Verwijsindex

Het College Bescherming Persoonsgegevens (CPB) is akkoord met de nieuwe manier waarop zorgzwaarte aan cliënten wordt toegekend in de ggz.  De discussie over privacy in de ggz loopt sinds 2014. Vanaf dat jaar moet een indicatie van de zorgzwaarte van een ggz-cliënt op de factuur staan. Die verplichting werd door de sector als te belastend voor de privacy gezien, met name omdat verzekeraars op basis van de zorgzwaarte van cliënten aan risicoselectie zouden kunnen doen. Na protest is de verplichting halverwege 2014 al opgeschort en is VWS gaan bouwen aan een nieuwe oplossing.

Vandaag wordt die oplossing gepresenteerd. Kern van de nieuwe verplichte aanleverwijze, is dat de verzekeraar niet de beschikking krijgt over de zorgvraagzwaarteindicatie (zvzi; een getal van 1 tot 7 die de zorgzwaarte van een individuele patiënt aangeeft van licht tot zwaar) op 'een tot een individuele verzekerde herleidbaar niveau'. De verzekeraar kan dus niet meer zien wat de zorgzwaarte is van een individuele verzekerde.

De zvzi is wel beschikbaar voor analyses op zorgaanbiederniveau. Verzekeraars kunnen dus wel zorginkoop doen op basis van kwaliteit en controles uitvoeren bij ggz-aanbieders. Die analyses worden gemaakt door Vektis, die als zogenoemd Trusted Third Party (TTP) optreedt. Dat betekent dat Vektis wél toegang krijgt tot de ongemaskerde zvzi op individueel niveau om analyses te draaien in opdracht van verzekeraars. Vervolgens worden alle declaratiegegevens gepseudonimiseerd in de gevraagde analyses. Alle belangenverenigingen in de ggz zijn akkoord met deze nieuwe werkwijze.

Alles bij de bron; ZorgVisie


De onthulling van RTL Nieuws dat educatieve uitgeverijen in de zomer van 2013 om de persoonlijke gegevens van personeel en leerlingen vroegen en die vervolgens ook van de basisscholen kregen, kan volgens AOb-bestuurslid José Muijres in één woord worden samengevat. ‘Bizar.’ 

De zaak komt kortweg hier op neer: de grote educatieve uitgeverijen hebben een gezamenlijke digitale leeromgeving Basispoort. Kort voor de zomervakantie van 2013 gaven de uitgeverijen te kennen dat ze de persoonlijke data van scholieren en personeel nodig hadden. Anders zouden de scholen bij de start van het nieuwe schooljaar geen toegang kunnen krijgen tot het digitale materiaal. Veel scholen hebben daarop de gevraagde informatie verstrekt zonder personeel, leerlingen en ouders te raadplegen.

AOb-bestuurder Muijres hoorde het verhaal met stijgende verbazing aan. ‘Het is al ongehoord dat je de privégegevens van je personeel doorsluist naar een partij met een commercieel belang, het wordt nog ongehoorder als je dat doet zonder het ze eerst te vragen en het wordt helemaal bizar op het moment dat je hetzelfde doet met de data van schoolkinderen.’

Dat de schoolbesturen instemden met de door de uitgevers gestelde voorwaarden, vindt Muijres getuigen van enorme naïviteit. ‘Het is ook onbegrijpelijk dat de PO-raad, die blijkbaar op de hoogte was van deze gebeurtenis, niet aan de rem is gaan hangen. Die had de werkgevers moeten behoeden voor deze blunder en namens alle scholen moeten laten weten dat er op deze manier geen zaken worden gedaan.’

Alles bij de bron; AlgOnderwijsBond

 



Gegevens van jonge kinderen worden in grote hoeveelheden door basisscholen verstrekt aan bedrijven. Dat blijkt uit onderzoek van RTL Nieuws.

Het gaat om de ontwikkelaars van lesprogramma's op de computer. Dagelijks verwerken die met naam en toenaam de vorderingen van de leerlingen die met hun programma's werken. Volgens experts overtreden scholen en uitgevers daarmee de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp).

Bijna alle basisscholen verstrekken persoonsgegevens van kinderen aan een stichting van de uitgevers Malmberg, Zwijsen, ThiemeMeulenhoff en Noordhoff. Die server heet Basispoort. Die uitgevers koppelen die aan de prestaties die leerlingen behalen binnen de leeromgeving. De PO-raad, die opkomt voor de belangen van schoolbesturen in het basisonderwijs, zegt dat ‘”scholen niet gelukkig zijn met de grootschalige verstrekking van gegevens, maar dat ze wel toestemming hebben gegeven”. Als de scholen niet meewerken zouden allerlei reken- en taaltoetsen wegvallen.

“Het alternatief was dat de leerlingen niet meer konden werken”, zegt bijvoorbeeld een ICT-coördinator van zes scholen in Nijkerk tegenover RTL. Dat staat ook klip en klaar in de brief van de uitgevers. De enige manier om straks van de methodesoftware gebruik te kunnen maken, is via Basispoort."

Alles bij de bronnen; RTL & NRC [Thnx-2-Niek]

Facebook biedt zijn klanten de mogelijkheid om op hun pagina hun seksuele identiteit in het midden te laten, maar doet dat met frisse tegenzin: deze klanten zijn minder interessant voor adverteerders en dat kost de internetgigant uit San Francisco geld. Dus zoekt het bedrijf naar manieren om toch meer aan de weet te komen over deze 'vage' gebruikers. Hebt u meer mannelijke vrienden dan een gemiddeld Facebookprofiel? Vindt u muziek van Abba, The Village People en Conchita Wurst leuk? Houdt u van de mode van Jean Paul Gaultier? Dan weet Facebook genoeg.

Adam Tanner doet aan Harvard University in Boston onderzoek naar de manieren waarop bedrijven de data gebruiken die wij in de virtuele wereld achterlaten. Over zijn onderzoek schreef hij het boek 'What stays in Vegas'.

Tanner, die een achtergrond heeft als journalist, omschrijft ons als 'dataprooien', die voortdurend in het vizier worden gehouden door 'datajagers'. Terwijl u dit artikel leest, zitten overal ter wereld groepjes ICT'ers bij elkaar, die op zoek zijn naar manieren om data te koppelen met 'waardecreatie' als enige doel. Wat kunnen we over mensen aan de weet komen en hoe kunnen we daar geld aan verdienen? ...

Hij vindt die jacht op onze data ook niet per se slecht: ...  Ongemakkelijk wordt het pas als die bedrijven fouten maken, geheimzinnig doen over wat zij van ons weten en zaken over ons openbaar maken die wij liever geheim houden. 'Maak openbaar wat je van je klanten weet', is de oproep die Adam Tanner aan bedrijven doet. ,,Laat zien dat je de data eerlijk hebt verkregen en sta open voor correctie.''

Alles bij de bron; Gooi-&-Eemlander 

Nog een paar keer slapen en de Amerikaanse internetzender Netflix komt naar België. Medeoprichter Reed Hastings praat over de komst van de populaire internetzender en de concurrentie...

...De prijzen van Netflix zijn zelfs laag genoeg om de piraterij tegen te gaan. Websites als The Pirate Bay dalen in populariteit wanneer Netflix op de markt komt. "Als je mensen een scherp geprijsd, legaal alternatief in hoge kwaliteit aanbiedt, drukken ze nog altijd liever gewoon op play, in plaats van het net af te speuren naar een illegale download."

Hastings noemt The Pirate Bay zelfs een van zijn grootste concurrenten. Netflix houdt de website die illegale films aanbiedt ook nauwlettend in het oog. "We analyseren al maanden welke series en films de Belgen het meest downloaden", geeft Hastings toe. Maar ook de Europese televisiezenders zijn geduchte concurrenten voor Netflix. VTM heeft al een pasklaar antwoord op de komst van Netflix: alle programma's kan je gratis online herbekijken. In de VS was er weinig weerstand, maar Hastings verwacht dat de Europese netwerken klaar staan voor een mediaoorlog.

Alles bij de bron; HLN

De lijsten met intieme vragen die ouders en kinderen bij de jeugdgezondheidszorg invullen, moeten op de schop. Tot die conclusie komen de GGD's na klachten van ouders, die vragen over inkomen, psychische gesteldheid of hoe vaak hun kind tanden poetst, ervaren als ongewenste bemoeienis. Ouders en kinderen vullen een vragenlijst in. Daarna volgt meestal een gesprek met een verpleegkundige. Problemen zouden zo vroegtijdig worden opgespoord.

 Gemeenten zijn verplicht kinderen te onderwerpen aan zogenoemde preventieve gezondheidsonderzoeken. Dat gebeurt in groep 2 en groep 7 van de basisschool en in de tweede klas van de middelbare school. Sinds kort is er een extra 'contactmoment' in de vierde klas.

Toch is nooit aangetoond wat het resultaat van al die vragenlijsten is. 'Het wordt hoog tijd dat dat wordt onderzocht', zegt Frans Pijpers van het Nederlands Centrum Jeugdgezondheid - het onderzoeksinstituut dat adviseert over de inhoud van vragenlijsten. 'Eigenlijk zou alles wat je doet wetenschappelijk onderbouwd moeten zijn.'

Gemeenten besteden onderzoeken uit aan de GGD of een instelling voor jeugdgezondheidszorg. Die kiezen hun eigen methode, waardoor de vragen dus per regio verschillen. Het gaat van reacties op stellingen als: mijn kind is constant aan het wiebelen en friemelen, tot vragen over de medische voorgeschiedenis van ouders en hoeveel bedpartners jongeren hebben gehad.

Na alle kritiek trekt GGD Nederland de conclusie dat de vragenlijsten op de schop moeten. Hoe precies, is nog onderwerp van discussie. Een woordvoerster: 'In elk geval moet de hoeveelheid vragen minder.'

Alles bij de bron; Volkskrant

Moet de politie inzage krijgen in een lijst van iedereen die de Europese Unie per vliegtuig verlaat of binnenkomt? En zou dat helpen om zogeheten jihadreizigers tegen te houden? Gisteren maakten ministers van acht EU-landen een afspraak om deze zogeheten PNR-gegevens (passenger name records) alvast te gaan opslaan en uitwisselen. Nog onlangs wees het Europese Parlement dit plan af. Niet effectief, niet proportioneel en een te grote inbreuk op de burgerrechten. Intussen heeft de EU na ‘11 september’ wel dergelijke afspraken met de VS en Canada moeten maken. Vermoedelijk omdat het trans-Atlantische passagiersverkeer anders zou stokken.

De vrees voor aanslagen die teruggekeerde jihadgangers in Europa kunnen plegen heeft nu dus voor een stroomversnelling gezorgd. Met scholen, moskeeën, ouders, maar ook met de moslimjeugd zelf wordt geprobeerd een klimaat te scheppen, waarin ontmoediging, opvang en controle hand in hand gaan. Dat is moeilijk genoeg. Politieke retoriek over harde maatregelen, stevige repressie en automatisch ingetrokken paspoorten zijn dan niet behulpzaam.

Bovendien: staat de nieuwe maatregel in verhouding tot het doel dat ermee wordt gediend? Of wordt hier een risico opgeblazen om een langer gekoesterd verlangen naar een nieuw opsporingsmiddel te vervullen? Namelijk toezicht op, en dus greep op ieders reisbewegingen, ongeacht diens profiel of gedrag. Daar lijkt het wel op. Dan is de PNR-database een mooi voorbeeld van de risico-regel-reflex: bij iedere nieuwe dreiging een nieuwe regel en dus de illusie van een oplossing. Deze database heeft ook maar een beperkte reikwijdte. Wie ongezien naar Syrië wil reizen vermijdt voortaan het vliegtuig, maar reist bij voorkeur met de bus of auto.

Alles bij de bron; pdfNRC [DigiAbo]

De Belastingdienst heeft de jacht geopend op zo'n 13.000 Nederlanders die op papier geen noemenswaardig inkomen hebben maar er ondertussen een uiterst luxe levensstijl op na houden. 

Tot nu toe was onbekend hoeveel van dit soort mensen Nederland precies telt, maar na onderzoek van de Belastingdienst blijkt het om 13.000 personen te gaan. De windhappers zijn opgespoord door databasegegevens aan elkaar te koppelen. Bezitters van dure auto's zonder aantoonbaar inkomen worden bijvoorbeeld eruit gepikt bij politiecontroles met automatische nummerplaatherkenning.

Alles bij de bron; Telegraaf [Thnx-2-J]

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha