De bewaarplicht als boegbeeld van onderdrukking/bevrijding

Sinds 1 september 2009 beveelt onze overheid telecomaanbieders om al het bel-, sms-, e-mailverkeer en log-in-pogingen van iedere burger op te slaan, ongeacht verdenking. Deze 'bewaarplicht' of 'dataretentie' vormt het boegbeeld van die ambivalentie: internetten en bellen mag, maar de overheid kijkt permanent mee.

Inkomende en uitgaande e-mailtjes, sms'jes en mms-berichten vallen ook onder de bewaarplicht. 'Wie zijn de anonieme bronnen van die kritische journalist?', 'was u op kerstavond van 17:01:12 tot 17:34:51 bij uw psycholoog?' Door dataretentie ligt het antwoord op dit soort vragen voor het oprapen in de databanken van telefonie- en internetproviders.

Voor het oprapen, omdat deze privé-informatie eenvoudig opgevraagd kan worden door instanties belast met de bestrijding van terrorisme en criminaliteit ('opsporingsdiensten'). De bepalingen in het Wetboek van Strafvordering zijn zo ruim geformuleerd dat in theorie van vrijwel iedereen gegevens kunnen worden opgevraagd. Je hoeft niet 'verdacht' te zijn, de aanduiding 'betrokkenheid' is al voldoende voor een vordering, die niet getoetst wordt door een rechter-commissaris.

Lees alles bij de bron; degroeneamsterdammer