Big data wordt overal gebruikt de laatste tijd. Elke dag zijn er verhalen over hoe de grote hoeveelheden data gebruikt worden door bedrijvenregeringen en zelfs individuen. Daardoor heeft het woord misschien wat minder lading gekregen, maar het spreekt voor zich dat ook het leger gebruikt maakt van big data. Maar wat voor data gebruikt defensie nou eigenlijk, en hoe? Het blijkt dat het leger elke soort big dataset gebruikt die je je maar kan voorstellen. Het wordt overal gebruikt, van het plannen van dagelijkse taken tot het organiseren van missies op zeer lange termijn.

“Grote databestanden bestaan al erg lang, maar we hebben nu pas de computerkracht en technologie om alles te verwerken,” zegt Vicki Barbur, hoofd van de technische afdeling bij Concurrent Technologies Corporation, een nonprofit-organisatie die cliënten (waaronder defensie) helpt met het vinden van de juist analysemethoden voor de juiste data...

...“De grootste uitdaging is het filteren tussen alle ruis, zodat je de onbruikbare info weg kan laten.” Om door die data heen te spitten vertrouwt defensie op datawetenschappers. Zij ontwikkelen algoritmes om data te analyseren, maken programma’s om datasets te combineren, verbeteren indexeertechnieken om data te organiseren, upgraden de opslag in de cloud en bedenken nieuwe software, zoals Memex, de door DARPA ontwikkelde “Google voor het dark web." 

...Ook is er door biometrische technologie een compleet nieuwe wereld van door mensen gegenereerde data ontstaan. Die data wordt niet alleen gebruikt door inlichtingendiensten (zoals het scannen van de irissen van mogelijk interessante personen) maar ook om soldaten te monitoren. Zoiets simpels als de Nike Fuelband kan al bergen aan informatie verzamelen over het welzijn van soldaten.

De hoeveelheden data zijn niet het enige probleem, ook blijft er de kwestie rondom de ethiek ervan, de vraag hoe je legaal door mensen geproduceerde data kan gebruiken. Nasraoui zegt dat er veel focus van defensie op die vraag moet komen, vooral omdat veel mensen nog niet weten hoeveel data er wordt gebruikt.

“Helaas denk ik niet dat de meerderheid van de mensen door heeft hoeveel data ze produceren door alleen al naar sites te kijken of games te spelen. Ze onthullen zo veel over zichzelf,” zegt Olfa Nasraoui, data wetenschapper bij de universiteit van Louisville. “Ik betwijfel of mensen weten op hoeveel manieren hun data gebruikt wordt. En echt elk stukje data kan gebruikt worden. Hoe ethisch en legaal dat is blijft de grote vraag.”

Alles bij de bron; MotherBoard [Thnx-2-Luc]

De Big Data Survey 2015: het eerste nationale onderzoek naar big data. Het geeft inzicht in de actuele rol van big data, intenties, de mate van adoptie en mogelijke valkuilen. Alle Nederlandse professionals mogen deelnemen aan het onderzoek.

De Big Data Survey 2015 moet inzicht geven in de rol van big data in de directiekamers, de opinie over consumentenprivacy, de ethiek van dataverzameling en de waarde van data als valuta van de toekomst. Daarnaast wordt gekeken naar de praktische kant van big data, zoals de grootste uitdagingen en het kennisniveau binnen organisaties. Tot slot geeft het onderzoek inzicht in de bedrijfsprocessen en doeleinden waarvoor men big data gebruikt.

 

Meedoen?

Iedere professional uit het Nederlandse bedrijfsleven mag (anoniem) meedoen via www.bigdatasurvey.nl. Het onderzoek duurt vijf minuten en deelnemers maken kans op prijzen, waaronder een iPad Mini, Bol.com gift vouchers, big data workshops en vip-treatments tijdens de Big Data Expo.

Bron; Computable

Teradata, een big data analytics en marketing applications onderneming, heeft een onderzoeksrapport uitgebracht over de status van big data analytics in 6 sectoren wereldwijd waarvoor wereldwijd 316 senior data- en IT-beslissers uit toonaangevende bedrijven zijn ondervraagd.

Uit het rapport komt de impact van big data initiatieven op de organisatie naar voren, waarbij zowel de uitdagingen als business waarde van big data investeringen bevestigd worden. Het merendeel van de respondenten rapporteert behoorlijke investeringen in big data analytics, en noemt de investeringen ‘zeer belangrijk’. Bijna twee derde van de respondenten meldt dat big data en analyse-initiatieven een essentiële, meetbare impact op de omzet hebben gehad.

Executives uit de ondervraagde sectoren zagen een verschillende potentie in big data. Respondenten uit de retail industrie vonden big data het belangrijkst. Zij zeggen dat big data en analytics essentieel is om concurrerend te blijven. Organisaties die het meest succesvol zijn in hun big data initiatieven onderzoeken meerdere soorten data. Locatiedata werd door meer dan 50% van de respondenten genoemd, gevolgd door tekstdata (ongestructureerde data zoals e-mails, Power-Point slides, Word documenten en SMSjes). Naast het verkennen van deze nieuwe data types, combineren toonaangevende organisaties gestructureerde en multi-gestructureerde datasets in een analytisch ecosysteem, waardoor er nieuwe inzichten kunnen ontstaan die als basis kunnen dienen voor innovatie.

Alles bij de bron; DutchIT

Linkability, neem een bepaalde dataset, bijvoorbeeld de reisdata van een metrokaart, koppel deze aan een andere dataset, bijvoorbeeld de aankopen die zijn gedaan met de bijbehorende bankpas, en de resulterende meta-data is veel meer dan de som der delen. Er ontstaat een compleet verhaal, één dat deels op aannames is gebaseerd, maar al snel veel intiemer is dan de informatie die je denkt te delen...

...met dank aan toenemende technologische mogelijkheden worden data steeds waardevoller voor commerciële organisaties. Op allerlei manieren worden consumenten verleid hun privacy op te geven. Bewust, door cookies te accepteren, en minder bewust, door in te gaan op kortingsaanbiedingen en extra levens te vragen voor spelletjes via Facebook. Langzaam maar zeker raakt de consument eraan gewend zijn privacy als betaalmiddel te zien.

Vorige week maakte de NS bekend reisdata uit de OV-chipkaart te willen koppelen aan klantgegevens. Vooralsnog betreft het een experiment en de Wet Bescherming Persoonsgegevens verhindert dat deze koppeling ooit onvrijwillig kan worden gemaakt: de reiziger zal zelf toestemming moeten geven. Op het eerste gezicht lijkt dit wellicht een afdoende waarborg tegen schending van de privacy. Een werkelijk vrijwillige keuze vereist echter dat iemand over de informatie beschikt die vereist is om een weloverwogen afweging te maken. Deze ontbreekt.

Zo kan de consument nauwelijks beoordelen of zijn gegevens afdoende beschermd zijn, daarnaast is niet duidelijk wie er precies toegang heeft tot de gegevens. De wet garandeert weliswaar dat de data niet met derden mag worden gedeeld, maar welke NS-medewerkers de database kunnen raadplegen, of zij daar een specifiek doel voor moeten hebben, en hoe de informatie intern precies zal worden gebruikt, is niet bekend. Het ontbreekt aan toezicht en waarborgen.

Koppeling van reisdata en persoonsgegevens betekent een ernstige aantasting van de privacy: een organisatie die in handen is van de overheid kan de gangen van zijn klanten nagaan. De NS onderbouwt op geen enkele manier dat deze koppeling een noodzakelijke is. De motivatie berust op een enkel argument: voordeeltjes voor de consument. Het middel om de data te verkrijgen wordt voorgesteld als het doel ervan. Zo kan de reiziger er nu via NS-extra op worden geattendeerd dat hij of zij is vergeten uit te checken – een vergissing waar vervoerders circa 16 miljoen euro per jaar aan schijnen te verdienen. Dat is geld waar de reiziger recht op heeft, maar nu slechts terug kan krijgen in ruil voor zijn privacy. 

De plannen van de NS zijn illustratief voor een principiële keuze die op het gebied van privacy moet worden gemaakt: is het een ruilmiddel, of een onvervreemdbaar recht? Alles heeft zijn prijs, maar dat betekent nog niet dat alles ook vrij verhandelbaar zou moeten zijn. Integendeel. Privacy is geen product of dienst die je van een ander moet kopen en het is geen ruilmiddel dat eenieder naar eigen inzicht kan uit- of weggeven – daarvoor is het te belangrijk. Privacy is een grondrecht, zoals de vrijheid van meningsuiting, het recht op gelijke behandeling, en het kiesrecht.

Alles bij de bron; HPdeTijd

De politie vindt vorig jaar tussen het afval een lichtgetint meisje van tussen 10 en 20 dagen oud, met pigmentvlekjes op de billen en een gekromd ringvingertje. Ze draagt Pampers maat 1. Op haar hieltje zit een pleister met schildpadjes. Tien maanden later heeft de politie alles geprobeerd om deze zaak op te lossen maar resultaat blijft uit.

Dus komt de politie weer uit bij de pleister met de schildpadjes. Daaronder zit een wondje dat kan leiden tot de oplossing in deze langlopende zaak. Het kindje heeft een hielprik gehad en het kaartje waarop dat bloed wordt verzameld blijft, gescheiden van de persoonlijke gegevens, vijf jaar bewaard in het zogeheten Praeventis-systeem van het RIVM. Wordt het bloed van de gevonden baby vergeleken met de hielprikkaartjes, dan kan na een match de identiteit van de moeder worden achterhaald. Eén probleem: die medische registratie is niet toegankelijk voor justitie.

Hoe gevoelig het gebruik van hielprikjes voor de opsporing ligt, bleek al in 2000 na de vuurwerkramp in Enschede. Toen bleek dat het RIVM 1,4 miljoen hielprikjes in de kelders bewaard had. Na Kamervragen over deze onbekende voorraad, bleek dat het RIVM zonder enige regelgeving die hielprikjes opsloeg. De commotie daarover dwong het instituut om 1,2 miljoen kaartjes te vernietigen. Sindsdien wordt het bloed nog maar vijf jaar bewaard en zwaar beveiligd. Niemand heeft toegang, behalve wetenschappers bij uitzondering en alleen met strikte toestemming. De Tweede Kamer heeft daarna nog eens vastgesteld dat deze verzameling géén DNA-databank mag worden.

Toch bespreekt de politie met het RIVM of daar niet aan mouw aan te passen is. "Vooralsnog stelt het RIVM dat de zaak niet ernstig genoeg is om daarvoor het medisch beroepsgeheim te doorbreken", zegt Harald Wychgel van die organisatie. Het RIVM wordt daarin gesteund door artsenfederatie KNMG die stelt dat 'niet is toegestaan om zonder toestemming van de ouders de gegevens uit de hielprik aan justitie te overhandigen'.

Ouders werken vrijwillig mee aan de hielprik voor slechts medisch gebruik. Het doorbreken van het verschoningsrecht betekent in deze zaak niet de opening van één dossier, maar van alle Amsterdamse kinderen die rond de vondst van de baby zijn geboren. Zijn ouders ná dit politieonderzoek nog wel bereid in te stemmen met een hielprik? "Met een politieonderzoek wordt het principe van de bescherming van zulke gegevens doorbroken. En als een eenmalig optreden zich herhaalt, wordt dit een gewoonte."

En dan heeft Nederland alsnog de DNA-databank die het niet wilde.

Alles bij de bron; Trouw

De huidige privacywetgeving is niet opgewassen tegen actuele ontwikkelingen zoals Big Data, waardoor het beter is om van het recht op privacy een plicht te maken. Dat stelt wetenschapper Bart van der Sloot in de nieuwe editie van Rechtspraak magazine (pdf), die in het teken staat van vrijheid en veiligheid. 

De privacywetgeving heeft verschillende pijlers: registreer en verzamel zo min mogelijk gegevens van mensen, er moet sprake zijn van doelbinding ('wat gebeurt er met de gegevens?') en vertrouwelijkheid. Uitgangspunten die volgens Van der Sloot niet voor Big Data gelden, waar zoveel mogelijk gegevens voor allerlei doeleinden worden verzameld en verwerkt.

"In deze discussie wordt nogal eens de denkfout gemaakt dat het hier gaat om veiligheid versus privacy. Maar daar gaat het helemaal niet om. We hebben het hier over gegevens die niet direct te koppelen zijn aan één persoon. Ze worden juist gebruikt om algemene profielen en statistische verbanden te leggen. Als individu lukt het je echt niet om aan te tonen dat jij daardoor schade lijdt."

De wetenschapper schrijft mee aan een rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid over hoe om te gaan met Big Data. Hij vindt het belangrijk dat er meer debat komt over privacy. "Het concept van het afwegen van een individueel recht tegen een algemeen belang is niet meer houdbaar", zo merkt hij op. Ook ziet Van der Sloot een meer zorgende rol voor de overheid als het om privacy gaat, net zoals met het milieurecht. "Dat zou betekenen dat er niet meer een individueel recht is op privacy, maar dat de overheid de plicht heeft om ieders privacy te beschermen."

Alles bij de bron; Security

 

’Ik heb niets te verbergen”, zeggen mensen vaak. Dat is maar de vraag. De openheid waarmee we gegevens verstrekken, kan ook tegen ons worden gebruikt. Zelfs politiegegevens blijken niet veilig, zo bleek onlangs in Rotterdam. Een rechercheur zocht tijdens werktijd in de database naar vrouwen die hun man bij een ongeluk hadden verloren. Hij dacht deze weduwen makkelijk te kunnen versieren.

De lijst van van geheimedienstmedewerkers die spionage-instrumenten inzetten om hun (ex-)geliefden te bespieden, is eindeloos. Werknemers van de Amerikaanse geheime dienst NSA luisterden gesprekken van kennissen af, keken in hun e-mail en hielden hun locaties bij. De NSA had een heel arsenaal aan middelen om mensen te volgen. Zelfs bij een onschuldig spelletje als Angry birds is je privéleven niet veilig. 

Alles bij de bron; pdfTelegraaf-i

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha