Enorme inbreuk op privéleven (Column)

Terwijl de criminaliteit per saldo daalt, denken de meeste Nederlanders – mede door terroristische aanslagen – dat de samenleving onveiliger wordt. In het regeerakkoord zijn daarom een paar stevige paragrafen aan veiligheid gewijd. Zo komt er meer cameratoezicht en preventief fouilleren moet eenvoudiger worden.

In het afgelopen decennium is al een een stroom aan nieuwe veiligheidsmaatregelen doorgevoerd. De verplichte vingerafdruk op ons paspoort is daar een voorbeeld van. Intussen komt identiteitsfraude steeds vaker voor. Met alleen je burgerschaps- en bankrekeningnummer kan iemand die kwaad wil je al grote schade toebrengen. Nieuwe technologieën zijn een goed middel om ons tegen dit soort misdaad te beschermen. Maar er is ook een keerzijde: wat als het algemene veiligheidsbeleid en het beschermen van jouw persoonlijke gegevens elkaar in de staart bijten?

Er is (nog) geen Big Brother. Maar de vele maatschappelijke, commerciële, technische en politieke ontwikkelingen vormen een sluipende opeenstapeling van mogelijkheden. Dit kan positief worden gebruikt, maar het vormt ongemerkt ook een enorme inbreuk op ons privéleven. Het veelgehoorde argument 'als ik niets verkeerd doe, mogen ze alles van me weten' gaat niet op. Je hoeft niets verkeerd te doen om de dupe te worden van identiteitsfraude of een verkeerde interpretatie van feiten. We weten niet precies waar bodyscans, paspoortgegevens en videobeelden allemaal voor gebruikt worden.

Op dit punt ontmoeten veiligheid en privacy elkaar. Je veilig voelen in de samenleving betekent niet het gevoel moeten hebben dat anderen je ongemerkt controleren.