1.       Een 360 graden beeld van de klant

Dit is de meeste gebruikte toepassing van big data onder bedrijven. Online winkels willen weten wat hun (potentiële) klanten precies op hun websites doen; welke pagina’s bezoeken ze, waar blijven ze even hangen, hoe lang blijven ze op welke pagina en wanneer verlaten ze de site weer? Dat is allemaal ongestructureerde data die kan worden samengevoegd met transactionele data – zeer gestructureerde data – uit ERP-systemen. Daarnaast kan ook social media aan de mix worden toegevoegd, waardoor een zeer compleet beeld van de klant ontstaat. Op die manier kan een online winkelier zeer gericht aanbiedingen doen aan zijn klanten. Hij weet immers niet alleen wat de klant in het verleden al heeft gekocht, maar ook wat het gedragspatroon is en welke voorkeuren de klant heeft.

2.       Het internet der dingen

Een andere veelgebruikte toepassing is die waarbij informatie wordt gehaald uit apparatuur die is voorzien van secoren, ofwel the Internet of Things. Al deze apparatuur verzamelt continu gegevens over onder meer het gebruik, de toestand en de beveiliging van de devices. Met speciale software kan deze informatie worden vergaard en georganiseerd.

3.       Datawarehouse optimalisatie ...

4.       Big data dienstenzuivering ...

5.       Informatiebeveiliging ...

Alles bij de bron; AutomGids


De persoonlijke gegevens die worden geregistreerd met de afvalpas die wordt gebruikt in de gemeente Arnhem, worden op geen enkele wijze gebruikt. "We doen er niks mee", zei wethouder Ine van Burgsteden maandagavond de gemeenteraad toe.

Aanleiding was een proces bij de Raad van State in Den Haag over eventuele schending van de privacy, aangespannen door een Arnhemmer. Hij heeft ernstige bedenkingen tegen de groeiende hoeveelheid gegevens die overheden en bedrijven van burgers verzamelen. 

Alles bij de bron; deGelderlander


Het UBO-register (waarbij UBO staat voor Ultimate Beneficiary Owner) vloeit voort uit de Vierde Europese anti-witwasrichtlijn. Alle Europese lidstaten moeten in 2017 zo’n register hebben opgetuigd zodat bedrijven snel en gemakkelijk kunnen controleren of hun diensten niet worden misbruikt voor frauduleuze zaken of terrorisme... 

Doel van deze identificatie is het voorkomen van terrorismefinanciering, een belangrijk thema waaraan verzekeraars uiteraard hun bijdrage willen leveren. De enorme kosten en tijd (ook van klanten) die hier nu mee gemoeid zijn, lijken echter nauwelijks op te wegen tegen het handjevol verdachte transacties dat verzekeraars jaarlijks registeren...

...Het Verbond zegt uiteraard begrip te hebben voor bezwaren in het bedrijfsleven tegen volledige openbaarmaking van het register. Het kan bijvoorbeeld ongewenste aandacht voor vermogende personen opleveren. Maar dit risico kan beperkt worden door een geautomatiseerde oplossing waarbij uitsluitend en met gegronde reden naar de UBO van bedrijven gezocht kan worden door slechts enkele medewerkers uit een organisatie. Daarbij kan dan bijvoorbeeld ook getraceerd worden wie welke UBO-informatie heeft ingezien. Zo gebeurt dat nu ook bij gegevens van de Rijksdienst voor het Wegverkeer (RDW). Dat scheelt tijd, moeite en financiële middelen die volgens het Verbond beter besteed kunnen worden.

Alles bij de bron; BeveilNieuws


De politie maakt voor opsporing graag gebruik van camerabeelden van ondernemers en particulieren. Om te weten waar camera’s geïnstalleerd zijn en wat zij ‘zien’, maakt zij gebruik van een databank, genaamd ‘Camera in Beeld’, een landelijk systeem, waarbij alle (particuliere en overheids-)camera’s met zicht op de openbare weg op een kaart worden vermeld. 

Een particuliere camera mag alleen opnamen maken van eigendommen en in principe niet van de openbare weg. Men mag namelijk alleen opnamen maken met als doel persoonlijke eigendommen te beschermen en niet om de privacy van mensen, dieren, goederen te schenden. Maar wie bijvoorbeeld zijn carport in beeld heeft en daarbij een deel van de stoep ziet, is niet in overtreding. Enige overlap is namelijk vaak onvermijdelijk. Wel geldt de verplichting om duidelijk zichtbaar te vermelden dat er camerabeveiliging aanwezig is...

...De camera- en contactgegevens worden ingevoerd in een cameraregistratiesysteem van de politie. In dit systeem kan de politie in één oogopslag zien of en op welke locaties zich camera’s bevinden. Bovendien kan in dit systeem eenvoudig achterhaald worden wat het zichtveld is van die camera(’s) of wat de camera’s vastleggen, wat de beeldkwaliteit is, hoe lang de beelden bewaard worden en bij wie de beelden op te vragen zijn.

Alles bij de bron; BeveilNieuws


Beter rijgedrag begint met beloning voor chauffeurs. Automobilisten die een zwarte doos laten installeren, kunnen korting krijgen op hun verzekeringspremie, maar hun wantrouwen is nog groot. Met de ‘big data’ die een black box in een auto oplevert, kunnen verzekeraars de klanttevredenheid verbeteren. Automobilisten willen echter niet gratis hun privacy opgeven en verwachten compensatie voor het rijden met een zwarte doos.

Maar in een onderzoek van Capgemini geeft 33 procent topprioriteit aan het verbeteren van de eigen winstgevendheid met big data, onder meer door het opsporen van frauduleuze claims en slechts 12 procent van verzekeraars stelt het verbeteren van klanttevredenheid een topprioriteit is bij het gebruiken van big data. Het verbeteren van de klanttevredenheid telt dus minder zwaar, zodat installatie van de zwarte doos op grote schaal nog niet is geschied. Capgemini stelt dat verzekeraars een kans laten liggen, omdat de klanttevredenheid in de branche op dit moment erg laag ligt. 

Toch lopen Nederlanders nog niet warm voor het delen van gegevens over hun rijgedrag met verzekeraars. Verzekeraar Allsecur speelt op deze scepsis in door een pay-how-you-drive-verzekering aan te bieden via myJINI, een derde partij. Chauffeurs met een zwarte doos kunnen de premiekorting voor goed rijgedrag bijvoorbeeld gebruiken om met korting brandstof te tanken. De diensten van myJINI zijn gericht op gedragsverandering. Naast myJINI kunnen automobilisten ook via Fairzekering en RISK inmiddels pay-how-you-drive-verzekeringen afnemen. Achmea en OHRA doen proeven.

De conclusie is wel dat de opkomst van zwarte dozen in auto’s onontkoombaar lijkt te zijn. Dit biedt de overheid ook kansen om op een goedkope manier een kilometerheffing in te voeren.

Alles bij de bron;Smartdriving


Staatssecretaris voor privacy Bart Tommelein stelt zich serieuze vragen bij het voorstel van minister Jambon om de vingerafdrukken van álle Belgen te verzamelen. ‘Is die maatregel wel proportioneel? Om over de kostprijs nog te zwijgen. We moeten in de eerste plaats inzetten op een efficiënter beheer van de huidige databanken in plaats van zoveel mogelijk data te verzamelen.’

De N-VA legde dergelijk voorstel al eens eerder op tafel binnen de regering dat zelfs nog verder ging en ook over andere biometrische gegevens zoals irisscans en DNA handelde. 

Staatssecretaris voor Bart Tommelein stelt zich serieuze vragen wat de privacy betreft; ‘Uiteraard is er geen probleem om vingerafdrukken te verzamelen van personen die een risico vormen voor onze maatschappij en onze veiligheid. Dat doen we trouwens al. Maar het verzamelen van álle vingerafdrukken van álle Belgen lijkt me niet in verhouding tot het doel. Het zou de belastingbetaler niet alleen heel veel geld kosten, ik vraag me zelfs af of het enig nut heeft. Vergeet niet dat er vrij verkeer is in Europa en men dit in onze buurlanden niet doet’ aldus Bart Tommelein.

‘We zouden beter inzetten op een efficiënter beheer van de huidige databanken in plaats van alsmaar meer data te verzamelen’ zegt de staatssecretaris. 

Alles bij de bron; Politics


Google heeft nieuwe technologie ontwikkeld op basis van Deep Learning waarmee het op basis van de pixels uit praktisch elk plaatje kan afleiden waar de foto is genomen, zelfs bij opnames binnenshuis.

De technologie heet PlaNet is een zogeheten convolutional neural network dat is getraind met een 126 miljoen afbeeldingen uit Google Plus en de metadata die daarbij waren opgeslagen.Het team heeft daarbij niet alleen gekeken naar bekende objecten om de geolocatie te bepalen, maar er ook aspecten als weerpatronen, vegetatie, wegmarkeringen en architectuur bij betrokken. Verder is het mogelijk gemaakt dat het neuraal netwerk zijn twijfel kan uitspreken. Bij een plaatje va de Eifeltoren is het zeker van zijn zaak. Maar bij een opname van een fjord kan het systeem bijvoorbeeld aangeven dat de opname in Nieuw-Zeeland of in Noorwegen is gemaakt.

Alles bij de bron; AutomGids

"Frederieke, zoals je weet zijn we best tevreden over je. Maar ik wil toch even iets belangrijks met je bespreken." Mijn chef kijkt ernstig. Ik frons mijn wenkbrauwen. "Oke". "Je sport te weinig", zegt hij nog een keer. "Volgens onze gegevens heb je je belangrijkste sportactiviteiten gestaakt op je 18e. Je staat niet ingeschreven bij een sportschool of -vereniging. Correct?"

Het is even stil. "Klopt. Maar hoe.. heb ik dat laatst verteld ofzo? En waarom is dat relevant voor dit beoordelingsgesprek?"

"Het is relevant voor ons. Het verklaart waarom jij in 2015 zo’n 20 uur meer verkouden was dan de gemiddelde RTL-medewerker. Je koopt vaker antiverkoudheidsmedicijnen in de apotheek. Dat kunnen we niet hebben. Dit is wel tv, we kunnen geen gesnotter gebruiken. Je moet meer gaan sporten."

Dit beoordelingsgesprek heeft nog nooit plaatsgevonden en gaat gelukkig ook nooit plaatsvinden. Bij RTL gebeuren dat soort gekke dingen niet. Maar in Amerika dus wel. Sommige bedrijven scannen allerlei data van hun werknemers: waar ze shoppen, welke medicijnen ze slikken en – hou je vast – wie er binnenkort zwanger gaat worden. Blijkt uit de gegevens van de zorgverzekeraar dat een werknemer net met de pil is gestopt? Tijd voor een gesprekje.

Big data. Het is zo’n woord dat elke dag wel een keertje langskomt en waar menig trendwatcher over roeptoetert. Het heeft zijn betekenis daardoor totaal verloren. Dat terwijl de grens steeds een stukje verlegd lijkt te worden. En steeds als die grens beweegt gaan mijn haren weer even recht overeind staan. Bijvoorbeeld als de overheid aan de hand van verschillende data (over etniciteit, onderwijs en inkomen), op postcodeniveau wil gaan voorspellen waar het misschien wel mis kan gaan.

We zijn zo verlamd door al die privacy-shit dat we het niet eens meer zien. Dat we niet meer zien dat overheden en bedrijven die alles van ons willen weten, zelf meters dikke muren om zichzelf heen hebben staan. En van ons het tegenovergestelde verwachten. Wat maakt het uit dat de overheid mijn buurt scant op risicogevallen, dat Apple weet wat ik voel of mijn werkgever weet dat ik niet zo veel sport?

Maar daar gaat het natuurlijk niet om. Het gaat niet om de vraag  of jij en ik iets te verbergen hebben. En of jij en ik daar wakker van liggen. ‘Het gaat niet om mij, dus het is niet relevant’, is een bijzonder gevaarlijke redenering. Het gaat erom dat iedereen het recht op ‘verbergen’, of eigenlijk gewoon persoonlijke vrijheid, zou moeten hebben. Dat je de keuze moet hebben om bepaalde data niet te delen. Of dat gevoelige data niet zonder toestemming zomaar gecombineerd worden om ‘een risicoprofiel’ van jou te maken. Door de overheid, of door je baas.

Alles bij de bron; RTLZ


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha