Privacy

De gebeurtenissen op 9/11 hebben mijn leven blijvend veranderd. Althans, zo lees ik in vele media. Diezelfde media deden destijds uitgebreid verslag. Maar wat doet het grootschalige mediacircus dat bij elke ramp of aanslag word opgezet met mij als toeschouwer? Het antwoord is eenvoudig: het creëert angst. Angst voor de grote boze buitenwereld waar ik als individuele burger weinig invloed op heb. 

Op straat hangende jongeren worden straatterroristen en zo is de link gelegd tussen terrorisme, extremisme, hangjongeren en de islam. Volslagen idiote redeneringen maar geloofd door het volk dat maar al te graag een zondebok vindt in angstige tijden.

Tot slot is er mijn privacy. Die is sterk afgenomen door al die camera's, invoering van de directe identificatieplicht, een vingerafdruk op mijn paspoort, extra controle bij luchthavens, en ook een steeds scherper toezicht op het internet. De overheid en het bedrijfsleven weten niet alleen waar ik brows maar ook waarheen ik reis. De ov-chipkaart registreert exact bij welke halte ik in- en uitstap en de camera's boven de snelweg draaien 24 uur per dag. Of deze commerciële ontwikkelingen leiden tot meer veiligheid is maar zeer de vraag. 

Is mijn wereld veranderd na 9/11? Ik ben geneigd te zeggen van wel. Al was het maar om te kunnen dromen dat de wereld vroeger veel mooier was. 

Alles bij de bron; NOS uit de artikelreeks; 10 jaar 9/11

Zelf voelt de Vlaamse cineast Alex Stockman soms verbazing en huivering. Het Jaar 2000-gevoel, zeg maar. Hij verbaast zich vaak over technologie die voor jongeren vanzelf spreekt.  „Ik verbaas me ook omdat ik een groot deel van mijn leven doorbracht in een wereld zonder mobiele telefoon of internet. Hoe deden wij de dingen toen? Ik weet het niet meer, raar is dat.”...

Er spreekt technoangst uit uw film.

„Niks mis met technoangst. We zijn gefascineerd door technologie, al die nieuwe apparaten die zo verleidelijk in de hand liggen. Technologie is God, Steve Jobs zijn profeet. Maar terwijl we denken dat technologie ons sterker maakt, worden we kwetsbaarder. Het dendert maar voort: opeens zijn we in een wereld beland waarin staten elkaar via internet kunnen lamleggen en revoluties via Twitter worden georganiseerd. Niemand heeft het voorspeld, het is fantastisch. Maar we stellen weinig vragen, laten het gewoon gebeuren.”...

‘Pulsar’ gaat ook over privacy en paranoia, de angst bespied te worden.

„Internet brengt de exhibitionist in ons boven en verleidt ons tot domme, ijdele dingen. We zetten onszelf continu in een etalage, maar worden bang voor echt contact zonder glas tussen ons in. En dan is er Big Brother. We krijgen allerlei giftige geschenken. Een bedrijfswagen van je baas, met gps zodat hij in principe altijd weet waar je bent. Met je gsm ben je overal bereikbaar én traceerbaar. We maken ons er nog niet druk om.”

Lees het volledige artikel hier (Bron; NRC-digiabo) 

Koekelare publiceert al jaren een infogids met daarin nuttige informatie voor de inwoners van de gemeente, alsook een telefoon- en adressengids van alle inwoners van de gemeente. En dat zint Eric Rosseel niet. Er werd mij nooit om toestemming gevraagd om mijn adres en telefoonnummer te publiceren. De man maakt de zaak aanhangig bij de Commissie voor de Bescherming van de Persoonlijke Levensfeer ("Privacy-Commissie"). 'Deze zal me wel definitief uitsluitsel geven in hoeverre bij de samenstelling en de tot stand koming van de Infogids conform is aan de Wet', zo schrijft hij in een mail aan het adres van burgemeester Patrick Lansens.

Lees alles bij de bron; hetnieuwsblad 

Interventieteams gaan de komende maanden op huisbezoek bij inwoners van De Riet. Die teams, die bestaan uit twee tot drie mensen, gaan gesprekken aan met inwoners om zo te kijken of er problemen spelen die opgelost moeten worden. Mensen bij wie de teams aan de deur komen, zijn verplicht hen binnen te laten.

De interventieteams gaan alleen bij mensen op bezoek van wie het vermoeden bestaat dat er een probleem is. Een database legt allerlei gegevens over elkaar, waar de problemen uit kunnen blijken.

Advocaat Diederik Briedé stelt echter: „In Nederland ben je niet verplicht antwoord te geven op vragen. Dus dat kun je al weigeren. Bovendien is het verplicht meewerken aan een huisbezoek in strijd met verschillende grondrechten, zoals woonrecht, family life en privacy.” 

Wel raadt Briedé mensen aan om informatie rondom uitkeringen goed door te geven. „Uitkeringsgerechtigden hebben de plicht alle veranderingen in hun situatie door te geven. Doen ze dat niet dan kan de uitkering stopgezet worden.” Hij adviseert mensen daarom even aan te horen wat de teams willen weten. „Bij onschuldige vragen gewoon antwoord geven en anders weigeren mee te werken.”

In reactie bevestigt wethouder Mieke Kuik dit. „Wie echt niet wil hoeft niet mee te werken. Maar we hopen dat de meesten dat wel doen.”

Lees alles bij de bronnen; tubantia artikel 1 & artikel 2

Update; De bewoners van de wijk hebben een tegenactie opgezet

In de wijk De Riet zijn de bewoners niet blij met het mogelijke bezoek van een interventieteam van de gemeente Almelo. Veel bewoners zien dat niet zitten. Er circuleert nu een 'tegenbrief' die veel bewoners al voor het raam hebben gehangen. Daarin laten ze weten niet gediend te zijn van de bemoeienissen van het interventieteam, meldt TC Tubantia.

Die brief is gemaakt door een bewoner. Hij waarschuwt dat het team ook een opsporingstaak heeft en informatie kan verzamelen tegen de bewoner die het team binnenlaat.

Lees alles bij de bron; telegraaf (thnx-2-Niek)

In de krant van 1 juni stond een artikel over een ontslagen CBR-adviseur aangehouden wegens rijden onder invloed in privétijd, nadat hij een ernstig ongeval had veroorzaakt. Dat had hij verzwegen voor zijn werkgever.

Volgens de kantonrechter stond de werkgever daarom in zijn recht om de persoonlijke gegevens op te vragen van de werknemer, zonder diens toestemming. De werknemer had zich immers moeten realiseren dat hij een voorbeeldfunctie bekleedde en dat hij moest voldoen aan hoge integriteitseisen. De kantonrechter liet waarheidsvinding prevaleren boven privacywetgeving.

Daardoor werd de werknemer vogelvrij verklaard.

We zijn ommuurd door ogen. Overal zijn er camera’s. Het verzamelen van gegevens is een topsport. Het private domein dreigt zodoende één te worden met het publieke. De argumenten hiervoor zijn: veiligheid, efficiëntie, winstmaximalisatie, gemak, klantgerichtheid en de openheid van de wereld.

Op twee fronten wordt het recht op privacy en daarmee het privédomein bedreigd. Dat gebeurt door overheden en de bedrijven. Een mooi voorbeeld van hoe een fatsoenlijke overheid onfatsoenlijke anti-privacy maatregelen kan nemen, is het rekeningrijden. Iedereen zou volgens het kabinet Balkenende-IV, een DDR-kastje in zijn auto moeten plaatsen. Toen ging het gelukkig niet door. 

Sommige bedrijven hebben al lang door dat wij in onze stompzinnigheid bereid zijn om onze privacy zo maar op te geven en ze weten dat dit een bron van inkomsten zou kunnen zijn. Siemens, TomTom en KPN hebben een systeem opgericht dat via slimme reisadviezen en geavanceerde navigatiesystemen moet zorgen voor betere benutting van de wegen wat moet leiden tot minder files. Toch een DDR-kastje in elke auto!

En zelfs als dat DDR-kastje enige bijdrage zou leveren aan het verminderen van file, moeten we dat verwerpen. Waarom? Omdat een oplossing ook moet voldoen aan onze fundamentele rechten waar onze beschaving op is gebaseerd. 

En alle politici moeten het recht op privacy als een fundamentele voorwaarde voor de vrije samenleving verdedigen. Maar ook wij als burgers moeten ons bewust worden van dat recht.

Lees alles bij de bron; elsevier

‘Nederland was tot voor kort het land waar je voor gek werd verklaard als je vertelde dat je met privacy bezig was’, vertelt D66-europarlementariër Sophie in ’t Veld over de eerste jaren dat ze zich in Europa stortte op privacy. Wie begon over privacy kreeg in die periode meteen ‘9/11’ als tegenargument in z’n gezicht gedrukt.

Maar in 2011 ziet de wereld er anders uit. Tien jaar na de aanslagen op de Twin Towers is privacy opeens aan de winnende hand, bezig met een comeback. Ook in Den Haag is er veel meer belangstelling voor het onderwerp. Maatregelen worden zelfs teruggedraaid....

Nee, het is niet zo dat privacy het voortaan altijd gaat winnen van veiligheid, zegt Roosendaal. ‘Dat was altijd zo’n cliché, dat je tussen die twee moest kiezen’. Zelfs vorige maand zei CDA’er Raymond Knops nog dat we op korte termijn de discussie van ‘Privacy versus Veiligheid’ moeten voeren. Roosendaal: ‘Het is niet of-of, het is en-en. Je kunt ook iets doen vóór de veiligheid en tegelijkertijd op de privacy letten.’

Lees het volledige (zeer uitgebreidde) artikel bij de bron; depers

Vraag:

Als IT-administrator krijg ik op mijn werk te maken met gegevens die onder de Wbp vallen. Deze wet stelt eisen en beperkingen aan het verwerken van gegevens. Gelden die beperkingen ook voor netwerkapparatuur (switches, routers, firewalls, IDS) en de betreffende beheerders? Geldt die regelgeving ook als het verkeer tijdens transmissie versleuteld wordt?

Antwoord:

Wanneer je gegevens verwerkt die direct of indirect te koppelen zijn aan personen, valt die verwerking onder de Wbp. Deze geldt in alle omstandigheden, dus ook bij analyses of beheer van netwerkverkeer, infrastructuur en dergelijke.

Beheerders moeten dus rekening houden met de privacy van personen voor wie zij de diensten in de lucht houden. Je mag netwerkverkeer natuurlijk bekijken - als het nodig is voor de dienst, maar je hebt wel geheimhoudingsplicht omtrent wat je dan ziet. Wanneer gegevens versleuteld zijn hoef je de gegevens niet als persoonsgegevens te beschouwen, want jij kunt er niets uit halen dat tot een persoon te herleiden is.

Lees alles bij de bron; security

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha