De digitale wondermiddelen schieten dit najaar als paddestoelen uit de grond. Van rondvliegende politiecamera’s tot een surveillerend cyberlegerdat ons onlinegedrag registreert. ‘Voor elk probleem een technische oplossing’, lijkt het te klinken binnen het kabinet.

Nederland is namelijk digitaal ‘wakker’ geworden, zo stelt men in de Nederlandse Digitaliseringsstrategie 2.0. Nederland moet koploper worden op het gebied van digitale innovatie. Zo wordt er flink geld uitgetrokken om in Artificiële Intelligentie te investeren, onderwijs, overheid en private partijen, niemand wordt overgeslagen. 

Maar grote technologische mogelijkheden brengen ook grote risico’s met zich mee. Bijvoorbeeld op het gebied van mensenrechten en privacy. Gelukkig is daar de Autoriteit Persoonsgegevens die er op toeziet dat onze privacy geborgd wordt. Dat is ook de belofte die in alle plannen van het kabinet netjes terugkomt: mensenrechten worden beschermd, geen vuiltje aan de lucht.

Maar de hemel betrok, toen resultaten van het onderzoek naar wat de Autoriteit Persoonsgegevens nodig heeft om te kunnen functioneren naar buiten kwamen. Uit dit onderzoek van KPMG blijkt dat de Autoriteit Persoonsgegevens moet groeien van 184 fte naar 470 fte om haar wettelijke taken uit te kunnen voeren.

Tijd voor de Minister voor Rechtsbescherming, dus om zijn portemonnee te trekken. En gezien de ambities én beloften in alle digitaliseringsplannen, zou je verwachten dat de noodzaak daarvan ook niet betwist wordt. Helaas voelt de Minister er weinig voor over de brug te komen en schuift dit liever door naar een volgend kabinet. Met als resultaat dat het Ministerie van Justitie en Veiligheid doorraast, terwijl de Autoriteit Persoonsgegevens buiten spel wordt gezet.

Wat we online uitspoken, wat voor demonstraties we bezoeken, of we in de buurt zijn geweest van iemand met het coronavirus: onze gegevens zijn razend interessant en de mogelijkheden om data beleidsmatig in te zetten schier oneindig. Het is belangrijker dan ooit dat onze gegevens alleen op een veilige en rechtmatige manier gebruikt worden.

Sinds 2018 kunnen we ons beroepen op de Europese privacywet, de AVG. Maar wat stelt die wet nog voor als er niet meer toegezien kan worden op de naleving van die wet? Waar de AVG werd aangekondigd met veel bombarie halen organisaties daar nu hun schouders al over op. De Autoriteit Persoonsgegevens is namelijk nergens te bekennen.

De achterstanden bij de toezichthouder zijn onderhand zo groot dat de voorzitter Aleid Wolfsen het ‘lachwekkend’ noemt. Ons staat het huilen nader dan het lachen.

Alles bij de bron; Bits-of-Freedom


 


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha