Ook in Duitsland bezorgen de luchtvaartmaatschappijen de gegevens van alle passagiers die op Duitse bodem opstijgen of landen aan de Bundeskriminalamt. De Passenger Name Records bevatten onder meer de datum, tijd, vertrek- en bestemmingsluchthavens van de geboekte verbinding, de naam, het adres en de betalingsgegevens van de passagier. Die gegevens worden vervolgens door verschillende databanken gehaald op zoek naar verdachte personen.

In de periode tussen 29 augustus 2018 en 31 maart 2019 hebben de luchtvaartmaatschappijen de gegevens van 1,2 miljoen passagiers doorgegeven aan de BKA. De software vond daarbij 94.098 “technische hits”. Omdat de BKA blijkbaar haar eigen software al niet vertrouwt, werd elke hit vervolgens handmatig gecontroleerd door een ambtenaar. In 277 gevallen bleek de verdenking gerechtvaardigd te zijn. In 93.821 zaken ging het echter om een verkeerde beoordeling van de software. Dit resulteert in een percentage false positives van maar liefst 99,7 procent.

Waarmee nog maar eens de absurditeit van dit soort grootschalige (en privacyschendende) surveillance wordt aangetoond. 
Bron van DataPanik: Überwachung von Flugpassagieren liefert Fehler über Fehler – Süddeutsche Zeitung

Alles bij de bron; DataPanik


Elke organisatie in Nederland was het afgelopen jaar in de ban van de nieuwe, strenge privacywetgeving uit Brussel. Toch staat te midden van al deze strenge regelgeving nog één achterdeur wagenwijd open.

Want gaat een bedrijf onverhoopt failliet, dan zijn de privacygevoelige klantenbestanden plotseling prooi voor de hoogste bieder, zo ontdekte platform voor onderzoeksjournalistiek Investico in samenwerking met De Groene Amsterdammer en Trouw. Curatoren verkopen volledige klantenbestanden met persoons- en betaalgegevens om opbrengsten te genereren voor de schuldeisers van een failliet bedrijf.

Wanneer Nederlandse ondernemingen op de fles gaan blijken privacybeloftes in de praktijk niets meer waard. Dan worden onze gegevens zonder problemen verpatst aan de hoogste bieder. De toezichthouder heeft dit tot dusver ongestraft laten gebeuren.

...Curator Maria Bowmer, van Bowmer & Nuiten Advocaten in Rotterdam, is van die school en ze windt er geen doekjes om. ‘Het belang van de boedel gaat gewoon voor, daarin ben ik mogelijk wat minder genuanceerd dan mijn collega’s.’ Afgelopen voorjaar verkocht Bowmer het klantenbestand van een gewichtskliniek. Bowmer informeerde de klanten van de gewichtskliniek niet en vroeg ze ook niet om toestemming om hun persoonlijke gegevens te verkopen. ‘Dat is ook wel lastig, om aan vijfduizend mensen toestemming te gaan vragen.' 

De Autoriteit Persoonsgegevens heeft de afgelopen twintig jaar maar liefst drie verschillende standpunten ingenomen over deze kwestie. Daarom vroeg Investico de AP opnieuw hoe het nu zit. ‘Wanneer in een privacystatement staat dat persoonsgegevens nooit met derden worden gedeeld, mag dit ook na faillissement niet’, zegt de woordvoerder van de privacywaakhond nu resoluut. ‘Persoonsgegevens zijn niet zomaar handelswaar. Een curator heeft dezelfde verantwoordelijkheden als het failliete bedrijf.’ De Autoriteit Persoonsgegevens wil niet zeggen of ze al een zaak is gestart tegen curatoren die handelen in strijd met de privacywet.

Alles bij de bron; deGroene


 

Google staat erom bekend dat ze gigantische hoeveelheden locatiedata verzamelen. Google gebruikt de data die ze verzamelen vooral voor advertenties. Maar het kan ook worden gebruikt voor het oplossen van misdrijven.

Met een bevelschrift kunnen politiediensten data opvragen bij Google, om te kijken welke personen op een bepaald tijdstip op een specifieke plek zijn geweest. Dit kan het gemakkelijker maken om de verdachte op te sporen. Maar het leidt volgens de New York Times echter ook tot veel valse positieven, waarbij onschuldige mensen kunnen worden meegesleept in een moordzaak.

Dat gebeurde bijvoorbeeld in Phoenix, waar Jorge Molina als verdachte werd aangehouden en moest uitleggen waarom hij negen maande eerder op een bepaalde plaats was geweest. Molina bracht een week in de cel door, omdat de politie vond dat zijn aanwezigheid in combinatie met enkele persoonlijke eigenschappen hem een geloofwaardige verdachte maakten. Uiteindelijk kwam nieuwe informatie beschikbaar en bleek dat iemand anders de moord had gepleegd. Daarmee was de zaak niet afgedaan, want Molina raakte door het vooral zijn baan én zijn auto kwijt.

Volgens de New York Times gebruikt de Amerikaanse politie de locatiedata van Google als een soort sleepnet voor het opsporen van verdachten. Die data worden verzameld door Android-smartphones maar ook door Google-apps op de iPhone. In 2016 werd het voor het eerst gebruikt en inmiddels is het gegroeid tot 180 dataverzoeken per week. Google heeft een interne database die door medewerkers ‘Sensorvault’ wordt genoemd en die de locatiedata van honderden miljoenen toestellen wereldwijd bevat, met een historie die soms tot 10 jaar terug gaat.

Alles bij de bron; iCulture


 

'Vlaanderen dreigt China achterna te gaan in pestgedrag, reglementitis en controle-ijver', schrijft Jean-Marie Dedecker nu de discussie over het rekeningrijden is gaan liggen...

...Big Brother komt niet meer voort uit het gevaar voor een atoomoorlog zoals bij Georges Orwell, maar zal ontstaan uit het huwelijk tussen Big Data en Big Moraal. De eerste voedt de uitvergroting van de tweede...

...'Bestudeer de Sterke Natie' of 'Xue Xi Qiang Guo' is de Chinese smartphone-applicatie waarmee de grote communistische roerganger Xi Jinping zijn onderdanen in de gaten en aan de ketting houdt schrijft journalist Kristof Bohez van Het Nieuwsblad in 'Xi ziet wat jij niet ziet: hoe China de eerste Big Brother-staat ter wereld wordt'. Elke kameraad krijgt er een hoeveelheid punten aan sociaal krediet. Wie braaf is krijgt lekkers, wie stout is de roe.

Niets is nog veilig voor Big Brother. Al lijkt de Chinese achtervolgingswaanzin nog op Stasimethodes uit het DDR-tijdperk, toch sijpelen die praktijken hier ook langzaam door. Via het cameraoog op de laptop of de TV kunnen hackers in je huiskamer gluren. Als dat de overheid maar niet op ideeën brengt. Nu al gaan we de deur uit, en passeren we aan ettelijke ANPR-camera's. We worden gevolgd en belast door trajectcontroles en à volonté geflitst vanop bruggen en zelfs vanuit het struikgewas. Straks volgt nog de kilometerheffing en het rijbewijs met punten.

Irisscanning en gezichtsherkenning criminaliseren de burger. Elke GSM of GPS is een potentiële enkelband, een identiteitskaart met vingerafdrukken is een gegevensbank, en selfies en Facebookpagina's zijn verklikkers. Via slimme energiemeters weet men waar, wanneer en hoeveel stroom iemand verbruikt en wenkt energieschaamte om de hoek wegens zondig klimaatgedrag. Bancontact en visakaart vervangen het anonieme cashgeld en verraden onze consumptiebehoeftes. Wie surft of shopt op het internet wordt geregistreerd en gooit zijn privacy te grabbel bij overheden en bedrijven als Facebook, Google, Twitter, Instagram & Co. Een team van duizenden Amazon-werknemers luistert mee naar de opnames van alledaagse huiskamerconversaties die de spraakcomputer Alexa maakt via zijn Echo-speakers en in de mobiele Alexa-app...

...Toch is er nog een sprankeltje hoop in deze bange dagen. De dictatuur van het scherm leidt blijkbaar ook tot schermangst, schreef de Nederlandse Kelli Van Der Waals in De Volkskrant. De digitale kloof is aan het omslaan. De nerds van Silicon Valley die het digitale tijdperk zowat uitgevonden hebben met hun computer en ICT-religie zijn nu panisch geworden van de schermcultuur bij hun kinderen. Bill Gates van Microsoft gaf zijn kinderen een technologie-arme opvoeding, en van Steve Jobs kregen zijn koters zelfs geen iPad. De uitvinders van de digitale maatschappij weten blijkbaar meer dan wij over de gevaren en de onbeperkte controlemogelijkheden van een smartphone. Ze kennen de gevaren van Big Brother, hun eigen monster van Frankenstein, beter dan wie ook.

Alles bij de bron; Knack


 

De Britse zwangerschapsclub Bounty is veroordeeld tot een boete van omgerekend 460.000 euro wegens het illegaal delen van de gegevens van meer dan 14 miljoen mensen. Bounty verzamelde de persoonlijke informatie voor lidmaatschappen en deed dit via de website, mobiele app en direct via nieuwe moeders in het ziekenhuis.

Het bedrijf was ook actief als datahandelaar en verstrekte gegevens aan derde partijen die dit voor direct marketing gebruikten, zonder dat dit duidelijk aan de personen was gemaakt wiens data het betrof. Daarmee heeft Bounty de Britse databeschermingswetgeving van 1998 overtreden, zo stelt de Britse privacytoezichthouder ICO.

Tussen juni 2017 en april 2018 deelde het bedrijf zo'n 34,4 miljoen records van meer dan 14 miljoen mensen met kredietbeoordelaars en marketingbureaus, waaronder Acxiom, Equifax, Indicia en Sky. De persoonlijke data die werd gedeeld was niet alleen van moeders of aanstaande moeders, maar ook van kinderen, waaronder geboortedata en geslacht van het kind.

Alles bij de bron; Security


 

De strijd tussen winkels van steen en online concurrenten is nog lang niet gestreden. Elke innovatie die hierbij kan helpen, wordt met open armen ontvangen. Zo ook predictive analytics, een glazen bol, maar dan vol met data.

Dankzij predictive analytics wordt het verschijnsel big data omgetoverd in concrete inzichten. Zo kun je als retailer je klanten beter begrijpen en bereiken. Uit onderzoek blijkt dat winkeliers die hun data goed benutten hun marges tot 60 (!) procent kunnen verbeteren. Waar je voor traditionele analysemodellen data gebruikt om de huidige situatie te duiden, gebruik je voor predictive analytics data om de toekomst te voorspellen. In de bulk aan beschikbare gestructureerde en ongestructureerde informatie kunnen dankzij slimme algoritmes patronen worden ontdekt, die ons iets vertellen over de richting waarin het naartoe gaat. Uit deze patronen rollen modellen, die weer worden getraind en zo steeds nauwkeuriger worden in hun voorspellingen. De voordelen voor de retail zijn legio.

Maar waar moet je nou op letten bij de keuze voor de juiste tools? Daarom een illustratie hoe je predictive analytics softwarevoor je bedrijf kunt inzetten;

Blijvende en blijere klanten: Wat vindt hij leuk? Hoe kijkt hij tegen je product aan? En hoe gedraagt hij zich daarbij? Met deze data voed je je analysemodel tot een duidelijk profiel per klant. Dit vertelt uiteindelijk welke producten hij nog meer leuk vindt, hoe hij benaderd wil worden en welke marketingcampagnes hierbij werken. Ook het punt waarop de klant zijn liefde voor het merk begint te verliezen, is een belangrijk moment om te onderscheppen. De juiste software herkent dit moment niet alleen, maar geeft meteen suggesties voor een gerichte aanpak om de klant te behouden – zoals persoonlijke aanbiedingen en andere prikkels.

Persoonlijke en gerichte marketing: personalisatie is inmiddels niet meer weg te denken. Het draagt bij aan zowel winst als klantloyaliteit. Winkels hebben de uitzonderlijke positie dat ze gemakkelijk een grote hoeveelheid data kunnen verzamelen over individuele klanten, zoals voorkeuren, aankoopgeschiedenis en winkelgedrag. Wanneer je hier de juiste software op loslaat, kun je elk aspect van je marketing- en engagementstrategie personaliseren. Met modellen op basis van specifieke klantinformatie worden data zodanig inzichtelijk dat je er gerichte aanbiedingen op kunt baseren.

Data-analyse op microniveau: Door de beschikbare data op microniveau te analyseren, focus je op individuele interacties van klanten in plaats van de grote lijnen. Zo kun je klantgedrag beter begrijpen, inzien welke producten kans van slagen hebben, prijsstellingen verbeteren, marketing beter voor je laten werken en risico’s in je voorraadbeheer verminderen. De software is er klaar voor.

Alles bij de bron; CustomerTalk


 

Facebook en de Belgische Gegevensbeschermingsautoriteit stonden vorige week in een Brusselse rechtbank tegen over elkaar. Aanleiding was de beslissing van een Belgische rechter vorig jaar dat de sociale netwerksite moet stoppen met het volgen van mensen die vanuit België internetten.

De zaak tegen Facebook was door de Gegevensbeschermingsautoriteit aangespannen. Het draaide om de technieken die Facebook gebruikt om mensen zowel met als zonder profiel op websites te volgen. De rechtbank van Brussel oordeelde dat Facebook de Belgische privacywet overtreedt. Zo worden internetgebruikers niet geïnformeerd over het feit dat Facebook informatie over hen verzamelt, om wat voor informatie het gaat, wat er met die informatie wordt gedaan en hoe lang die informatie wordt bewaard.

"Aangezien Facebooks social plug-ins en pixels op miljoenen websites aanwezig zijn, kan Facebook een groot onderdeel van eenieders surfgedrag in kaart brengen. Daarbij kan het ook gaan over websites van heel gevoelige aard, zoals over gezondheidsproblemen, seksuele geaardheid en politieke voorkeuren. Vervolgens gebruikt Facebook die informatie om je surfgedrag te profileren en gebruikt zij die profilering om je gerichte reclame te tonen, zoals reclame over producten en diensten van commerciële bedrijven, boodschappen van politieke partijen, enz.", aldus de Gegevensbeschermingsautoriteit.

Facebook voerde in aanloop naar de Algemene verordening gegevensbescherming (AVG) verschillende aanpassingen door. Volgens de de privacytoezichthouder respecteert Facebook nog steeds de Belgische en Europese privacywetgeving niet en schendt het de fundamentele rechten van miljoenen Belgen.

De Gegevensbeschermingsautoriteit merkt op dat de verplichtingen die vroeger in de Belgische Privacywet stonden door de AVG nog strenger zijn geworden. De Autoriteit zal het Hof van Beroep te Brussel dan ook vragen om het gerechtelijke vonnis van vorig jaar te bevestigen, ook naar de toekomst toe.

Alles bij de bron; Security


 

Patiëntgegevens van honderdduizenden Nederlanders zijn verplaatst naar de cloud van Google, zonder dat patiënten daarvan afwisten. Ziekenhuizen waren wel op de hoogte.

Dat blijkt uit onderzoek van het AD. Het commerciële bedrijf Medical Research Data Manegement (MRDM) uit Deventer slaat deze gegevens op bij Google.

De behandelinformatie van patiënten betreft soms wel vijfhonderd gegevens: van medicatie en complicaties tot opnameduur en ingrepen. Die gegevens worden doorgestuurd naar 22 landelijke registratiebanken, zodat exact valt te monitoren welke instelling het beste een bepaalde aandoening kan behandelen. De gegevens worden versleuteld verstuurd en zouden dus veilig moeten zijn. 

Toch vreest Guido van 't Noordende, deskundige op het gebied van het elektronisch patiëntendossier, voor misbruik. "Voor een gigant als Google, die al zo veel data van andere mensen bezit, is het technisch vaak een fluitje van een cent om deze versleutelde data toch naar een persoon te herleiden", zegt hij tegenover de krant.

Alles bij de bron; NU


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha