De reden dat Facebook de laatste tijd zo ongelofelijk veel geld verdient aan advertenties is niet per se dat er zoveel mensen gebruik maken van de dienst; de reden is dat ZO VEEL weten van hun gebruikers. En dankzij hun nieuwe advertentieportal krijgen we als gebruiker enigszins inzicht in wat dat allemaal is.

Facebook werkt als een spin in het advertentieweb van het web – ze bieden adverteerders de mogelijkheid om hun wensen te verbinden aan gebruikersdata die ze zelf verzamelen of elders al verzameld is door bijvoorbeeld enge databrokers. 

Dat werkt als volgt. Een vliegmaatschappij richt een advertentie aan mensen met een creditcard in een langeafstandsrelatie die bijna een jaar verkering hebben. Of huurhuizen adverteren aan alle mannen tussen 18 en 35 in Utrecht, met een vaste baan, die samenwonen en wiens relatie net is uitgegaan. Dat kan namelijk allemaal.

  • De informatie over gebruikers wordt op zes verschillende manieren verzameld. Of meer, maar die zijn dan niet bij me bekend:
  • Ten eerste zijn er natuurlijk de dingen die je zelf invoert: waar je woont, waar je op school zat, etc.
  • Ten tweede wordt je gedrag op Facebook getrackt: je interesses, je vrienden, maar de apparaten die je gebruikt om in te loggen, waar je dat doet, etc.
  • Ten derde bieden ze iets wat Facebook Pixel heet, wat je gedrag op vrijwel elke site met een like- en share-knop registreert en terugrapporteert aan Facebook.
  • Ten vierde werken ze samen met grote databoeren als Axciom en Epsilon, die al jarenlang zo veel mogelijk informatie uit allerlei bronnen (openbare informatiebronnen als kadasters enzo) over individuen verzamelen. Hier lees je de ellendig lange lijst van data die zij verzamelen.
  • Ten vijfde bieden ze adverteerders de mogelijkheid om ads te richten op mensen die lijken op de mensen in hun klantenbestand, wat nog meer informatie oplevert voor Facebook.
  • Tenslotte voegen ze ook nog al die info samen om dingen te voorspellen over je gedrag en interesses, zoals of je van plan bent om een auto te kopen.

Omdat dat nogal abstract klinkt heb ik hieronder die datapunten, die verzameld werden door Caitlyn Dewey van de Washington Post, op een rijtje gezet;

FB Thumb

 

En weet je wat zorgwekkend is? Dit zijn alleen nog maar de datapunten die Facebook op dit moment aanbiedt aan adverteerders. Hoeveel punten ze intern bijhouden is niet bekend, maar bijvoorbeeld het feit dat wat je typt en niet post wordt bijgehouden, of software heeft getest om je muisbeweging bij te houden, voorspelt niet veel goeds. 

Alles bij de bron; MotherBoard


Dirk Helbing, hoogleraar TU Delft voorziet „oorlog” als overheden te veel vertrouwen op ‘big data’. „We kunnen niet eens de verkeerslichten in een stad volledig optimaliseren.”

Op steeds meer plekken hangen camera’s en andere sensoren die burgers in de gaten houden. Wereldwijd experimenteren politiediensten met voorspellende algoritmes die op basis van grote hoeveelheden data proberen te berekenen waar de grootste kans is op criminaliteit, zodat ze daar agenten preventief naartoe kunnen sturen.

Data over burgers worden gebruikt voor opsporing, maar ook voor het toetsen en formuleren van uiteenlopende beleidsmaatregelen: van parkeerbeleid tot gezondheidszorg. Computers en data spelen zo een steeds grotere rol bij politieke beslissingen. De Tweede Kamer stemt binnenkort over voorstellen om het overheden nóg makkelijker te maken toegang te krijgen tot persoonlijke data over burgers. Al die ontwikkelingen bij elkaar zijn zeer gevaarlijk, vindt Dirk Helbing, hoogleraar computationele sociologie aan de TU Delft en de Zwitserse ETH in Zürich.

Volgens de Duitser leiden big data en grootschalige surveillance door overheden tot een nieuw soort totalitaire samenleving. „Ik ben zeer bezorgd. We komen steeds meer in een grote systeemcrisis terecht. Ik vrees op korte termijn misschien zelfs oorlog als bedrijven en overheden zo doorgaan als nu.” Wat in zijn ogen fout gebruik is van big data noemt hij bijvoorbeeld vaak „fascisme 2.0 of communisme 2.0”.

Helbing is natuur- en wiskundige, gespecialiseerd in complexe, sociale systemen en nudging: gedragsmanipulatie van mensen via digitale technologie. Dat is een zeldzame combinatie van uiteenlopende onderzoeksgebieden. Waar komt Helbings zorg vandaan? „Bedrijven en overheden hebben de laatste jaren als gekken data verzameld, vanuit het idee dat we de wereld kunnen optimaliseren door ons van bovenaf in de gaten te houden. Maar door mondialisering en digitalisering is de wereld zó complex geworden dat dat helemaal niet kan.”

„Het idee achter massasurveillance en big data is: als je genoeg data hebt, verschijnt de waarheid vanzelf. Topmanagers en politici moeten doen wat de data ze vertellen. Dat is de ideologie die is verspreid door technologiebedrijven. We bouwen een soort supercomputer die ons vertelt wat we moeten doen. Een nieuw totalitair systeem. Een dictatuur van data.”

Alles bij de bron; NRC


De zeven ziekenfondsen in België verkopen sinds begin dit jaar patiëntengegevens aan farmaceutische bedrijven. Dat meldt Apache. Het gaat om informatie over het aantal verpakkingen dat van bepaalde medicijnen wordt verkocht, hoeveel patiënten die gebruiken en de periode waarin de patiënten ze gebruiken. Informatie over de diagnose ontvangen de ziekenfondsen niet.

De verkoop verloopt via het IMA. IMA-woordvoerder Joeri Guillaume onderstreept aan Apache dat de gegevens tweemaal worden gecodeerd, zodat farmaceutische bedrijven de identiteit van de patiënten niet kunnen achterhalen. Bovendien gaat het om statistische gegevens, die kunnen helpen bij het ontwikkelen van geneesmiddelen.

Voorlopig gebeurt het nog op beperkte schaal, maar Guillaume voorspelt dat de inkomsten de komende jaren alleen maar zullen toenemen. "We hebben dit jaar een vijftal keer patiëntengegevens verkocht aan farmabedrijven, goed voor telkens 2.500 à 3.000 euro.

Bij het doorverkopen van de gegevens worden patiënten niet op de hoogte gebracht. Wettelijk gezien is daar volgens de Privacycommissie niets mis mee. "Als de gegevens volstrekt anoniem zijn, is er geen tussenkomst van de Privacycommissie en komt de privacywetgeving niet in beeld", zegt voorzitter Willem Debeuckelaere.

Alles bij de bron; HLN [Thnx-2-Luc]


Het DBC-informatiesysteem (hierna: DIS) is Nederlands grootste medische databank, en wordt sinds haar oprichting in 2006 gevuld met behandelinformatie van bij verzekeraars gedeclareerde zorg, die declarerende zorgverleners verplicht dienen aan te leveren. Het Platform Bescherming Burgerrechten houdt al sinds haar oprichting een dossier bij van het DIS, één van de vroegste grootschalige en tevens meest omstreden Big Data projecten in ons land.

Weliswaar zijn de gegevens in het DIS gepseudonimiseerd, maar in de afgelopen jaren bleek dat geen effectieve wijze om medische persoonsgegevens te anonimiseren. Gekoppeld aan andere bestanden is het vrij eenvoudig om de gepseudonimiseerde gegevens te herleiden naar personen van vlees en bloed.

De Autoriteit Persoonsgegevens deed na jaren kritiek eindelijk onderzoek naar de dataleveringen uit Nederlands grootste medische databank, het DIS. Daarbij liet ze echter bijna alle leveringen van de afgelopen tien jaar buiten beschouwing. Burgerrechtenorganisaties spannen een rechtszaak aan tegen de toezichthouder om alsnog volledige openheid te krijgen.

Alles bij de bron; PlatformBurgerrechten


Persoonlijke aanbevelingen spelen in de aanpak van Transavia een belangrijke rol in elke fase van de customer journey. Het begint al bij het aanbevelen van bestemmingen op basis van het websitegedrag van een bezoeker. “We vergelijken de bestemmingen die een bezoeker bekijkt met websitebezoeken uit het verleden. Op basis van deze informatie bevelen we bestemmingen aan die passen bij het zoekgedrag van de bezoeker”, vertelt Charles Verstegen, senior revenue development manager bij Transavia...

...Om klanten beter te leren kennen, is het essentieel zoveel mogelijk relevante informatie te verzamelen. Transavia legt verbanden en traint modellen aan de hand van verschillende typen informatie, zoals reisdoel, verblijfsduur, groepssamenstelling, seizoen, moment van de dag en natuurlijk bestemming. De data vanuit de website worden 'opgevangen' met de open source clickstream collector Divolte. De verzamelde data komen binnen in een data-storagelaag binnen de cloud van Azure, waar ze vervolgens worden gecombineerd met data uit andere bronnen om machine-learningmodellen mee te voeden.

Het datateam bij Transavia, bestaande uit een mix van business en IT, is in het voorjaar van 2016 opgericht. Er was al een sterke basis voor het datagedreven modelleren van vluchtoptimalisatie, maar kijkend naar beschikbare data zag de luchtvaartmaatschappij al snel meerdere geavanceerde mogelijkheden ontstaan. Naast toepassingen op het gebied van omzet zal het datateam zich in toenemende mate bezighouden met het verbeteren van operational excellence, bijvoorbeeld door de ontwikkeling van modellen die helpen voorspellen bij crewplanning of aankomende verstoringen.

Alles bij de bron; MarketingFacts


Ruim een jaar geleden verzonden we met 32 partijen een oproep aan de minister van Veiligheid en Justitie, Ard van der Steur, waarin we hem opriepen een fundamentele visie te ontwikkelen rondom het thema privacy in de verhouding tussen overheid en burger. Met een kleine delegatie werden we toen uitgenodigd om meer uitleg te komen geven. Dat gesprek krijgt heel binnenkort een vervolg.

Naar aanleiding van het WRR-rapport “Big Data in een vrije en veilige samenleving” zijn we deze keer uitgenodigd om op maandag 22 augustus met een kleine groep in gesprek te gaan met de minister van Veiligheid en Justitie én met minister Stef Blok als waarnemer voor zijn collega van Binnenlandse Zaken, Ronald Plasterk.

Tijdens dat gesprek willen we er kort samengevat op wijzen dat de rechtsbescherming van de burger niet ondergeschikt mag worden gemaakt aan efficiencywinsten die de overheid met big data-toepassingen hoopt te behalen. In een brief aan de ministers hebben we de punten van zorg van de gespreksdeelnemers verder uitgewerkt. Dit zijn ze in een notendop:

  • Ongerichte surveillance en gebrek aan doelbinding – belangrijke uitgangspunten van de rechtsstaat worden hierdoor losgelaten.
  • Ontbreken van noodzaak – de overheid kan door de ontwikkeling van technologische mogelijkheden niet ontslagen worden van haar plicht tot het aantonen van de noodzaak van iedere inbreuk op de privacy van de burger.
  • Schadelijke effecten binnen een democratische rechtsstaat:
    • Vrije meningsuiting en zelfcensuur – burgers passen vaker zelfcensuur toe en de controlerende rol van de media op de staat komt in het geding.
    • Verstoring relatie tussen overheid en burger – door de toenemende asymmetrie in de informatiepositie van de overheid aan de ene kant en burgers aan de anderen kant.
    • Individuele rechtsbescherming in het gedrang – de burger zal straks moeten bewijzen ten onrechte met een profiel te zijn geassocieerd, in plaats van omgekeerd.
    • Vals positieven – juist in de publieke context zijn vals positieven maatschappelijk slecht te legitimeren.
    • Institutionele vooroordelen – datasets worden samengesteld door mensen met hun menselijke vooringenomenheid. In ‘machine learning’ omgevingen met de bijbehorende ‘feedback loops’, worden discriminatieproblemen cumulatief versterkt.
    • Vertrouwen in digitale communicatie wordt aangetast – als burgers de digitale infrastructuur niet meer kunnen vertrouwen, richt dat maatschappelijke schade aan.

Ook dit keer hebben we ons best gedaan om een brede afvaardiging samen te
stellen. We zijn blij dat de deelnemers aan het gesprek zijn:

  • Thomas Bruning (Nederlandse Vereniging voor Journalisten – NVJ);
  • Brendan Newitt (Nederlandse Vereniging voor Strafrechtadvocaten – NVSA);
  • Jelle Klaas (PILP/NJCM – Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten);
  • Alexander Blom (Internet Society Nederland – ISOC);
  • Vincent Böhre (Privacy First);
  • Jaap-Henk Hoepman (Wetenschappelijk directeur Privacy & Identity Lab en Universitair hoofddocent computersecurity, privacy en identitymanagement aan de Radboud Universiteit); en
  • Hans de Zwart en ikzelf van Bits of Freedom.

We zijn benieuwd naar jouw ideeën. Wat zou jouw belangrijkste suggestie voor de bewindslieden zijn? Zet die hieronder in de reacties! (Tip. Er is ook een samenvatting van het WRR-rapport.)

Vanzelfsprekend zullen we je op de hoogte houden van het verloop van het gesprek en na afloop een verslag op de site zetten.

Bron; BoF


Google is allang veel meer dan een zoekmachine. De nieuwe missie van de tech-reus: ons fitter maken en vertellen wat eraan scheelt als we ons niet lekker voelen. Maar waar bemoeit Google zich mee?

In het trappenhuis van Google Amsterdam dendert een groepje sportievelingen naar beneden. Zij testen de nieuwste technologie van Google: Android Wear. Hun horloges registreren elke beweging, elke hartslag en elke verbruikte calorie. Met smoesjes als 'vandaag kan ik écht niet' houdt de app rekening. Die zoekt in je digitale (Google)agenda naar een vrij uurtje om te gaan sporten. 

De ietwat dwingende fitnessapp is een voorbode van Googles plannen op de gezondheidsmarkt, voorspellen deskundigen. In Amerika is de zoekmachine al zover dat ze mogelijke diagnoses aandraagt wanneer een gebruiker naar informatie zoekt over een onbestemd kwaaltje. Google maakte samen met artsen en andere experts een medische database op basis van de meest ingetypte zoektermen: de symptom search. Het bedrijf benadrukt stellig dat de dokter nog steeds de regie heeft. 

Google werkt steeds vaker samen met artsen en grote farmaceuten, op zoek naar snellere diagnoses en nieuwe behandelingen van chronische ziektes als diabetes, artritis en astma. Deep Mind, een dochterbedrijf van Google, probeert in een vroeg stadium te ontdekken of patiënten blind zullen worden. In een slim computersysteem worden een miljoen geanonimiseerde oogscans geanalyseerd. De resultaten moeten oogartsen in staat stellen om een snellere diagnose te stellen. Dit is dus nog maar het begin, zegt AMC-hoogleraar Witkamp: "De toekomst? Je laat een oogscan maken bij de drogist - of Albert Hein - en hij adviseert vervolgens een bepaald druppeltje."

Ook andere tech-giganten als Philips, Apple en Samsung steken steeds meer geld en tijd in zorg. Witkamp: "Economisch gezien is het big business." De nadruk van deze bedrijven ligt niet op genezing, maar op het voorkomen van ziektes, vertelt hij. "De patronen die zij gaan ontdekken met hulp van internet worden belangrijker dan welke geneeskundige revolutie dan ook."

Alles bij de bron; Parool


Dat Apple zich geen raad met big data weet is een hardnekkige mythe. Gelukkig rekenen Apple’s software-chefs er in een interview met Fast Company mee af door een aantal praktische voorbeelden van het gebruik van big data in Apple Maps te geven. Naast verbeteringen die gebruikers doorgeven, dienen de honderden miljoenen actieve iPhones als Apple’s voelsprieten om nieuwe nuttige plaatsen en wegomleidingen te spotten. 

Eddy Cue, Apple’s hoofd internetsoftware legt uit: “Zo gebruiken we de iPhone en de data die we van onze gebruikers terugkrijgen. Hoe weten we dat ergens een nieuwe golfbaan opent? We rijden niet wereldwijd rond op zoek naar golfbanen. Maar spelers gebruiken op de baan vaak golf-apps. Als we een app-piek zien en er op dat punt geen golfbaan op Apple Maps staat, hebben we waarschijnlijk een probleem. We kunnen dit snel corrigeren door sattelietbeelden te raadplegen of gewoon op internet te zoeken of op die locatie onlangs een golfbaan geopend is. Dat hoeft geen jaar te duren.”

Ook moet een Kaarten-app rekening houden met dagelijkse gebeurtenissen zoals ongelukken en wegen die (tijdelijk) gesloten worden. Cue: “Bruggen die open gaan, wegen die gesloten worden, het zijn allemaal dataproblemen. We hebben niemand nodig die ons vertelt wanneer een weg gesloten is, want zodra een weg gesloten wordt, zien we het effect onmiddellijk. Alle iPhones bewegen ineens in een andere richting.

Alles bij de bron; 1morething


Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha