EPD

Er rijzen steeds meer vragen over het gebruik van elektronische patiëntendossiers, waarin medische gegevens staan. Vooral het systeem Nexuzhealth, waarmee ongeveer de helft van de Vlaamse ziekenhuizen werkt, zou de privacy schenden.

... Alle ziekenhuizen werken tegenwoordig met een elektronisch patiëntendossier, waarin ze alle medische gegevens van de persoon in kwestie bijhouden. Vanuit de overheid worden ze gestimuleerd om gegevens uit te wisselen. Maar gevoelige info zoals gezondheidsgegevens delen, kan alleen met zogenaamde ‘informed consent’ van de patiënt. Die moet dus wéten dat het gebeurt en ermee akkoord gaan.

Het Vlaamse Patiëntenplatform kreeg echter al verschillende klachten binnen over Nexuzhealth, het elektronisch patiëntenplatform dat werd ontwikkeld binnen het UZ Leuven. Het UZ Leuven liet ook partnerziekenhuizen in het systeem stappen. Ongeveer de helft van alle Vlaamse ziekenhuizen werkt momenteel met Nexuzhealth of is de software aan het installeren. Concreet betekent het dat medische gegevens van een patiënt in het Jan Ypermanziekenhuis in Poperinge ook ingekeken kunnen worden door artsen in pakweg het Jessa Ziekenhuis van Hasselt of het AZ Sint Lucas in Brugge.

Minister van Volksgezondheid Maggie De Block (Open Vld) vraagt de beheerders om uitleg. Ook de Gegevensbeschermingsautoriteit bereidt hierover een advies voor. 

Alles bij de bron; Metro


 

Het is ‘na tien jaar tobben’ tijd om opnieuw een poging te wagen om een landelijk elektronisch patiëntendossier (EPD) van de grond te krijgen. Dat vindt Ad Melkert, voorzitter van de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen en oud-politicus voor de PvdA. Hij zei dit op de High Tech Campus in Eindhoven tijdens een congres over gebruik van digitale gegevens in de zorg.

In april 2011 stemde de Eerste Kamer unaniem tegen het voorstel voor een landelijk EPD uit vrees dat de patiëntengegevens niet veilig zouden zijn, nadat de Tweede Kamer daar twee jaar eerder mee instemde. Melkert vindt dat in een nieuw EPD bescherming van gegevens gegarandeerd moet zijn. ,,Maar privacy mag de inrichting van een goed, op solidariteit gebaseerd zorgstelsel niet in de weg staan.”

Alles bij de bron; ED


 

Iedereen moet zijn medische dossier kunnen inzien én mag weten wie er toegang toe hebben gehad. In de praktijk blijft dit vaak duister, blijkt uit ervaringen van (ex-)patiënten. „Instellingen doen maar wat.”

Carmen Kleinegris  is niet ziek, ze wil haar medisch dossier inzien. Tientallen aangetekende brieven stuurde Kleinegris naar ziekenhuizen, zorginstellingen, psychiater en huisarts. Ze voerde uiteenlopende juridische procedures – alles om haar medische geschiedenis boven tafel te krijgen. Ze is er al meer dan tien jaar mee bezig. En ze is niet de enige. Veel burgers moeten moeite doen om hun medische dossiers in te zien terwijl dit recht wettelijk is vastgelegd. En wie wil weten welke mensen allemaal toegang hebben gehad tot zijn of haar medische dossier stuit dikwijls op onbegrip en tegenwerking...

....„Iedereen doet maar wat bij de zorginstellingen”, zegt Carmen Kleinegris over haar strijd van meer dan tien jaar om haar medische geschiedenis. „Ik ben nu pas halverwege met het achterhalen van mijn dossiers.

Alles bij de bron; NRC [LongRead]


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha