op het stimuleren van onafhankelijke media. Dat doe je niet door de toegang tot de staatsmedia van Rusland te blokkeren, maar door de onafhankelijke media in Rusland en Oekraïne te helpen.  En wat ook kan helpen: er voor zorgen dat het voor lezers helder is dat RT Poetins roeptoeter is - als ze dat niet al wisten. Dat zijn allemaal maatregelen zonder afbreuk aan de democratische rechtsstaat.

Alles bij de bron; Bits-of-Freedom


 

Vier Nederlandse toezichthouders pleiten voor een betere voorlichting voor het online gebruik van gegevens van internetgebruikers. Die oproep doen de Autoriteit Consument en Markt, de Autoriteit Persoonsgegevens, de Autoriteit Financiële Markten en het Commissariaat voor de Media.

Volgens de 4 nemen de mogelijkheden snel toe om mensen online te beïnvloeden. Dat wordt mede veroorzaakt, doordat er steeds meer data over het gedrag van mensen wordt verzameld. Het samenwerkingsverband vindt dat mensen op de hoogte moeten zijn van wat er achter de schermen met hun gegevens gebeurt. Als voorbeeld noemt het het verschijnsel dat gegevens voor een algoritme kunnen worden gebruikt, zodat gebruikers slechts bepaalde producten of informatie te zien krijgen. Als mensen daarvan op de hoogte zijn, neemt de kans toe dat zij begrijpen dat zij hierdoor kunnen worden beïnvloed, zo luidt de gedachte. De toezichthouders stellen dat bedrijven, instellingen en overheden deze voorlichting moeten verbeteren.

Om dat handen en voeten te geven, beginnen de vier organisaties een onderzoek waarin het draait om de vraag hoe bedrijven, instellingen en overheden internetgebruikers kunnen informeren op een manier die voor iedereen te begrijpen is. De vier toezichthouders doen dit vanuit het Samenwerkingsplatform Digitale Toezichthouders, een samenwerkingsverband dat eind vorig jaar is opgericht.

Alles bij de bron; Tweakers


 

Subcategorieën

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha