Facebook vertelt ons wat ze allemaal over ons weten. Zo weet het netwerk waar we wonen, wat onze hobby's zijn of welke muzieksmaak we hebben. Maar ze laten helemaal niet het achterste van hun tong zien. Het bedrijf koopt extra, vaak gevoelige, informatie over ons die wij niet hebben prijsgegeven, zoals bijvoorbeeld ons inkomen of het aantal kredietkaarten in onze portefeuille.

Facebook beweert dat het informatie krijgt van verschillende bronnen, maar vertelt er niet bij dat het ook informatie koopt van zogenaamde 'data brokers', die informatie verzamelen over het offline leven van de gebruikers. Uit onderzoek van nieuwssite ProPublica blijkt dat het vooral om financiële informatie gaat. Zo weet Facebook dankzij databedrijven hoeveel je verdient en hoe groot je vermogen is.

Jeffrey Chester, directeur van het Centrum voor Digitale Democratie zegt hierover; "Facebook bundelt informatie van tientallen databedrijven om gebruikers te kunnen targetten voor commerciële doeleinden. Die gebruikers zouden ook toegang moeten hebben tot die informatie, maar dat is niet het geval."

Alles bij de bron; HLN


 

Je wilt iets bestellen bij een webwinkel, maar moet ineens vooraf al betalen. Of je wilt een abonnement afsluiten bij een telecomprovider, maar die weigert je. Waarom? Je hebt immers nog nooit iets fout gedaan en altijd keurig alles betaald. Grote kans dat je slachtoffer bent geworden van gesnuffel in je persoonlijke gegevens. Er zijn namelijk speciale instanties die voor bedrijven deze gegevens verzamelen. Dat willen steeds meer bedrijven, onder andere om de kredietwaardigheid van klanten te checken. Die gegevens worden dus ook gebruikt om mensen uit te sluiten. En hierbij gaat het vaak mis.

Omdat ze in een wijk wonen met relatief veel wanbetalers, omdat een vorige bewoner van hun huis betalingsproblemen had of omdat ze jaren geleden een keer een rekening die niet klopte niet hebben betaald. Uit de meldingen blijkt ook dat gedupeerden vaak helemaal geen duidelijkheid krijgen of van het kastje naar de muur worden gestuurd als ze uitleg vragen over een afwijzing of een hoge borgsom.

Op het meldpunt De dupe van je data van de Consumentenbond hebben zich in korte tijd tientallen mensen gemeld die in de problemen zijn gekomen doordat er gegevens boven water zijn gekomen die vaak helemaal geen betrekking hebben op de koopkracht van de gedupeerden, maar wel in hun nadeel worden uitgelegd. Deze mensen worden geweigerd bij bepaalde instanties omdat ze volgens hen in een 'risicoprofiel' vallen. Of ze moeten ineens honderden euro's vooruit betalen bij het afsluiten van een energiecontract omdat hun adres een verdachte postcode heeft, terwijl ze toch echt altijd netjes de rekeningen betalen. Bedrijven baseren een lage kredietscore grotendeels op het oordeel van zogenoemde externe handelsinformatiebureaus. Om beter inzicht te krijgen in hun werkwijze gaat de Consumentenbond deze bureaus om uitleg vragen.

Alles bij de bron; Metro


 

Moeten we gewoon accepteren dat privacy nu eenmaal minder belangrijk wordt het Facebook-tijdperk en nu de roep om veiligheid steeds luider klinkt? Of is het data-armageddon nabij met Big Brothers als Poetin, Xi en Trump aan de macht? We moeten niet passief blijven, vindt hoogleraar Jeroen van den Hoven. Bedrijven en burgers moeten opstaan voor databescherming...

...Datadoemscenario’s winnen terrein. Peter Schwabe van de Radboud Universiteit voorspelt de ‘cryptocalypse’, een einde aan dataveiligheid. Gedragsvoorspelling met big data rukt mondiaal op, met programma’s als Beware van Intrado dat uit onze handelingen en uitingen de kans op wetsovertreding bepaalt. Onze eigen Belastingdienst maakt van iedereen een profiel dat je zelf niet mag inzien.
Het verst ging de waarschuwing dat oorlog en datadictatuur ons voorland zijn, met ‘Feodalisme 2.0’, ‘Fascisme 2.0’ en/of ‘Communisme 2.0’. Ontwrichting dreigt, zoals die bij alle historische overgangen naar nieuwe samenlevingen optrad, nu door ongebreideld IT-gebruik. Deze theorie huldigt Dirk Helbing, in Zürich hoogleraar IT-sociologie en aan de TU Delft leider van het programma ‘Engineering Social Technologies for a Responsible Digital Future’. 

Wat moeten we met zijn datahel en -verdoemenis? Zwaar overdreven, net als de schouwburgen vol jongeren met privacyzorgen die De Correspondent vult? Van den Hoven: “Nee, Helbing is als een idioot bezig om iedereen wakker te schudden en terecht. We begonnen het debat te laat en gaven belangen uit handen door de neoliberale overschatting van de markt, als het gaat om het behartigen van het publieke belang. Bedrijven mochten vrijelijk datagraaien en ons profileren uit naam van economische groei. Dat is lastig terug te draaien.”

Alles [en meer] bij de bron; iBestuur


 

Openbare camera's zouden moeten worden gekoppeld aan apparatuur van inlichtingen- en opsporingsdiensten. Nu mag dat uit privacyoverwegingen niet, maar alleen op die manier kunnen terroristen die proberen onder de radar te blijven, worden opgespoord. 

Cobelens is 'helemaal niet verbaasd' dat Amri per trein over ten minste twee landsgrenzen heeft kunnen reizen, zonder dat de extra waakzame opsporingsdiensten alarm sloegen. Daarbij is de Tunesiër ondanks cameratoezicht op de stations niet opgevallen, hoewel er massaal naar hem werd uitgekeken.

"Alle technieken zijn aanwezig om dat cameratoezicht te koppelen aan de opsporing van verdachten, maar uit vrees voor aantasting van privacy durven we die in Europa niet te gebruiken'', zegt Cobelens. Door middel van gezichtsherkenning en zoekmachines zouden inlichtingen- en veiligheidsdiensten veel sneller terreurverdachten kunnen opsporen.

Hij noemt de in Europa heersende tweestrijd tussen privacybelangen en opsporingsnoodzaak 'gelul'. Aanslagen als op de kerstmarkt in Berlijn kunnen volgens hem ook in Nederland gebeuren. "Het is niet de vraag óf, maar wannéér. We zijn in Nederland net zo kwetsbaar als in Duitsland."

Alles bij de bron; RTL


 

Meer van deze tijd dan het touwtje uit de brievenbus in de voordeur is dat uit de brievenbus in de digitale achterdeur, waarmee bedrijven, overheden en criminelen ongemerkt onze digitale kluis binnenkomen. Ze laten malware, spyware, ransomware, bloatware en key-loggers achter, waarmee de e-mails, gegevens en foto's van onze computers, tablets en telefoons worden gekopieerd. Het maakt niet uit bij wie je een e-mailadres hebt: Gmail, Yahoo en Outlook worden dagelijks wel ergens afgetapt.

In ruil daarvoor krijgen we 'gemak'. ripadvisor bepaalt je vakantiebestemming, Netflix je filmsmaak, Spotify je muziekvoorkeur, Amazon en Bol je boekenkeuze, Facebook het nieuws en je nieuwe vrienden, Airbnb je logeerplek, Uber je vervoermiddel en Google de rest. Het lijkt je persoonlijke smaak, maar de algoritmen maken er een doorsneemix van.

Door die onzichtbare manipulatie van data weet je niet meer wat echt is, wat waar is. Webpagina's, bijvoorbeeld met prijzen, specificaties en leveringsvoorwaarden, kunnen in een seconde gewijzigd worden. De oorspronkelijke tekst is onvindbaar. Je gaat aan jezelf twijfelen. En ook de overheid doet eraan mee! Nadat hackers het zoveelste gat in de software hebben gevonden, gaat onze overheid daarvan tegen betaling profiteren om een tweede aftapactie op ons los te laten, vóórdat het lek gedicht wordt.

Criminelen, overheden en multinationals hebben inmiddels een perpetuum mobile geconstrueerd waarbinnen onze data worden gestolen, verhandeld, geanalyseerd, misbruikt. Uw en mijn persoonlijke data: het nieuwe goud! Het ooit educatieve World Wide Web is inmiddels uitgebreid met 'the Internet of Things'. Het doel is kopieermachines, koelkasten, gasmeters, deursloten, barcodescanners, verkeerslichten, plantenbaksproeiers, parkeermeters, pinautomaten, fabrieksprocessen, stuwdammen enzovoort ook op afstand te gaan monitoren en besturen.

Men zegt dat het allemaal met de hoogste prioriteit en kwaliteit wordt beveiligd. Dat zegt men elke keer. Jaar in, jaar uit. Ik vertrouw mijn volksvertegenwoordigers ook niet meer en kies mijn eigen pad.

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Sinds juni combineert Google bij sommige gebruikers de gegevens uit de eigen diensten - zoals de zoekmachine, Google Maps en Gmail - met data van DoubleClick, een advertentiebedrijf dat Google in 2007 overnam. DoubleClick is een van de grootste advertentienetwerken op het internet en gebruikt zogenoemde trackingcookies om gebruikers van site naar site te volgen. Bestaande gebruikers van Google moeten actief de nieuwe privacyvoorwaarden accepteren, voordat de twee databronnen worden gecombineerd. Nieuwe gebruikers krijgen geen keuze: bij hen worden de gegevens sowieso gecombineerd.

Volgens de Amerikaanse privacygroepen Consumer Watchdog en Privacy Rights Clearinghouse heeft Google zijn gebruikers misleid door nieuwe functies en "meer controle" over privacyinstellingen te beloven, zonder duidelijk te zijn over het combineren van privégegevens. Zo hebben veel mensen de nieuwe voorwaarden geaccepteerd zonder te weten wat voor gevolgen dit heeft, denken zij. Bovendien mag Google de DoubleClick-data niet integreren, vinden de privacygroepen, omdat bij de overname in 2007 is beloofd dat dat niet zou gebeuren. De FTC zegt de klacht de bestuderen. 

Alles bij de bron; NU


 

Verschillende Europese toezichthouders zijn een openbare consultatie gestart om te kijken of er vanwege de mogelijke risico's van Big Data voor particulieren er meer regels nodig zijn. Big Data kan bijvoorbeeld op het gebied van verzekeringen grote gevolgen voor mensen hebben.

Recent publiceerde de European Insurance and Occupational Pensions Authority (EIOPA), de Europese toezichthouder op het gebied van verzekeringen en pensioenen, een rapport over de impact van digitale technologie op consumenten (pdf). Volgens EIOPA beïnvloedt Big Data het gedrag van consumenten en de manier waarop ze met verzekeringen en verzekeringspartijen omgaan. Zo maakt Big Data het mogelijk om veel meer maatwerk en gepersonaliseerde producten te leveren en kan er ook veel meer informatie over consumenten worden verzameld. Dit kan invloed hebben op de beschikbaarheid en betaalbaarheid van verzekeringen.

Bedrijven kunnen via Big Data ook in kaart brengen welke consumenten niet zo snel op andere diensten zullen overstappen en van hen de prijzen verhogen. Aanleiding voor het gezamenlijke comité van Europese toezichthouders (ESAs) om een openbare consultatie te starten om te kijken of er meer regels voor Big Data vereist zijn.

Alles bij de bron; Security


 

PC World deed onderzoek naar wat Google nou eigenlijk allemaal echt van je weet. Dat leverde de volgende lijst van fascinerende persoonlijke details op.

Dit weet Google van jou

  1. Een volledige geschiedenis van gebruikte stem commando's en audio-opnames

  2. De personen waarmee je het meeste contact hebt

  3. Webbrowser Chrome bewaart veel gegevens voor je, kijk maar naar de volgende afbeelding

    03b chrome sync 100698903 large

  4. Hoeveel Gmail-conversaties je gehad hebt

  5. Een volledige historie van overal waar je ooit geweest bent

  6. Een lijst van alles wat je gedaan hebt op iedere Android-apparaat.

  7. Een collectie van iedere website die je in Chrome bezocht

  8. Hoe vaak je iets opzocht in de afgelopen maand

  9. Het aantal apparaten je ooit hebt aangesloten op je Android-account

  10. Hoeveel apps je geïnstalleerd hebt op een Android-apparaat

  11. Hoe vaak je uitnodigingen in Google Agenda accepteert of afslaat

  12. Het aantal foto's dat je hebt opgeslagen in Google Photo's

  13. Al je activiteiten in de Play Store

  14. Hoeveel filmpjes je deze maand op Youtube keek

Alles bij de bron; WinMagPro


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha