Niemand steekt zijn nek uit voor de rechtspraak

De rechtspraak loopt de komende jaren vast, schreef ik hier vorige week. Bij ongewijzigd beleid stijgt het aantal zaken de komende jaren van 1.9 miljoen naar 2.4 miljoen. Overigens komt er een draconische verhoging van de griffierechten aan. Veel burgers ontdekken na 1 juli dat hun geschil over een rekening, vergunning, bekeuring, aanslag of echtscheiding niet onder de vijfhonderd à duizend euro ‘vastrecht’ opgelost kan worden. Dan moet de eigen advocaat ook nog betaald worden. De deur naar de rechter klapt dus dicht. Conflicten los je zelf maar op, is de boodschap. Ook die met de overheid.

De rechtspraak voelt zich sluitpost, terwijl de verstandhouding met de politiek al niet zo best is en de irritatie over minister Opstelten groeit. Als de Colijn van deze dagen beweert hij almaar dat ‘onder mijn gezag’ de rechtspraak toegankelijk zal blijven voor iedereen. Met een compensatieregeling waar 60 procent van de Nederlanders voor in aanmerking zal komen die zal leiden tot een nieuwe bron van rechtszaken. Procederen over subsidies die procederen met subsidies mogelijk moet maken. Kafka maal het Droste effect, maar dan in het echt. 

Nee, dan Maurits Barendrecht hoogleraar aansprakelijkheidsrecht in Tilburg en onconventioneel denker. Hij kijkt naar rechtspraak als een antropoloog naar de pygmeeën. Rechters zijn conflictoplossers die bijzondere prestaties kunnen leveren. Mits je eerst alle regels opzij durft te zetten. Wat toch een grappig pleidooi is voor een hoogleraar rule of law.  

Op zijn website innovatingjustice.com verzamelt hij succesverhalen uit de hele wereld. Van de blotevoetenrechters uit Zuid-Amerika, tot de conflictmodule op eBay. Daar worden jaarlijks 60 miljoen geschillen door de klanten zelf opgelost. Burgers ruilen vrij makkelijk de autonome rechter in voor iets dat werkt, weinig kost en snel is. Zo blijkt. En rechtbanken werken beter als je ze overstroomt met zaken. Dat deed de ruiten pas echt rinkelen.

Alles bij de bron; recht&bestuur