Gisteren raakte bekend dat de politie iedereen had nagetrokken die een kaartje had besteld. Van de 400.000 festivalgangers kregen er minstens 37 te horen dat ze het festivalterrein in Boom niet op mochten, aangezien ze een veiligheidsrisico vormden. De privacycommissie gaat de zaak verder onderzoeken samen met het Comité P.

"Er is een gemeentelijk reglement dat zo’n screening mogelijk maakt", zegt Willem Debeuckelaere, de voorzitter van de privacycommissie. "Wettelijk is er dus een basis voor, dus puur formeel kan het kloppen. Maar we hebben het er toch moeilijk mee. Je krijgt mensen aan wie de toegang wordt ontzegd, zonder dat ze informatie kunnen krijgen over de reden van die weigering. Je staat daar eigenlijk voor een blinde muur."

De privacycommissie heeft nog een tweede bezwaar: "Er zijn eigenlijk geen middelen om dat aan te vechten. De politie beslist eenzijdig, op basis van gegevens uit haar databank. We gaan ervan uit dat de politie goed heeft nagedacht over elke weigering. Maar we hebben de ervaring dat het gerecht de politie niet altijd volgt in zulke beslissingen, of dat mensen in de politiedatabank zitten op basis van een klacht die nooit echt bewezen is. Dus eigenlijk zou je je daartegen moeten kunnen verzetten. Maar dat kan nu niet."

Samen met het Comité P, dat de politiediensten controleert, en met het Controleorgaan voor politionele informatie gaat de privacycommissie de zaak daarom verder onderzoeken. Maar voor de mensen die niet naar Tomorrowland mogen, biedt dat wellicht geen oplossing, zegt Debeuckelaere: "Ze kunnen eventueel nog een procedure voor de rechter in kortgeding beginnen, of voor de Raad van State. Maar aangezien Tomorrowland al heel binnenkort begint, zal zo’n procedure waarschijnlijk te laat komen."

Alles bij de bron; deRedactie [Thnx-2-Luc]


 

Wouter Moraal raakte met enkele medewerkers van de AIVD in gesprek over de nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (WIV). Hij verbaasde zich er over dat zij de schadelijke gevolgen van de massale gegevensverzameling, het ‘sleepnet’, zo licht opnamen. Aan de hand van enkele van hun reacties legt hij uit wat de bezwaren zijn van de verruiming van de bevoegdheden die de nieuwe wet moet bieden. ...

....Stel dat we op een dag een ander kabinet krijgen met een stuk extremere en minder vooruitstrevende idealen. De AIVD staat dan in dienst van die status quo. Als ze toch kritisch blijven op hun eigen organisatie, wat zijn dan hun mogelijkheden? Ze zouden een interne klacht kunnen indienen of vervolgens proberen om de klok te luiden. Vooral de klok luiden is makkelijker gezegd dan gedaan. Daarvoor is vertrouwen nodig in het klokkenluidersorgaan. En dat vertrouwen is er nu door toedoen van de AIVD niet. Ze zouden natuurlijk ook hun ontslag kunnen indienen als ze herhaaldelijk achter dingen zouden komen die de AIVD doet waarvan ze vinden dat die écht niet door de beugel kunnen. Deze AIVDers kunnen in dat geval simpelweg vervangen worden door mensen met een ethisch kompas dat het nieuwe kabinet meer zint. Zo kunnen ethisch discutabele praktijken blijven voortbestaan.

Begin dit jaar stemde de Tweede Kamer al in met de nieuwe Wiv. De Eerste Kamer zal het voorstel op 11 juli plenair gaan behandelen voor een laatste keuring. Spreek je uit tegen het sleepnet, mocht je hebben ingezien wat voor destructieve gevolgen het heeft voor onze democratische samenleving. Ben je lid van de Eerste Kamer en heb je meegelezen? Ik kan je dan nog één advies meegeven: kies verstandig.

Alles bij de bron; Sargasso [Thnx-2-Jaap]


 

''We weten wat je keek, hoe laat, op welk apparaat, hoelang je keek, wanneer je wegzapte, wat je ervoor keek en wat erna, wat je gisteren keek en wat een jaar geleden en hoe snel je internetverbinding is.'' aldus de vicepresident van streamingdienst Netflix, Todd Yellin.

Netflix heeft bijna 100 miljoen gebruikers wereldwijd. Van iedereen maakt het bedrijf een profiel. Netflix heeft lerende algoritmes, deep learning, om al die data te verwerken. Yellin: ''Er komt veel wiskunde bij kijken om te bepalen wat bij je zou kunnen passen.'' Bang voor een informatiebubbel, waarbij mensen alleen nog maar meekrijgen wat ze al vinden en willen, is Yellin niet. ''Dat gebeurt als je amateuristisch omgaat met gegevens. Je moet data verkennen, niet misbruiken"

Alles bij de bron; HLN [Thnx-2-Luc]


 

De Amerikaanse inlichtingendienst NSA gebruikt cyberaanvallen als argument om meer geld te krijgen en verzwijgt kwetsbaarheden in software waardoor de wereld doelbewust kwetsbaar wordt gehouden, zo zeggen klokkenluiders William Binney en Kirk Wiebe in een interview tegen NRC.

Binney werkte 36 jaar voor de NSA, terwijl Wiebe er 26 jaar werkzaam was. Ze vertrokken naar eigen zeggen bij de geheime dienst omdat ze zagen hoe technologie die bedoeld was om terroristen te bespioneren gebruikt werd om Amerikaanse burgers te monitoren. In het interview met NRC laten de klokkenluiders weten dat de NSA soms al tientallen jaren van kwetsbaarheden in software weet, maar die niet aan de betreffende fabrikant meldt.

"De geheime dienst heeft ons doelbewust kwetsbaar gehouden. ... Tja, als de NSA de gaten had gedicht zat de rest van de wereld nu niet zo in problemen. Het is oplichterij", aldus de klokkenluiders. Ze stellen dat het de NSA vooral te doen is om zoveel mogelijk budget en macht te veroveren. "De aanslagen in 2001 waren een blanco cheque. .... De NSA wil het terrorisme-probleem helemaal niet oplossen maar in stand houden, zodat het geld blijft komen."

Zelf hadden Binney en Wiebe een alternatieve methode ontwikkeld om, zonder de privacy van miljoenen mensen in gevaar te brengen, toch terroristische netwerken op te kunnen rollen. ThinTread, zo noemden ze dat systeem.

In plaats van alle data van telefoonmaatschappijen en internetknooppunten af te tappen en te bewaren voor latere analyse, filtert ThinThread verdachte relaties en handelingen automatisch uit de datastroom, en laat de rest van de gebruikers ongemoeid en anoniem. Er zitten geen menselijke handelingen tussen, alleen een algoritme dat geleerd is wat verdachte patronen zijn en ze vervolgens ontdekt – volgens de bedenkers veel sneller dan andere database-types.

Toch koos de NSA, zoals in 2013 uit de documenten van klokkenluider Edward Snowden bleek, een andere richting: massasurveillance, inbreken op netwerken en internetdiensten, opslag van gegevens van niet-verdachte personen in grote datacentra. Wiebe: „Het is de Stasi-aanpak: verzamel alles over iedereen.”.... „De NSA wilde informatie over iedereen kunnen inzien. Er was geen enkele reden meer nodig om iemand te volgen. Eerst Amerikanen, daarna was de rest van de wereld aan de beurt. Burgers bespioneren gaat terug naar de tijd van Caesar, of zelfs nog eerder. Maar de pure omvang en capaciteit waarmee het nu gebeurt is angstaanjagend.

Alles bij de bronnen; Security & NRC


 

Technologische toepassingen zoals big data zetten de privacy steeds meer onder druk. Een mogelijke oplossing is de deugdethiek, die bedrijven en overheden plichten oplegt, betoogt Bart van der Sloot. 

Nieuwe technologie maakt het mogelijk om op grote schaal gegevens te verzamelen, te verwerken en te gebruiken. Dat gebeurt op internet maar ook in het dagelijks leven zijn steeds meer toepassingen datagedreven. Camera’s worden uitgerust met hitte- en geluidssensoren en steden veranderen in zogenoemde smart cities, waardoor gemeenten en bedrijven mogen experimenteren met gedragsbeïnvloeding van burgers.  Deugdethiek kan privacy beschermen tegen big data.

De huidige zienswijze als het om privacy gaat, is gebaseerd op vier pijlers.

1. Individuele rechten. Een natuurlijke persoon kan dat afdwingen door naar de dataverwerkende instantie zelf te gaan of door de juridische route via de rechter te volgen. Zaken die het algemeen belang behartigen, worden doorgaans afgewezen als ze om privacy draaien. Ook claims namens groepen burgers (bijvoorbeeld van burgerrechtenorganisaties) worden meestal niet-ontvankelijk verklaard. De reden is dat privacy van alle rechten het meest individueel en persoonlijk zou zijn. Daardoor zou alleen het individu zelf voor zijn belangen mogen opkomen.

2. Individuele belangen. Waar bij andere rechten, zoals het recht op vrijheid van meningsuiting, ook algemene belangen worden meegenomen bij de beoordeling van een zaak, is dat bij het recht op privacy slechts zelden het geval. Het zijn primair de individuele belangen, in een concrete zaak, die worden meegenomen.

3. Een belangenafweging door de rechter, met aan de ene kant de individuele belangen van de rechthebbende en aan de andere kant de algemene belangen die met de dataverwerking zouden zijn gemoeid, bijvoorbeeld de nationale veiligheid of de openbare orde.

4. Een redelijk grote focus op juridische regulering, en minder op alternatieve vormen van regulering, zoals gedragscodes, open normen en zelfregulering.

De ontwikkelingen van big data zetten deze vier pijlers steeds meer onder druk. Een van de mogelijke oplossingen zou kunnen worden gevonden in de ethiek, en dan specifiek de deugdethiek. Die kijkt niet zozeer naar de rechten of belangen van degene die wordt geraakt door de acties van anderen, maar naar de acties van personen, bedrijven of overheden zelf. Zij hebben de plicht om deugdzaam, dat wil zeggen rechtvaardig, gematigd en voorkomend te handelen. Zij hebben naast een aantal ”minimumplichten” (minimale voorwaarden) ook een aantal ”maximumplichten”, waarnaar altijd moet worden gestreefd, al zullen ze nooit helemaal worden gerealiseerd. Beide staan los van de rechten en belangen van het individu. Deze twee soorten plichten kunnen worden toegepast om de huidige juridische mogelijkheden aan te vullen en te versterken.

Zo ontstaat een regulering van privacy die is gebaseerd op drie lagen.

1. De minimumplichten. Bij overheden gaat het dan bijvoorbeeld om de verplichting om geen onnodige dataverzamelingsprogramma’s in te richten en om dataverwerkingsinstanties, zoals inlichtingendiensten, niet buiten de wetgevende en/of rechtsprekende macht te plaatsen.

2. De subjectieve rechten van de natuurlijke persoon, waarmee hij zijn individuele belangen kan beschermen en juridisch kan afdwingen. 

3. De maximumplichten, de doelen waar dataverwerkende overheidsdiensten en bedrijven naar moeten streven. Zo heeft de overheid een plicht om haar macht en datacapaciteit ter bevordering van het geluk en de vrijheid van burgers in te zetten.

De auteur promoveerde vrijdag aan de Universiteit van Amsterdam op het proefschrift ”Privacy as virtue. Moving beyond the individual in the age of big data” (”Privacy als deugd. Voorbij het individu in het tijdperk van big data”). Dit artikel is een beknopte weergave van de dissertatie.

Alles bij de bron; RD


 

Gemeenten, politie, de Belastingdienst en het Openbaar Ministerie gaan big data inzetten om "patronen en structuren van georganiseerde criminaliteit" in kaart te brengen. De City Deal is een samenwerking tussen de gemeenten Amsterdam, Den Haag, Rotterdam, Tilburg en Utrecht, het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS), de Nationale Politie, het OM en de ministeries van Binnenlandse Zaken, Veiligheid en Justitie en Financiën/Belastingdienst.

De deelnemende steden starten elk een eigen big data-project. Aan de basis hiervan ligt informatie die al aanwezig is bij het CBS, die vervolgens aangevuld wordt met data van overheden en andere betrokken partijen. Volgens het ministerie gebeurt dit binnen de wettelijke kaders voor privacybescherming. "Deelname aan de City Deal creëert de juiste omstandigheden om binnen een experiment informatie te delen met andere partijen. Als hierdoor verdachte patronen zichtbaar worden die anders onopgemerkt zouden zijn gebleven, kan dit ook bijdragen aan het kansrijk door het parlement loodsen van de Kaderwet informatiedeling in samenwerkingsverbanden", zo blijkt uit een document van de gemeente Den Haag (pdf).

De uitkomsten van de verschillende big data-projecten moeten leiden tot inzicht in bijvoorbeeld kansrijke zoekgebieden en modus operandi. "De achterliggende gedachte is dat wij door zicht te krijgen op de modus operandi ook zicht krijgen op bij het proces betrokken facilitators, zoals in het geval van vastgoed en onverklaarbaar vermogen bijvoorbeeld advocatuur, notarissen, makelaardij en geldverstrekkers. Volgens minister Blok is een meer gerichte aanpak aan de hand van meer data en kennis van groot belang om de georganiseerde ondermijnende criminaliteit aan te pakken. In de eerdergenoemde vijf gemeenten worden projecten opgestart die aansluiten bij lokale of regionale problematiek. De gekozen thema's zijn drugscriminaliteit, integriteit financiële stromen en vastgoedfraude.

Alles bij de bron; Security


 

Stop Benchmark ROM is een initiatief van mensen en organisaties uit de geestelijke gezondheidszorg, die willen dat de Stichting Benchmark GGZ (“SBG”) ophoudt met het verwerken van gegevens van patiënten in de geestelijke gezondheidszorg. De reden hiertoe is dat SBG de patiëntgegevens in strijd met de wet verwerkt. Omdat SBG weigert de gegevensverwerking te staken zal aan de kort geding rechter 13 juli 2017 bij de Rechtbank Utrecht worden gevraagd om SBG hiertoe te bevelen.

De gegevens die SBG ontvangt zijn zeer gevoelige gegevens: een diagnose zoals alcoholverslaving, erectiestoornis, pedofilie etc., maar ook antwoorden op zeer intieme vragen zoals of iemand zelfmoordneigingen heeft, hoe men familie waardeert etc.

SBG meent dat de gegevens die zij ontvangt geen persoonsgegevens zijn  omdat de gegevens gepseudonimiseerd ( zonder naam, adres of andere direct identificerende gegevens) worden aangeleverd.Maar omdat de stichting voldoende andere – zogenaamd indirect identificerende – gegevens ontvangt zijn de ROM gegevens wel degelijk tot een persoon te herleiden.

Er is een online petitie die je kunt ondertekenen en actieve steun tijdens de zitting is welkom [Adres: Vrouwe Justitiaplein 1, 3511 EX Utrecht]

Alles bij de bronnen; StopBenchmarkROM en BurgerrechtenVereniging Vrijbit


 

Binnenkort gebruikt de Nederlandse Politie een algoritme om te bepalen waar de kans op een inbraak of overval het grootst is. De politietop is enthousiast, maar experts zetten vraagtekens bij de effectiviteit.  Er is geen bewijs dat algoritmes die misdaadlocaties voorspellen daadwerkelijk effect hebben op de hoeveelheid criminaliteit in een gebied. Toch maakte de Politie in mei bekend het voorspellende algoritme CAS landelijk uit te gaan rollen.

 ...BIG BROTHER AWARD

De Wetenschappelijke Raad voor Regeringsbeleid kwam vorig jaar met een rapport dat waarschuwde voor de gevolgen van big data in overheidsbeleid. Predictive p olicing valt daar ook onder en moet volgens de raad dus uiterst voorzichtig worden uitgerold. Internetprivacy­ organisatie Bits of Freedom is ook kritisch over het gedrag van de politie; in 2015 gaf die de politie de Big Brother Award voor grootschalige privacyschending via een hun dataverzameling en ­gebruik. Voorlopig is de data van de politie echter niet te gebruiken om indivi­dueel gedrag te detecteren. Dat lijkt men ook niet van plan, maar de mogelijkheid bestaat wel als systemen zoals CAS eenmaal gemeengoed zijn.

Alles bij de bron; pdfdeIngenieur 


 

 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha