Privacy

Privacy, en het gebrek eraan, was een onderwerp dat vorig jaar bijna dagelijks in het nieuws kwam en gezien de resultaten van de poll verwachten de lezers van Security.NL dat privacy ook in 2016 weer veelvuldig de actualiteit zal beheersen.

Aanleiding voor Security.NL om drie organisaties die zich inzetten voor privacy, zowel buiten als op het internet, te vragen welke zaken dit jaar het nieuws zullen beheersen. Daarnaast zullen Bits of FreedomPrivacy Barometer en Stichting Privacy First laten weten waar ze zich op gaan richten en wat je dit jaar absoluut moet doen op het gebied van privacy.

Wetgeving

Alle drie de organisaties zien vooral voor de wetgever een belangrijke rol weggelegd als het om privacy gaat. "Komend jaar zal er vanuit de politiek al voorgesorteerd worden voor de verkiezingen in maart 2017. Het wetsvoorstel voor inbraakbevoegdheid voor de politie is net naar de Tweede Kamer gestuurd, maar het is maar de vraag of het kabinet het met andere gevoelige wetsvoorstellen nog aandurft. Zo is het uitbreiden van bevoegdheden voor de AIVD en MIVD zeer controversieel en dat wetsvoorstel staat ook niet genoemd op de lijst voor de komende maanden", zegt Reinout Barth van Privacy Barometer.

Daphne Kroft van Bits of Freedom stelt dat er de komende maanden in verschillende Europese landen voorstellen zullen verschijnen om massasurveillance door geheime diensten mogelijk te maken. "In Nederland gebeurt dat in de vernieuwing van de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Het wordt spannend of ook onschuldige burgers daar de dupe van zullen worden", zo laat ze weten.

Alles bij de bron: security.nl

Klokkenluider Edward Snowden is bezorgd over de privacy van gebruikers van nieuwe technologieën. "Technologie is een gereedschap voor zowel onderdrukking als vrijheid."
Snowden sprak 'virtueel' op de gadgetbeurs CES in Las Vegas met Peter Diamandis, oprichter van de educatieve non-profit Xprize Foundation. Hij liet weten vooral bezorgd te zijn over het verzamelen van veel informatie tegelijk door de Amerikaanse overheid, meldt The Wall Street Journal.

Volgens Snowden kan de zorg om privacy ertoe leiden dat mensen niet hun mening durven te verkondigen, omdat ze bang zijn dat de overheid die informate tegen hen kan gebruiken.

Alles bij de bron: NU.nl

In het Jaaroverzicht Privacy heeft u al kort kunnen lezen dat er per 1 januari 2016 het een en ander is veranderd op het gebied van privacy in Nederland.

Ten eerste geldt sinds het nieuwjaar de meldplicht datalekken. Deze verplichting om datalekken te melden is opgenomen in artikel 34a van de Wet bescherming persoonsgegevens (“Wbp”) en houdt in dat een “inbreuk op de beveiliging” - in beginsel binnen 72 uur - bij de Autoriteit Persoonsgegevens (“AP”) moet worden gemeld indien de inbreuk leidt tot (de aanzienlijke kans op) ernstige nadelige gevolgen. Indien de inbreuk daarnaast waarschijnlijk ongunstige gevolgen zal hebben voor de persoonlijke levenssfeer van de betrokkene, dan dient de inbreuk ook aan de betrokkene te worden gemeld. De AP heeft in de Beleidsregels meldplicht datalekken een verdere uitwerking gegeven aan de meldplicht en hiervan voorbeelden gegeven.

Verder is er natuurlijk de naamswijziging: het College bescherming persoonsgegevens heet vanaf nu de Autoriteit Persoonsgegevens. Om verwarring te voorkomen: deze wijziging geldt alleen voor het gebruik in het maatschappelijk verkeer. In de wet wordt nog steeds de naam College bescherming persoonsgegevens gebruikt. Bij de naamswijziging hoort natuurlijk een nieuw logo, dat aanstaande donderdag (7 januari 2016) zal worden onthuld.

Alles bij de bron: SOLV

 

In de serie Leiders over Later spreken Sybrand Buma (CDA), Alexander Pechtold (D66) en Emile Roemer (SP) over drie belangrijke thema’s voor de toekomst. Gisteren zond Nieuwsuur de eerste aflevering uit, met als thema: privacy.

De Haagse realiteit wordt veelal bepaald door incidenten en vluchtige debatten. Politieke hypes duren in de regel niet langer dan een week. Tijd voor het ontwikkelen van politieke visies lijkt er nauwelijks te zijn. Nu regeringspartijen VVD en PvdA krap zitten in parlementaire meerderheden ligt de journalistieke focus veelal op ideologische tegenstellingen en raken fundamentele vraagstukken voor de komende decennia ondergesneeuwd. 

Nu het nieuwe jaar is aangebroken, haalt Nieuwsuur drie politiek leiders voor even weg uit Den Haag en nodigt ze uit om in het hart van de Nederlandse hoofdstad te spreken over drie grote thema’s voor de toekomst: privacy, economische ongelijkheid en het heelal. 

Macht aan banden

In de serie wordt ieder onderwerp ingeleid door vooraanstaande deskundigen van verschillende wetenschappelijke disciplines. In een videoboodschap, vertoond in filminstituut EYE, richten de wetenschappers zich tot de Nederlandse politiek. Ze schetsen een verontrustend scenario voor het jaar 2050 en roepen de politici op om nu eens werkelijk na te denken over de toekomst. 

De boodschap komt van wetenschapper Andrew Keen. Hij is een Brits-Amerikaanse ondernemer en schrijver en doceerde als historicus aan verschillende universiteiten. Hij was werkzaam als ontwikkelaar bij verschillende technologiebedrijven in Silicon Valley, en richtte in de jaren 90 het beroemd geworden audiocafe.com op, een website over muziek en technologie. Inmiddels is hij een fervent criticus van het internet. Zijn stelling: leg de macht van internetbedrijven aan banden.

Alles bij de bron: Nieuwsuur

 

Vanaf 1 januari gaat er veel veranderen bij het College Bescherming Persoonsgegevens. Er komt veel werk bij, onder meer doordat de waakhond voor naleving van privacywetgeving vanaf die datum boetes mag uitdelen – tot nu toe kon het CBP alleen voorwaardelijke dwangsommen opleggen. Ook moeten bedrijven een datalek straks binnen drie dagen bij het college melden. En dan is er ook nog een heel pakket aan Europese privacyregels in aantocht...

...U bent al ruim elf jaar de baas van het CBP. Heeft u niet zelf te weinig gedaan terwijl allerlei apps en overheden privacy schonden? Is privacy onder uw toeziend oog niet allang doodgegaan?”

„Privacy is zeker niet dood. Uiteindelijk is het vertrouwen in producten en diensten dat burgers hebben cruciaal, net als de bescherming van gevoelige persoonlijke gegevens. Privacyschending is vaak onzichtbaar, maar als het zichtbaar wordt, reageren mensen wel degelijk.”

Toch lijkt het veel mensen niet veel meer te kunnen schelen: Facebook en Google weten toch bijna alles al.

De verder zeer rustige en beschaafde Kohnstamm gaat wat rechter zitten, verheft licht zijn stem. „Totaal niet waar. Kijk naar wat er gebeurde rond de ov-chipkaart, of als er data over kinderen worden gestolen zoals laatst, en wat er vorig jaar bij ING gebeurde.” Hij refereert aan een voorval waarbij ING aankondigde betaalgegevens van klanten commercieel te gebruiken. Dat werd teruggedraaid na hevige protesten. „Binnen 24 uur waren er Kamervragen, waren wij in actie, tot de minister van Financiën aan toe. The shit hit the fan, hoor. Het kan mensen wel wat schelen als ze het zien.”

Lees het volledige interview bij de bron; NRC


De klant hoeft eigenlijk helemaal niet zo veel korting te ontvangen om de verzekeraar wat inzicht te geven in zijn gegevens. Dat concludeerde Sebastian Derikx in zijn afstudeerscriptie waarmee hij Scriptieprijs binnensleepte...

...Na literatuuronderzoek concludeerde hij dat er nog nooit een prijs op privacy is gehangen. Derikx ging dat doen bij de pay-how-you-drive verzekeringen, waarbij drie soorten privacy in het geding zijn: die van ‘location and space’, ‘behavior and action’ en ‘data and image’.

Derikx: “Dan kun je niet gewoon aan mensen vragen hoeveel privacy waard is, dat moet je operationaliseren. Daarom heb ik mensen per categorie verschillende soorten verzekeringen aangeboden. Bij een kilometerafhankelijke verzekering heb ik ze bijvoorbeeld gevraagd of ze een GPS-chip willen die het automatisch bijhoudt, of dat ze handmatig de kilometers invullen. En ik heb gevraagd of ze het goed vinden als verzekeraar gegevens intern gebruiken om tot aanbiedingen te komen of dat het ook goed is als de gegevens worden aangeboden aan een derde partij.” 

Via een formule kon Derikx op basis van de antwoorden berekenen voor welk bedrag consumenten bereid zijn om stukjes privacy in te leveren. Die bedragen lagen behoorlijk laag. Voor € 2,27 per maand is de klant bereid gegevens te leveren over ‘location and space’, voor ‘behavior and action’ (in casu: rijgedrag) was een compensatie van € 2,98 per maand afdoende. De klant gaf aan zelfs wel ervoor te willen betalen (€ 2,91 per maand) als de verzekeraar de gegevens intern gebruikte om met aanbiedingen te komen. Om de gegevens aan derden te verstrekken moet de verzekeraar wel maandelijks € 2,77 compenseren.

Derikx was niet verbaasd over de cijfers: “Je hoort veel in het nieuws over het belang van privacy en dat verhoogt ook weer het idee over hoe belangrijk het is. Maar je ziet overal ter wereld dat mensen voor bijvoorbeeld € 5 korting zo hun gegevens invullen. Heel veel mensen weten wel dat ze hun gegevens weggeven, maar als je het ze voorlegt, kiezen ze toch voor het voordeel.”

Alles bij de bron; AmWeb


De leden van het Koninklijk Huis, koning Willem-Alexander voorop, hebben sinds kort nóg minder recht op privacy dan gewone burgers. Hun recht op privacy is afgezwakt door een uitspraak van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens. Die ging over publicaties in Frankrijk rond een onwettig kind van prins Albert van Monaco, maar heeft ook gevolgen voor Nederland en de koninklijke familie. Dat besef dringt langzaam door. 

Het recht op privacy is gebaseerd op onze grondwet en op artikel 8 van het door Nederland geratificeerde Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Ongelimiteerd is dat recht voor niemand; er kunnen via de wet beperkingen aan gesteld worden. Vervolgens kunnen die, per geval, door rechterlijke uitspraken bindend worden geïnterpreteerd en opgerekt (jurisprudentie).

Dat heeft het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) dus recentelijk gedaan met een uitspraak die ook in Nederland rechtskracht heeft. Voor de leden van het koninklijk huis, die hun privacy koesteren en bewaken, zal dat geen geruststellend idee zijn. Zij moeten nog meer rekening houden met beperkingen van hun recht op privacy. De door de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) aangereikte mediacode 'inzake de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van leden van het Koninklijk Huis’ helpt daar niet tegen omdat die geen wettelijke basis heeft. 

Nieuw is dat de Europese rechter een ruimere definitie hanteert van berichten over koninklijke privézaken die relevant zijn voor "een debat van algemeen belang" en dus gepubliceerd mogen worden. Het gerechtshof wijst op de symboolfunctie van een koning en zijn familie en op zijn rol de eenheid van het land te belichamen. Daarom mogen zijn gedragingen, hoewel op het eerste oog privé, in sommige gevallen toch publiek gemaakt worden. Willem-Alexander en de zijnen zullen dus nog meer op hun tellen moeten passen. Door aangescherpte veiligheidsmaatregelen wordt het overigens steeds moeilijker om in hun buurt te komen. Dat beschermt en passant ook hun privacy.

Alles bij de bron; NOS


 

Meer dan ooit zijn onze activiteiten te volgen voor bedrijven, overheden en kwaadwillenden. Dat wordt gerechtvaardigd met het feit dat het ‘voor onze eigen bestwil’ zou zijn, maar gaat ten koste van onze vrijheid en de rechtsstaat. Het is tijd voor de overheid om van koers te veranderen en voor ons om daarvoor te zorgen. 

De conceptwet van minister Plasterk, ondersteund door een meerderheid van de Tweede Kamer, die de overheid de bevoegdheid geeft in computers in te breken om aan informatie te komen. Verzekeringen die hogere kortingen bieden naarmate je meer inzage in privégegevens geeft. Ieder nieuw bezoekje aan een website dat ons aan tientallen externe servers verbindt zonder dat we het doorhebben. De vertrouwelijkheid tussen advocaat en cliënt – een kernwaarde van de rechtsstaat – die door inlichtingendiensten wordt geschonden en een advocatenkantoor dat naar de rechter moet stappen om een verbod op afluisteren af te dwingen. Anonieme hackers die naar eigen moreel inzicht mensen straffen, van het onthullen van de namen van vreemdgangers tot het platleggen van een openbaar ministerie. Google dat massaal gegevens over kinderen verzamelt, door opleidingen die via de cloud lopen.

Word wakker: het is 2015 en we staan op een hellend vlak dat leidt naar een universum van volledig transparante, uitleesbare mensen. Geen huis, huid of schedel die nog bescherming biedt, het verkeer tussen de neuronen in onze hersenen rechtstreeks te volgen door bedrijven, overheden en kwaadwillenden. De legitimering van deze vergaande privacyschendingen, zo wordt ons voorgehouden, is gelegen in een hoger doel: het is voor onze eigen bestwil. Ze zijn nodig zodat de overheid ons kan beschermen tegen boze jihadisten. Ze zijn nodig zodat het bedrijfsleven ons betere dienstverlening kan bieden. Mooie kortingen bij het juiste gedrag – de sapdrinkende hardloper betaalt minder premie dan de chipsvretende bankzitter – en preventieve eliminatie bij verkeerd gedrag – google iets te vaak ‘militaire uitrusting’ en ‘wapens’ en de NSA seint de AIVD in, ook al was je zoon alleen maar een G.I. Joe-sinterklaassurprise aan het maken.

‘Ik heb toch niets te verbergen’, hoor ik nog steeds om me heen als het hierover gaat, alsof privacy een donkere kelder vol geheimen is en het je automatisch verdacht maakt die te willen bewaken. Maar los van het juridische of politieke begrip van privacy, is er een veel fundamentelere reden voor de bescherming ervan: privacy is wat je een autonoom mens maakt. Hoe meer ik van jou weet – hoe je denkt, hoe je reageert, waarvoor je bang bent, hoe oud je kinderen zijn of hoeveel je te besteden hebt – hoe makkelijker te controleren en te manipuleren je bent. Of dat nu is door bedrijven, overheden, een wraakzuchtige ex of een terroristische organisatie. Zo worden we steeds meer een instrument van een ander. Stukje bij beetje geven we zo alles uit handen dat ons de mogelijkheid biedt naar eigen en soms voortschrijdend inzicht ons leven in te richten, ‘voor onze eigen bestwil’.

De oplossing ligt in de handen van de overheid, die het bedrijfsleven een halt moet toeroepen in het vrijuit (en heimelijk) vergaren, verhandelen en misbruiken van onze gegevens. De overheid, die moet investeren in innovatie en techniek zodat ze niet steeds het domste jongetje uit de klas is tegenover hackers en multinationals die in onze levenssfeer ingrijpen. De overheid, die het goede voorbeeld moet geven door de rechtsstaat juist nu te beschermen, in plaats van die eigenhandig en op slinkse wijze steeds meer af te breken. 

En het is aan ons het debat op te stoken en dit te blijven eisen. Wij vormen de laatste buffer tussen een generatie die nog zelf haar privacy kon beschermen en een generatie die het normaal vindt te leven in een alleswetende surveillancestaat. Een universum waarin privacy echt alleen nog in een donkere kelder bestaat.

Alles bij de bron; FTM


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha