Privacy

Iedereen leert om zijn of haar online gegevens goed te beveiligen met een wachtwoord en deze met niemand te delen. Maar wat als u plotseling overlijdt en niemand uw wachtwoord weet? Inderdaad, uw gegevens, zoals op profielensites, blijven online staan. Er bestaan een aantal initiatieven waarmee u kunt zorgen dat u uw familie en vrienden geen onaangename verassingen bezorgt.

Hoe dient u om te gaan met social media na de dood? Hieronder volgt een aantal initiatieven waarmee privacy blijft gewaarborgd, profielensites verdwijnen en u anekdotes kunt lezen uit het alledaagse leven:

Thedigitalbeyond.com
- Blog van John Romano en Evan Carroll over digitale identiteit en wat er mee gebeurt na de dood

Digizeker.nl - Digitale kluis, beheerd door de notaris, waarin online accounts opgeslagen kunnen worden, evenals een bericht aan de nabestaanden

Watikjenogwildevertellen.nl - Online archief waarin u digitaal materiaal voor uw nabestaanden kunt achterlaten, zoals foto’s en video’s

Ziggur.me - Account om vast te leggen wat er met al uw online profielen gebeurt als u er zelf niet meer bent

Bron; mediawijzer

Terwijl de criminaliteit per saldo daalt, denken de meeste Nederlanders – mede door terroristische aanslagen – dat de samenleving onveiliger wordt. In het regeerakkoord zijn daarom een paar stevige paragrafen aan veiligheid gewijd. Zo komt er meer cameratoezicht en preventief fouilleren moet eenvoudiger worden.

In het afgelopen decennium is al een een stroom aan nieuwe veiligheidsmaatregelen doorgevoerd. De verplichte vingerafdruk op ons paspoort is daar een voorbeeld van. Intussen komt identiteitsfraude steeds vaker voor. Met alleen je burgerschaps- en bankrekeningnummer kan iemand die kwaad wil je al grote schade toebrengen. Nieuwe technologieën zijn een goed middel om ons tegen dit soort misdaad te beschermen. Maar er is ook een keerzijde: wat als het algemene veiligheidsbeleid en het beschermen van jouw persoonlijke gegevens elkaar in de staart bijten?

Er is (nog) geen Big Brother. Maar de vele maatschappelijke, commerciële, technische en politieke ontwikkelingen vormen een sluipende opeenstapeling van mogelijkheden. Dit kan positief worden gebruikt, maar het vormt ongemerkt ook een enorme inbreuk op ons privéleven. Het veelgehoorde argument 'als ik niets verkeerd doe, mogen ze alles van me weten' gaat niet op. Je hoeft niets verkeerd te doen om de dupe te worden van identiteitsfraude of een verkeerde interpretatie van feiten. We weten niet precies waar bodyscans, paspoortgegevens en videobeelden allemaal voor gebruikt worden.

Op dit punt ontmoeten veiligheid en privacy elkaar. Je veilig voelen in de samenleving betekent niet het gevoel moeten hebben dat anderen je ongemerkt controleren.

Lees alles bij de bron; eindhovensdagblad

De diagnose van ggz-patiënten is ook via versleutelde geanonimiseerde dbc’s eenvoudig te achterhalen. Daardoor zijn de privacy van patiënten en de geheimhoudingsplicht van ggz-therapeuten, ondanks een rechterlijke uitspraak, nog steeds niet gegarandeerd.

Ondanks deze rechterlijke uitspraak is de privacy van patiënten en de geheimhoudingsplicht van ggz-therapeuten nog steeds niet gewaarborgd, stelt Mengelberg. De dbc’s zijn zo specifiek dat iedere diagnose een eigen declaratiebedrag heeft. “Wie het bedrag weet, weet ook de diagnose. Het kan niet de bedoeling van de rechter zijn om de privacy van de patiënt aan de voordeur te beschermen, maar deze via de achterdeur weer te laten aantasten.”

Lees alles bij de bron; zorgvisie

Uit een per mail ontvangen persbericht;

Als een consument vermoedt dat bedrijven onzorgvuldig omgaan met zijn gegevens bij het toesturen van reclame kan hij klagen bij het online klachtenloket www.privacywaarborg.nl. De klachten worden in behandeling genomen door de DDMA Privacy Autoriteit.

Het klachtenloket is in beheer van DDMA, de branchevereniging voor dialoogmarketing en een onderdeel van het Privacy Waarborg: een keurmerk op websites en reclame-uitingen waaraan consumenten in één oogopslag zien of bedrijven persoonsgegevens niet misbruiken voor reclamedoeleinden.

Aangesloter bedrijven worden jaarlijks gecontroleerd op het gebruik van persoonsgegevens voor marketingdoeleinden.

Lees verder over de top-3 van klachten op de site.

 

2010 mag de boeken in als het jaar waarin iedereen alles van u wilde weten en bedrijven hun ware aard lieten zien. Maar er werd ook teruggevochten, met verve en succes.

De concurrentiestrijd lijkt hevig om de twijfelachtige eer wie in 2010 het meeste lak had aan privacy: Google of FaceBook. Het eerste bedrijf stond al bekend als een onderneming die schimmig is over wat er nu precies wordt bijgehouden over gebruikers met diensten als het zoeken, Gmail, agenda's, contacten, de locatiedienst Latitude, plaatsbepaling met Google Maps, telefonie en chatdienst Google, de mislukte poging tot een sociaal netwerk. 

De andere internetmoloch is Facebook. Deze introduceert nieuwe mogelijkheden en vergeet steevast de meest privacyvriendelijke opties te kiezen. Pas na een storm van kritiek worden instellingen aangepast. Ondertussen gaat het bedrijf snel verder met privacygevoelige mogelijkheden als e-mail en de mogelijkheid om “in te checken op locaties”. Ook nieuwe algemene voorwaarden, die het bedrijf de mogelijkheid gaven alle informatie van klanten te verkopen aan wie ze maar wilden, werden uiteindelijk genuanceerd. Het bedrijf bouwt een slechte reputatie op het gebied van privacy op, maar heeft daar niet veel onder te lijden. 

Lees alles bij de bron; webwereld

"Adverteerders weten heel goed dat gerichte reclames leiden tot hogere clickniveaus en actie," merkt het online magazine BizReport.com op. "Het probleem is echter dat teveel gerichte reclame vaak als een inbreuk op de privacy wordt bestempeld. Volgens het rapport van Burst Media blijkt echter dat een aantal consumenten bereid is om een gedeelte van hun privacy af te staan in ruil voor meer gerichte, relevante reclames.

Volgens het onderzoek 33 procent van de mannelijke online populatie tegen 11 procent bij vrouwen.

Lees alles bij de bron; express.be

...Ook onze school was een week geleden aan de beurt. Zonder waarschuwing vooraf waren een aantal willekeurig gekozen kluisjes binnenstebuiten gekeerd – waarna de directie slechts luttele uren later een geruststellend bedoeld mailtje stuurde naar alle ouders. Dit bericht, waarin met enige trots werd gesteld dat er niets illegaals was aangetroffen in de kluisjes, had mijn schoolbestuur achteraf gezien wellicht beter achterwege kunnen laten.

De vele leerlingen die in eerste instantie namelijk niets hadden gemerkt van de controle, kwamen nu plots tot de alarmerende conclusie dat hun 40 vierkante centimeters aan persoonlijk domein onaangekondigd waren doorzocht.

Mijn schoolgenoten bleken niet gediend te zijn van de controle. Al snel werden zowel onderling als met docenten hevige discussies gevoerd over de waarde van onze privacy, het geschonden vertrouwen in onze school en de verloedering van de samenleving in het algemeen.

Lees de volledige column bij de bron; trouw

Opvattingen over de noodzaak en wijze van privacy bescherming veranderen snel. Dit blijkt uit de resultaten van een peiling op Opinieland.nl en nl.Choozz.com - de onderzoekspanels van SSI - welke geanalyseerd zijn door onderzoekbureau Blauw Research.

Momenteel maakt de Nederlander zich veel meer zorgen over zijn persoonsgegevens op internet. Slechts 20% geeft aan vertrouwen te hebben in een zorgvuldige omgang met zijn/haar persoonsgegevens op internet. Bijna de helft ervaart cookies als een probleem. En bijna 30% van de werknemers in loondienst zegt te vermoeden dat de werkgever registreert welke websites door medewerkers zijn bezocht. Desondanks lijkt angst voor sociale media websites langzaam weg te ebben.

Lees alles bij de bron; blauw

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha