Blog; Principes versus presence ?

Bij mij loopt het allemaal niet zo’n vaart. Hoewel ik van diverse apparaten ben voorzien, van smartphone tot iPad, lijk ik maar geen optimaal gebruik te maken van de mogelijkheden die het sociale web me biedt...

Het ongemerkt (en ongevraagd) delen van informatie en het verlies van controle was voor mij genoeg reden om me niet onder te dompelen in het sociale web. Maar sinds kort vraag ik me af of ik eigenlijk niet heel veel misloop door vast te houden aan mijn principiële bezwaren…

En daarnaast, als onderzoeker kan ik toch eigenlijk ook niet zonder account op een sociaal netwerk? Mijn baas sprak mij laatst met een knipoog aan op mijn Twittergedrag: ‘als je niet Twittert, weet ik niet wat je doet’. Dus nu mis ik naast sociaal contact ook professionele zichtbaarheid. Inmiddels ben ik gezwicht. Ik wil meedoen. Dus ben ik over mijn bezwaren heen gestapt, heb de privacy-instellingen opnieuw grondig bestudeerd en heb vervolgens mijn Facebook-account in ere hersteld.

...En dat roept bij mij de volgende vraag op: is het sociale web (en de omgeving) er in geslaagd mijn fundamentele bezwaren en het belang dat ik aan privacy en anonimiteit hecht voorgoed te veranderen? Heeft het pragmatisme gewonnen van het principiële? Of ben ik mijn bezwaren geforceerd aan het negeren en eindig ik ooit toch als digitale kluizenaar? 

Alles bij de bron; rathenau