De snelst groeiende sector in onze economie zijn internetbedrijven. Door versnipperd en tegenstrijdig beleid verzuimt de overheid om deze digitale wereld voldoende te beschermen, meent Michiel Steltman, directeur van de Stichting Digitale Infrastructuur Nederland. 

Betaalverkeer, handel en energievoorziening kunnen tot stilstand komen als belangrijke computers worden gehackt of netwerken worden platgelegd. Het beschermen van die digitale wereld staat daarom - terecht - hoog op de agenda bij overheid en politiek. Toch dreigen er gaten te ontstaan in de digitale dijk, zorgelijk genoeg van eigen makelij. Het kabinetsbeleid op het gebied van cybersecurity is versnipperd en kent rare tegenstrijdigheden.

In januari van dit jaar presenteerde het kabinet het standpunt dat versleuteling essentieel is voor het beschermen van informatie. Dat leek goed nieuws. Nog geen twee maanden later stelt het hoofd van de AIVD dat het gebruik van encryptie schadelijk is en terrorisme in de kaart speelt. Een onbegrijpelijke wending die haaks staat op het eerdere kabinetsstandpunt. De recentste illustratie van het tegenstrijdige en versnipperde beleid is het onlangs gepubliceerde kabinetsstandpunt over zogenoemde 'zero days'. Eén van de wetsvoorstellen waarop dit standpunt betrekking heeft, is de wet Computercriminaliteit III, die deze week door de Tweede Kamer behandeld wordt. Deze wet, bekend als de 'terughackwet', zorgt vanaf het eerste voorstel in 2013 al voor controverse. Het kabinet lijkt daar nu weer een schepje bovenop te willen doen.

Veel partijen doen hun best om de schade van zero days te beperken en de handel in te dammen. Je zou verwachten dat ook de overheid meedenkt en meewerkt om de schade te beperken. Uit het recent gepubliceerde kabinetsstandpunt blijkt echter het tegendeel. De ministers van binnenlandse zaken en justitie vinden dat zero days juist goed van pas komen. De inlichtingen- en opsporingsdiensten kunnen, net als cybercriminelen, zero days kopen op illegale marktplaatsen zodat ze kunnen inbreken op computers. Ook mogen ze de beveiligingslekken voor onbepaalde tijd onder de pet houden. Daarmee houden ze malafide praktijken in stand en onthouden ze de samenleving informatie die nodig is om zich te beschermen. 

Als het kabinet echt werk wil maken van de bescherming tegen cybercrime, dan moet het zelf het goede voorbeeld geven. Online veiligheid moet voor opsporingsbelang gaan. Het beschermen van de samenleving doe je niet door een vrijbrief te geven aan het opsporingsapparaat. Dat doe je door vol en compromisloos op bescherming in te zetten. Het is van het grootste belang dat de wet geen perverse prikkels en contraproductieve bevoegdheden bevat. Alleen zo behouden we een betrouwbare, digitale infrastructuur, en daarmee een sterke economie en veilige digitale samenleving.

Alles bij de bron; Trouw


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha