Divers Nieuws

Persoonlijke digitale gegevens en biomedische data zijn het verdienmodel van techbedrijven. De volgende crisis zal om datamisbruik draaien...

...Een goede kandidaat voor zo’n volgende crisis is in mijn ogen privacy. Allereerst zijn er de dreigende waarschuwingen van experts, zoals mijn collega in Princeton, informaticus Arvind Narayanan. Hij betoogt dat we een veel te nauwe, technische definitie van digitale privacy hebben. Iedere maand onderzoekt hij met bots de 1 miljoen best bezochte websites. De resultaten zijn verontrustend. Zo staan er gemiddeld 25 verborgen trackers per pagina, die ongevraagd persoonlijke gegevens doorverkopen aan derden. En aan vierden en vijfden, soms oplopend tot twaalf stappen. Dit geldt voor computers, maar ook voor smartphones, digitale assistenten en slimme tv’s. Internetbedrijven laten zich geen nee verkopen.

Het schenden van privacy is voor sommige industrietakken geen onbedoeld neveneffect, maar het primaire businessmodel. Net zoals eerder de verslaving aan koolwaterstoffen of nicotine. De ongewenste effecten zijn hier onder meer de schaamteloze manipulatie van meningen, de inherente discriminatie van bevolkingsgroepen en de bevestiging van negatieve stereotypes.

Wat voor het digitale domein opgaat, geldt in de overtreffende trap voor biomedische data. Genetische informatie zegt veel meer over onszelf dan surfgedrag. En waar we op ieder moment ons internetgebruik kunnen wijzigen en zelfs totaal offline zouden kunnen gaan, is het onmogelijk om ons dna te veranderen. Als u nu een commerciële genetische test doet, moet u eigenlijk al uw nakomelingen, ook die in de verre toekomst, om toestemming vragen. Een verre achterneef kan over honderd jaar veroordeeld worden op grond van uw genetisch profiel.

De grote databedrijven weten dit natuurlijk allang, hoewel ik denk dat het succes en de winstgevendheid van persoonlijke targeting ook hen heeft verrast. Wij consumenten houden voorlopig vooral het gemak voor ogen. De bescherming van onze privacy en de nuttige toepassing van data is een publieke zaak die ons allen raakt. Maar voorlopig zien we geen protesten op het Malieveld tegen datamisbruik. En voor de politiek is het geen stemmentrekker. Maar de jongste generatie, voor wie internet en smartphones zo vanzelfsprekend zijn als benzinepompen en gaskachels voor de vorige, moet zich vast voorbereiden op het moeilijke gesprek met hun kinderen: „Papa en mama, hoe konden jullie zó dom en naïef zijn?”

Alles bij de bron; NRC


 

Nederlanders worden steeds privacybewuster. Dat blijkt uit de DDMA Privacy Monitor 2019, een door GFK uitgevoerd onderzoek onder ruim 1000 respondenten.

Een meerderheid van de Nederlanders maakt zich zorgen over online privacy. Tegelijkertijd heeft driekwart van de ondervraagden begrip voor de databehoefte van bedrijven en organisaties: zij snappen dat organisaties informatie over hen willen verzamelen, bijvoorbeeld dat hun zoekgedrag wordt geanalyseerd voor het verbeteren van de dienstverlening of het effectiever maken van marketingactiviteiten.

Ondanks dit begrip zien weinig consumenten vooralsnog de voordelen van het delen van persoonlijke gegevens. Slechts 29 procent van de ondervraagden heeft het gevoel een betere dienstverlening te krijgen als een organisatie meer persoonlijke kennis heeft, terwijl een meerderheid in dat geval wel een betere dienstverlening verwacht. Bovendien vindt 90 procent van de ondervraagden dat het bedrijfsleven meer profiteert van data-uitwisseling dan de consument.

Een ruime meerderheid van de ondervraagden wil ook meer controle over de eigen gegevens. Ruim de helft heeft bijvoorbeeld het idee dat zij niet kunnen voorkomen dat bedrijven hun gegevens delen met derden of informatie over hen verzamelen. 

Alles bij de bron; Emerce


 

Canvas presenteert dit najaar 'Kinderen van het Verzet'. Precies 75 jaar na de bevrijding vertellen 13 getuigen hoe de erfenis van de Tweede Wereldoorlog hun eigen leven heeft bepaald, soms tot vandaag. Ze vertellen over de verzetsdaden van hun ouders en hoe ze daar soms zelf bij werden betrokken, over het verlies en de pijn, over de verschrikkingen van de Nazi-concentratiekampen en onverwerkte oorlogstrauma's.

Hoe bepalend is de oorlog geweest voor deze 'tweede generatie'-oorlogsslachtoffers? En hoe kijken de getuigen naar de wereld van vandaag? In een tijd van polarisering en extremisme uiten sommigen hun vrees voor de toekomst en hameren ze op het belang van de herinnering....

In de vijfde aflevering van de reeks legt één van die getuigen, Yvette Merchiers (voormalig decaan rechten aan de UGent), een duidelijke link met ontwikkelingen waar we ons vandaag ook best zorgen over zouden maken. Pijnlijk actueel.

“Moest er geen verzet gekomen zijn en moest iedereen die invasie aanvaard hebben, dan waren wij nu allemaal nazi’s. Dan hadden wij nooit de vrijheid gekend die we sinds 1945 hebben gekend en die we nu vandaag stilaan heel onbewust aan het prijsgeven zijn door een aantal moderne technieken waarmee wij voortdurend in de gaten worden gehouden. Ik ben enorm bekommerd om onze privacy. Als je het verzet hebt meegemaakt en weet hoe belangrijk het is van soms te moeten onderduiken en onbekend te zijn, dan heb je de grootste vrees voor al de camera’s die overal hangen.”

Alles bij de bronnen; Datapanik & TVvisie


 

Gezichtsherkenning is in opmars: in stadions, in supermarkten, op Schiphol. Privacydeskundigen zijn sceptisch. „Het mag alleen in uitzonderlijke omstandigheden.” 

Nu het steeds beter lukt om gezichten te herkennen via camera’s, neemt het aantal toepassingen toe. Je kan met je gezicht je telefoon ontgrendelen, Invitado biedt ‘gezichtsherkenningsevenementen’ aan: bij binnenkomst staat een ‘gezichtsherkenningszuil’ waarop je persoonlijk, met je eigen naam, welkom wordt geheten. Ook in de supermarkt doen camera’s met gezichtsherkenning hun intrede. Bij een Jumbo in Alphen aan den Rijn hangt een systeem met tachtig camera’s. Die leggen de gezichten van alle supermarktbezoekers vast. Bezoekers die worden aangehouden voor winkeldiefstal, worden een volgende keer automatisch herkend en komen er niet meer in.

Mag dit? Als een dataset met biometrische informatie over je gezichtsafmetingen in verkeerde handen valt, en gezichtsherkenning op steeds grotere schaal als identificatiemiddel wordt gebruikt, ligt misbruik op de loer. In augustus bleek een database met miljoenen vingerafdrukken en gezichtsscans gewoon via internet toegankelijk. De gezichtsfoto’s waren wereldwijd gemaakt bij bedrijven en faciliteiten die gezichtsherkenning gebruiken als toegangscontrole.

De nieuwe privacywet AVG beschouwt biometrische gegevens als ‘bijzondere persoonsgegevens’. Die mogen door ‘niet-wetshandhavers’ alleen worden gebruikt als dat proportioneel is om aan ‘gerechtvaardigde belangen’ te kunnen voldoen. Een woordvoerder laat weten dat het gebruik van biometrie in verhouding moet staan tot de inbreuk op de privacy. Hoe zit het dan bij supermarkten, voetbalstadions en casino’s? De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) weigert commentaar te geven op deze concrete gevallen zonder eerst onderzoek te doen.

Doordat de Autoriteit Persoonsgegevens niet ingaat op de concrete casussen van casino’s en stadions, blijft onduidelijk wanneer gezichtsherkenning wel en niet mag.

Alles bij de bron; NRC


 

Vorige week meldde Het Financieele Dagblad dat er onrust heerst onder werknemers van Vopak, dat vloeibare chemicaliën en brandstoffen in tanks opslaat. Dat werk is niet zonder gevaar en daarom wil Vopak bij wijze van proef een vergaand volgsysteem invoeren.

Vanaf januari wil het bedrijf een elektronische pas testen die het mogelijk maakt de werknemers intensief te volgen. Zo weet Vopak waar en op wat voor hoogte een werknemer zich bevindt, wat belangrijk kan zijn bij werk met opslagtanks. Ook registreert de pas de lichaamshouding van werknemers. Als iemand op de grond ligt, kan dat een teken zijn dat iets mis is: een zogenaamde „man-down” situatie. Op de werkvloer gaat dan een alarm af.

In sommige sectoren is het volgen van personeel, ook het opnemen van beeld en geluid van personeel, al gebruikelijk. Wat bij pizzakoeriers en pakketjesbezorgers gebeurt, doet ook de ANWB. Aan de hand van hun locaties bepaalt de ANWB welke wegenwacht het snelste bij een klant met pech kan zijn. En callcenters nemen gesprekken van medewerkers vaak op - naar eigen zeggen voor trainingsdoeleinden. En dan zijn er de proeven met bodycams bij de politie: voor de eigen veiligheid, maar ook om beter bewijs te kunnen verzamelen.

Supermarkt Albert Heijn lag deze week onder vuur voor het schenden van de privacy van werknemers. Via een externe app dienden medewerkers van een AH-filiaal in Nijmegen foto’s in ondergoed of nauwsluitende kleding naar de werkgever op te sturen, om zo de maten van nieuwe werkkleding te kunnen bepalen. Albert Heijn blies de proef na negatieve media-aandacht af.

Maar hoe ver mag een werkgever gaan in het volgen van personeel? 

‘Proportionaliteit’ is leidend bij de afweging om persoonsgegevens van werknemers te mogen gebruiken, stelt Gerrit-Jan Zwenne, hoogleraar privacyrecht aan de Universiteit Leiden. Het bedrijf in kwestie moet een duidelijk belang hebben om het personeel te volgen. Zwenne: „Voor het volgen van ambulancepersoneel ligt dat meer voor de hand dan bij werknemers van een supermarkt. Een ambulance moet je zo snel mogelijk naar de locatie van het ongeval sturen.”

En het volgsysteem dat tankopslagbedrijf Vopak wil invoeren, mag dat zomaar? Kager van ICTRecht Privacy is hier niet zeker van. „Uiteindelijk moet ook hier de ondernemingsraad over oordelen. Maar het lijkt mij een behoorlijke inbreuk. Mensen hebben uiteindelijk óók tijdens werktijd recht op privacy.”

Alles bij de bron; NRC


 

De KNVB is met het kabinet in gesprek over extra maatregelen om racisme in voetbalstadions aan te pakken. Gedacht wordt aan de inzet van slimme camera’s, die spreekkoren nauwkeurig in beeld brengen. De schuldigen dienen vervolgens met een langdurig stadionverbod bestraft te worden voor hun gedrag.

De aangekondigde maatregelen volgen op een aantal recente incidenten. Premier Rutte zei direct dat hij samen met minister Grapperhaus van Justitie het gesprek met betrokkenen wilde aangaan. Het kabinet wil dat de pakkans omhoog gaat en wil daarom meer slimme camera’s, die bijvoorbeeld mensen kunnen volgen of herkennen. 

Alles bij de bronnen; TPO & BeveilNieuws


 

Burgemeester Ahmed Marcouch mag straks ook gebruikmaken van mobiel cameratoezicht in Arnhem. Daarvoor hoeft de gemeenteraad alleen maar één woordje uit de regels te schrappen: 'vaste' dat nu nog voor 'cameratoezicht' staat. En daar bleek een meerderheid toe bereid.

Scott van den Broek (CDA) vindt het een mooi voorstel; 'Het stelt de burgemeester in staat om ruimer om te gaan met de huidige camerabewaking.' Ook verwijst Van den Broek naar recente incidenten op onbewaakte fietspaden. 'Het zou mooi zijn als we daar meer beveiliging toe kunnen passen.' Een kritische noot is te horen van Leo de Groot (Partij voor de Dieren). Volgens hem is moeilijk objectief vast te stellen 'waar het precies nodig is'. Hij vindt dat de rechter dat moet doen. Ook privacy is voor De Groot 'een pijnpunt'.

'Daar waar we camera's plaatsen, moet er wel voldoende wettelijke basis zijn', aldus Marcouch. 'We doen dat niet zomaar omdat een aantal bewoners erom vragen.' Daarvoor moet er volgens hem 'nogal wat aan de hand zijn'. Volgende week stemt de gemeenteraad over het voorstel.

Alles bij de bron; omroepGelderland


 

De autoriteiten in Wit-Rusland blokkeren de toegang tot servers van ProtonMail en ProtonVPN, waardoor internetgebruikers in het land geen gebruik van de diensten kunnen maken. Dat heeft ProtonMail bekendgemaakt. Wit-Russische internetproviders blijken ip-adressen van Proton-servers te blokkeren. Mogelijke aanleiding voor de blokkade is een bomdreiging die van een ProtonMail-adres afkomstig zou zijn. De Wit-Russische autoriteiten hebben echter nog geen verklaring gegeven.

Na twee dagen van hevige protesten tegen een verhoging van de brandstofprijs, hebben de Iraanse autoriteiten de toegang tot internet ingeperkt. De beperking van de internettoegang komt in werkelijkheid neer op het vrijwel geheel platleggen van internet, zegt de monitoringwebsite Netblocks.

De maatregel geldt voor 24 uur, meldt het Iraanse persbureau ISNA. De staatstelevisie beschuldigt 'vijandige media' van het verspreiden van nepnieuws via sociale media, waardoor de rellen groter zouden lijken dan ze zijn.

Alles bij de bronnen; Security & RTLZ


 

Subcategorieën

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha