45PNBANNER22
Gefaciliteerd door Burgerrechtenvereniging Vrijbit

Welke route leggen ANPR-gegevens af?

De politie wil bij gaan houden wie waar wanneer rijdt. Een wetsvoorstel daarvoor ligt nu in de Eerste Kamer. Het gaat om de toepassing van technologie waarbij foto’s van passerende auto’s worden gemaakt en speciale software geautomatiseerd kentekens herkent. Als de wet aangenomen wordt, mogen de gegevens vier weken bewaard worden - ook van automobilisten die niets op hun kerfstok hebben.

Deze controversiële wet bouwt opnieuw een systeem waarbij gegevens over hoofdzakelijk onschuldige burgers langdurig worden bewaard. Zo’n nieuwe en indringende bevoegdheid vereist een hele goede rechtvaardiging – die vooralsnog ontbreekt. Voor Bits of Freedom probeerde ik de potentiële verspreiding van de geregistreerde gegevens helder te krijgen. 

Uit mijn onderzoek bleek al snel dat de zogenoemde passagegegevens op verschillende manieren bij andere overheidsinstanties in binnen- en buitenland terecht kunnen komen. Toegang krijgen in ieder geval de politie, de Koninklijke Marechaussee en de geheime diensten. De minister van Veiligheid en Justitie kan echter op een later moment andere instanties toevoegen. Zo blijkt dat bijzondere opsporingsdiensten zoals de FIOD en de AIV ook worden toegevoegd.

Omdat dit geregeld wordt in een zogenaamde "algemene maatregel van bestuur" gaan toekomstige uitbreidingen buiten de controle van het parlement om. Ook wordt elkaar een nieuw cameraplan opgesteld, waarin is vastgelegd waar precies camera's worden opgehangen. Het zou verrassen als die lijst van locaties niet jaarlijks wordt uitgebreid.

Een andere belangrijke route voor gegevensverstrekking betreft de Nederlandse geheime diensten, de AIVD en de MIVD. Zij krijgen ook toegang tot de vastgelegde gegevens. Dit is belangrijk, want wanneer de gegevens eenmaal in handen van deze diensten zijn, kunnen zij die informatie weer delen met buitenlandse geheime diensten. Eerder achtte de toezichthouder CTIVD het verstrekken van gegevens aan buitenlandse diensten problematisch omdat er nauwelijks waarborgen zijn opgenomen in de wet. De Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten stelt enkel dat informatie mag worden uitgewisseld zolang de belangen niet ‘onverenigbaar’ zijn.

Als de Eerste Kamer het wetsvoorstel aanneemt, is ze akkoord gegaan met een wet waarbij de verspreiding van de geregistreerde gegevens niet op voorhand vast staat. En omdat ook het cameraplan elk jaar bijgesteld kan worden, is nu ook niet helder hoe groot het netwerk van camera's over een paar jaar zal zijn. Die helderheid zou er wel al moeten zijn, omdat de Eerste Kamer gevraagd wordt akkoord te gaan met een voorstel voor een maatregel waarbij op grote schaal gegevens over hoofdzakelijk onschuldige burgers worden vastgelegd.

Alles bij de bron; BitsofFreedom


 

Verzoek om referendum 'aftapwet' 407.582 keer ondertekend

Het verzoek voor een referendum over de 'aftapwet' is 407.582 keer ondertekend. De initiatiefnemers van het referendum leveren maandagochtend om 09.30 uur de laatste handtekeningen in bij de Kiesraad in Heerlen. De petitie tegen de 'Sleepwet', zoals de initiatiefnemers de nieuwe Wet op inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv) noemen, kon tot en met zondag getekend worden. De drempel van 300.000 handtekeningen werd op 9 oktobergepasseerd.

De Kiesraad moet de geldigheid van de handtekeningen nog controleren. Als er minstens 300.000 geldige handtekeningen zijn ingezameld, zal het referendum waarschijnlijk plaatsvinden tijdens de gemeenteraadsverkiezingen op 21 maart 2018. Dit maakt de Kiesraad op 1 november bekend.

Alles bij de bron; NU


 

Nog even over die sleepwet: iedereen heeft iets te verbergen

Wie beseft dat alles wordt gezien, gehoord en geanalyseerd, gaat uitsluitend gewenst gedrag vertonen, stelt cultureel ondernemer Rob van den Hove.

...Er zijn nauwelijks aanwijzingen dat de onthullingen van Snowden het collectieve sentiment ten aanzien van afluisterpraktijken ook maar iets hebben veranderd. Wie niets te verbergen heeft, heeft niets te vrezen. En u heeft niets te verbergen. Toch?

Right! Ongeveer een kwart van de Nederlandse bevolking gaat weleens vreemd. Bijna 12 procent heeft een verslaving. Zo'n 10 procent heeft psychische klachten. Een miljoen burgers slikken antidepressiva, een veelvoud daarvan andere medicijnen. Een op de tien mannen gaat regelmatig naar de hoeren. Eén op de zes huishoudens heeft grote schulden of dreigt die te krijgen. Honderdduizenden kinderen zijn gediagnosticeerd als niet helemaal normaal. En u? Nooit anoniem gescholden op een van onze leiders? Nooit de Poolse klusser zwart betaald? Of uw werkster? Nooit een compromitterende selfie gemaakt?

De controle heeft niet alleen een absoluut karakter gekregen, maar ook nog eens een onbeperkt geheugen. Het internet vergeet niets. Wie vandaag geen rekening houdt met de relevantie van kennis of informatie over zichzelf, kan over een aantal jaar behoorlijk bedrogen uitkomen...

...'Alles wordt uit zijn verband getrokken', zult u zeggen, 'en in nieuwe, zeer suggestieve verbanden weer aan elkaar geknoopt.' U bent letterlijk onschuldig en toch spreken de feiten u tegen. Heel eng.

Iedereen heeft vroeg of laat iets te verbergen. Natuurlijk, het houdt het samenleven draaglijk. Wie niets te verbergen heeft, heeft niks te vrezen? Iemand die niets te verbergen heeft, bestaat statistisch gezien helemaal niet. Als u zich in geen van bovenstaande voorbeelden herkent, is dat omdat de lijst beperkt is. Wie zich drie keer of meer in de voorbeelden herkent, vormt een regelrechte bedreiging voor de staatsveiligheid en wie eenmaal het digitale equivalent van de Jodenster (ongeschikt voor de gewenste samenleving) als brandmerk draagt, valt levenslang buiten de boot. Overdreven? Laten we het hopen.

Een disciplinerend systeem gebaseerd op de volledige afwezigheid van privacy werd voor het eerst in 1791 welomlijnd beschreven door Jeremy Bentham. Deze Engelse filosoof bedacht de perfecte gevangenis: het Panopticon, Grieks voor alziend. We weten nu al niet wie ons waarom vanuit Benthams toren bespioneert. Laat staan dat we de motivaties kennen van toekomstige bewoners. Of van de bewoner. Als we ons eenmaal echt realiseren dat alles van ons gezien, gehoord en geanalyseerd wordt, is één Brother al genoeg om ervoor te zorgen dat we onszelf beperken tot uitsluitend maatschappelijk gewenst gedrag.

Zonder privacy is het onmogelijk te bepalen wie je bent en wie je wilt zijn. Privacy is daarmee een eerste levensbehoefte, een grondrecht. Snowden verdient een standbeeld voor zijn geuzendaad en het referendum over de sleepwet verdient uw handtekening. Of durft u al niet meer?

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Must see video; Nothing to hide

Nothing to hide’ is een documentaire van twee Berlijnse journalisten, Mihaela Gladovic en Marc Meillassoux, die zich afvroegen waarom we ons zo makkelijk onderwerpen aan die massale surveillance door overheden en bedrijven. Waarom laten we zonder enig noemenswaardig verzet onze privacy, rechten en vrijheid aan banden leggen. We horen de mantra zo dikwijls weerklinken: surveillance is voor mij geen probleem, ik heb toch niets te verbergen?

Maar welk soort samenleving zijn we ondertussen aan het opbouwen? Voor onszelf en voor de toekomstige generaties? Landen die hun burgers permanent in het oog houden, bestempelen we als totalitaire regimes. Maar tegelijkertijd installeren we voortdurend apps, klikken we gemakshalve de gebruiksvoorwaarden weg en geven we en passant de bedrijven achter de apps toegang tot onze meest persoonlijke data.

Het opent volgens de filmmakers de weg voor overheden die ook ons doen en laten willen controleren. Onder het mom van terreurbestrijding moeten we onze privacy opofferen, zogenaamd voor meer veiligheid. En we slikken dat zomaar, want “in mij is toch niemand geïnteresseerd” en “ik heb toch niets te verbergen”.

Stuk voor stuk valse argumenten, zoals de filmmakers het in hun film uitgebreid laten zien. Het resultaat is een ‘must watch’ voor iedereen die nog een beetje bekommerd is om zijn of haar privacy, rechten en vrijheden. Een film die aanzet tot nadenken, maar ook om zelf je privacy te verdedigen.

Alles bij de bron; DataPanik


 

Revolutie in de maak? Britse tieners beginnen zich af te keren van sociale media

Een enquête bij 5.000 Britse scholieren (de meeste tussen 14 en 16 jaar) kwam tot de conclusie dat bijna twee derde het niet zo erg zou vinden als sociale media nooit waren uitgevonden.

De studie van de Headmasters' and Headmistresses' Conference (HMC) en Digital Awareness UK vermeldt verder dat 57% van de ondervraagden al het slachtoffer werd van online pesterijen. 52% zegt dat ze door sociale media minder zelfvertrouwen krijgen, omdat iedereen er zich zo perfect voordoet. 60% vindt dan ook dat hun eigen vrienden vaak een 'fake' versie van zichzelf etaleren online.

56% vindt het eigen sociale mediagebruik op het randje van een verslaving balanceren. 71% van de leerlingen beweert intussen af en toe een digitale detox in te lassen om er eventjes aan te ontsnappen.

De voorzitter van HMC, Chris King, vindt dat er op basis van dergelijke cijfers kan gesproken worden van "een eerste indicatie van rebellie tegen sociale media".

Alles bij de bron; deMorgen


 

Voorlopig geen landelijke lijst met fraudeurs

Onder andere VNO-NCW en creditcarduitgever ICS zijn voorstander van een nationale zwarte lijst met fraudeurs. Deze maakt het dan mogelijk om via de Fraude Info Desk na te gaan of iemand wel eens op fraude is betrapt. Aleid  Wolfsen van de Autoriteit Persoonsgegevens is echter niet enthousiast.

Binnen sectoren is het al mogelijk om elkaar te waarschuwen voor fraudeurs, maar als iemand een keer door een bank is betrapt, mag dat niet worden doorgegeven aan andere sectoren. De Stichting Aanpak Financieel Economische Criminaliteit in Nederland (Safecin), waaronder de Fraudehelpdesk valt, vindt dit onaanvaardbaar.

Er wordt al enige tijd overleg gevoerd met de Autoriteit Persoonsgegevens, maar die is van mening dat het plan van een landelijke zwarte lijst niet voldoet aan de wetgeving en de eisen waaraan een dergelijk protocol moet voldoen.  De Autoriteit Persoonsgegevens erkent het probleem en staat daarom toe dat bedrijven binnen bepaalde sectoren elkaar waarschuwen, zodat zij bijvoorbeeld niet een boekhouder aannemen die elders wegens fraude ontslagen is. 

In Groot-Brittannië is er wel een nationaal frauderegister en er is geen Europese wet die een dergelijk initiatief verbiedt. Nederland is hierin een uitzondering. Wat echter blijkt is dat vermelding op zo'n lijst zeer verstrekkende gevolgen heeft. Die mensen komen nauwelijks nog aan een baan en kunnen geen leningen meer afsluiten.

Tegenstanders vinden sowieso dat een rechter moet bepalen of iemand op de lijst wordt gezet en niet de deelnemende bedrijven.

Alles bij de bron; BeveilNieuws


 

Weekend verhaal; We stevenen af op een megahack waarbij we beseffen hoe kwetsbaar we onszelf maken

Bedrijven als Facebook en Google veranderen ons in oppervlakkige internetjunkies en bedreigen de democratie, waarschuwt de Amerikaanse journalist Franklin Foer in zijn boek Ontzielde Wereld. 'We moeten in verzet komen. Nu het nog kan.'...

...U maakt zich grote zorgen over onze privacy. Maar er zijn ook hordes mensen die daar hun schouders over ophalen, met het argument 'ik doe niks illegaals, ik heb niks te verbergen'.

'Een naïef argument. Ook als je niks illegaals doet, kan veel informatie die je online weggeeft of achterlaat tegen je gebruikt worden.'

Onlangs was in het nieuws dat de Amerikaanse regering de IP-adressen probeert te verkrijgen van 1,3 miljoen bezoekers aan een anti-Trumpwebsite. Om de rillingen van te krijgen?

'Wel als die mensen vervolgens een rode vlag achter hun naam krijgen en moeilijker een baan bij de overheid kunnen krijgen. Gelukkig is het nog niet zover. Maar ik denk wel dat we met z'n allen afstevenen op The Big One: een megahack waarbij we ineens beseffen hoe kwetsbaar we onszelf gemaakt hebben. 

Kan zo'n megahack ook positieve gevolgen hebben, in de vorm van een wake-upcall?

'Dat denk ik wel. Vergelijk het met de financiële crisis van 2008, die in de Verenigde Staten leidde tot de lancering van het Consumer Financial Protection Bureau. Een megahack zou een vergelijkbare reactie van de overheid kunnen veroorzaken, door een sterke privacybeschermingsinstantie op te richten. Sommige zaken kun je niet ongereguleerd laten, omdat ze anders door de markt worden verwoest. Dat geldt voor het milieu, maar ook voor onze privacy.'

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Nader Rapport Wet bescherming persoonsgegevens - kamerstukken

Voorstel van wet tot wijziging van de Wet bescherming persoonsgegevens naar aanleiding van de uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie van 6 oktober 2015 (C-362/14) inzake de Veiligehavenbeginselen...

Download 'TK Nader Rapport Wet bescherming persoonsgegevens'

Bijlagen;

Alles bij de bron; RijksOverheid