De mensen zeiden per referendum dat ze niet wilden dat de autoriteiten massaal en ongericht hun communicatie kunnen aftappen, de minister verzekerde dat dit niet ging gebeuren (al liet de wet daar gewoon ruimte voor), de Tweede Kamer liet zich overtuigen. Vier jaar later hebben veel gespecialiseerde Kamerleden van toen het parlement verlaten, is de minister van toen verwarde stukjes gaan schrijven in een krant, en is het sleepnet dat niet zou komen er toch gekomen. Gewoon omdat het kan.....

...Het is een oerbeginsel: zodra iets kan dat niet streng verboden is, zijn de krachten die loskomen om het ook daadwerkelijk te doen niet te houden.

De rupsjes-nooit-genoeg van de diensten hebben het tij mee. Zeggen vol overtuiging dingen als: we worden er alleen maar veiliger van. En de autoriteiten hebben het beste met iedereen voor. En nette mensen hebben niks te verbergen. En hé, het is oorlog met de Rus.

Juist die oorlog maakt deze casus zo boeiend. Want die strijd steunen we uit alle macht om iets te verdedigen. De wereldorde, de internationale rechtsorde, de beschaving, de vrijwaring van despoten die vrijheden en burgerrechten bedreigen, de afspraak dat de dingen niet verdeeld worden conform de logica van degene met de grootste bek.

‘Onze manier’ is leven met een betrouwbare overheid die ervan doordrongen is dat ze er voor de burger is in plaats van omgekeerd. Eentje die in toom kan worden gehouden door ons. Zich diep schaamt voor ontsporingen van het systeem (zie: jeugdzorg, zie: het gesneefde Systeem Risico Indicatie, zie: toeslagenschandaal, zie: de ‘buikpijndossiers’ waar rechters onlangs voor waarschuwden). Een overheid die zich laat corrigeren. Die zich niet zonder noodzaak in alle kieren van ons bestaan wringt.

Bij onze manier van leven hoort een parlement dat zegt: we mengen ons actief in de oorlog omdat er verschrikkelijk veel is om voor te vechten en omdat we uit alle macht niet willen worden wat we bestrijden. Daarom zijn we woedend over ongericht slepen.

Alles bij de bron; Volkskrant


 

Nu het recht op abortus in Amerika zeer waarschijnlijk vervalt, mogen staten zelf wetten maken. Sommige verbieden alle vormen van abortus; anderen willen juist een veilig toevluchtsoord zijn voor degenen die hun zwangerschap willen beëindigen. Illinois valt in de laatste categorie. Maar zijn vrouwen daar echt veilig in deze tijden van digitale surveillance en premiejagers?

...De vraag is of de vrouwen die naar Illinois uitwijken er uiteindelijk echt veilig zijn en vervolging in hun eigen staat kunnen ontlopen. Eenieder met een mobiele telefoon op zak is immers traceerbaar. Big tech volgt de zwangeren tot in de abortuskliniek. Ook het gebruik van apps die de menstruatiecyclus tracken of het online zoeken naar zwangerschapsinformatie kan in een rechtszaak gebruikt worden.

‘Het verzamelen en gebruik van persoonlijke data is op dit moment in de VS niet gereguleerd,’ zegt Alan Butler van het Electronic Privacy Information Center (EPIC). Opsporingsdiensten en particulieren kunnen er dus bij.

Toen de staat Texas, die de meeste abortussen al in een zeer vroeg stadium verbiedt, vorig jaar een wet instelde voor abortuspremiejagers, leidde dat daarom tot grote controverse. Texas betaalt premiejagers $10.000 voor het aanleveren van iedere persoon die een rol speelt bij het uitvoeren van een abortus: de zwangere zelf, haar zorgverlener, zelfs de buurvrouw die haar een lift naar de kliniek geeft loopt risico op vervolging.

Deze premiejagers gebruiken locatiegegevens. Bedrijven die locatiegegevens en zoekgeschiedenis verzamelen hebben geen toestemming nodig deze informatie door te verkopen. ‘Als je wil weten of iemand zwanger is, kan je die informatie gewoon kopen via databrokers,’ legt India McKinney van de non-profit Electronic Frontier Foundation uit. 

Als het congres in Washington DC op federaal niveau nog iets wil doen aan de ontstane situatie moet het nu handelen, zegt Alan Butler van EPIC. ‘De privacywetgeving in de VS is hopeloos verouderd.’ Illinois heeft ondertussen wetgeving in de maak die zorgverleners moet beschermen tegen de antiabortuswetten van andere staten, zoals de Texaanse premiejagers.

Alles bij de bron; FD [gratis registratie noodzakelijk]


 

De sleepwet is er toch gekomen. In 2017 deed oud-minister Ronald Plasterk kritiek op de inlichtingenwet af als bangmakerij. Toch kan en wil de AIVD nu communicatie van miljoenen Nederlanders aftappen en opslaan. Mogelijk wordt de informatie ook gedeeld met buitenlandse diensten. Plasterk en Rob Bertholee, oud-hoofd van de AIVD, sloten dit vijf jaar geleden ook nog expliciet uit. 

Het kabinet wil een nieuwe wet doordrukken om toezichthouder TIB buiten spel zetten. Tijdens een raadgevend referendum in 2018 stemde een meerderheid van de Nederlanders tegen de 'sleepwet'. De oppositie had grote bezwaren, maar die werden weggewuifd door AIVD en kabinet. Nu is grootschalig aftappen van communicatie via internetkabels technisch mogelijk en het zal ook worden ingezet.

Oud-D66-Kamerlid Kees Verhoeven stemde in 2017 na vele toezeggingen voor de 'sleepwet'. Hij voelt zich verraden: “Het is echt willens en wetens proberen te doen wat de Kamer niet wil. En als de toezichthouder dan geen tandeloze tijger blijkt en aanvragen afwijst, wordt het toezicht verzwakt.”

Alles bijde bron; WelingelichteKringen


 

Vorige maand meldde de Toetsingscommissie Inzet Bevoegdheden (TIB), die toeziet op de inzet van speciale bevoegdheden door de diensten, dat de AIVD en MIVD vorig jaar twee keer een aanvraag hadden gedaan voor de inzet van kabelinterceptie. Beide aanvragen werden afgewezen. De TIB constateerde dat uitvoering van de bevoegdheid bij één aanvraag potentieel inzicht zou kunnen bieden in het internetverkeer tussen miljoenen burgers onderling. "De situatie zou kunnen ontstaan dat medewerkers van de diensten ook van Nederlandse burgers zouden kunnen bijhouden wie op welk moment welke website heeft bezocht", aldus de Toetsingscommissie.

Een nieuw wetsvoorstel van het kabinet maakt het mogelijk voor de diensten om kabelinterceptie ook mogelijk te maken voor zogeheten target discovery, ook wel ‘onbekende doelwitten’ genoemd. Daarnaast wordt toetsing door de TIB teruggedrongen. 

Het wordt alleen niet toegepast bij het zogeheten ‘snapshotten’, waarbij de diensten maximaal twee uur per dag kabelverkeer mogen aftappen. Het verschil met reguliere interceptie is dat snapshotten inclusief het bijbehorende onderzoek een verkennend doel heeft, terwijl reguliere kabelinterceptie tot doel heeft gegevens te onderscheppen om die tot inlichtingenproducten te verwerken. Dit wordt ook wel aangeduid als ‘productie’.

"Deze activiteit dient er juist toe om de daaropvolgende fase van kabelinterceptie ‘zo gericht mogelijk’ uit te kunnen voeren met een zo beperkt mogelijke inbreuk op de fundamentele rechten van burgers", aldus de woordvoerder. Die stelt dat het loslaten van de gerichtheidseis bij snapshotten ‘geen gevolg’ heeft voor eerder gedane toezeggingen.

Alles bij de bron; Security


 

De privacywet is onbedoeld te vaak een hinder voor de patiënt en de behandelaars. Het elektronisch patiëntendossier is 30 jaar in ontwikkeling en wordt nu geplaagd door de vele systemen die elkaar moeten leren vinden. Iedereen verliest zich in zoektijd en de zelfregie van de patiënt komt in het gedrang. 

Maar de patiënten en/of hun buddy’s kunnen er zelf al veel aan doen door een overzicht van de eigen ziektes, met nadere gegevens, digitaal (op de eigen smartphone en die van de buddy) of op één vel papier genoteerd bij zich te hebben, inclusief therapie, therapeuten, buddy enz.. Gedateerd, ondertekend, liefst met recente foto erbij. Met duidelijk de zin: ‘Uiterst vertrouwelijk, alleen in mijn belang te benutten. Dank.’

De inhoud is te verifiëren en corrigeren bij de huisarts, specialisten, diëtist et cetera. Zo nodig krijgt een nieuwe specialist het toegezonden om in het eigen dossier op te nemen.

Dit papier kan ook de in ontwikkelingen zo sterk haperende Persoonlijke Gezondheidsomgeving ondervangen als een privé-EPD. Het kan erin geladen worden.

Alles bij de bron; Parool


 

Het gevreesde sleepnet is er sluipenderwijs toch gekomen. Hoewel een meerderheid van de Nederlanders in 2018 tegen de ‘sleepwet’ stemde, is grootschalig aftappen van communicatie via internetkabels technisch mogelijk en binnenkort praktijk. Hiermee worden eerdere beloften van oud-minister Ronald Plasterk verbroken, blijkt uit informatie van toezichthouders TIB en CTIVD en gesprekken met betrokkenen.

Tijdens de behandeling van de inlichtingenwet vijf jaar geleden werd het nog bangmakerij genoemd. De angst was dat de metadata – waaruit is af te lezen met wie mensen communiceren of welke internetpagina’s ze bezoeken – van miljoenen Nederlanders zouden worden opgeslagen. Dat scenario werd weggewuifd: zelfs het aftappen van de communicatie van één wijk zou niet gebeuren.

Een lange tijd was dit technisch gezien ook niet mogelijk, omdat de kabelinterceptie eerst gerealiseerd moest worden. Uit informatie van toezichthouders TIB en CTIVD en gesprekken met betrokkenen blijkt dat dit inmiddels is gebeurd

De AIVD en MIVD kozen ervoor om de interceptie in te richten bij grote kabelpartijen, denk aan Eurofiber en Relined. Deze bedrijven hebben een omvangrijk glasvezelnetwerk in Nederland en zijn ook aangesloten op trans-Atlantische internetkabels. Die keuze maakt het technisch mogelijk om véél meer communicatie af te tappen dan een enkele kabel bij een provider. Daardoor is interceptie niet beperkt tot buurt- of wijkniveau, maar regio-overstijgend. Een betrokkene: ‘Je hebt het dan in feite over heel Nederland.’

Beide inlichtingendiensten deden in 2021 een aanvraag voor grootschalige kabelinterceptie. Ze kregen daarvoor ook toestemming van de minister. Toezichthouder TIB wees ze vervolgens toch af, omdat ze tegen de afspraken ingaan.

In een toelichting schrijft de TIB dat één interceptie betrekking had op de communicatie van ‘miljoenen burgers’. Die communicatie wilden de diensten continu opslaan en zeker een jaar en mogelijk drie jaar bewaren. Opmerkelijk daarbij is dat de diensten volgens de TIB niet de moeite namen om te concretiseren wat de verwachte opbrengst zou zijn. Bovendien zou een deel ongezien met een buitenlandse dienst worden gedeeld. ‘Het was aannemelijk dat een significante hoeveelheid van het internetverkeer van onder anderen Nederlandse burgers zou worden opgeslagen’, schreef de TIB. 

Toezichthouder CTIVD merkte daarom in maart op dat de praktijk van kabelinterceptie niet overeenkomt met eerdere beloften. ‘De CTIVD concludeert (...) dat de uitleg die is gegeven aan kabelinterceptie wringt met de aard van de bevoegdheid, het middel en met de uitvoering in de (technische) praktijk’, aldus de commissie in Toezichtsrapport 75.

Een nieuw wetsvoorstel, bedoeld om digitale dreigingen in kaart te brengen, maakt van deze theoretische mogelijkheid staande praktijk. Het criterium ‘zo gericht mogelijk’ wordt ondergeschikt en toetsing door de TIB wordt teruggedrongen. Daardoor is het straks makkelijker om grootschalig data binnen te halen. Het analyseren van die data (geautomatiseerde data-analyse) kan voortaan zonder toestemming van de TIB. Een eerdere toezegging van Plasterk dat streamingdiensten als Netflix en YouTube uit de datastroom worden gefilterd, komt ook te vervallen.

Alles bij de bronnen; Volkskrant & NU


 

Nog niet gepubliceerd

...De gemeente heeft al mijn gegevens laten stelen door een ransomewaregroep en die heeft ze op het dark web gegooid, waar de bankrover ze kennelijk heeft gevonden. Mijn buren hebben er een excuusbrief van de burgemeester over gekregen zo kon ik lezen dat de burgemeester beloofde onze gegevens zorgvuldig te bewaren en dat ze op het gemeentehuis tot het uiterste gaan om die belofte iedere dag waar te maken. 

Nog maar net had ik de brief over de diefstal gelezen en het bericht van de boef beluisterd of ik kreeg opdracht van tijdschrift De Gids om een kopie van mijn paspoort toe te sturen. De overheid had erom gevraagd. Die eist persoonsgegevens van tijdschriftbestuurders opdat zij „zich niet kunnen verhullen achter juridische entiteiten om bijvoorbeeld fraude te plegen, geld wit te wassen, of terrorisme te financieren”. Hm.

Deze rare optelsom van gebeurtenissen is een schoolvoorbeeld van iets dat je een veiligheidsparadox zou kunnen noemen. Om misdaad te voorkomen, tuig je systemen op die de boel niet veilig maken maar juist onveilig op een andere manier. Je komt deze veiligheidsparadox vaker tegen, u kent het verhaal van het systeem dat door de Belastingdienst werd opgetuigd om toeslagenfraude te voorkomen. Het verschijnsel behoort misschien tot het wezen van het overheidsbeleid.

De systemen van de bureaucratie zijn goede antwoorden op lastige vragen, maar ze maken het leven niet vanzelfsprekend veilig. Het gebeurt helaas nogal eens dat „onrechtvaardigheid het systeem binnendringt”, zoals de voorzitter van de Raad voor de rechtspraak het deze week formuleerde. De veiligheidsparadox is via de rechter en wetsaanpassing te bestrijden, maar nooit helemaal uit te bannen.

...In de afgelopen jaren zijn mijn data nogal eens gelekt, gestolen en per ongeluk naar de verkeerde ontvanger opgestuurd: ik heb een stapeltje sorry-brieven in huis. „We doen er alles aan.” Nee, jullie doen er niet alles aan, anders zou je erkennen dat het probleem voortkomt uit je oplossing. Dat het ronddwalen van gegevens geen incident is, maar een uitvloeisel van het online verzamelen. Ook in de private sector wordt het lekken afgedaan als incident.  „Programmeerfout.” „Is inmiddels hersteld.”

Geef liever toe dat het geen incidenten zijn, maar kenmerken van het systeem. Het rondzingen van gegevens draagt bij aan de moderne moeilijkheid dat je niet weet welke instantie je nog kunt vertrouwen.

Alles bij de bron; NRC


 

Nog niet gepubliceerd

GGD GHOR Nederland heeft via een brief 1250 mensen een schadevergoeding van 500 euro aangeboden. Het gaat om slachtoffers van het datalek bij de GGD van afgelopen zomer, waarbij persoonsgegevens door toenmalige GGD-medewerkers gestolen bleken te zijn.

De verzamelorganisatie van Nederlandse GGD'en benadrukt dat het om 1250 zorgvuldig geselecteerde personen gaat. Er zou op basis van het politieonderzoek naar de verdachten verantwoordelijk voor het datalek gekeken zijn wie er daadwerkelijk slachtoffer van de inbraken is. Dit werd op basis van screenshots gemaakt door de daders gedaan.

Volgens Stichting Initiatieven Collectieve Acties Massaschade is het gebaar van de GGD GHOR Nederland naar de 1250 slachtoffers niet voldoende. Stichting ICAM beweert dat het om maar liefst 6,5 miljoen slachtoffers gaat. 

Alles bij de bron; Tweakers


 

Subcategorieën

Schrijf je in op onze wekelijkse nieuwsbrief!

 

WeHebbenHetGeweten

SteunVrijbit

PTBanner  

PrivacyGuides

BvV

meldpunt misbruik identificatieplicht

BoF2019

Privacy Barometer

Liga voor mensenrechten

EP GegBesch 150

EP PNR 150

STT Logo

150PF150

 150PB150

150FHD150

150PMIO150

 150 QiY150

logo-IDnext

ikhebniksteverbergen