ID-Plicht - Paspoort

De Nederlandse identiteitskaart moet toch voor 10 jaar gaan gelden. Dat schrijft minister Liesbeth Spies (Binnenlandse Zaken) maandag aan de Tweede Kamer. Eerder noemde ze de kaart daarvoor te kwetsbaar. De producent van de kaart heeft haar nu echter laten weten dat hij wel mogelijkheden ziet een sterkere kaart te maken.

Spies wijst erop dat er ook nog wel goed naar de veiligheid van het document moet worden gekeken. Verder moet er degelijke gebruikersinformatie bij worden geleverd, want als de kaart eerder kapotgaat, moet de houder zelf een vervangend exemplaar betalen. 

De nieuwe kaart zou 1 oktober 2013 in omloop moeten komen, net als het 10-jarige paspoort. De huidige identiteitskaart geldt voor 5 jaar. Een groot deel van de Kamer pleitte al voor verlenging van de geldigheidsduur van de ID-kaart.

Alles bij de bron; telegraaf 

Reizigers op Schiphol kunnen vanaf morgen zelf hun paspoort scannen. Het gaat vooralsnog om een proef. De bedoeling is het systeem later dit jaar volledig in gebruik te nemen. 

Reizigers die gebruik willen maken van de zelfscans dienen wel te beschikken over een nieuw Europees biometrisch paspoort. In dit type reisdocument zit een chip die werkt op basis van gezichtsherkenning. Via een camera wordt het gelaat van de reiziger vergeleken met de digitale foto die is opgeslagen op de chip van het paspoort.

 

Alles bij de bron; NRC 

Het aantal meldingen van identiteitsfraude bij het Centraal Meld- en informatiepunt Identiteitsfraude en -fouten (CMI) is gestegen. Het aantal zaken dat het meldpunt heeft behandeld is gestegen van 174 in 2010 naar 222 vorig jaar. Dat schrijft minister van Binnenlandse Zaken Spies maandag in een brief aan de Tweede Kamer. In tachtig procent van de gevallen gaat het om fouten en fraude in de private sector.

Opvallend zijn de fraudegevallen met kopieën van identiteitsbewijzen, schrijft Spies. Daar wordt steeds vaker om gevraagd. "Omdat er zoveel kopieën in omloop zijn, vindt er ook misbruik plaats." De bewindsvrouw wil meer voorlichting over hoe dit misbruik tegen te gaan. Eenvoudige maatregelen zoals het schrijven van het doel van het kopietje en een datum, kan misbruik al voorkomen.

Alles bij de bron; nieuws.nl 

Het Openbaar Ministerie (OM) tekende onlangs beroep aan tegen de vrijspraak van een orthodox-joodse man die zich niet terstond kon identificeren. De man werd op 8 oktober jl. staande gehouden en verzocht zich te identificeren. De man vertelde de agenten dat hij geen ID-kaart bij zich had omdat het sabbat was. Wel gaf hij de politie toestemming om zijn rijbewijs thuis op te halen om zo zijn identiteit vast te stellen.

Daarmee heeft hij in tegenstelling tot wat het OM beweert, aan de identificatieplicht voldaan. Maar in Nederland wordt de toonplicht in de praktijk ten onrechte uitgelegd als draagplicht en om dit te bereiken spreekt de wet van "aanbieden bij de eerste vordering".  

Sinds januari 2005 geldt in Nederland de Wet op de Uitgebreide Identificatieplicht. Burgers moeten op verzoek van een daartoe bevoegd ambtenaar een identificatiebewijs kunnen tonen; er is sprake van een toonplicht. De plicht tot het dragen van een identiteitsbewijs (draagplicht) staat niet in de wet. Dit heeft belangrijke consequenties voor de dagelijkse praktijk. Het betekent dat iemand die geen identiteitsbewijs draagt op zich niet in overtreding is. En dat geldt voor iedereen.

Alles bij de bron; privacyfirst 

 

Op verzoek van minister Spies van Binnenlandse Zaken heeft professor R. Bekker onderzoek gedaan naar de problemen met de invoering van biometrische gegevens als gezichtsopname en digitale vingerafdrukken in het paspoort.  Een van de adviezen die de onderzoeker geeft, is dat het in werking brengen van een centrale database van vingerafdrukken ten behoeve van het ministerie van Justitie, moet worden heroverwogen. Zeker totdat de technologie betrouwbaar is. 

Het blijkt het ministerie van Justitie te zijn geweest die het verzoek heeft gedaan om een centrale database in te richten, zo heeft Bekker ontdekt. Binnenlandse Zaken had daar niet zo'n behoefte aan, maar nam het mee in het traject. 

De centrale database staat overigens gewoon opgenomen in de wet, maar is nog niet in werking na alle commotie rond het opslaan van vingerafdrukken. 

Ook zet Bekker veel kanttekeningen bij bij het doel van het opnemen van vingerafdrukken in het paspoort. De vingerafdrukken die erop staan worden nergens uitgelezen, immers de enigen die dat kunnen zijn de uitgevende instanties, zoals de gemeenten. Maar de vingerafdrukken worden niet geverifieerd, waardoor de betrouwbaarheid oncontroleerbaar wordt. 

Alles bij de bron; webwereld 

Het proces van de invoering van biometrische kenmerken (digitale vingerafdrukken en gezichtsopname) in de reisdocumenten in de periode van 1998 tot heden, is verlopen binnen de kaders die de politiek daarvoor had vastgesteld. Dat concludeert prof. mr. R. Bekker in zijn rapport over de invoering van biometrische kenmerken in reisdocumenten.

Het rapport is opgesteld naar aanleiding van een overleg met de Tweede Kamer in april 2011, waarin kritiek werd geuit op het verloop van de invoering van biometrie in reisdocumenten. De Tweede Kamer is geen informatie onthouden die de Kamer tot andere besluitvorming had kunnen brengen. Wel had er meer ruimte moeten zijn voor ambtelijk tegenspel, zodat meer rekening had kunnen gehouden met technologische en maatschappelijke ontwikkelingen.

Bekker constateert dat de huidige status quo niet overeenkomt met de (te hoog) gespannen verwachtingen van tien jaar geleden. Mislukt is het project niet maar het rendeert volgens Bekker ook niet optimaal. In deze situatie vindt hij het verstandig om te zoeken naar de marges voor een iets andere aanpak, die rekening houdt met de nieuwste technologische ontwikkelingen. Bekker beveelt aan om de bouw van een centraal vingerafdrukkenregister, althans het moment daarvoor, te heroverwegen. 

Alles bij de bron; rijksoverheid 

Tijdens de zitting van de beroepszaken van dhr. Jongenelen en mevr. Roest vs de burgemeester van Amsterdam, ontspon zich het volgende vraag en antwoordspel tussen de rechter, de landsadvocate Mr. Bitter en gemachtigde ambtenaar dhr. A. van ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Rechter: ’Er is een brief van de minister gekomen natuurlijk op 19 mei 2011 om de opslag te beperken tot de datum van uitreiking van het reisdocument. En nou heb ik daaruit opgemaakt dat de computerapparatuur daar nog op moet worden aangepast.’

Mr Bitter: ‘Dat is gebeurd. Dat is in alle gemeentes nu in werking’.

Rechter: ’Ook met betrekking tot de oude opgeslagen gegevens?’

Mr Bitter: ‘Nee, dat is het tweede deel... Over het algemeen is het nu zo dat als er een aanvraag wordt gedaan dat er dan vanaf de registratie van de uitgifte van het document de gegevens niet meer raadpleegbaar zijn op vingerafdrukken. Maar dat moet nog, daar onder zeg maar, definitief worden verwijderd. En dat proces, die tweede fase, dat is nu gaande’.

Rechter: ’In deze zaken gaat het over nieuwe aanvragen. Dat is inmiddels geregeld?!

Mr Hemelaar: (namens eisers) ‘Ja de gegevens zijn niet meer raadpleegbaar, maar ze zijn nog niet verwijderd. Da’s een ander verhaal. Ze moeten nog wel worden verwijderd.

Rechter ( tegen Mr. Bitter): ’Ik begreep van u dat de nieuwe gegevens ook echt zijn verwijderd’.

Mr Bitter: ‘Nee, ze zijn niet meer raadpleegbaar. Maar ze zitten nog ERGENS in het systeem’.
Mr Hemelaar: ’Juist’. 

Ter opfrissing:

De minister zegde de Tweede Kamer in april 2011 toe dat ’voor NU gestopt zou worden met de opslag van vingerafdrukken’. 

In juni 2011 werd de bewaartermijn voor reisdocumentengegevens teruggebracht van 11 jaar naar de termijn van uitgifte van de documenten. Van nieuwe aangiften zouden de vingerafdrukken na uitgifte automatisch uit de reisdocumentatiedatabases worden verwijderd. De al eerder opgeslagen vingerafdrukken (van 5 miljoen burgers) zouden zo spoedig mogelijk ook verwijderd worden. 

Na deze fase van verwijdering zouden ook de diepere sporen van de vingerafdrukopslag worden verwijderd (logbestanden, schaduwbestanden). Het onderzoek hoe dit te realiseren zou voor eind 2011 worden afgerond.

Alles bij de bron; vrijbit 

Op 8-11-2011 werd bij de EU commissaris van Justite (Reding) door de voorzitter van Vrijbit een klacht ingediend over de manier waarop de Nederlandse Staat doorgaat met het opslaan van mismatchende vingerafdrukken in paspoorten en ID-kaarten en blijft ontkennen dat de vingerafdrukken ook onder de huidige toepassing van de paspoortwet ter beschikking staan justitieel gebruik en voor veiligheids- en inlichtingendienstwerk. Op 6-12-2012 ontvingen we bericht dat het verzoek tot het doen van onderzoek in behandeling is genomen.

Of de Commissie besluit om een officieel 'infrigement proceeding' op te starten zullen we op een later tijdstip over geïnformeerd worden. Hoe danook is de klacht officieel geregistreerd en zal deze ongetwijfeld meegenomen worden in het verslag wat de EU Commissie uiterlijk op 26 juni aan de Raad en het EU Parlement dient voor te leggen. 

Alles bij de bron; vrijbit 

Abonneer je nu op onze wekelijkse nieuwsbrief!
captcha