Privacy

We leven tegenwoordig in een samenleving waarin privacy bijna niet meer bestaat, zo stelt Steve Wozniak, medeoprichter van Apple. Volgens 'The Woz' zijn er tegenwoordig overal camera's en worden creditcardgebruik en bijna alles wat we doen gemonitord en opgeslagen.

Iets waar de meeste mensen zich ook bij hebben neergelegd, zo laat hij in een interview met ABC News weten. Toch staan mensen niet graag hun telefoon of wachtwoorden af. "Mensen hebben recht op privézaken, ik heb recht op mijn eigen gedachten. Ik wil niet dat iemand weet hoe ik over bepaalde zaken denk, dat is wie ik ben en we moeten een deel van onze menselijkheid behouden."

Verder stelde hij dat cybersecurity nu de grootste dreiging is geworden en volgens Wozniak zal het voorlopig alleen maar erger worden. "Cybersecurity houdt in dat je computers en producten moet ontwikkelen die veilig zijn. Dat is uiteindelijk belangrijk."

Alles bij de bron; Security


Het Nationaal Comité 4 en 5 mei stelde aan veertien Nederlanders de vraag: Wat is vrijheid? De verhalen van onder meer Typhoon, Lotty Huffener-Veffer en Jan Pronk zijn gebundeld in Het vrijheidsboek. Naar aanleiding van zijn Godwin-lezing uit 2014 mocht onze Hans de Zwart ook zijn visie geven op vrijheid.

Hieronder vind je de volledige tekst van het interview. Ben je nieuwsgierig naar de dertien andere verhalen? Koop dan het boek. Als je benieuwd bent naar wat we nog meer van onze geschiedenis kunnen leren over privacy en surveillance, kom dan naar de Godwin-lezing: op 5 mei spreekt Herman van Gunsteren in het voormalig bevolkingsregister in Amsterdam. Op 5 mei 2014 gaf Hans de Zwart de eerste Godwin-lezing, in het Verzetsmuseum in Amsterdam, over de link tussen het bevolkingsregister en huidige privacyschending. “Godwin is een Amerikaanse advocaat en naamgever van de wet die stelt dat naarmate een onlinediscussie langer doorgaat, de kans steeds groter wordt dat iemand de vergelijking maakt met Hitler of de nazi’s. Een ‘godwinnetje’ is een taboe, maar het is volgens mij soms juist slim om na te denken over wat er toen is gebeurd en wat we daarvan kunnen leren.”

We verliezen steeds meer macht over onszelf, omdat we steeds meer privacy uit handen geven. Voor Hans de Zwart, directeur van de burgerbeweging voor digitale rechten Bits of Freedom, is dat glashelder. Het is waar vrijheid volgens hem over gaat. “Wanneer zeggen we stop? Een stukje van je leven dat niet publiek is, is denk ik een voorwaarde om echt vrij te kunnen zijn. Dat kunnen we leren van de Tweede Wereldoorlog.”..

...“Ik gebruik vaak het voorbeeld van Primo Levi, slachtoffer van de Tweede Wereldoorlog, overlever van concentratiekamp Auschwitz. Hij schrijft in Is dit een mens dat solitude (alleen zijn — red.) in het kamp voor hem kostbaarder was dan voedsel. Omdat je in het kamp compleet werd blootgesteld aan de bewaarders en medekampgenoten, had je geen gelegenheid tot privéleven. Hij schreef dat je iemand zo psychologisch stuk kunt maken. Dat kan ik mij heel goed voorstellen. Wat is de waarde van het leven als je continu onderdeel bent van een surveillanceapparaat?”

“De les uit het bevolkingsregister is dat data die voor een bepaald doel worden verzameld, weleens voor iets heel anders kunnen worden gebruikt. Punt. Het verhaal van de Tweede Wereldoorlog is een superextreem voorbeeld, dat mensen die het privacyprobleem niet onderkennen laat zien wat de risico’s zijn. Als je vrijheid en democratie belangrijk vindt, is het niet verstandig om zo veel mogelijk gegevens van zo veel mogelijk mensen op te slaan. Door het huidige ‘veiligheidsdenken’ bestaat het idee dat we gegevens van burgers op elk moment onder handbereik moeten hebben, om zo terroristen en kindermisbruikers aan te kunnen pakken. Ik zou juist willen beargumenteren dat dataverzameling op langere termijn onveilig is. Een reëel gevolg is dat er een scheve verhouding ontstaat tussen jou als individu en de partij die al die data heeft, een situatie waarin je weinig te zeggen hebt over wat er met die gegevens gebeurt.”

Behalve van Levi kunnen we volgens De Zwart leren van de gevolgen van de opslag van persoonlijke gegevens in het bevolkingsregister. Tijdens de Tweede Wereldoorlog kon de bezetter dankzij dat register precies te weten komen waar de Joden woonden. Op 27 maart 1943 pleegde een verzetsgroep een aanslag op het Amsterdamse register, om de Duitsers tegen te werken. “Voor mij is de opslag van persoonsgegevens toen een makkelijk te leggen parallel met de bewaarplicht van nu.”...

...Democratie, ook dat begrip schreef Hans de Zwart op en ook dit heeft voor hem alles met privacy te maken: “Privacybeperkende maatregelen zijn aantastingen van de democratische rechtsstaat. Het is heel fundamenteel: zonder privéleven kun je niet in een democratie leven. Dan heeft het woord democratie geen enkele betekenis.”
Maar als je nou niets te verbergen hebt? “Als we het hebben over privacy, dan gaat het niet alleen over jóúw situatie. Het gaat vooral om mensen in de marge, zoals activisten, asielzoekers en mensen die bij het UWV staan ingeschreven. In een samenleving waarin geen privéleven mogelijk is, zijn vooral zij kwetsbaar.”

De Zwart begint opnieuw over de Tweede Wereldoorlog: “Dat was een van de meest extreme situaties van de vorige eeuw en extreme situaties maken het belang van fundamentele waarden en rechten een stuk helderder. Dus we hebben Primo Levi nodig om ons uit te leggen hoe belangrijk een privéleven is. Dat hebben wij niet door, want we hebben het nog redelijk goed. Een vermindering van vrijheid voel je heel slecht; we zijn heel adaptief in ons gedrag.” In een lezing zei hij eerder: “Jarenlang heb ik mij als docent laten leiden door de schoolbel. De bel bepaalde hoe laat ik op kon staan en gaf aan wanneer ik kon gaan lunchen. Ik heb er al die jaren nooit last van gehad. Pas toen ik een andere baan kreeg, merkte ik opeens hoeveel invloed die schoolbel op mijn leven had en wat ik daarvoor had ingeleverd.”

Alles bij de bron; BoF


 

Op 5 mei wordt, in samenwerking met De Correspondent en Artis, de derde Godwin-lezing georganiseerd. In deze jaarlijkse lezing wordt met een oog op het verleden de huidige staat van privacy en vrijheid in Nederland onderzocht. Dit jaar wordt de lezing uitgesproken door Herman van Gunsteren, voormalig hoogleraar Politieke Theorieen en Rechtsfilosofie.

Vlak na de aanslagen in Madrid in 2004 schreef Van Gunsteren het boek: Gevaarlijk veilig. Terreurbestrijding in de democratie. In dat boek beschrijft hij hoe de rechtsstaat gevaar loopt omdat er een eenzijdige focus is op het vergroten van de bevoegdheden van de overheid om terreur tegen te gaan. Daarbij is er volgens Van Gunsteren te weinig oog voor de negatieve kant van de medaille: de erosie van de democratie, een herleving van de natiestaat, een verenging van de publieke ruimte, het ontmantelen van onze kritische instituties en het leven in een bijna permanente uitzonderingstoestand.

Deze visie is na de aanslagen in Parijs en Brussel wederom bijzonder relevant. Frankrijk leeft nu al maandenlang in een noodtoestand en de Nederlandse regering grijpt de terreur aan om de politie hackbevoegdheden te geven en een massaal sleepnet voor de geheime diensten uit te rollen. Van Gunsteren heeft eerder geschreven dat het zonde is dat we amper lessen trekken uit onze eigen geschiedenis. Weinig andere zaken zijn namelijk zo goed gedocumenteerd als de Tweede Wereldoorlog. Hij zal de huidige ontwikkelingen vanuit een historisch perspectief belichten.

