Na de aanslagen in Parijs wordt opnieuw van verschillende kanten aangedrongen op het van overheidswege 'kraakbaar' maken van versleutelde communicatie. Dit vanwege overigens onbevestigde berichten dat terroristen gebruik hebben gemaakt van communicatiekanalen die de opsporingsdiensten niet konden ontcijferen.

De geruchten over dergelijk gebruik van encryptie zijn nu talrijk. De Parijse terroristen zouden Whatsapp, het netwerk van Sony's Playstation, de Russische chatdienst Telegram en het anonieme netwerk Tor hebben gebruikt...  Voor zover nu bekend communiceerden de terroristen via onbeveiligde sms. Evengoed komen de pleidooien voor achterdeurtjes terug. Het is belangrijk te bedenken dat alleen het klimaat is veranderd. Er heerst een sfeer waarin maatregelen worden verlangd, of die werken of niet. Het gevaar van gelegenheidswetgeving, zoals de Amerikaanse Patriot Act uit 2001, is levensgroot.

De argumenten tegen achterdeurtjes in encryptiesoftware zijn nog altijd dezelfde. Ondanks vele verzoeken hebben geheime diensten nooit voorbeelden kunnen laten zien van aanslagen die zijn voorkomen dankzij digitale surveillance. Bezwaren zijn er wel, achterdeurtjes zorgen dat je de controle over je eigen data verliest.  Niet alleen zou zo'n maatregel niet werken, hij valt niet eens af te dwingen. Bedrijven en burgers worden naar sterkere systemen gejaagd, waar ze alleen maar beter beschermd zijn. Dat geldt voor nette mensen en keurige bedrijven, en ook voor criminelen en terroristen. Dat is vervelend voor opspoorders maar het is niet anders.

De bad guys gebruiken ook de wegen. Toch bepleit niemand een snelheidsbegrenzer van 30 km/u op alle auto's opdat terroristen niet zo snel kunnen vluchten. Goede gereedschappen mogen niet worden bedorven alleen maar omdat misdadigers ze ook kunnen gebruiken.

Alles bij de bron; Joop


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha