Google heeft in november 2019 aangekondigd Fitbit te willen overnemen. Met de overname betreedt Google de markt voor smartwatches en fitnesstrackers. Daarmee gaat het bedrijf de concurrentie aan met onder meer Samsung, Apple, Garmin en Xiaomi.

Maar er spelen vragen over wat deze overname betekent voor de gezondheidsdata van Fitbit-gebruikers. De Europese Commissie (EC) is daarom een officieel onderzoek gestart

Met de gezondheidsdata van Fitbit-apparaten krijgt Google volgens de EC een belangrijk voordeel op de markt voor online advertenties. Google heeft op dit gebied al een dominantie marktpositie en als Google gezondheidsdata zou inzetten voor het personaliseren van advertenties, zou het voor concurrerende bedrijven nog moeilijker worden om een vergelijkbare advertentiedienst aan te bieden. Dan kunnen zij bijna niet meer opboksen tegen Google....

...Google beloofde rond de bekendmaking van de overname al geen gezondheidsdata te gebruiken voor Google-advertenties. Volgens Google gaat de overname "om apparaten, niet om data".

In augustus zette het bedrijf de belofte kracht bij door te zeggen bereid te zijn tot juridisch bindende afspraken hierover: "We hebben vanaf het begin duidelijk gemaakt dat we de gezondheidsdata van Fitbit-gebruikers niet inzetten voor Google-advertenties. We hebben recent geopperd een juridisch bindende toezegging aan de Europese Commissie te doen over het gebruik van Fitbit-data."

Alles bij de bron; NU

Een datalek kost een bedrijf gemiddeld 3,29 miljoen euro per aanval. Dat wordt duidelijk uit het Cost of a Data Breach Report van IBM. De kosten van één gelekt (persoons)gegeven bedragen gemiddeld 124 euro.

Bij een vergelijking tussen de sectoren springt -qua kosten- de gezondsheidszorg erboven uit met een gemiddelde van bijna 6,5 miljoen euro per datalek. De energiesector en de financiële sector volgen kort daarachter. 

De kosten waarmee bedrijven te maken krijgen na een datalek bestaan uit verschillende onderdelen. Uit het rapport wordt duidelijk dat zo’n 40 procent financiële schade ontstaat door zaken die bedrijven mislopen, zoals doorstroming in het klantenbestand, onderbrekingen in systemen en een aangetaste reputatie. 

Alles bij de bron; AGConnect


 

De Australische Competition and Consumer Commission (ACCC) heeft Google aangeklaagd voor het misleiden van gebruikers over het breder gebruik van hun persoonlijke gegevens, zonder dat gebruikers hiervoor op de juiste wijze toestemming hadden gegeven. Ook claimt de ACCC dat Google gebruikers heeft misleid over aanpassingen aan het privacybeleid. Miljoenen Australiërs met een Google-account zouden door de werkwijze van Google zijn getroffen, aldus de toezichthouder...

..."We nemen deze stap omdat we vinden dat Google Australische gebruikers heeft misleid over wat het van plan was met de grote hoeveelheid persoonlijke data van hen, waaronder internetactiviteiten op websites die niets met Google hebben te maken", zegt ACCC-voorzitter Rod Sims. "De ACCC vindt dat gebruikers met hun gegevens voor Google-diensten betalen. Dus de aanpassing die Google doorvoerde verhoogde de "prijs" van Googles diensten, zonder dat gebruikers hiervan wisten."

Alles bij de bron; Security


 

Verzekeraars hopen door data persoonlijkere producten te kunnen aanbieden aan klanten. Experts waarschuwen voor discriminatie en uitsluiting. Wordt de grondslag van verzekeringen, solidariteit, uitgehold?

Een nieuwe woning, maar geen schadeverzekering omdat het huis in de Rotterdamse wijk Feijenoord staat, of een hogere autopremie voor mannen dan voor vrouwen. In de laatste tien jaar zorgde zulk onderscheid van verzekeraars voor ophef en rechtszaken.

Terwijl het destijds om grofmazige data ging, heeft de verzekeringssector nu een groeiende berg persoonlijke gegevens beschikbaar om verzekeringspremies op af te stemmen. Verzekeraars hopen met behulp van big data en kunstmatige intelligentie klanten persoonlijke producten aan te kunnen bieden, fraude tegen te gaan, en schade sneller af te handelen. En ook nu zijn er weer zorgen over discriminatie en privacyschending.

Het Verbond van Verzekeraars publiceerde daarom vorige maand een ethisch kader, dat ervoor moet zorgen dat verzekeraars data op een verantwoorde manier gebruiken, nu er steeds meer van beschikbaar zijn.

Alles bij de bron; FD [gratis registratie noodzakelijk]


 

Verschillende landen, waaronder ook Nederland, hebben Google gevraagd om de verplichte locatie-instelling voor corona-apps aan te passen, maar vooralsnog zonder succes. De corona-apps van de betreffende landen maken gebruik van een door Apple en Google ontwikkeld contactonderzoekplatform. 

"Het is niet mogelijk de corona-app in een Android-toestel aan te zetten zónder activering van de locatie-instelling", zo liet de Begeleidingscommissie weten die de Nederlandse overheid ondersteunt bij de ontwikkeling van de corona-app. De begeleidingscommissie adviseerde minister De Jonge om zo snel mogelijk contact op te nemen met Google om de verplichte inschakeling van de locatie-permissie te stoppen.

Nederland is niet het enige land waar kritiek is op de verplichte locatie-instelling. Zo hebben Zwitserland en Letland aan Google gevraagd om de instelling aan te laten passen en heeft ook Denemarken hiernaar gekeken, meldt The New York Times. De verplichting kan namelijk het vertrouwen in de corona-app ondermijnen. Wanneer gebruikers de locatiepermissie aanzetten wordt ook locatiebepaling via gps, wifi, gsm-masten en mogelijk andere sensoren ingeschakeld.

"Dit alles is niet noodzakelijk voor de corona-app en wordt door veel mensen ervaren als een aantasting van hun privacy", zo waarschuwt de Begeleidingscommissie. 

Sommige security- en privacyexperts stellen dat de locatieverplichting de onbalans aantoont tussen overheden en Apple en Google, die de mobiele markt domineren. De landen die van het contactonderzoekplatform van de techbedrijven gebruikmaken laten aan The New York Times weten dat ze weinig kunnen doen aan de wereldwijde standaarden die de techbedrijven voor publieke gezondheidstechnologie bepalen. "We geven teveel controle aan twee grote bedrijven. Ze monopoliseren het", zegt Alexandra Dmitrienk, hoogleraar veilige softwaresystemen aan de Universiteit van Würzburg.

Alles bij de bron; Security


 

Ruim 63 procent van de Nederlanders vertrouwt supermarkten zijn persoonlijke data toe. De supermarkt staat ermee op de derde plaats van type organisaties om data mee te willen delen, na zorginstellingen en overheidsorganen.

59 procent van de respondenten is bereid zijn aankoopgedrag te delen. 40 procent geeft ook aan informatie over zijn gezondheid en allergieën te delen. Slechts 28 procent deelt graag zijn locatie. Financiële data wordt het minst graag gedeeld.

In Nederland is 30 procent van de respondenten ‘enigszins geïnteresseerd’ in datagedreven gepersonaliseerde services van supermarkten. Hiervan geeft 51 procent aan voorkeur te hebben voor gepersonaliseerde aanbiedingen op basis van persoonlijke voorkeuren. Retailers hebben steeds meer klantinformatie in handen, door de opkomst van loyalty-programma’s en de sterke groei van onlinebesteldiensten. 

Ahold-ceo Wouter Kolk; ‘De onderzoeksresultaten benadrukken de behoefte aan een continue focus op het behouden van dit vertrouwen en om erop door te bouwen.’  Volgens Deloitte-woordvoerder Inger Hund zijn de Europese waarden steeds belangrijker bij het gebruik van data. ‘Termen als ethiek, transparantie en vertrouwen zijn nu belangrijker dan ooit.' 

Alles bij de bron; DistriFood


 

De reeks technofixes in tijden van corona is nog niet af. Na de contact tracing app en het volgen van de locatie van de hele bevolking wordt er nu ook in Nederland gesproken over immuniteitspaspoorten. Zonder dat er wetenschappelijk bewijs is voor het bestaan van immuniteit, zonder reden om aan te nemen dat het een effectief middel is in het waarborgen van zowel vrijheid als veiligheid. 

De laatste tijd zien we digitale immuniteitspaspoorten, certificaten, apps en andere soortgelijke ideeën naar voren komen in discussies over hoe uit de lockdown te komen in Duitsland, Italië, Colombia, Argentinië en de VS om een paar landen te noemen. Het is een legitiem beleidsdoel om te streven naar zowel vrijheid als veiligheid. Maar al deze voorstellen zijn gebaseerd op het gevaarlijke misverstand dat we voldoende zeker weten dat immuniteit voor covid-19 bestaat en we begrijpen hoe dat er uit ziet.

De WHO is duidelijk geweest in haar oordeel dat er “op het moment geen bewijs is voor immuniteit, en dat immuniteitspaspoorten zelfs gevaarlijk gedrag zouden kunnen stimuleren. Zo zouden mensen bewust kunnen proberen besmet te raken in de hoop daarna immuun te worden. 

Wetenschappelijk bewijs voor immuniteit ontbreekt en immuniteitspaspoorten brengen significante risico's op vals positieven en vals negatieven met zich mee. Om nog te zwijgen over de grote zorgen over privacy en gegevensbescherming. Dat alles maakt immuniteitspaspoorten een stuk minder aantrekkelijk. Toch heeft dit techbedrijven er niet van weerhouden hun diensten voor biometrische immuniteitspaspoorten bij overheden aan te bieden. In Nederland is er een immuniteitspaspoort gemaakt door een samenwerkingsverband van TNO samen met publieke en private partijen. Ook komt Nederland voor op het lijstje landen waar Circle Pass Enterprises en VST Enterprises immuniteitspaspoorten genaamd COVI-PASS aan zouden leveren.

De kern van het probleem met immuniteitspaspoorten is dat ze waarschijnlijk zullen worden gebruikt om te beslissen wie er wel en niet wordt toegelaten tot het publieke leven: Wie mag er naar hun werk? Wie mag er naar school? Wie wordt er toegelaten in het openbaar vervoer? Of wie mag er in een hotel overnachten?

In essentie zouden deze paspoorten beslissen wie er wel en niet hun rechten mag uitoefenen. 

In bredere zin zijn digitale immuniteitspaspoorten – en zeker die die verbonden zijn met biometrische gegevens – onderdeel van een groeiende infrastructuur van massa surveillance die mensen kan bekijken, analyseren en sturen over tijd en locatie. Zulke systemen leunen op het bijhouden van enorme databanken over mensen en brengen schade toe aan de kern van ons recht op waardigheid, privacy en lichamelijke integriteit. Het combineren van gezondheidsgegevens met biometrische gegevens vergroot de mogelijkheden voor overheden en particulieren om zeer gedetailleerde, indringende en intieme archieven over mensen aan te leggen. Dit kan op zijn beurt weer een bekoelend effect hebben op de vrijheid van meningsuiting en vereniging. Het zou mensen kunnen weerhouden van het bijwonen van demonstraties, politieke oppositie kunnen onderdrukken, en de bronbescherming van journalisten in gevaar kunnen brengen. 

Op het eerste gezicht lijken immuniteitspaspoorten dus misschien een aantrekkelijk idee: Het klinkt alsof ze het mogelijk maken ons terug te laten gaan naar het leven zoals we dat kenden.

In de werkelijkheid laat het scenario van de nadelige effecten die immuniteitspaspoorten met zich mee kunnen brengen zien dat we ongelooflijk voorzichtig moeten zijn. Er is geen bewijs dat immuniteitspaspoorten daadwerkelijk bijdragen aan het op een veilige manier terugkrijgen van onze vrijheid. Wel is het duidelijk dat het onze fundamentele rechten en vrijheden onder druk (kan) zetten.

We moeten verder kijken naar een oplossing die echt als doel heeft om zowel onze vrijheid als onze veiligheid te borgen, en niet een die voortkomt uit de portemonnee van techbedrijven. Want virussen bestrijd je niet met surveillance kapitalisme. Daarom vinden wij dat immuniteitspaspoorten niet moeten worden uitgerold. 

Alles bij de bron; Bits-of-Freedom


 

De Duitse staat verzamelt in de strijd tegen terreur en criminaliteit persoonlijke data van smartphone- en internetgebruikers. Maar volgens Duitse rechters mag dat niet op de manier zoals dat nu gaat. Het sleepnet druist in tegen de grondwet, zo heeft de hoogste Duitse rechtbank besloten.

De federale recherche en de binnenlandse veiligheidsdienst kunnen bijvoorbeeld namen, geboortedata en contractgegevens van klanten opvragen bij telecombedrijven. Ze hebben ook toegang tot de zogenoemde IP-adressen, die laten zien op welke sites iemand is geweest. 

De rechters roepen de wetgever op betere regels op te stellen. Want zij vinden het in principe wel kunnen dat de staat over bepaalde gegevens beschikking krijgt, melden Duitse media. Tot de nieuwe wetgeving klaar is, mag de staat op de oude voet doorgaan.

Alles bij de bron; AGConnect


 

Subcategorieën

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha