Volgens NewScientist heeft DeepMind, een dochterbedrijf van Google, een deal gesloten met de NHS over het uitwisselen van gegevens. De documenten waar dit uit blijkt zijn door de site online gezet. Volgens de overeenkomst krijgen DeepMind en Britse medewerkers van Google toegang tot een beveiligde datastream via waar de patiëntengegevens van drie ziekenhuizen in Londen worden verstuurd.

Door de overeenkomst wordt er toegang gegeven tot de patiëntendata van de afgelopen vijf jaar. Daardoor zou het gaan om ongeveer 1,6 miljoen patiënten, waarvan gedetailleerde medische informatie beschikbaar is, waaronder diagnoses, uitgevoerde medische tests, voorgeschreven medicatie en de locatie van de patiënten. 

Verder blijkt uit de documenten dat de Google-dochter plannen heeft om de dienstverlening aan medische instellingen uit te breiden. Zo zou er gewerkt worden aan Patient Rescue, een systeem dat op basis van klinische gegevens de dokter kan helpen met het maken van beslissingen. Op basis van grootschalige datasets wil DeepMind voorspellingsmodellen maken die inzicht geven in het verloop van de ziekte of het effect van een therapie.

Alles bij de bron; Tweakers


De Nederlandse Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid concludeert dat de huidige regels burgers onvoldoende beschermen omdat deze zich alleen richten op het verzamelen en delen van gegevens. Er zijn nieuwe regels nodig, concludeert het adviesorgaan.

De WRR breekt big data-processen op in drie fasen: verzameling, analyse en gebruik van gegevens. Omdat de juridische regels zich op dit moment alleen richten op het verzamelen en delen van gegevens, vallen analyse en gebruik van de gegevens vooralsnog buiten de regels, waardoor de nieuwe regels nodig zijn. Gebeurt dat niet, dan zal de samenleving veel killer worden, waarschuwt de WRR, een belangrijke adviseur van het kabinet.

Volgens de WRR biedt het gebruik van Big Data veel kansen voor de overheid, maar het heeft ook een duistere keerzijde, zegt Ernst Hirsch Ballin van de WRR. Het kan bijvoorbeeld voorkomen dat een persoon toevallig tien keer op dezelfde plaats is met een plausibele reden. Deze persoon loopt de kans om als verdacht bestempeld te worden. “En dan kan de verleiding ontstaan om uit de waarschijnlijkheid van een bepaalde samenhang verregaande conclusies te trekken”, vertelt Hirsch Ballin. Hij stelt dat maatregelen van Big Data in dat geval een bedreiging in plaats van een ruggensteun worden voor de samenleving. Daarnaast is constante dataverzameling van mensen niet bevorderlijk voor het gevoel van veiligheid van de burger. “Als mensen zich voortdurend geobserveerd voelen dan heeft dat een verkillend effect op de persoonlijke vrijheid”, zegt Hirsch Ballin.

De raad stelt daarom een aantal nieuwe kernbestanddelen voor bij het gebruik van big data, zoals het wettelijk vastleggen van de verantwoordelijkheid van een gegevensverwerkende partij en strikte handhaving van het verbod op geautomatiseerde besluitvorming en bestrijding van semi-geautomatiseerde besluitvorming in de gebruiksfase. Dat laatste betekent dat een systeem geen zelfstandige actie mag ondernemen aan de hand van eigen interpretatie van data. De voorkeur ligt voor de raad bij een combinatie van big-data-analyse en menselijke beoordeling. De raad noemt het Amerikaanse voorbeeld waarbij computers personen op een no-fly-lijst zetten zonder menselijk oordeel.

big data proces in fasen wrr

Ook moeten voor burgers en maatschappelijke organisaties, zoals burgerrechtenbewegingen, betere mogelijkheden komen om wetgeving en beleid rond big data-toepassing juridisch te laten toetsen. De WRR wil verder dat er nieuwe regels komen over de toelaatbare foutmarges bij het opstellen van profielen in de fase waarin gegevens worden geanalyseerd, onder andere door het verstevigen van toezicht op de gebruikte algoritmes voor de analyses.

Een van de kernbestanddelen uit het nieuwe kader moet ook zorgen voor meer duidelijkheid over wat instanties doen met de verwerking van gegevens die bedoeld zijn voor de veiligheid. Een van de zorgen is bijvoorbeeld dat data die verzameld zijn voor een bepaald doel, ook voor iets anders gebruikt worden. Dat alles vraagt ook om een extra investering in de kennis van de verweking van big data-analyses bij toezichthouders zoals de Autoriteit persoonsgegevens en de Commissie van toezicht van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De WRR maakte het rapport op verzoek van het kabinet en is te downloaden via de website van het adviesorgaan.

Alles bij de bronnen; Tweakers & BNR


Nu verzekeraars persoonlijke data inzetten om speciale producten zoals rijgedragverzekeringen aan te bieden, neemt het wantrouwen van klanten toe. Directeur Richard Weurding van het Verbond van Verzekeraars probeert de privacyzorgen weg te nemen. Daarbij gebruikt hij hetzelfde argument als geheime diensten. Weurding gaf zijn toelichting op een rapport van het Verbond van Verzekeraars, getiteld ‘Grip op data’ (pdf)...

...Het valt te prijzen dat het Verbond zijn kop niet in het zand steekt en discussie over het gebruik van big data aan wil gaan. Want dat de plannen van verzekeraars met argusogen worden bekeken, is niet onterecht. In een onderzoek van Capgemini uit 2015 geeft slechts 12 procent van verzekeraars aan dat het verbeteren van klanttevredenheid een topprioriteit is bij het gebruiken van big data. Een derde geeft de voorkeur aan het verbeteren van de eigen winstgevendheid met big data, onder meer door het opsporen van frauduleuze claims. Geen wonder dat de consument sceptisch is over de voorstellen van een branche waar de klanttevredenheid toch al erg laag ligt.

Dat het Verbond van Verzekeraars de zorgen over privacy weg wil nemen, valt vanuit de ogen van de beroepsgroep dan ook te begrijpen. Maar directeur Weurding gebruikt daarbij een argument dat sterk doet denken aan een andere club die maar wat graag het vertrouwen van burgers wil winnen: geheime diensten.

“We moeten niet vergeten dat bedrijven als Facebook en Google duizend keer meer weten van hun klanten”, aldus Weurding  “We moeten het niet buiten proporties trekken. Maar we moeten ons bewust zijn van de zorgen en daar zorgvuldig mee omgaan.”

Dat lijkt als twee druppels water op de uitlatingen van bijvoorbeeld Michael Hayden, oud-directeur van de inlichtingendiensten NSA en CIA. Tijdens een debat op de universiteit van Stanford in 2014 verdedigde hij de afluisterpraktijken van de geheime diensten. Over de overheid hoef je je geen zorgen te maken, betoogde hij. Google weet veel meer van Amerikanen dan de regering, en gebruikt dat bovendien voor commerciële doeleinden.

Of dat nu waar is of niet, het Google-argument leidt af van de werkelijke discussie: dat de klantanalyses die verzekeraars maken transparant en controleerbaar moeten zijn. Wat dat betreft plaatsen privacyorganisaties flinke kanttekeningen bij het vrijdag gepubliceerde ‘groenboek’.

Alles bij de bron; Z24


Begin dit jaar werd BoF uitgenodigd door het Verbond van Verzekeraars om input te leveren voor een visiestuk over big data. Dat stuk is er helaas niet gekomen, maar vandaag is dan wel een zogenaamde green paper verschenen. Het Financieele Dagblad: “In een vrijdag verschenen ‘groenboek’ vraagt de sector zonder aanvullende regels aan de slag te mogen gaan met de nieuwe mogelijkheden. In ruil daarvoor krijgen klanten van de verzekeraars de toezegging dat ‘de privacy wordt gerespecteerd en zij er alles aan doen zoveel mogelijk klanten te verzekeren’.”. Wij zien grote risico’s bij de inzet van big data-analyses door verzekeraars en zijn van mening dat er meer nodig is dan toezeggingen.

Bedrijven en overheden hebben steeds meer data over ons, zoveel dat we onderhand wel kunnen stellen dat er partijen zijn die meer over ons weten dan wij over onszelf. En zeker meer dan wij over hen weten. Een enorme informatieongelijkheid. Dé belofte van big data is dat ons gedrag steeds makkelijker te voorspellen en beïnvloeden is. Dit zien we terug in praktijken uiteenlopend van gepersonaliseerde advertenties tot predictive policing

De grote vraag is met welk doel verzekeraars big data-analyses gaan inzetten. Is het wenselijk dat commerciële partijen als verzekeraars sturend worden in hoe we ons leven inrichten, door bijvoorbeeld onze premie te verhogen of verlagen op basis van hoeveel lichaamsbeweging we krijgen? Als de verzekeraar in die rol kruipt, betekent het dat hij gaat bepalen wat wenselijk en onwenselijk gedrag is. Wij vragen ons af of het wel de taak van de verzekeraar is om van ons veiliger-rijdende, gezonder-etende, betere burgers te maken. En zelfs als het antwoord daarop bevestigend is, wordt er dan wel rekening gehouden met het feit dat niet iedereen dezelfde kansen heeft om haar leven naar eigen inzicht vorm te geven? 

Dan sta je je data toch niet af? Wij vragen ons af of hier daadwerkelijk sprake is van vrije keuze. Leo de Boer, directeur Verbond van Verzekeraars geeft zelf aan wat er gebeurt als je besluit je data niet te willen delen. “[Mensen] die geen kastje [in hun auto] willen, zijn waarschijnlijk ook slechte rijders. Die betalen dan ook meer premie.” Als kanssolidariteit – waarbij je premie afhankelijk is van je risico – te ver wordt doorgevoerd is er een grote kans dat, met behulp van big data-analyses, discriminerende praktijken er via de achterdeur worden ingefietst

Tot slot maken we ons zorgen over de transparantie en controleerbaarheid van de inzet van big data-analyse. Wat gebeurt er wanneer ingrijpende keuzes over ons leven gemaakt worden op basis van algoritmes die we niet begrijpen en die we daarom ook niet ter verantwoording kunnen roepen? Nu al zijn er legio voorbeelden van situaties waarin algoritmes verkeerde inschattingen maken en onschuldige mensen daar de prijs voor betalen. False positives zullen steeds vaker voorkomen, we zullen steeds vaker de dupe worden van data.

Alles bij de bron; BitsofFreedom


Verzekeraars beschikken door nieuwe technologieën over steeds meer informatie ('big data') over het gedrag van hun klanten. Die informatie mag er echter niet toe leiden dat groepen klanten worden uitgesloten van verzekeringen. Dat stelt brancheorganisatie Verbond van Verzekeraars.

Het Verbond probeert in een vrijdag gepubliceerd rapport zorgen over dit onderwerp weg te nemen. Een van die zorgen is de vrees voor uitsluiting van een verzekering door big data. Mocht dat echter gebeuren, dan steken de verzekeraars de koppen bij elkaar om met een oplossing te komen, aldus een woordvoerder van de brancheorganisatie. Het Verbond gaat daartoe jaarlijks monitoren of inderdaad bepaalde groepen worden uitgesloten. Ook wordt bekeken of er door het gebruik van big data grote verschillen optreden in premies voor bepaalde groepen.

Alles bij de bron; NU


De ministers van Binnenlandse zaken hebben een EU plan besproken dat voorstelt een ​​enkel toegangspunt te creëren voor de autoriteiten om de persoonlijke gegevens van de mensen, met inbegrip van vingerafdrukken en gelaatsscan in te zien, door een tiental grens en rechtshandhaving databases op elkaar aan te sluiten. De aankondiging volgt op de goedkeuring van de controversiële wet op de vlucht gegevens gegevens van iedereen die Europa in en uit vliegt.

"Onze gegevens systemen moeten aanvullend, doorzoekbaar, interoperabele en onderling verbonden zijn met één enkele klik" zei EU-commissaris voor Binnenlandse Zaken Dimitris Avramopoulos. De Nederlandse minister Ard van der Steur zei dat het voorstel waarschijnlijk juridische en praktische problemen zal opleveren. 

De aankondiging komt op het moment dat de woede over het aangenomen EU-PNR besluit nog volop voortduurt. Het EU-PNR besluit geeft de politie de toegang tot informatie, zoals namen, adressen, telefoonnummers, creditcardgegevens, rondreizen, en ticket en bagage-informatie. Burgerrechten activisten stellen dat dit de fundamentele rechten schendt terwijl andere critici stellen dat het meeste van deze informatie al lang en breed beschikbaar is voor politie & justitie in de vorm van de zogenaamde advanced passenger information (API) database.

Een EU woordvoerder benadrukte dat deze nieuw voorgestelde koppeling niet zal betekenen dat de agent op straat toegang zal hebben tot het PNR systeem. Het plan is om de reeds bestaande centrale databases als het Schengen Informatie Systeem (SIS), de vluchtelingen vingerafdruk databank Eurodac het Visa informatiesysteem en de EU-PNR en andere databases samen te koppelen. Ook zijn er plannen voor een nieuw hoofdsysteem genaamd Entry-Exit Systeem (EES) dat van iedereen die Europa in komt vingerafdrukken en gezichtscans op zal slaan. Vooralsnog van iedere niet EU-ingezetene maar als de Franse regering haar zin krijgt ook van EU-burgers. Politie & Justitie ambtenaren krijgen toegang tot dat systeem.

Alles bij de bron; EuNu [engelstalig]


Nederlanders hechten groot belang aan dataprivacy en hun online veiligheid. Tegelijkertijd maken bijna drie op de vier mensen zich zorgen of bedrijven hun data wel goed genoeg beschermen en of ze deze niet doorverkopen aan derde partijen. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd door Peil.nl in opdracht van Interxion onder ruim 500 Nederlanders.

Uit het onderzoek komt naar voren dat Nederlanders vier maal zoveel belang hechten aan hun privacy dan aan het delen van persoonlijke zaken via social media en het ontvangen van gepersonaliseerde aanbiedingen. Tegelijkertijd maakt 69 procent van de Nederlanders zich zorgen tot ernstig zorgen of hun gegevens wel veilig zijn en of hun dataprivacy afdoende wordt gewaarborgd door bedrijven. Bij een bijna even groot percentage (65%) bestaat de vrees dat bedrijven persoonlijke gegevens doorverkopen aan derde partijen.

De zorgen van mensen lijken voor een belangrijk deel voort te komen uit onwetendheid (79%) over wat bedrijven en organisaties wel en niet met hun persoonlijke gegevens mogen doen en daadwerkelijk doen. Ook geeft 45 procent van de ondervraagden aan dat ze niet weten of dezelfde wet- en regelgeving geldt voor data die bij een Nederlandse dan wel buitenlandse cloud service provider wordt opgeslagen.

Alles bij de bron; EMerce


Niet de nieuwste creaties van topchefs en voedselhypes, maar big data gaat op uw bord belanden, schrijft onder meer de Rabobank in een recent rapport.

Chef Watson, ontwikkeld door het IT-bedrijf IBM, is geen normale chef, het is een computer die op basis van duizenden recepten, informatie over eetgewoontes en kenmerken van ingrediënten die vaak worden gecombineerd, gerechten creëert. Niet dat deze kok geen fouten maakt. Het systeem is zelflerend en vraagt daarom de gebruikers om feedback.

Het project van IBM is een van de vele voorbeelden van hoe big data onze eetgewoontes kan veranderen. Het idee is dat grote hoeveelheden gegevens zo worden geanalyseerd dat nieuwe en onverwachte patronen aan de oppervlakte komen. De potentie daarvan voor de voedselindustrie is groot, concludeerde zowel ABN Amro als de Rabobank recent in een rapport over het onderwerp. Zeker nu ook de voedselketen steeds meer gedigitaliseerd wordt - denk aan de boer die zijn akker vol sensoren heeft staan tot de klantenkaart in de supermarkt die het koopgedrag nauwkeurig bijhoudt. 

Zo analyseert het Amerikaanse project Food Genius online duizenden menukaarten van restaurants om te ontdekken welke gerechten populair zijn. Welke combinaties van ingrediënten doen het goed? Voor een vergelijkbaar project analyseerden de websites Wired en FoodNetwork online commentaren. In al die online reacties op sociale media en op foodwebsites die we als consumenten achterlaten, zit sowieso een schat aan informatie. Ook voor supermarkten, die daardoor weten wat de laatste trends zijn.

In Nederland komt Albert Heijn nog het dichtste in de buurt van de inzet van big data. Sinds twee jaar geleden de nieuwe bonuskaart werd ingevoerd, kunnen klanten die dat willen er hun persoonlijke informatie aan koppelen. In ruil daarvoor krijgen ze gerichte aanbiedingen. Dergelijke analyses zijn nog redelijk simpel. Interessanter wordt het al als de supermarkt op basis van wat je koopt, probeert te voorspellen welke producten je óók aantrekkelijk zult vinden, misschien wel zonder het zelf nog te beseffen. Dat doen ze door patronen te herkennen in het aankoopgedrag van een heleboel mensen die op elkaar lijken. Koopt de groep waar jij toe behoort - een jong gezin met katten bijvoorbeeld - vaak bepaalde producten, dan ben jij er misschien ook wel in geïnteresseerd.

Op die manier beïnvloedt Albert Heijn dus misschien wel uw boodschappenlijst. Als het aan de supermarkt ligt gaat dat in de toekomst nog een stukje verder. Want wat als we die grote berg aan gegevens kunnen inzetten om de consument gezonder te laten eten?

Wynand Alkema, big data specialist bij Nizo, merkt dat de voedselindustrie de potentie van big data-analyses steeds meer inziet. Dat komt ook doordat de benodigde gegevens inmiddels in de hele voedselketen op grote schaal voor handen zijn. "Als je naar de mogelijkheden kijkt, dan kan big data ons voedsel flink veranderen", zegt Alkema. "Zo wordt er al onderzoek gedaan naar gepersonaliseerd voedsel. Dat is het idee dat je op basis van kenmerken in je DNA kunt zeggen dat jij prima vette kaas kunt eten, maar ik beter niet."

Het is wel de vraag of alles wat mogelijk is ook ooit wordt toegepast, er zijn nog genoeg losse eindjes voordat data-analyses echt de wereld van ons voedsel op z'n kop gaat zetten, zegt Alkema. Zo wordt er op dit moment meer data geproduceerd dan bedrijven kunnen behappen. De gegevens slaan ze wel op, maar wat moet je er vervolgens mee doen? Ook ABN Amro concludeert in het rapport 'Voedsel wordt bits en bytes' dat er eerst nog een flinke investering nodig is voordat big data werkelijk zorgt voor een efficiëntere of beter op de wensen van de consument aansluitende industrie.

En dan nog blijft de vraag: hoeveel willen consumenten eigenlijk prijsgeven over het eten dat ze in hun mond stoppen of over smaak? Willen we dat de supermarkt of de producent ons met zachte hand richting de gezonde producten duwt, of willen we vooral zelf blijven bepalen dat die vette worst gewoon in de winkelwagen verdwijnt?

Alles bij de bron; Trouw


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha