Is Privacy het nieuwe groen ?

Was privacy een paar jaar geleden morsdood, nu is het onderwerp sexy in Nederland. Misschien wel meer dan ooit. Sophie in ’t Veld  kreeg te horen dat ze heulde met terroristen, iemand noemde haar ooit een privacyfetisjist.  ‘Nederland was tot voor kort het land waar je voor gek werd verklaard als je vertelde dat je met privacy bezig was’, vertelt de D66-europarlementariër over de eerste jaren dat ze zich in Europa stortte op privacy, het stond na 9-11 ‘nou eenmaal niet zo op de agenda’...

...Maar in 2011 ziet de wereld er anders uit. Tien jaar na de aanslagen op de Twin Towers is privacy opeens aan de winnende hand, bezig met een comeback. Ook in Den Haag is er veel meer belangstelling voor het onderwerp. Maatregelen worden zelfs teruggedraaid.

Zelfs de VVD, die met Fred Teeven een van de meest uitgesproken anti-privacy-politici van de laatste jaren in huis had, zit nu meer op de privacylijn. In 2008 zei hij in Trouw: ‘Van mij mogen er juist best meer privacybeperkende maatregelen komen’. En over het bewaren van telecomgegevens in de Volkskrant zei: ‘Het liefst tot in de eeuwigheid.’ Die draai lijkt vooral te komen door de komst van VVD-privacy-voorvechter Jeanine Hennis-Plasschaert naar de Tweede Kamer.

Maar vanwaar die kentering? Volgens privacyjurist Bart Schermer van Considerati is het een combinatie van factoren. Technologie dringt steeds verder door in ons dagelijkse leven: we internetten veel meer, hebben smartphones, zitten veel op sociale netwerken als Facebook. Er waren incidenten waarbij persoonlijke gegevens op straat kwamen te liggen en we hebben de laatste jaren te maken met grote overheidsprojecten als de vingerafdrukkendatabase, het Elektronisch Patiënten Dossier en de ov-chipkaart. 

Lees alles bij de bron: depers