De Godwin-lezing vindt plaats op 5 mei 2016 in de Ledenlokalen van Artis. De deuren openen om 20:00 uur en we gaan om 20:30 uur van start. Kaarten kosten 10 euro en kunnen via deze website worden gekocht. Hier staat ook meer informatie. Personen die geboren zijn voor 6 mei 1945, zoals Herman van Gunsteren, hoeven geen entree te betalen.

Alles bij de bron; VillaMedia


Doorgaans worden zorgen over privacybescherming gezien als iets voor de oudere generatie. Uit onderzoek van Kaspersky uitgevoerd door jongerenonderzoeksbureau Qrius, blijkt echter dat 94 procent van de MBO-, HBO- en WO-studenten aangeeft privacy wel degelijk belangrijk te vinden. Opmerkelijk is dat 42 procent zegt 'niet zo actief' of 'helemaal niet actief' te zijn om hun privacy online te beschermen.

Vooral ten aanzien van hun toekomstige werkgever verwachten de studenten dat deze zich niet van moderne middelen bedient om personeel in de gaten te houden. 75 procent van de ondervraagden wil niet dat werkgevers gesprekken afluisteren. Twee derde houdt er niet van dat zij tijdens werktijd in het zicht van camera's zijn. Maar tegelijkertijd maken de studenten op grote schaal (89 procent) gebruik van openbare wifi-netwerken. Slechts 24 procent zegt regelmatig wachtwoorden te veranderen. Iets meer dan een kwart zegt wel eens te maken gehad te hebben met een schending van online privacy.

Het volledige onderzoek is hier te downloaden (pdf) 

Alles bij de bron; AutomGids


Privacy was een groot onderwerp op de beveiligingsconferentie van RSA. Maar terwijl de een privacy dood verklaart, zegt de ander dat het niet zo'n vaart loopt. 

Volgens Theodore F. Claypoole, een partner bij Wombie Carlyle, holt moderne technologie niet alleen onze privacy uit. De juridische standaarden van hetgeen je kan en mag verwachten aan privacy worden er ook steeds door bijgesteld. Naar beneden dan. Hij bood een aantal sterke voorbeelden. Hij zei dat tegenwoordig de politie niet zonder meer zonder aankondiging je deur mag openbreken, of zonder juridische grondslag met behulp van hittezoekers observeren wat je in je eigen huis doet, omdat dat in overtreding is met hetgeen je nu standaard als redelijkerwijs aan privacy mag verwachten. 

"Maar de juridische standaarden die door de overheid worden gebruikt om je privacy te beschermen vervagen", zegt hij. Het vervagen van privacy, zegt hij, wordt geïllustreerd door de zaken als het afnemen van DNA door de FBI bij mensen zonder dat daar een gerechtelijk bevel voor gegeven is, zoals bazen die de e-mails lezen van hun werknemers of politiemensen die iemands telefoon opeisen.

En met de alom aanwezige volgsystemen die niet alleen metadata verzamelen over waar we ons bevinden, wie we bellen en wat we in onze internetleven doen, maar nu zo verbeterd zijn dat ze gezichten en stemmen herkennen, "zijn er steeds betere gegevens over wat we allemaal doen", zegt Claypoole. Hij voegt eraan toe dat er "een constante druk is vanuit opsporingsinstanties om meer een meer toegang te krijgen tot die informatie."

Trevor Hughes is eveneens bezorgd over privacy. Als president en CEO van de International Association of Privacy Professionals (IAPP), zou hij dat ook moeten zijn. Maar zijn boodschap is dat we dit al eens eerder hebben meegemaakt, meerdere malen zelfs. Het punt is, zegt Hughes, dat technologie dit onderwerp steeds weer ter sprake brengt. "Smartphones hebben gemiddeld 30 apps en dus connecties met leveranciers van die apps. Dat betekent dat op een bepaalde dag je data-relaties hebt met honderden entiteiten. Dat is een complex data-ecosysteem en onze wetten zijn daar nauwelijks geschikt voor om in te voorzien."

Dat probleem moet worden aangepakt, zegt hij, met wetten en nieuwe compliance-standaarden, met het kunnen aanspreken van bedrijven op hun verantwoordelijkheid jegens werknemers en klanten en door het maken van producten met 'privacy by design'. "Wat we zien is een eeuwenoud proces, waarin de maatschappij opnieuw de grenzen uitvindt."

Alles bij de bron; ComputerWorld

De Tomoko, ontworpen door twee Finse designers, kan uitkomst bieden op een druk kantoor en zorgt ervoor dat je je beter kunt concentreren. De helm is op twee manieren te gebruiken: in combinatie met een standaard waarbij hij over je hoofd hangt, of je kunt hem over je laptop plaatsen als je niet wilt dat mensen meekijken.

Vivero Panorama

De Tomoko is nog niet te koop. Het Finse Vivero maakt binnenkort pas de prijs bekend.

Alles bij de bron; RTL & Vivero


Particulieren en bedrijven zijn zich steeds meer bewust van het feit dat hun gegevens verzameld worden. Dat vertaalt zich ook in cijfers: de Privacycommissie kreeg vorig jaar bijna 4.200 vragen en klachten binnen, dat is bijna de helft meer dan vijf jaar geleden. 

"We zien een toenemende assertiviteit ten aanzien van privacykwesties. Door toedoen van nieuwe Europese wetgeving krijgt de Privacycommissie ook meer slagkracht en kan ze hoge boetes opleggen", zegt Matthias Marck van handelsinformatie kantoor Graydon. "Bedrijven moeten daarom privacybeleid boven aan de agenda zetten om boetes of imagoschade te voorkomen", luidt het.

Alles bij de bron; deRedactie


Onderzoekers van het Franse Instituut voor Onderzoek in Computerwetenschappen en Automatisering vonden dat het grootste gedeelte van de mobieletelefoongebruikers geïdentificeerd kan worden binnen een dataset door slechts vier apps die gebruikers op hun telefoon hadden geïnstalleerd. Een zorgwekkende ontdekking, zeker nu bedrijven steeds vaker app-data delen met adverteerders.

Het onderzoek werd in oktober gepubliceerd, maar kreeg de afgelopen dagen weer veel aandacht. In het onderzoek werd data van 54.893 Android-gebruikers van zeven maanden lang geanalyseerd. Ze ontdekten dat iedere combinatie van vier willekeurig geselecteerde apps een gebruiker in een dataset kon helpen identificeren met een slaagkans van 95 procent. Een complete lijst van geïnstalleerde apps kan een gebruiker met 99 procent zekerheid identificeren en met slechts twee apps was er 75 procent slaagkans op een juiste identificatie. Een profiel van geïnstalleerde apps kan voorspellen wat de levensstijl en gewoontes van een gebruiker zijn, zoals religie, relatiestatus, gesproken talen, favoriete landen, en of de gebruiker een ouder is van jonge kinderen.

De onderzoekers kwamen er zelfs achter dat zelfs wanneer de apps pseudo-anoniem zijn, door de app-namen te verwijderen, simpele computersystemen de gegevens van gebruikers kunnen achterhalen en ze identificeren in een dataset.  Het blijkt dat Android-aps geen extra toestemming hoeven te krijgen om de complete lijst met geïnstalleerde apps op een device te kunnen achterhalen. Ondanks dat Apple iOS-ontwikkelaars niet toestaat alle geïnstalleerde apps te achterhalen, kan zo’n platform wel een lijst krijgen van de apps die op dat moment worden gebruikt – en daaruit redelijk makkelijk alle geïnstalleerde apps achterhalen.

“Omdat mensen uniek zijn, op zoveel verschillende bekende en onbekende manieren, is het erg moeilijk om de privacy van smartphone-gebruikers te behouden,” concludeert het onderzoek. “Er moeten snel nieuwe veiligheidsmaatregelen worden ontwikkeld.”

Alles bij de bron; MotherBoard [Thnx-2-Luc]


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha