Divers Nieuws

De Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) wil voorkomen dat een boek van een Volkskrant-journalist verschijnt dat staatsgeheimen zou bevatten. In Het is oorlog, maar niemand die het ziet, dat over digitale spionage gaat, schrijft de onderzoeksjournalist over een operatie van de AIVD. Hij noemt daarbij volgens de dienst “namen van medewerkers, bronnen, operatienamen en andere informatie” waardoor hij bronnen in gevaar zou kunnen brengen.

Als het boek toch mét deze passages verschijnt, dan doet de AIVD aangifte tegen Modderkolk, gaf de dienst hem in een brief te verstaan. “Dan maakt hij zich schuldig aan een strafbaar feit, en het is onze verantwoordelijkheid om dan in actie te komen.”

Volgens de Volkskrant heeft Modderkolk in sommige passages al de schaar gezet op verzoek van de AIVD. Maar meer vindt hij niet nodig, ook omdat de operatie al is afgerond. Dat de inlichtingendienst nu naar de rechter stapt en dreigt met een aangifte tegen Modderkolk, is volgens hoofdredacteur Philippe Remarque “eigenaardig” en een “onnodig forse stap”.

Uitgever Joost Nijsen neemt de zaak nog hoger op. “Als een ‘luis in de pels’ zodanig gekuist en gestript wordt dat er geen haar in de pels meer overblijft en het boek daarmee aan geloofwaardigheid inboet, komt de onafhankelijke journalistiek en feitelijk de democratie in gevaar”, waarschuwt hij. “Dat zal een verstandige rechter zeker beamen.”

Alles bij de bron; TPO


 

“Je zult altijd een compromis tussen privacy en gebruiksvriendelijkheid moeten vinden.” In zijn rede gaat lector Privacy & Cybersecurity Mortaza Shoae Bargh (Hogeschool Rotterdam) in op de gevaren van steeds meer verbonden digitale systemen en cybersecurity als nieuwe banenmarkt. “Onze afhankelijkheid van informatiesystemen introduceert groeiende risico’s voor individuen, organisaties en de maatschappij als geheel.”

Of het nu OSIRIS is, waar veel onderwijsinstellingen al hun studentenzaken in organiseren, of het Internet of Things waar mensen hun koelkast aansluiten op het internet om hen te waarschuwen als het eten op is, informatiesystemen spelen een steeds grotere rol in het dagelijks leven.

De vraag die daarbij op tafel ligt, is hoe we die informatiesystemen ontwikkelen op zo’n manier, dat bescherming van privacy en cybersecurity is gewaarborgd en tegelijkertijd een goed gebruik van de digitale systemen wordt gegarandeerd. Het antwoord daarop ligt in wat Shoae Bargh ‘privacy and security by design’ noemt. 

Als het aankomt op de ontwikkeling van nieuwe systemen is het volgens Shoae Bargh bovendien van belang om privacy en veiligheid altijd in samenhang te benaderen. “Het zijn twee met elkaar verweven concepten, zeker als het gaat om het beschermen van complexe systemen. Niet alleen is cybersecurity nodig om onze privacy te beschermen, ook het beschermen van de privacy is noodzakelijk voor effectieve cyberveiligheid.”

Alles bij de bron; ScienceGuide


 

Exact een dag nadat bekend werd gemaakt dat het onderzoek naar de granatenaanslag in de Hanselaarmate in Zwolle-Zuid in februari is gestaakt, zijn de drie bewakingscamera's die daar al die tijd hebben gehangen, ook weggehaald.

De buurt haalt opgelucht adem: ,,Het voelde helemaal niet per se veilig en je had het gevoel bekeken te worden. Ik ben blij dat ze weg zijn", zegt de achterbuurvrouw. ,,Eentje stond zo opgesteld dat die recht mijn tuin inkeek. Ik voelde me heel erg bespied.” Dat die camera's er mede voor haar veiligheid zouden zijn gekomen, wuift ze weg. ,,Hoe vaak zie je niet in Opsporing Verzocht van die gasten met bivakmutsen en shawls voor de mond onherkenbaar op camerabeelden? Die vinden ze ook nooit.”

Een andere omwonende zegt dat hij nooit heil heeft gezien in de camera‘s. ,,In het begin waren ze misschien wel even nuttig, maar later gaf het alleen maar het gevoel dat er op je gelet werd. Bovendien: degenen die dit gedaan hebben zijn heus wel zo slim om niet nog een keer te komen als er camera's hangen.” Wel bevreemdt het hem dat de politie na een krappe drie maanden onderzoek helemaal geen aanknopingspunten heeft om de aanslag verder te rechercheren.

Alles bij de bron; deStentor


 

Gemeenten hebben in toenemende mate last van het illegaal storten van grofvuil bij afvalcontainers. Zo steeg in Rotterdam het aantal meldingen van afval naast containers explosief: van nog geen 2000 in 2013 tot meer dan 22.000 in 2017. Bijna de helft (49 procent) van de Rotterdammers ervoer in 2018 vaak overlast van vuilnis naast containers, bleek uit onderzoek van de gemeente.

In Almelo, Tilburg en Rotterdam hangen sinds kort bewakingscamera’s bij ondergrondse afvalcontainers. Een gemeente waar cameratoezicht werkt is Venray: daar halveerde het aantal dumpingen bij een afvalinzamelpunt. Ook werden er al bekeuringen uitgeschreven. 

Gemeenten mogen echter niet zomaar camera’s ophangen: daarvoor is onder meer toestemming van het Openbaar Ministerie nodig. Ook moet een gemeente kunnen aantonen dat cameratoezicht noodzakelijk is voor de handhaving van de openbare orde. Vaststellen dat de afvalproblematiek zo ernstig is dat het de inbreuk op de privacy rechtvaardigt, zou in de praktijk lastig zijn, schreef het kenniscentrum Gemeente Schoon.

Het privacyvraagstuk zorgt inderdaad voor tweespalt tussen gemeenten zo schoten de gemeentebesturen van Leeuwarden en Breda cameratoezicht recentelijk af. De overlast door afvaldump staat volgens het college in Breda niet in verhouding tot de inbreuk op de privacy van alle mensen die gebruikmaken van de containers. 

Stichting Privacy First vindt cameratoezicht bij afvalcontainers overmatig en schendend “Nu worden ook alle mensen die netjes hun afval wegbrengen gefilmd, daar zijn wij tegen.” De organisatie vreest dat camera’s in de toekomst ook voor andere doeleinden worden ingezet.

Die ongerustheid is terecht, stelt Jeroen van den Hoven, hoogleraar ethiek en recht aan de TU Delft. “Als men de beschikking heeft over camerabeelden is de verleiding groot om ze vaker te gebruiken of om later bijvoorbeeld zaken als gezichtsherkenning in te bouwen. Daarmee verliest de technologie zijn onschuld”, zegt hij. 

Alles bij de bron; Trouw


 

Het cameratoezicht bij de bushaltes van R-Net in de gemeente wordt beëindigd. De vorige burgemeester, Theo Weterings, besloot veel bushaltes van R-Net van camera's te voorzien, omdat het vandalisme en de criminaliteit soms de spuigaten uitliepen. Na het plaatsen van de camera's zijn de criminaliteitscijfers flink gedaald.

Daarom worden ze nu weggehaald. Fractievoorzitter Rip van de HAP vindt dat erg jammer, zo liet hij merken in de gemeenteraad. "Waarom kunnen die camera's niet gewoon blijven staan om te voorkomen dat vandalen hun oude hobby weer gaan oppakken?"

Burgemeester Onno Hoes antwoordde hem dat het handhaven van de bewakingscamera's simpelweg niet mogelijk is. Je moet op grond van de wet een reden hebben om de camera's te plaatsen. Als die reden wegvalt, zoals nu omdat er nauwelijks nog meldingen zijn van overlast, moet je volgens Hoes stoppen met cameratoezicht.  

Alles bij de bron; HCNieuws


 

Ongezien op de fiets door Amsterdam. Kan dat nog? Nee dus, blijkt uit een fietstocht met de chief technology officer van de stad. In de vrijgevochten hoofdstad waar alles kan, wordt ook alles gezien. 

Onze route gaat door steegjes, over fietsbruggen en ventwegen, door plantsoenen en langs grachten die niet in een hotelgids staan. We willen het systeem ­kraken, maar het systeem kraakt ons al bij de start, de brug bij de Haarlemmerpoort.

‘Ik had je kunnen vertellen dat het hier stikt van de camera’s’, zegt Baron. Hij is de ‘chief technology officer’ van de gemeente Amsterdam, en niet voor niets mee op deze fietstocht. De cto kan uitleg geven bij de volg- en observatieapparatuur die we onderweg tegenkomen. ‘De brugwachtershuisjes in Amsterdam zijn niet meer bemand. De bruggen worden van een afstand in de gaten gehouden.’

Als we de camera’s op de brug al hadden kunnen ontwijken, dan waren we trouwens aan de overkant meteen gesnapt. Daar hangt een milieuzonecamera aan een lantaarnpaal. Die herkent oude dieselauto’s en smerige brommers als ze de regels aan hun laars lappen en de stad in rijden.

Alles bij de bron; FD [registratie noodzakelijk]


 

Nederlanders zijn zich bovengemiddeld bewust van privacyrechten die sinds mei 2018 voor alle inwoners van de Europese Unie gelden, blijkt donderdag uit een enquête onder ruim 27.500 Europeanen (pdf). 

Onderzoeksbureau Kantar vroeg Europeanen of zij bekend zijn met zes verschillende rechten die zijn opgenomen in de Europese privacywet en of zij daadwerkelijk actief aanspraak op hun rechten hebben gemaakt. Bij vier van deze rechten scoort Nederland het beste van alle 28 lidstaten van de Europese Unie.

Het gaat om het recht om om data op te vragen (86 procent van de Nederlanders is hiermee bekend, tegen een EU-gemiddelde van 65 procent), het recht om data te laten aanpassen (80 procent van de Nederlanders, tegen een gemiddelde van 61 procent). Ook zijn Nederlanders het vaakst bekend met het recht om je af te melden voor digitale reclame, zoals reclame via sms of e-mail (81 procent, tegen een gemiddelde van 59 procent) en het recht om data te laten verwijderen (77 procent, gemiddeld in de EU is het aandeel 57 procent).

Alles bij de bron; NU


 

Subcategorieën

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha