Privacy

Zoekt en gij zult vinden. Het credo van datamining, het engelse woord voor spitten. Spitten in gegevens en gebeurtenissen. Met als doel er nuttige conclusies uit te trekken. Schatgraven in grote hoeveelheden informatie.

In de Amerikaanse politieserie The District stuurt hoofdcommissaris Jack Mannion zijn mensen aan met nieuwlichterij: CompStat. Een computerprogramma dat de criminaliteit in Washington in beeld bracht en waarmee Jack precies wist waar hij zijn korps op af moest sturen. Datamining om criminaliteit aan te pakken.

...Nu het met zoekmachines betrekkelijk snel en eenvoudig informatie vergaren is en met uitgekiende software het even betrekkelijk eenvoudig wordt verbanden te leggen, wordt datamining steeds meer en instrument om beleid te ontwikkelen. Stop de data in een beslissingsboom en de computer schotelt je een aantal oplossingen voor.

Maar zolang de valkuilen van schatgraverij niet zijn gedicht, mogen we van datamining geen wonderen verwachten. Valkuilen als onvolledige data en software die verbeterd moet worden, zijn wellicht te vermijden door voortschrijdend inzicht en technologie. Maar hoe dicht je de valkuil van de menselijke factor? De factor die zo zijn eigen doelen kent. Die met zijn eigen opvattingen de interpretaties stuurt?

Lees het volledige artikel bij de bron; sargasso

Er is dit jaar nogal wat nieuws over het wetsvoorstel voor de nieuwe Telecomwet de revue gepasseerd. Meest recent staat het gedeelte omtrent de cookiewetgeving behoorlijk in de aandacht. Daarnaast heeft de DDMA onlangs een eerste draft van de code social marketing uitgebracht.

Maar laten we vooral de basis niet uit het oog te verliezen. Een overzicht van hoe je anno 2010/2011 correct om moet gaan met persoonsgegevens.

Wat verstaat men precies onder persoonsgegevens? Volgens het CBP (College bescherming persoonsgegevens) verstaat men hieronder:

Elk gegeven dat informatie bevat over een natuurlijk persoon

Gegevens die een persoon identificeerbaar maken

Lees alles bij de bron; marketingfacts

Lang niet alle gegevens bij de overheid zijn (uit)wisbaar, dat is zelfs een nadrukkelijke keuze. Is er dan eenmaal een fout in geslopen, dan kan die fout de burger zijn hele leven achtervolgen. Diverse voorbeelden van persoonsverwisselingen zijn er al, van mensen die plotseling in een andere plaats geboren zijn, zonder het te weten getrouwd blijken en meer van dat soort incidenten.

Direct na de geboorte, bij de aangifte op het gemeentehuis worden tientallen gegevens over de burger en diens familie bij de gemeente opgeslagen. Een bijna lachwekkende hoeveelheid informatie wenst de overheid te hebben. Spoedig daarna wordt er aan de hand van database koppelingen alleen maar méér gegenereerd. Binnen een paar maanden ontvang je het BSN-nummer van je spruit. Sjonge, daar stond je als blije, jonge ouder niet bij stil.

Door de toenemende mogelijkheden tot koppelingen en volautomatische registraties, staan de deuren wijd open voor de invoer van fouten. Hoewel we in Nederland zeer acceptabele privacy wetgeving hebben, hobbelt de uitvoering ervan ver achter de technische stand van zaken aan. Daar komt nog bij dat vele instanties niet de wens hebben om deze wetgeving te respecteren en dat diverse instanties om 'veiligheids'-redenen zelfs niet gehouden zijn aan deze wetgeving.

Lees alles bij de bron; computable

Tenzij je leeft als een kluizenaar, kom je in de loop der jaren in een heleboel databanken terecht. Die worden meer en meer aan elkaar gekoppeld. Daar moeten we ons zorgen over maken, vinden Corien Prins van de WRR en Jacob Kohnstamm, voorzitter van het CBP.

Heel veel toepassingen kun je zo bouwen dat je niet meer komt te weten dan noodzakelijk, bevestigt Pier Nabuurs, voorzitter van de Raad van Bestuur van Kema. Bij de proef met rekeningrijden in Eindhoven in 2009 hoefde je bijvoorbeeld maar één keer per maand cijfers door te sturen voor de afrekening. Niemand hoefde te weten waar je reed en wanneer. "Maar we vinden het zo gauw zo makkelijk - omdat we de gegevens toch hebben - om ze ergens anders voor te gebruiken. En daar kan het een keer fout gaan."

De clou van het verhaal: privacy-instellingen en algemene voorwaarden zijn ondoorzichtig. "En dus moeten we de verantwoordelijkheid verleggen naar zij die bouwen aan systemen. De privacy al inbouwen bij design. Anders heeft de burger altijd het nakijken bij een gebrek daarvan. Zorg er bij de bouw van systemen voor dat er alleen de noodzakelijke vragen gesteld worden. En zorg dat je transparant bent. Een goede controle achteraf is ook nodig", aldus de CBP-voorzitter.

Lees alles bij de bron; zdnet en op binnenlandsbestuur staat ook een artikel over dit onderwerp

Ik maak me ernstig zorgen over mijn privacy en die van anderen. De laatste tijd  loopt het echt de spuigaten uit. Een gezond wantrouwen is altijd op zijn plaats omdat men best mag weten waarom mensen bepaalde informatie willen en die uitleg krijg je vaak niet. Verder is de nauwkeurigheid in veel opzichten ver te zoeken bij veel mensen, dus dat wat je aan een vreemde vertelt wordt waarschijnlijk ook nog eens verkeerd weergegeven als je niet oppast. 
Bovendien kun je best de geboortedatum van een ander gebruiken en  daardoor informatie gaan verspreiden over iemand die helemaal niet juist hoeft te zijn. Ook dat laatste vind ik een naar idee.

Zo valt het me op dat steeds meer willekeurige personen van stichtingen, instellingen die je helemaal niet persoonlijk kent, vaak alleen maar benadert voor één vraag, zonder dat je van plan bent een of andere binding met ze aan te gaan, onmiddellijk jouw vraag beantwoorden met een wedervraag:

EN, WAT IS UW GEBOORTEDATUM? Of: WAT IS HAAR/ZIJN GEBOORTEDATUM?

Dat vind ik echt te gek voor woorden.

Bel met een gemeentelijke instantie: wat is uw geboortedatum?  Ik antwoord, mevrouw, ik wil alleen maar met iemand doorverbonden worden en u vraagt meteen privacy-gevoelige informatie. U kunt mij ook zonder dat wel doorverbinden, hoor. Ik word doorverbonden en de vraag blijkt helemaal niet noodzakelijk te zijn.

Lees de volledige forumbijdrage bij de bron; security

Dat er iets aan de hand moest zijn, werd me wel duidelijk toen ik binnen een paar dagen meer Nobelprijswinnaars tegenkwam dan redelijkerwijs te verwachten was. Het bericht dat computerhackers hadden ingebroken op de website van het Nobelcomité voor de Vrede bracht een dag later opheldering...

...Terwijl op hetzelfde moment de kranten toch bol stonden van het stelen van identiteit en het afhandig maken van biometrische gegevens. Het intellectuele debat over identiteit mocht dan gaan over Geert Wilders en Al-Qaeda als voornaamste gevaren, de echte dreiging kwam intussen van Google en van het Nederlandse paspoort.

Maar haal ik daar niet twee begrippen van identiteit verschrikkelijk door elkaar? Ja. En nee. Die twee begrippen hangen namelijk nauw samen: dat werd toevallig net dezelfde dag mooi uitgelegd in een krantenartikel over de Staatscommissie Grondwet....

...Zo is het vastleggen van identiteit opeens veel tirannieker geworden. Je paspoort zegt niet alleen meer dat je het bent, maar ook wat en wie je bent. Je hoeft maar een paar dagen de krantenkoppen te volgen of je weet welke data de overheid inmiddels vastlegt. ‘Justitie wil makkelijker bij bankgegevens burgers’, ‘Nergens zoveel telecomgegevens opgevraagd als in Nederland’. En anders dan in andere landen wil de Nederlandse overheid de biometrische gegevens uit ons paspoort gaan opslaan in een centrale databank.

Lees de hier volledige column van Marjolijn Februari 

Geen idee zo achterhaald als het recht op privacy. Camerabewaking maakt onze straten veiliger, door het screenen van ons surfgedrag maken pedofielen online geen kans meer en dankzij kruising van onze persoonsgegevens heeft de overheid sociale fraudeurs zo te pakken. Alles open en bloot op straat dus, want eerlijke burgers hebben niets te verbergen. Of denken we maar beter twee keer na voor we privacy dood verklaren?

De burger mag er dan al geen moer om geven, de aanhangers van een betere privacybescherming zetten door. Nu sommige internetreuzen het iets te bont hebben gemaakt en de wereld van zijn ergste schrik over 9/11 bekomen is, lijkt het tij zelfs wat te keren. ‘Privacy is dus zeker niet dood. Integendeel, de discussie is net springlevend’, besluit Paul De Hert. ‘Andere landen nemen zelfs ons strengere Europese model over. De slinger was de voorbije jaren flink doorgeslagen, maar alles wijst erop dat er een nieuw evenwicht komt in de relatie tussen burger, overheid en bedrijven.’

Lees alles bij de bron; detijd.be 

Hoe erg bent u op uw privacy gesteld? In 2008 maakte XS4ALL de korte film 'Privacy Matters''. Met organisaties die steeds het nieuws halen wegens privacyschendingen, zoals Facebook, lijkt de film twee jaar later nog steeds de vinger op de zere plek te leggen.

Lees alles bij de bron; mediawijzer

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha