45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

Als de rechtszaak om 'die viezerik' een onverwachte wending krijgt

In Trouw stond het verhaal over een jongen die uiteindelijk vrijgesproken werd omdat hij geen potloodventer was. 

Het bizarre daaraan is dat er een hoger beroep voor nodig was. De jongen leek namelijk niet op de potloodventer, had een andere kleur en een ander model auto dan in de gedetailleerde verklaring van het slachtoffertje. Hij ontkende ook iets ermee te maken te hebben. Het enige dat klopte was dat hij langs het schoolplein was gereden...

...Het kwam er dus op neer dat een volledig onschuldige, zonder strafblad, bijna veroordeeld werd voor een zedenmisdrijf dat hij niet gepleegd had. Een beetje Making A Murderer Holland. De digitale schandpaal zal hij moeilijker vanaf komen. En dat alleen maar omdat één iemand zijn kenteken noemde. Dat je in de buurt van een school rijdt is voldoende bewijs om jarenlang voor potloodventer uitgemaakt te worden.

De dochter van de buren kwam een dag na het voorval thuis van haar middelbare school met een foto op haar mobieltje. Een foto van de verdachte die rondging op Facebook. De dader was al aan de digitale schandpaal genageld. De hele school wist ervan, vertelde ze. Dat haar eigen buurmeisje het slachtoffer was wist ze nog niet. Wij hadden geen behoefte de foto te bekijken.

Een buurman kwam ons vertellen hoe geschrokken hij was. Hij kende de verdachte van vroeger, had hem voetbaltraining gegeven. Een beetje stille jongen, wat op zichzelf. Maar beslist niet iemand die je van zoiets zou verdenken. Ongeloof. Plaatsvervangende schaamte.

Mensen met wie we anders zelden een woord wisselden, kwamen op school naar ons toe. Zonder dat we erom vroegen kregen we een naam, een adres. Iedereen wist ervan of leek de verdachte te kennen. Ze wisten bovendien wel wat ze met zo’n jongen zouden doen. Er leek weinig nodig voor een volksgericht....

....In hoger beroep wordt de verdachte vrijgesproken. Dat kon bijna niet anders; toch voel ik opluchting. Ik voel me niet verantwoordelijk voor de ellende waar hij doorheen is gegaan, maar ik ben wel blij dat ik hem heb kunnen helpen eruit te komen.

Dit keer gaan er geen foto’s rond op sociale media. De regionale pers besteedt geen aandacht aan de vrijspraak. In het gerechtsgebouw worden de dossiers gesloten. Een willekeurige jongen die op een ongelukkig moment langs een schoolplein reed, kan zijn leven weer oppakken. Maar hij is beschadigd. En ergens loopt de werkelijke zedendeliquent vrij rond, die kan nog ongestoord zijn gang gaan.

Alles bij de bronnen; ReteCool & Trouw


 

Japanners vrezen gedachtenpolitie door voorstel premier Abe

Premier Abe’s regerende coalitie wil deze week een wetsvoorstel aannemen die het „plannen” of het uitvoeren van „voorbereidende acties” van een lange lijst misdaden strafbaar maakt. Het moet Japan tegen terrorisme beschermen, maar omvat misdaden zoals wielerwedstrijden organiseren zonder vergunning, schending van het auteursrecht en het meenemen van bijvoorbeeld paddenstoelen uit beschermde bossen.

Er is veel kritiek op het voorstel. Rechterlijke experts noemen de samenzweringswet een bedreiging voor de Japanse democratie. Zo schreef de speciale rapporteur van de Verenigde Naties voor het recht op privacy, Joseph Cannataci, afgelopen maand een openbare brief aan premier Abe waarin hij het had over de grote risico’s voor „fundamentele publieke vrijheden”, omdat het vanzelfsprekend is dat de aangeklaagden vooraf moeten worden blootgesteld aan aanzienlijke surveillance.

In een brief aan de secretaris-generaal van de VN omschrijft de in Tokio gevestigde internationale mensenrechtenorganisatie Human Rights Now (HRN) het voorstel als een bedreiging van „gewetensvrijheid, het recht op privacy, politieke vrijheid, vrijheid van meningsuiting, en vrijheid van vereniging.”

Politicoloog Koichi Nakano vreest dan ook voor een politiestaat. „De overheid spioneert nu al, maar dit zal veel erger worden.”  Het probleem beperkt zich niet tot Abe, volgens Nakano. De politie heeft baat bij het voorstel.  ...het aantal agenten de afgelopen tien jaar met 15.000 personen toegenomen. Bij gebrek aan werk worden mensen die door rood fietsen vervolgd. „Het wetsvoorstel stelt de politie in staat mensen die geen misdaden hebben begaan, te criminaliseren,” zegt Nakano. „Een gevaarlijke vorm van zelfbehoud.”

Alles bij de bron; NRC


 

Dus je hebt niets te verbergen hè ?

Als je niets te vrezen heb, heb je niets te verbergen. Gevleugelde woorden die we horen als het erom gaat of we ergens onze privacy voor op willen geven. Bijvoorbeeld al onze privacy, wegens terrorisme. Of onze DNA wegens een beperkt aantal cold cases dat dan opgelost zou kunnen worden.

Wij moeten maar vertrouwen hebben in het systeem, en dat er geen misbruik gemaakt wordt van deze gegevens. Maar dat is dus een foute aanname. Want met iets simpels als uw personalia gelinkt aan uw kentekengegevens kan een persoon al misbruik maken. De belastingdienst trouwens ook, maar daar gaat het even niet over. In dit geval gaat het over de hypothetische situatie of, nouja, de niet-hypothetische politieman die met de account van zijn collega de gegevens van kentekenhouders opvraagt. Omdat ze bij een homo-ontmoetingsplek waren. En ze vervolgens gaat afpersen.

Gebeurt gewoon, met uw gegevens. Slechts één slachtoffer wilde bij de zaak aanwezig zijn. Het aangiftepercentage van online afpersing is 8-10%, en dan wordt je nog niet eens door een agent zelf afgeperst. Nu wel. Hoe groot zal de aangiftebereidheid daarvoor zijn? Moet je nagaan. Dan hebben we het nog niet eens over DNA, maar gewoon over kentekengegevens. Had u eigenijk nog iets te verbergen, meneer?

Alles bij de bron; ReteCool


 

"Biometrie: Het inlogmiddel dat je niet kunt veranderen"

Dagelijks maken miljoenen mensen gebruik van een vingerafdruk om hun smartphone te ontgrendelen, maar welke impact heeft deze technologie op mensenrechten, racisme en veiligheid?

Het ontwikkelen van biometrische oplossingen is een groeimarkt en vaak wordt er voorgedaan alsof de technologie onfeilbaar is, maar biometrie is niet vrij van zwakheden en beveiligingslekken, aldus Ucciferri. Hij schreef het rapport "The Identity We Can't Change" [spaanstalig] waarin hij kijkt naar de rol van deze technologie en hoe het een middel kan worden om mensenrechten te beïnvloeden. "Zonder het te beseffen is onze biometrische persoonlijke identiteit samengesmolten met het persoonlijkste elektronische apparaat", zo laat hij weten.

Volgens de onderzoeker komen er bij biometrie verschillende problemen kijken. "Ten eerste is onze biometrische informatie, behalve ons dna, niet geheim. Ten tweede is biometrische data bijna onmogelijk te veranderen. Hoe kunnen we een nieuwe verzameling vingerafdrukken krijgen? Een nieuw gezicht? Een nieuwe stem?", merkt Ucciferri op. Ook kijkt hij naar het gebruik van biometrische data. Het zijn namelijk niet alleen bedrijven die van biometrische data gebruikmaken om er geld mee te verdienen.

Staten zijn één van de grootste spelers als het om biometrie gaat, met grootschalige biometrische databases van hun burgers. "Welke beschermingsmaatregelen zijn er om manipulatie en vervalsing van dergelijke data tegen te gaan? Wat voor garanties moeten er worden vastgesteld om de integriteit van de data te verzekeren?", gaat de onderzoeker verder. Hij pleit dan ook voor transparantie door overheden bij de opslag en het gebruik van biometrische gegevens en dat er rekening met internationale mensenrechten wordt gehouden.

Alles bij de bron; Security


 

Eerste controle privacyverdrag EU-VS in september

In september van dit jaar zal de eerste jaarlijkse controle plaatsvinden van het privacyverdrag dat vorig jaar tussen de EU en Verenigde Staten werd gesloten, het zogeheten privacyschild. Het privacyschild is sinds juli 2016 van kracht en in plaats gekomen van de Safe Harbour-overeenkomst, die het Europees Hof van Justitie op 6 oktober 2015 ongeldig verklaard. Het heeft als doel bij uitwisseling van persoonsgegevens met de VS een beschermingsniveau te bieden dat in grote lijnen overeenkomt met het niveau binnen de Europese Unie.

 De Europese privacytoezichthouders, verzameld in de Artikel 29-werkgroep (WP29), benadrukken dat tijdens deze controle onder meer aandacht moeten worden besteed aan de wijze waarop de ombudspersoon zal gaan werken. Bij de ombudspersoon kunnen klachten worden ingediend over de mogelijke verwerking van persoonsgegevens door de Amerikaanse inlichtingen- en veiligheidsdiensten.

Alles bij de bron; Security


 

Pilot met online burgerdossier Groningen gaat door

Het college van Groningen is akkoord gegaan met een pilot waarmee honderd inwoners een eigen online burgerdossier krijgen. Burgers kunnen met het dossier zelf bepalen welke gegevens ambtenaren mogen gebruiken en inzien. Ook kunnen ze zelf gegevens wijzigen.

Het is de allereerste keer in Nederland dat burgers hiermee aan de slag gaan. In een aantal Europese landen waaronder Estland en Denemarken gebeurt dit al en daar werkt het uitstekend’, zo vertelde D66-raadslid Wieke Paulusma. 

Gemeenten zijn door de decentralisaties in 2015 ook verantwoordelijk voor het sociaal domein. Ze beschikken daardoor over veel gevoelige informatie van bewoners. Dat zijn bijvoorbeeld gegevens van medicijngebruik en de financiële situatie. Burgers kunnen met het online burgerdossier zelf aangeven welke informatie verwerkt en ingezien mag worden door ambtenaren. Doordat burgers zelf bepalen welke gegevens gemeenten kunnen zien en gebruiken, worden zij volgens Paulusma meer zelf verantwoordelijk voor hun privacy, maar ook meer zelfredzaam. Daarnaast ziet Paulusma ook de werkdruk kleiner worden doordat er minder administratie wordt gevoerd. 

Alles bij de bron; BinnlandsBestuur


 

Politie te kort door bocht in strijd tegen extremisme op het Internet

De NOS berichtte over een nieuw team van de politie die zich bezig houdt met het verwijderen van terreurpropaganda op internet. Het doel van de politie is lovenswaardig, de manier waarop minder. De taak van het Internet Referral Unit (IRU) is “het schonen van het internet” door internetbedrijven te vragen “mogelijke strafbare uitingen” over de jihad te verwijderen. Nederland doet dat in navolging van enkele van onze buurlanden die ook al zulke “specialistische teams” hebben ingericht. De minister maakte vorig jaar al op ons verzoek documenten openbaar over de werkwijze van het team. We zien tenminste vier problemen die opgelost moeten worden.

Probleem 1: Politie mag niet vragen wat ze ook kan vorderen en daar is een goede reden voor: de de bevoegdheid om de verwijdering van informatie te vorderen is voorzien van waarborgen. Die waarborgen dwingen tot een zorgvuldige inzet. Door geen gebruik te maken van de bevoegdheid kan de politie de bijhorende waarborgen omzeilen.

Probleem 2: Er is geen onafhankelijke toetsing door een rechter. Eén van die waarborgen is een onafhankelijke toetsing, bijvoorbeeld door een rechter of een rechter-commissaris. In de huidige opzet van de Internet Referral Unit ontbreekt het daar nu aan. Dat betekent de politie op eigen houtje bepaalt wat verwijderd zou moeten worden en een internetbedrijf daarin meegaat als het ook maar een klein beetje plausibel klinkt. Nergens is in het proces is er een onafhankelijke controle.

Probleem 3: Als écht strafbaar is, waarom treedt de politie niet keihard op? Dan is het toch gek dat de politie in zo’n geval het internetbedrijf slechts vriendelijk en “vrijblijvend” vraagt om die informatie te verwijderen. Want als het bedrijf het verzoek negeert of verwijdert, dan kan de politie een procedure in gang zetten “om de content onder dwang te laten verwijderen” – zo bleek uit ons Wob-verzoek. Met de nadruk op kan. Als het echt strafbaar is, is het onbegrijpelijk, of zelfs onverantwoord, als de politie verwijdering niet gewoon afdwingt.

Probleem 4: Aantal verwijderingen is geen goed criterium voor succes. In het artikel bij de NOS stelt de politie dat een eerder experiment succesvol bleek want “in veel gevallen verwijderen de internetbedrijven informatie ook daadwerkelijk”. Maar dat is natuurlijk geen goede maatstaf voor succes. Het is geen goed criterium omdat het ook belangrijk is dat de verspreiders erachter vervolgt moeten worden en mogelijk de prikkel om tot vervolging over te gaan is weggenomen. 

Het kabinet gaf in 2014 de opdracht tot oprichting van de Internet Referral Unit voor het “beschermen van onze democratie en rechtstaat”. Ironisch genoeg ondermijnt de huidige invulling daarvan die democratische rechtstaat. Een democratische rechtstaat waarin bij wet nauwkeurig is vastgelegd wat de politie wél mag en wat de politie méér mag dan de gewone burger. Regels die er voor moeten zorgen dat de politie ons niet per ongeluk van onze vrijheid berooft.

En het is niet dat de politie opeens onthand is als ze zich beperkt tot haar wettelijke bevoegdheden. Op zijn slechtst is het gewoon iets meer werk. Iets meer werk, juist om onze vrijheid te beschermen. Of, zoals Folkert Jensma het recent zo eloquent zei: “mensenrechten horen juist in de weg te staan.”

Alles bij de bron; BoF


 

Wifi-sensoren en telcamera's gaan drukte op de Wallen meten

 De gemeente start maandag met een proef met telcamera's en wifi-sensoren om de drukte op de Wallen te meten. Er moet zo bijvoorbeeld meer inzicht komen in het formaat van loopstromen, de drukste looproutes en plekken waar mensen langer verblijven.   

De gemeente belooft de privacy van de bezoekers van de Wallen te beschermen. De beelden worden niet bewaard en de gegevens van de telcamera's en wifi-sensoren zijn niet herleidbaar naar de voorbijgangers.

De proef duurt vier weken en zal plaatsvinden in de Stoofsteeg, de Oudekennissteeg en een deel van de Oudezijds Vorburgwal.

Alles bij de bron; Parool