Overheid, Politiek & Wetgeving

In het journaal laat de NOS een filmpje van een meisje zien. Loes heet ze en ze is illustratiemateriaal bij een onderwerp dat op de agenda is gezet door de Nationaal Rapporteur Mensenhandel en Seksueel Geweld tegen Kinderen.

Die rapporteur heeft een rapport uitgebracht waarin hij kritiek uit op de aanpak van mensenhandel door de overheid.... vanwege nieuwe privacyregels maken hulpverleners minder melding bij het coördinatiecentrum tegen mensenhandel: in 2014 kreeg het centrum 1.225 meldingen en in 2018 nog maar 668...

De onrust over de privacyregels wordt ook aangezwengeld door de Nationaal Rapporteur zelf, als hij in het NOS-journaal een contrast tussen privacy en bescherming schetst en vervolgens de voorkeur geeft aan bescherming. „Wat heb je aan privacy als je slachtoffer bent en ten prooi valt aan een mensenhandelaar? Dan wil je in de eerste plaats dat je beschermd wordt.” 

Deze opvatting is dominant bij de overheid. Privacy is een luxe. Ben je slachtoffer en heb je bescherming nodig, ben je patiënt of word je bedreigd met geweld, dan kun je je de luxe van de privacy niet permitteren. In een uitgave van het ministerie van VWS over het delen van gegevens in de zorg, E-health ‘zoveel meer dan alleen techniek’, werd een paar jaar geleden al geklaagd over de ‘privacy maffia’. Luid en duidelijk klonk de boodschap dat „privacy meer hordes opwerpt dan wenselijk”. „Hoe zieker een patiënt, hoe minder belangrijk privacyregels worden.”

In een interview met de Volkskrant zei het voormalige hoofd van de AIVD de discussie over privacy beu te zijn. „Ik vind bescherming van privacy ook uitermate belangrijk, maar zouden mensen die privacy als hoogste doel hebben dat net zo enthousiast nastreven als zij slachtoffer zijn van een aanslag?”

Privacyregels moeten kwetsbare groepen beschermen: Loes wil niet volledig in beeld. Beweer je dat privacy en bescherming in strijd met elkaar zijn, dan breng je niet alleen nieuwe, maar ook allerlei oude beschermingsconstructies in gevaar. Mensenrechten. Burgerrechten. Regels omtrent de anonimiteit van slachtoffers en getuigen. Het medisch beroepsgeheim.

Hulporganisatie Fier zegt tegen de NOS dat juist slachtoffers bezwaar maken tegen melding van hun zaak bij de overheid. „Ik schat dat nog maar een op de vijf slachtoffers akkoord geeft. Ze zien het voordeel niet direct.” Wil je ze in beeld krijgen, dan zul je ze dat voordeel dus moeten uitleggen. En dat lukt alleen als je hun gegevens niet met jan en alleman deelt en begrijpt wat bescherming van de persoonlijke levenssfeer betekent.

Alles bij de bron; NRC


 

Nog dit jaar wordt de nieuwe regeling voor de uitrusting en bewapening van boa’s opgesteld. Dit gebeurt in nauwe samenwerking met de Nationale Politie, die tot voor kort nog een fel tegenstander was van bewapening van boa’s en andere handhavers. De visie is door het toenemende geweld tegen boa’s echter veranderd.

De besprekingen vonden vorige maand plaats onder leiding van minister Grapperhaus en resulteerden het afgelopen weekend in een gezamenlijke verklaring, dat boa’s bij het uitoefenen van bepaalde taken bewapend moeten worden.

Nederland heeft zo'n 23.500 boa's. Enkele honderden beschikken als uitzonderingsgevallen over een wapenstok, pepperspray of een vuurwapen. Zij werken bijvoorbeeld in een buitengebied of kunnen niet op back-up van de politie rekenen. Het toekennen van wapens als verdedigingsmiddelen maakt na de invoering van de nieuwe regels een einde aan die willekeur, stelt de BOA Bond.

Wat de bewapening van boa’s precies gaat inhouden, wordt binnenkort besproken met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.

Eind dit jaar gaat ook een nieuwe wet in die het hinderen van hulpverleners strafbaar maakt en wordt dan de strafmaat verhoogd voor geweld tegen hulpverleners. Vooralsnog alleen hulpverleners in overheidsdienst. De beveiligingsbranche pleit er al een tijdje voor om ook particuliere beveiligers onder een speciale regeling te laten vallen, omdat veel van hen ook min of meer een publieke taak hebben. Bewapening is wat de beveiligingsbranche betreft niet aan de orde. 

Alles bij de bronnen; BeveilNieuws & NU


 

In de Tweede Kamer zijn vragen gesteld over apps die de chip van het paspoort kunnen uitlezen. Aanleiding voor de vragen van D66-Kamerlid Kees Verhoeven aan staatssecretaris Knops van Binnenlandse Zaken is een artikel in het FD over smartphone-apps die via nfc de paspoortchip uitlezen.

Verschillende partijen waarschuwen in het FD dat apps om de paspoortchip uit te lezen een risico voor identiteitsfraude vormen. Maarten Wegdam, ceo van ReadID, stelt dat de QR-code de kans op identiteitsdiefstal vergroot, omdat een QR-code eenvoudiger is aan te passen dan een chip.

De apps hoeven daarnaast niet gecertificeerd te worden. Verhoeven wil nu van Knops van weten waarom hij certificering of toestemming voor het op de markt brengen van deze chiplezers niet nodig acht. Ook moet Knops duidelijk maken of deze apps een risico op identiteitsfraude met zich meebrengen en wat hij doet om de risico's te beperken. Tevens vraagt Verhoeven of de app-makers na het scannen van een paspoort zelf over de paspoortgegevens beschikken.

Alles bij de bron; Security


 

Aanleiding voor deze notitie is de lopende discussie over de positie van Buitengewone opsporingsambtenaren (Boa’s) en de samenwerking met de politie. De discussie richt zich primair op externe Boa’s in domein 1 (publieke ruimte) en domein 2 (milieu, welzijn en infrastructuur)...

..Discussiepunten zijn uitbreiding van taken van de Boa’s, het toekennen van geweldsmiddelen en een andere samenwerking met de politie...

De commissie Kuijken besteedt eveneens aandacht aan dit onderwerp en doet de volgende aanbeveling:

Voorkom dat er sluipenderwijs een nieuwe lokale politielaag ontstaat. Het bestaan van lokale toezichthouders en handhavers / Boa’s en particuliere terreinbeheerders is een feit en draagt bij aan veiligheid. Maar de politie moet de regie blijven houden op het toezicht in de openbare ruimte en moet de verbindingen tussen de verschillende vormen van veiligheidszorg organiseren. Actieve en georganiseerde betrokkenheid op elkaars werk is een noodzakelijke voorwaarde om te voorkomen dat er al te diverse en dus voor de burger onduidelijke praktijken ontstaan.

Alles bij de bron; Rapport


 

 

Gemeenten zijn ingevolge de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening (Wgs) verantwoordelijk voor het verlenen van schuldhulp aan haar inwoners. Het voorstel wijzigt die wet met het opnemen van een duidelijke wettelijke taak voor de gemeente inzake vroegsignalering. Tevens biedt het wetsvoorstel grondslagen voor gegevensuitwisseling om schuldhulpverlening te faciliteren, mede in verband met de wettelijke taak voor vroegsignalering. Hiermee wordt beoogd de naleving van de Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG) te waarborgen...  

...De Afdeling advisering van de Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar maakt opmerkingen over enkele aspecten inzake het verwerken van persoonsgegevens en de bevoegdheid om bij ministeriële regeling tijdelijk signalen over betalingsachterstanden van schuldeisers aan te wijzen op grond waarvan het college een eerste gesprek aan de schuldenaar moet aanbieden. Tevens plaatst de Afdeling kanttekeningen bij de uitvoerbaarheid van het voorstel..

...Met name sinds de inwerkingtreding van de AVG in 2018 is er een toenemende aandacht voor de in de praktijk ervaren onduidelijkheid over de mogelijkheden om persoonsgegevens van schuldenaren uit te wisselen tussen gemeenten en (private) schuldeisers. De wettelijke verantwoordelijkheid van de gemeente voor schuldhulpverlening biedt mogelijk onvoldoende grondslag voor de gegevensuitwisseling zonder toestemming van de betrokkene. Als onderdeel van de “Brede schuldenaanpak” wordt daarom voorgesteld in de wet de grondslag voor vroegsignalering te verduidelijken.

Alles bij de bron; RijksOverheid


 

De regelgeving om witwassen en terrorisme te bestrijden, maakt zelfs de braafste burger een potentiële verdachte, stelt Hendrik Gommer, gepromoveerd jurist staatsrecht...

....De Wwft blijkt een griezelige wet. In de jacht op witwassers en terroristen krijgen banken, notarissen en advocaten de opdracht onderzoek te doen naar cliënten. De onwetende burger zal denken dat dat een goede zaak is. Witwassers moeten worden aangepakt en de organisaties zullen vast en zeker zorgvuldig met hun vergaande bevoegd­heden omgaan.

De praktijk is anders. Zodra je beroepsgroepen bevoegdheden toekent, zitten er altijd mensen tussen die hun bevoegdheden ongelimiteerd inzetten. Dat ondervond ik onlangs weer bij het verkopen van mijn huis....

...twee dagen voor het passeren van de aktes, kreeg zowel de koper als ik een verzoek om te bewijzen dat ons geld niet afkomstig was van criminele activiteiten. Wij moesten afschriften van al onze bankrekeningen overleggen. Dat heb ik geweigerd. Van de rekeningen valt immers een groot deel van mijn privéleven af te lezen. Ik heb mondeling aangegeven waar ik het geld vandaan had. Daarmee zou de kous af moeten zijn. Navraag bij andere notarissen wijst uit dat dat bij een deel van hen het geval is. Na een stevige discussie was ook mijn notaris overtuigd.

“Totdat de voorschriften van de Wwft voldoende zijn uitgekristalliseerd, ga ik aan de veilige kant zitten”, lichtte mijn notaris toe. Door aan de ‘veilige kant’ te gaan zitten, doet de notaris echter een onnodige inbreuk op de privacy van betrokkenen. Daardoor kantelt het broze evenwicht tussen de eisen van de Wwft aan de ene kant en privacyrichtlijnen aan de andere kant. Opeens zit de notaris aan de ónveilige kant van het recht op privacy.

Het Bureau Financieel Toezicht (BFT) controleert of notarissen zich aan de richtlijnen houden, maar de toezichthouder gaf toe dat er níet wordt gecontroleerd of de notaris proportioneel handelt en de privacyrichtlijnen voldoende in de gaten houdt.

De spuigaten staan met deze wet dus volledig open. Verscherpte regelgeving blijkt in toenemende mate onze vrijheden en privacy aan te tasten. Het is daarom óók de taak van hoogopgeleide juristen om de grenzen van nieuwe regelgeving te bewaken. Doen we dat niet, dan leven we binnenkort in een politiestaat, waar privacy en vrijheid niet meer bestaan.

ABN Amro heeft alvst miljoenen gereserveerd om alle klanten nog eens door te lichten. U weet dus wat u kunt verwachten.

Alles bij de bron; Trouw


 

Minister Hoekstra van Financiën is vanwege de vele zorgen over de privacy van ondernemers als gevolg van de invoering van het UBO-register met de Kamer van Koophandel tot twee aanvullende maatregelen gekomen. De identificatie van raadplegers van het register wordt verbeterd met betrouwbaarder identificatiemiddelen en uiteindelijk belanghebbenden krijgen inzicht in hoe vaak hun informatie wordt geraadpleegd. Dat schrijft de minister in de nota naar aanleiding van het verslag UBO-register die hij vrijdag samen met de nota van wijziging aan de Tweede Kamer heeft gestuurd.

‘De onrust waar de leden naar verwijzen, houdt vooral verband met de privacy van ondernemers’, constateert de minister. ‘.... Tegelijkertijd vind ik de privacy van betrokkenen belangrijk. Daarom is in het wetsvoorstel al voorzien in registratie van personen die om informatie verzoeken, en moet hiervoor een vergoeding worden betaald. Verder kunnen alleen de Financiële inlichtingen eenheid (FIUNederland) en bevoegde autoriteiten op natuurlijke personen zoeken in het register.’

Alles bij de bron; Accountancy-van-Morgen


 

Bestaande wet- en regelgeving is voldoende om de privacy van gebruikers van techproducten en -diensten te beschermen, zo heeft minister Dekker voor Rechtsbescherming op Kamervragen over Apple Siri laten weten. 

Om het privacybewustzijn van burgers te vergroten komt er in het voorjaar van 2020 een publiekscampagne over de privacyrisico’s bij het gebruik van digitale applicaties. De campagne zal aandacht besteden aan de risico’s die burgers lopen als ze persoonlijke data via allerlei apps delen.

Alles bij de bron; Security


 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha