De politie maakt voor opsporing graag gebruik van camerabeelden van ondernemers en particulieren. Om te weten waar camera’s geïnstalleerd zijn en wat zij ‘zien’, maakt zij gebruik van een databank, genaamd ‘Camera in Beeld’, een landelijk systeem, waarbij alle (particuliere en overheids-)camera’s met zicht op de openbare weg op een kaart worden vermeld. 

Een particuliere camera mag alleen opnamen maken van eigendommen en in principe niet van de openbare weg. Men mag namelijk alleen opnamen maken met als doel persoonlijke eigendommen te beschermen en niet om de privacy van mensen, dieren, goederen te schenden. Maar wie bijvoorbeeld zijn carport in beeld heeft en daarbij een deel van de stoep ziet, is niet in overtreding. Enige overlap is namelijk vaak onvermijdelijk. Wel geldt de verplichting om duidelijk zichtbaar te vermelden dat er camerabeveiliging aanwezig is...

...De camera- en contactgegevens worden ingevoerd in een cameraregistratiesysteem van de politie. In dit systeem kan de politie in één oogopslag zien of en op welke locaties zich camera’s bevinden. Bovendien kan in dit systeem eenvoudig achterhaald worden wat het zichtveld is van die camera(’s) of wat de camera’s vastleggen, wat de beeldkwaliteit is, hoe lang de beelden bewaard worden en bij wie de beelden op te vragen zijn.

Alles bij de bron; BeveilNieuws


Beter rijgedrag begint met beloning voor chauffeurs. Automobilisten die een zwarte doos laten installeren, kunnen korting krijgen op hun verzekeringspremie, maar hun wantrouwen is nog groot. Met de ‘big data’ die een black box in een auto oplevert, kunnen verzekeraars de klanttevredenheid verbeteren. Automobilisten willen echter niet gratis hun privacy opgeven en verwachten compensatie voor het rijden met een zwarte doos.

Maar in een onderzoek van Capgemini geeft 33 procent topprioriteit aan het verbeteren van de eigen winstgevendheid met big data, onder meer door het opsporen van frauduleuze claims en slechts 12 procent van verzekeraars stelt het verbeteren van klanttevredenheid een topprioriteit is bij het gebruiken van big data. Het verbeteren van de klanttevredenheid telt dus minder zwaar, zodat installatie van de zwarte doos op grote schaal nog niet is geschied. Capgemini stelt dat verzekeraars een kans laten liggen, omdat de klanttevredenheid in de branche op dit moment erg laag ligt. 

Toch lopen Nederlanders nog niet warm voor het delen van gegevens over hun rijgedrag met verzekeraars. Verzekeraar Allsecur speelt op deze scepsis in door een pay-how-you-drive-verzekering aan te bieden via myJINI, een derde partij. Chauffeurs met een zwarte doos kunnen de premiekorting voor goed rijgedrag bijvoorbeeld gebruiken om met korting brandstof te tanken. De diensten van myJINI zijn gericht op gedragsverandering. Naast myJINI kunnen automobilisten ook via Fairzekering en RISK inmiddels pay-how-you-drive-verzekeringen afnemen. Achmea en OHRA doen proeven.

De conclusie is wel dat de opkomst van zwarte dozen in auto’s onontkoombaar lijkt te zijn. Dit biedt de overheid ook kansen om op een goedkope manier een kilometerheffing in te voeren.

Alles bij de bron;Smartdriving


Staatssecretaris voor privacy Bart Tommelein stelt zich serieuze vragen bij het voorstel van minister Jambon om de vingerafdrukken van álle Belgen te verzamelen. ‘Is die maatregel wel proportioneel? Om over de kostprijs nog te zwijgen. We moeten in de eerste plaats inzetten op een efficiënter beheer van de huidige databanken in plaats van zoveel mogelijk data te verzamelen.’

De N-VA legde dergelijk voorstel al eens eerder op tafel binnen de regering dat zelfs nog verder ging en ook over andere biometrische gegevens zoals irisscans en DNA handelde. 

Staatssecretaris voor Bart Tommelein stelt zich serieuze vragen wat de privacy betreft; ‘Uiteraard is er geen probleem om vingerafdrukken te verzamelen van personen die een risico vormen voor onze maatschappij en onze veiligheid. Dat doen we trouwens al. Maar het verzamelen van álle vingerafdrukken van álle Belgen lijkt me niet in verhouding tot het doel. Het zou de belastingbetaler niet alleen heel veel geld kosten, ik vraag me zelfs af of het enig nut heeft. Vergeet niet dat er vrij verkeer is in Europa en men dit in onze buurlanden niet doet’ aldus Bart Tommelein.

‘We zouden beter inzetten op een efficiënter beheer van de huidige databanken in plaats van alsmaar meer data te verzamelen’ zegt de staatssecretaris. 

Alles bij de bron; Politics


Google heeft nieuwe technologie ontwikkeld op basis van Deep Learning waarmee het op basis van de pixels uit praktisch elk plaatje kan afleiden waar de foto is genomen, zelfs bij opnames binnenshuis.

De technologie heet PlaNet is een zogeheten convolutional neural network dat is getraind met een 126 miljoen afbeeldingen uit Google Plus en de metadata die daarbij waren opgeslagen.Het team heeft daarbij niet alleen gekeken naar bekende objecten om de geolocatie te bepalen, maar er ook aspecten als weerpatronen, vegetatie, wegmarkeringen en architectuur bij betrokken. Verder is het mogelijk gemaakt dat het neuraal netwerk zijn twijfel kan uitspreken. Bij een plaatje va de Eifeltoren is het zeker van zijn zaak. Maar bij een opname van een fjord kan het systeem bijvoorbeeld aangeven dat de opname in Nieuw-Zeeland of in Noorwegen is gemaakt.

Alles bij de bron; AutomGids

"Frederieke, zoals je weet zijn we best tevreden over je. Maar ik wil toch even iets belangrijks met je bespreken." Mijn chef kijkt ernstig. Ik frons mijn wenkbrauwen. "Oke". "Je sport te weinig", zegt hij nog een keer. "Volgens onze gegevens heb je je belangrijkste sportactiviteiten gestaakt op je 18e. Je staat niet ingeschreven bij een sportschool of -vereniging. Correct?"

Het is even stil. "Klopt. Maar hoe.. heb ik dat laatst verteld ofzo? En waarom is dat relevant voor dit beoordelingsgesprek?"

"Het is relevant voor ons. Het verklaart waarom jij in 2015 zo’n 20 uur meer verkouden was dan de gemiddelde RTL-medewerker. Je koopt vaker antiverkoudheidsmedicijnen in de apotheek. Dat kunnen we niet hebben. Dit is wel tv, we kunnen geen gesnotter gebruiken. Je moet meer gaan sporten."

Dit beoordelingsgesprek heeft nog nooit plaatsgevonden en gaat gelukkig ook nooit plaatsvinden. Bij RTL gebeuren dat soort gekke dingen niet. Maar in Amerika dus wel. Sommige bedrijven scannen allerlei data van hun werknemers: waar ze shoppen, welke medicijnen ze slikken en – hou je vast – wie er binnenkort zwanger gaat worden. Blijkt uit de gegevens van de zorgverzekeraar dat een werknemer net met de pil is gestopt? Tijd voor een gesprekje.

Big data. Het is zo’n woord dat elke dag wel een keertje langskomt en waar menig trendwatcher over roeptoetert. Het heeft zijn betekenis daardoor totaal verloren. Dat terwijl de grens steeds een stukje verlegd lijkt te worden. En steeds als die grens beweegt gaan mijn haren weer even recht overeind staan. Bijvoorbeeld als de overheid aan de hand van verschillende data (over etniciteit, onderwijs en inkomen), op postcodeniveau wil gaan voorspellen waar het misschien wel mis kan gaan.

We zijn zo verlamd door al die privacy-shit dat we het niet eens meer zien. Dat we niet meer zien dat overheden en bedrijven die alles van ons willen weten, zelf meters dikke muren om zichzelf heen hebben staan. En van ons het tegenovergestelde verwachten. Wat maakt het uit dat de overheid mijn buurt scant op risicogevallen, dat Apple weet wat ik voel of mijn werkgever weet dat ik niet zo veel sport?

Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat niet om de vraag  of jij en ik iets te verbergen hebben. En of jij en ik daar wakker van liggen. ‘Het gaat niet om mij, dus het is niet relevant’, is een bijzonder gevaarlijke redenering. Het gaat erom dat iedereen het recht op ‘verbergen’, of eigenlijk gewoon persoonlijke vrijheid, zou moeten hebben. Dat je de keuze moet hebben om bepaalde data niet te delen. Of dat gevoelige data niet zonder toestemming zomaar gecombineerd worden om ‘een risicoprofiel’ van jou te maken. Door de overheid, of door je baas.

Alles bij de bron; RTLZ


De gemeente Amsterdam gaat vanaf april via digitale informatieanalyse en scrapen op zoek naar woonhuizen die structureel zijn verhuurd of waarbij de verhuur niet aan de regels voldoet. Bij scrapen wordt automatisch informatie verzameld via databases van andere bedrijven. Onder meer via boekingsites zal de gemeente gaan zoeken naar zaken die niet kloppen.

Vooral eigenaren die zelf niet meer in hun woning wonen of die meerdere woningen tegelijkertijd verhuren aan toeristen zullen het moeten ontgelden. Met de effectievere manier van handhaven hoopt Amsterdam iets te kunnen doen tegen de woningschaarste in de stad.

Alles bij de bron; NU


Het Utrechts college trekt 8 miljoen euro uit voor het slim gebruiken van beschikbare databestanden om inbraken te voorkomen. Gemeentesecretaris Maarten Schurink en wethouder Kees Geldof zijn ervan overtuigd dat data gedreven sturing zichzelf terugverdient. 

Datagedreven sturing houdt volgens Geldof in dat je meer waarde haalt uit databestanden waarover de gemeente beschikt en die te koppelen zijn aan allerlei andere open databestanden. Schurink: “We proberen bijvoorbeeld door allerlei databestanden aan elkaar te koppelen te voorspellen in welke buurt er meer woninginbraken zullen plaatsvinden zodat we daar extra toezichthouders kunnen inzetten en ook bewoners kunnen waarschuwen.

Inmiddels weten we al dat kliko’s die buiten staan een voorspellende factor zijn. Je verzint het van tevoren niet maar toen we het de politie en toezichthouders vertelden, konden die meteen een verband leggen. Kliko’s worden namelijk door inbrekers gebruikt om over een schutting te klimmen of een ruitje in te tikken.”

Eerst zullen nog wat extra databestanden worden gebruikt om meer zicht te krijgen op de factoren die het aantal woninginbraken bepalen. Zo wordt aan de hand van gegevens over hondenbelasting gekeken of er minder woninginbraken gepleegd worden als er veel honden zijn in de wijk.

Schurink voorspelt dat steeds meer gebruik gemaakt gaat worden van slimme analyses van databestanden om op basis daarvan het beleid van de gemeente bij te sturen.

Alles bij de bron; BeveilNieuws [Thnx-2-Luc]


Advertentiebedrijven zijn een groter risico voor de privacy dan overheden, zo stelt Jon Callas, medeoprichter van de PGP-encryptiesoftware en tegenwoordig chief technical officer (cto) van beveiligingsbedrijf Silent Circle, dat de Blackphone fabriceert.

Volgens Callas zal de discussie over adblockers een belangrijke rol spelen in het gevecht om meer privacy. Bij diensten die door advertenties worden betaald zijn gebruikers niet de klant, maar het product, merkt Callas op. De gebruikers leveren de gegevens die de motor voor de advertentiebedrijven zijn. "We weten nu dat het grootste privacyprobleem bij de advertentiebedrijven ligt en niet bij de overheid", aldus Callas tegenover ZDNet.

Vanwege de impact op onder andere de privacy hebben adblockers de afgelopen jaren een sterke groei doorgemaakt. Callas verwacht dat bedrijven als Facebook en Google, als gevolg van adblockers, met teruglopende inkomsten te maken krijgen en daarom naar een ander businessmodel moeten zoeken dat niet op advertenties is gebaseerd. 

Alles bij de bron; Security


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha