45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

Politiek en Overheid

Haagse BOA's moeten toch minimaal aantal boetes uitdelen

Ondanks dat twee wethouders hebben beloofd dat Haagse opsporingsambtenaren geen bonnenquota krijgen opgelegd, blijkt dat in de praktijk wel het geval. De boa’s moeten in de praktijk minimaal 265 boetes per jaar uitdelen. Gebeurt dat niet, dan krijgen ze een slechte beoordeling tijdens een beoordelingsgesprek. Dat blijkt uit het beoordelingsformulier van de buitengewoon opsporingsambtenaren dat in bezit is van Omroep West.

In de discussies die daar in de vorige collegeperiode over werden gevoerd, beloofde toenmalig wethouder Sander Dekker (VVD) dat die controleurs niet een verplicht aantal bonnen per jaar zouden hoeven uit te schrijven. Nog geen jaar geleden verklaarde wethouder Boudewijn Revis (VVD) in antwoorden op vragen van GroenLinks hetzelfde. Maar dat is niet het geval. Tijdens hun beoordeling worden de ambtenaren wel degelijk aangesproken op het aantal bonnen dat ze uitdelen...
 
...‘Minimaal 250 strafrechtelijke PV’s waarvan 100 staande houdingen’, staat op het beoordelingsformulier. Plus: ‘Minimaal 15 bestuursrechtelijke processen verbaal’. Als iemand dat niet haalt wordt dat als negatief punt omschreven. Volgens de boa die Omroep West sprak, is het aantal uitgeschreven bonnen zelfs het belangrijkste punt tijdens een gesprek.
 

Volgens de ambtenaar is het quotum de afgelopen jaren ook steeds omhoog gegaan. Zo moesten ambtenaren vijf jaar geleden nog 125 bonnen per jaar uitschrijven. ‘Het werd beetje bij beetje meer’. 

Alles bij de bron; OmroepWest


D'66 Groningen wil online burgerdossier

Met een paar muisklikken inzage in alle gegevens en informatie die de gemeente van je heeft. In Estland en Denemarken gebeurt het al een tijdje. D66 wil nu ook in Groningen inwoners hier ervaring mee op laten doen en heeft een initiatiefvoorstel voor een online burgerdossier ingediend bij het college.  

Het gaat om een proef met zo’n honderd Groningers. Zijn gaan, als het plan wordt goedgekeurd, een jaar lang ervaring opdoen met het gebruiken van het online burgerdossier.  Gemeenten zijn door de decentralisaties in 2015 ook verantwoordelijk voor het sociaal domein. Ze beschikken daardoor over veel gevoelige informatie van bewoners. Dat zijn bijvoorbeeld gegevens van medicijngebruik en de financiële situatie. Burgers kunnen met het online burgerdossier zelf aangeven welke informatie verwerkt en ingezien mag worden door ambtenaren.

Doordat burgers zelf bepalen welke gegevens gemeenten kunnen zien en gebruiken, worden zij meer zelf verantwoordelijk voor hun privacy, maar ook meer zelfredzaam, vertelt Paulusma. ‘In het dossier kunnen burgers ook zelf dingen toevoegen, wijzigen of teruglezen als er een gesprek is geweest. Ze zijn daardoor beter op de hoogte van hun situatie en beter voorbereid op gesprekken met de gemeente.’ Daarnaast ziet Paulusma ook de werkdruk kleiner worden doordat er minder administratie wordt gevoerd. ‘Burgers kunnen zelf informatie wijzigen, daardoor wordt deze meer accuraat en komen er minder fouten in voor.’

Alles bij de bron; BinnlandsBestuur


 

Computercriminaliteit III; Ontwerp-besluit onderzoek in een geautomatiseerd werk

Hierbij bied ik u aan het ontwerp-besluit onderzoek in een geautomatiseerd werk. Voor de inhoud van het ontwerp-besluit verwijs ik naar de ontwerp-nota van toelichting. Het ontwerp-besluit is onlangs in (internet)consultatie gegaan.

De aanbieding geschiedt ter uitvoering van een tijdens de plenaire behandeling van het wetsvoorstel Computercriminaliteit III (34 372) in de Tweede Kamer gedane toezegging om voorafgaand aan de inwerkingtreding van het wetsvoorstel de Kamer in de gelegenheid te stellen te worden betrokken bij de totstandkoming van de algemene maatregel van het bestuur ter uitvoering van het wetsvoorstel.

Alles bij de bron; RijksOverheid


 

SP wil geen Nederlandse overheidsdata op Amerikaanse servers

De SP wil opheldering over eventuele Nederlandse overheidsdata op Amerikaanse servers, zo blijkt uit Kamervragen van de Kamerleden Hijink en Van Raak. Ze stelden vragen naar aanleiding van het bericht dat Google gebruikersdata in buitenlandse datacentra moet afstaan aan de Amerikaanse autoriteiten.

Hijink en Van Raak willen nu van demissionair minister Kamp van Economische Zaken en demissionair minister Plasterk van Binnenlandse Zaken weten of ze op de hoogte zijn waar alle Nederlandse overheidsdata zich bevinden. Ook willen ze de garantie dat Nederlandse overheidsdata niet op servers van Amerikaanse bedrijven zijn opgeslagen. De bewindslieden moeten daarnaast duidelijk maken wat ze gaan doen om te voorkomen dat data van de overheid en uitvoeringsinstanties op servers van Amerikaanse bedrijven worden opgeslagen. De ministers hebben drie weken de tijd om de Kamervragen (pdf) te beantwoorden.

Alles bij de bron; Security


 

Minister Schippers’ moeizame relatie met privacy

Minister Schippers wil dat verzameld lichaamsmateriaal door zorgverleners kan worden gedeeld met politie en justitie. Dat voorstel leidde tot hevige kritiek over Schippers’ omgang met privacy en het medisch beroepsgeheim. Die kritiek is Schippers niet vreemd: discussies over haar relatie met de privacy van patiënten lopen als een rode draad door haar bewindsperiode ook in de nadagen van haar ministerschap voor controverse te zorgen: haar nieuwste wetsvoorstel houdt volgens critici een flagrante schending van de privacy in.

Het is niet de eerste keer dat minister Schippers wordt bekritiseerd om haar omgang met de privacy van patiënten. Zo strandde vlak na haar aantreden in 2011 het Elektronisch Patiëntendossier (EPD), een erfenis van haar voorganger Ab Klink, in de Eerste Kamer. Op 5 april 2011 stemde die unaniem tegen, onder andere vanwege twijfels over privacy en de veiligheid van het systeem. Ondanks Schippers’ flinke nederlaag wist ze later dat jaar een private doorstart te forceren.

Als reactie hierop kende burgerrechtenorganisatie Bits for Freedom haar de Big Brother Award voor ‘Grootste privacyschender van 2012’ toe. De kritiek van Bits for Freedom had Schippers onder andere te danken aan de ‘verdere afbrokkeling van het medisch beroepsgeheim’.

Een paar jaar later, in 2015, kreeg Schippers wederom een hoop kritiek over zich heen. In dit geval ging het om een wetswijziging waardoor zorgverleners bij het vermoeden van fraude verplicht zijn om medische dossiers te delen. Het wetsvoorstel kwam tot stand in samenwerking met de ministeries van Justitie en Sociale Zaken en had als uiteindelijk doel het bijeenbrengen van persoonsgegevens van burgers in één database. De database bevat een flinke lijst met gegevens, bijvoorbeeld over de zorgverzekering en persoonlijke bezittingen van een patiënt. Al die losstaande gegevens komen samen in een zogenoemd ‘Systeem Risico-Indicatie'. Van iedere burger ontstaat zo een profiel dat kan worden getoetst aan vooraf bepaalde risicoprofielen; zo kunnen afwijkende personen eenvoudig gefilterd worden. Op die manier kan fraude worden voorkomen en kan iemand bijvoorbeeld geen uitkering ontvangen voor een aandoening die hij of zij niet heeft.

In opdracht van het ministerie van Volksgezondheid onderzochten onderzoekers van de Erasmus Universiteit in Rotterdam de wet. Hun oordeel: ‘de bestaande wetgeving biedt voldoende ruimte om misstanden te bestrijden.’ De onderzoekers verwezen hierbij naar de Hoge Raad, die herhaaldelijk constateerde dat doorbrekingen van het beroepsgeheim beoordeeld dienen te worden ‘in de concrete omstandigheden van het geval.' Schippers legde de evaluatie van de Erasmus Universiteit echter naast zich neer. Op 14 november 2016 ontving Schippers voor de tweede keer de Big Brother Award. Ditmaal vanwege het plan om zorgverzekeraars meer bevoegdheden te geven bij het inzien van medische dossiers.

Hoe het nieuwste voorstel van de demissionair minister van Volksgezondheid er in de praktijk gaat uitzien, is nog niet duidelijk. Tot 23 juni kunnen belanghebbenden en geïnteresseerden suggesties en opmerkingen sturen via een internetconsultatie. Daarna is het de schone taak aan de nieuwe minister van Volksgezondheid om een besluit te nemen over dit omstreden voorstel. 

Alles bij de bron; FollowTheMoney


.

Minister Plasterk fluit gemeenten terug om plannen stemmen met app

Gemeenten handelen voorbarig met het maken van plannen om stemmen via internet met een app te testen. Dat heeft minister Plasterk van Binnenlandse Zaken de gemeentes Almelo, Emmen, Hollands Kroon, Molenwaard en Lingewaard laten weten.

SP-kamerlid Van Raak vroeg om een reactie van de minister van Binnenlandse Zaken na een bericht van RTV Oost dat Almelo het plan had opgevat om stemmen per app te testen bij de volgende verkiezingen. De minister bleek niet van de plannen op de hoogte te zijn, maar maakte duidelijk dat er geen sprake kan zijn van het initiatief: "Hoewel ik uiteraard waardering heb voor het feit dat gemeenten willen meedenken over de wijze waarop het stemmen in Nederland in de toekomst zou moeten worden geregeld, ben ik van mening dat de genoemde gemeenten hier prematuur handelen. Wil een proef, in welke vorm dan ook, met elektronisch stemmen zinvol zijn dan dient vooraf duidelijk te zijn welke eisen er door de rijksoverheid gesteld zijn aan de systemen die gebruikt worden."

Plasterk herhaalde het standpunt van het kabinet dat er veel risico's aan kleven: "Die risico’s zijn de afgelopen periode alleen maar toegenomen, als gevolg van cyberdreigingen. Het is zeker niet te verwachten dat die tendens de komende tijd zal afnemen."

Alles bij de bron; Tweakers


 

Onderzoek Privacy in de zorg; Wij weten alles van u (Long-Read)

Gemeenten gebruiken privacygevoelige medische gegevens van burgers om te bepalen wie wel en wie niet in aanmerking komt voor zorg. Zonder eenduidige criteria zit de ambtenaar op de stoel van de behandelaar.

...Ambtenaren die medische gegevens beoordelen en zich bemoeien met diagnoses. Burgers die met hun gemeente in de clinch liggen over het afstaan van privacygevoelige gezondheidsgegevens. Wat is hier aan de hand? Voor een antwoord moeten we ruim twee jaar terug, naar begin 2015, wanneer het rijk allerlei zorgtaken overdraagt aan de gemeenten. De overheveling van taken moet een flinke besparing opleveren. Bij de overheveling krijgen de gemeenten geld mee, maar wel minder dan het rijk aan zorg uitgaf. Het Centraal Planbureau (CPB) verwacht dat de decentralisatie jaarlijks twee miljard euro besparing oplevert.

Patiëntenorganisaties, zorgverleners en rechtsgeleerden zijn echter minder enthousiast. Al ruim voor de decentralisatie waarschuwen ze dat de medische privacy van burgers gevaar loopt. Ze zijn er niet gerust op dat niet medisch geschoolde gemeenteambtenaren accuraat zullen omgaan met gezondheidsgegevens van burgers, wanneer ze moeten uitzoeken wat mensen nodig hebben en ze zorgaanvragen gaan beoordelen. Ook de Autoriteit Persoonsgegevens (AP), de organisatie die over de privacy in Nederland waakt, wijst al vroeg op allerhande risico’s: gemeenten zullen meer gevoelige informatie verzamelen dan nodig is, persoonlijke gegevens komen bij te veel medewerkers terecht en informatie kan voor onbedoelde zaken gebruikt worden. De AP voorziet datalekken. Hoe gemeenten de medische privacy moeten handhaven, blijft vaag. Het rijk regelt niet hoe hun nieuwe taken zich verhouden tot bestaande wettelijke waarborgen. In de beleidsvisie van de rijksoverheid Zorgvuldig en bewust: Gegevensbescherming en privacy in een gedecentraliseerd sociaal domein (2014) staat zelfs dat de privacy wordt overgelaten aan de ‘lerende praktijk’...

Met de privacy is het op veel plekken in de gemeentelijke organisatie slecht gesteld, blijkt uit gesprekken die ik heb met cliënten, zorgverleners, juristen en andere deskundigen, alsook uit verschillende onderzoeksrapporten van zorgkoepels, patiëntenorganisaties en lokale rekenkamers. Behalve Wmo-consulenten kijken ook vaak juridisch medewerkers, telefonisten, medewerkers van administratie en klachtenteams mee in medische dossiers met gevoelige informatie. De vrees dat medewerkers niet altijd secuur met gevoelige persoonsgegevens omgaan, is ook gegrond. Er zijn voorbeelden van uiteenlopende aard.

De databeveiliging staat bij vrijwel alle gemeenten nog in de kinderschoenen: e-mails worden onversleuteld via onbeveiligde lijnen verstuurd; regelmatig gaan mails cc. Voor correspondentie over gevoelige zaken is vaak een algemeen post- of e-mailadres van de gemeente beschikbaar. Verschillende cliënten vertellen dat ze het zorgdossier van een ander in hun mailbox kregen. Wmo-medewerkers werken soms vanuit huis en gebruiken laptops en usb-sticks die verloren of gestolen kunnen raken.

Het zou welkom zijn als de regering betere richtlijnen voor gemeenten zou maken, aan de hand van bestaande privacywetgeving. Tot nu toe zit dat er niet in. Een jaar geleden schreef minister Plasterk (Binnenlandse Zaken) aan de Tweede Kamer dat ‘nog niet overal en in alle haarvaten van gemeenten is doorgedrongen hoe je goede dienstverlening kunt combineren met een correcte behandeling van persoonsgegevens van de betrokkenen. Dit is’, zo voegde hij eraan toe, ‘vooral de verantwoordelijkheid van de gemeenten zelf.’ De Autoriteit Persoonsgegevens berichtte al eerder dat gemeenten slecht op de hoogte zijn van de regelgeving. Ook weten ze niet wat ze mogen opvragen en waar ze toestemming voor nodig hebben. De AP stelt zelfs dat toestemming geen grondslag is om persoonsgegevens te verzamelen. Burgers zijn namelijk afhankelijk van zorg en kunnen niet in vrijheid toestemming geven.

Alles bij de bron; deGroene(A'dammer)


 

Nederlandse opsporingsdiensten vragen Microsoft 866 keer om informatie

Nederlandse opsporingsdiensten hebben vorig jaar 866 keer gegevens opgevraagd over Microsoft- gebruikers. Daarbij ging het in totaal om 1104 accounts.

Van de 866 aanvragen ging het in 694 van de gevallen om verzoeken om gebruikersgegevens. Bij gebruikersgegevens gaat het om e-mailadres, naam en adresgegevens, ip-adres en tijdstip van registratie en laatste login. In 124 gevallen werd er door Microsoft geen gebruikersinformatie vrijgegeven. 48 aanvragen werden geweigerd omdat ze niet aan de wettelijke eisen voldeden.

Bij dataverzoeken gaat het om de content die gebruikers maken, communiceren en opslaan met de diensten van Microsoft. Daarvoor geldt dat Microsoft alleen meewerkt als zo’n verzoek gepaard gaat met een rechterlijk bevel. Bij verzoeken om gebruikersgegevens gaat het niet om de bestanden.

Wereldwijd vroegen opsporingsdiensten vorig jaar 61.409 keer gegevens van gebruikers bij Microsoft op. Die aanvragen hadden betrekking op in totaal 105.248 accounts.

Alles bij de bron; Security